Deze 7 hoogsensitiviteit-kenmerken herken ik bij mezelf

8 sep 2021 | Persoonlijk, Zelfliefde | 14 reacties

Toen ik na 27 jaar ontdekte dat ik hoogsensitief ben, gingen er heel wat belletjes rinkelen. Het was dus niet gek dat ik niet blij word van weekenden vol feestjes. Ik was ook niet de enige die niet tegen bepaalde geluiden kan. En dat ik soms om het minste of geringste huil bij films, is ook niet alleen iets wat ik heb. Wauw! Vandaag laat ik je kennismaken met mijn hoogsensitieve kant. Dit zijn 7 hoogsensitiviteit-kenmerken waar ik een grote vink achter kan zetten.

Wat is hoogsensitiviteit ook alweer?

Ik zal je mijn spreekbeurt besparen in dit artikel. Over omgaan met hoogsensitiviteit schreef ik al eerder een heel uitgebreid stuk. Net als over het accepteren van hooggevoeligheid, wat heus niet altijd van een leien dakje gaat bij mij. HSP Coach Maaike heeft ook een heel lijstje met kenmerken voor hoogsensitiviteit op een rij gezet. Om heel eerlijk te zijn, herken ik bijna de hele lijst aan kenmerken op haar site.

Maar om het nog eens kort samen te vatten: hoogsensitief zijn betekent dat veel prikkels heftiger bij je binnenkomen dan bij anderen. Bij iedereen uit zich dat weer op een andere manier. De een is gevoelig voor geluid, de ander voor licht, weer een ander kan heel gevoelig zijn voor sferen in een ruimte. Ook ik heb mijn unieke pakketje aan hoogsensitiviteit-kenmerken. 

Hoogsensitiviteit is geen stoornis of gebrek. Het is een eigenschap, vergelijkbaar met dat mensen introvert en extravert kunnen zijn. Met beide is niets mis, als je de mindere kanten ervan maar accepteert en er je weg in vindt. 

Nu heb ik normaal een enorme hekel aan hokjes, maar dit ene “labeltje” heeft mij wel erg geholpen. Ik merk dat ik daardoor beter aan bepaalde hoogsensitieve neigingen durf toe te geven in plaats van meteen het stempel “ik ben gewoon raar” op mijn voorhoofd te drukken. Maar ik snap heel goed dat sommigen liever los van dit hokje denken. Ook niets mis mee! 

Mijn hoogsensitiviteit-kenmerken

Anyway, het begint nu toch een aardige spreekbeurt te worden. Laten we overgaan naar waar ik het, zoals de titel al verklapte, over wil hebben: