Even lachen | 15 awkward momenten uit mijn leven

Vrolijk word ik niet alleen van geluksmomenten of bijzondere mijlpalen. Ook van momenten die een beetje klungelig verlopen, kan ik achteraf heel vrolijk worden. Gewoon omdat ik dan naderhand niet anders kan dan zachtjes grinniken. Ik heb het over ‘awkward’ momenten. Oftewel momenten waarop je even niet weet hoe je moet reageren en die daarom onwijs ongemakkelijk zijn. En toch vind ik ze juist daarom soms zo grappig. Achteraf kan ik altijd wel lachen om dat ‘oh jee, wat moet ik hier nu mee?’-gevoel. Lach je mee? Ik deel vandaag namelijk 15 van dit soort awkward momenten uit mijn leven.

awkward momenten

  1. Slapen op het verkeerde moment. Knikkebollen met je hoofd als je wel heel vroeg ’s ochtends in de trein moet zitten, terwijl je net je laptop hebt opengeklapt, helemaal in werkstand zit en de conducteur langs komt lopen voor de kaartjescontrole.
  2. Inparkeertalent. Vier pogingen tot inparkeren moeten doen voordat je auto goed staat, vervolgens toch trots  uit de auto stappen en dan zien dat de buurvrouw alles door het raam heeft kunnen volgen. “Hoi, buurvrouw. Verder ben ik een hele goede chauffeur, hoor.”
  3. Toeteren, maar naar wie? Iemand die vanuit een auto naar je toetert en wild zwaait, uit onwetendheid wie het is maar hard terugzwaaien en er vervolgens achter komen dat het getoeter en gezwaai voor iemand achter je bedoeld was.
  4. Romy? Dat een moeder in de supermarkt haar dochter Romy roept en ik uit automatisme meteen omkijk en denk dat ze het tegen mij heeft.
  5. Zoenen of handjes geven. Een hele bekende: bij binnenkomst iemand drie zoenen willen geven, terwijl de ander van plan was om je alleen de hand te schudden. Of andersom natuurlijk.
  6. Playback. Meezingen met de muziek in de auto en dan pas zien dat er een auto met bestuurder naast je staat bij het stoplicht, die uitgebreid door je raam naar binnen kijkt. Met een glimlach, dat wel.
  7. Brievenbusgedoe. Iets door de brievenbus proberen te krijgen dat eigenlijk nét aan past, waardoor je de nodige kracht en platknijptechnieken moet gebruiken om het door het klepje te krijgen. Altijd fijn als er dan net iemand achter je wacht om ook iets te posten. #verdergaatallesgoedhoor
  8. Gedag zeggen of niet? Een semi-bekende bij de bushalte tegenkomen en je oprecht afvragen of je met diegene in de “Wij zeggen elkaar gedag”-fase of in de “Wij doen alsof we elkaar niet kennen”-fase zit.
  9. Privétoilet. Op het toilet zitten als je weet dat iemand anders nu bij de wastafel staat en daarom maar wachten totdat je de deur weer open en dicht hoort gaan (of ben ik die enige die dat doet?).
  10. Moeilijkdoenerij. Iets laten vallen onder de stoel voor je, daarna een sneaky poging doen om er met je voet bij te komen, waarna diegene je moeilijk ziet doen en het ding maar gewoon aan je geeft.
  11. In de herhaling. Iemand die je heel enthousiast voor de tweede keer een verhaal vertelt en dan zelf niet durven zeggen dat je gisteren al hetzelfde van haar had gehoord.
  12. Vrouwenperikelen. Een vlog kijken waarin het net uitgebreid gaat over serieuze vrouwenklachten (menstruatie, cellulitus, striae etc.) op het moment dat mijn vader de kamer binnenstapt.
  13. Busmarathon. Keihard komen aanrennen voor de bus die klaarstaat en de bus dan toch net voor je neus zien wegrijden, waarna de andere mensen bij de bushalte je aankijken alsof je net de marathon hebt verloren.
  14. Colgate-smile. Als je er vér na lunchtijd achter komt dat er een stukje groen tussen je tanden zit, dat er dus waarschijnlijk al wel iets langer dan een paar minuten zit.
  15. “Ik wilde nét weggaan.” Uitgebreid jezelf bekijken in de spiegel op een openbaar toilet (puistjes uitknijpen, je outfit dubbelchecken en de hele mikmak) als net de deur openzwaait.

Wat is voor jou echt aan awkward moment?

Volg:

34 Reacties

  1. 5 augustus 2017 / 08:19

    Och jee, er zijn er wel veel herkenbaar hoor. Wat ik ook altijd gênant vind Is dat wanneer je in een gezelschap iets vraagt aan iemand maar dat diegene jou niet hoort. Vervolgens vraag je het nog een keer, iets harder maar diegene hoort je nog steeds niet terwijl er nu wel mensen naar je kijken. Ik weet dan nooit wat te doen, nog harder roepen of het maar laten zitten.
    Maaike blogte over…Geluk; kun je het zoeken én vinden?

    • 6 augustus 2017 / 08:09

      Oh ja, ook dat is héél herkenbaar! Andersom vind ik het ook vaak awkward trouwens: dat ik iemand anders niet versta, nog een keer vraag wat diegene zegt en dan maar denk “Ik knik maar ja, want anders wordt het gênant als ik nog een keer vraag om herhaling”. ;)

  2. 5 augustus 2017 / 08:36

    Er zitten zeker herkenbare situaties tussen voor mij.
    Ik ben soms ook wel onhandig met begroeten en ik kan soms dingen gewoon laten vallen :(
    Darina blogte over…From Amsterdam With Love

  3. 5 augustus 2017 / 08:47

    Hahaha, wat een leuk, openhartig artikel! Iets dat tussen je tanden zit is inderdaad gênant. Ik herinner me dat ik als kind een hele stoere manoeuvre op de fiets wilde doen, waarbij ik spontaan tegen een hekje klapte. Charming. Verder zijn er vast een heleboel momenten, maar die schieten me even niet te binnen. Vergeten is soms ook wat waard, haha.
    Josephine blogte over…Victorian DIY: Lavendelstokjes maken

    • 6 augustus 2017 / 08:10

      Oh jee, dat klinkt gênant en pijnlijk tegelijk! Gelukkig vergeten we dat soort gênante dingen vaak snel genoeg inderdaad ;)

    • 6 augustus 2017 / 08:11

      Haha, precies dat inderdaad! Vooral dat bij de spiegel heb ik zó vaak gehad. Ik ben gewoon niet echt gemaakt voor openbare toiletten, geloof ik ;)

  4. 5 augustus 2017 / 09:48

    Haha heel herkenbaar. Zeker dat inparkeren. Ik durf nog steeds niet in te parkeren bij mijn schoonouders in de straat. Duurt bij mij heel lang. Nog een mooi moment. Liep gisteravond in de Makro. Ik liep langs een aantal dozen met elektrische apparatuur. Die dozen zijn altijd met een soort supersterk lint(weet eigenlijk niet eens hoe dat heet) dicht gemaakt. Maar bij een van de dozen hing het lint los en hing over het gangpad. Ik stapte daar precies in. Gelukkig voelde ik het optijd, want ik had niet alleen hard kunnen vallen, maar ook de hele doos achter mij aan kunnen trekken in mijn val. En wat was er dan gebeurd?
    Irene blogte over…5 vragen die je af en toe eens aan jezelf moet stellen

    • 6 augustus 2017 / 08:13

      Oh jee, wat een mazzel dat er uiteindelijk niets is gebeurd! Best wel schrikken als je je dan bedenkt wat er had kunnen gebeuren!

  5. 5 augustus 2017 / 12:08

    Vooral dat gedag zeggen inderdaad. Soms zeg je altijd tegen iemand gedag die je gewoon een beetje kent en ineens verwaterd dat ofzo. Ook zo raar. Maar ik snap wel wat je bedoelt of je nu wel of geen gedag moet zeggen.
    Mariska blogte over…Bloggende Leeuw Miranda Meijer

  6. 5 augustus 2017 / 12:12

    Haha, zo’n grappig lijstje! Vind het moment van ‘1, 2 of 3 kussen, een hand of toch een knuffel’ altijd zooo verschrikkelijk.
    Loes blogte over…Mijn Omgekeerde Bucketlist

    • 6 augustus 2017 / 08:14

      Lijkt me een goed plan! Dat voorkomt een heleboel awkwardheid ;)

  7. 5 augustus 2017 / 13:31

    Ha, dat gezoen en handjes schudden is zo herkenbaar. De ene keer is het heel duidelijk wat er gebeuren gaat en soms sta je er als een klungel te kijken ‘wat gaat er nu gebeuren?’ Of idd de bus zien voorbij rijden net wanneer jij komt aangelopen. Dat heb ik met de trein gehad, auwch..
    Evelyne blogte over…52 blije maandagen #29 | Wat gaat je helpen?

  8. Kaylin
    5 augustus 2017 / 15:20

    Nummer 1 is super herkenbaar voor mij! Er mag gerust een deel twee van dit artikel komen!

    • 6 augustus 2017 / 08:14

      Wat leuk dat je dat zegt! Ik bedacht mezelf ook al inderdaad dat ik nog zoveel meer awkward momenten heb dat een artikel 2 er best in zit :)

  9. Nikita
    5 augustus 2017 / 18:18

    Nummer 13 is zo herkenbaar! Heb ik wekelijks in het schooljaar omdat ik sommige dagen met een overstap zit en de uren van de bussen niet samenkomen. Hatelijk, maar soms kan ik wel lachen ermee. Een van mijn momenten dat het vaakst herhaald wordt door klasgenoten is die keer toen we LO hadden, we deden oefeningen ter voorbereiding op de match basket die we net deden. Ik was net iets te enthousiast in het terugkeren naar de rij dat ik gewoon languit viel op de grond. De klas had de slappe lach maar ik ook. Geweldig moment. En laten we maar zwijgen over de momenten die ik als keukenprinses -ahum- heb gehad :D

    • 6 augustus 2017 / 08:16

      Altijd lastig als je overstap niet meezit! Maar zolang je er zelf af en toe om kunt lachen, is het gelukkig meteen al iets minder frustrerend :)
      Ai, die val op de grond klinkt pijnlijk! Gelikkig kon je er zelf ook hard om lachen ;)

  10. 5 augustus 2017 / 20:05

    Haha superleuk en geel herkenbaar vooral 3 kussen of een hand. Hier in Spanje geven ze maar twee kussen, vergeet ik telkens dus tja awkward. Voor de rest struikel ik altijd over mijn eigen voeten of lage tafeltjes (die ik dan niet heb gezien)
    Sylvia blogte over…Flashback Friday – Eten en Drinken

    • 6 augustus 2017 / 08:17

      Oh ja, ik kan me goed voorstellen dat die 2 in plaats van 3 kussen best wel even wennen is. Ik denk dat ik dan ook steeds mijn wang nog een derde keer zou omdraaien en dan denk “Oh nee, het waren er twee!” ;)

  11. 5 augustus 2017 / 22:00

    Oh ja sommige dingen zijn echt herkenbaar! Ik moest pas geleden op het werk een nieuwe cliënt opbellen die in zorg kwam voor subcutaan injecteren. Dus ik had dat 06-nummer gebeld, bleek dat ik ergens van een cijfertje een 1 een 7 had gemaakt (of andersom, ik weet het niet meer), maar dat had ik op dat moment niet in de gaten. Dus ik vrolijk die persoon bellen en het over injecteren hebben, zei de beste man: ‘Ik denk dat je de verkeerde hebt. Ik ben nu op vakantie in Frankrijk en ik zit nu lekker te eten.’ Oh… Oeps! Die was zeker niet van plan in zorg te komen… Haha, achteraf kon ik er wel mee lachen ;) Daarna had ik gelukkig wél het goede nummer gebeld!

    • 6 augustus 2017 / 08:18

      Haha, oeps, wel grappig dat je dan net een vakantieganger aan de lijn kreeg die helemaal niets met de zorg te maken had ;) Maar zolang je er zelf ook om kunt lachen, wordt het gelukkig meteen al een stuk minder ‘erg’ :)

  12. yvonne
    5 augustus 2017 / 23:50

    Hahahaha! Herkenbare dingen ja!

  13. 6 augustus 2017 / 16:30

    Ooh, nummer 8 is erg herkenbaar, haha. En nummer 9 ook, dat doe ik dus ook heel vaak… en hahaha die laatste is me ook weleens overkomen!

  14. 7 augustus 2017 / 19:35

    Haha 5 en 8! Ik ben ook echt zo’n awkward mens op dat gebied. Ik geef liever handjes. Maar in David’s familie moet er gekust worden. Maar dan is de vraag: 1 of 3 kussen? Want als de ander er één geeft en jij denkt dat het er drie moeten zijn, dan heb je ook even zo’n heel raar momentje. Haha :D
    En eigenlijk wil ik gewoon heel weinig mensen van vroeger nog begroeten, door verschillende omstandigheden. Maar dat voelt dan langs een kant ook weer raar omdat je elkaar wel kent. Moeilijk moeilijk.
    Irene blogte over…Duizend vragen aan jezelf • Deel 47

    • 7 augustus 2017 / 21:38

      Haha, zo’n lastig systeem is dat zoenen/handjes geven ook! Het levert regelmatig grappige en ongemakkelijke situaties op ;) Inderdaad lastig wie je wel en niet groet, zeker als je bij sommige mensen misschien nare herinneringen hebt. Ik doe bij dat soort mensen soms ook weleens gewoon alsof ik ze niet zie.

  15. 7 augustus 2017 / 20:08

    Hahha heel veel dingen zijn echt te herkenbaar. Nummer zes doe ik altijd expres trouwens. Vind het wel grappig en ik doe toch geen vlieg kwaad als ik lekker mee aan het zingen ben (zo lang het raam dicht zit dan)! Ook grappig als iemand hetzelfde verhaal twee keer vertelt en je wel laat weten dat je ‘m al kent, en ze het gewoon gaan verder vertellen. Eh, okee? Ik kende het verhaal al!

    • 7 augustus 2017 / 21:39

      Haha, gelijk heb je! Het is in ieder geval echt een blijmaker voor jezelf om even hard mee te zingen met de autoradio :) En wauw, wel heel aaprt als iemand zelfs nog doorgaat met het verhaal voor de tweede keer vertellen nadat je hebt duidelijk gemaakt dat je het verhaal al kent! Op zo’n moment zou ik maar beleefd knikken en lachen en doen alsof ik het nog niet had gehoord ;)

  16. 3 september 2017 / 16:24

    Haha, leuk dat je hierover schrijft! Sommige dingen zijn ook wel heel herkenbaar haha, vooral dat slapen – ik val heel vaak in de taxi in slaap en ik geloof dat ik er dan lang niet altijd even charmant bij zit, haha. En inhakend op je verhaal over iemand je naam horen roepen: ik denk ook heel vaak dat mijn moeder iets tegen me zegt als ik ergens met haar ben, maar dat is dan vaak niet zo en dan voel ik me ook best awkward :P
    Vivian blogte over…Blog like a boss | 5 tips voor een toffe About-pagina

    • 3 september 2017 / 20:56

      Haha, wat leuk om een inkijkje te krijgen in een paar van jouw awkward momenten :P Dat denken dat iemand iets zegt terwijl dat niet zo is, heb ik ook weleens. Inderdaad ook echt zo’n awkward moment ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge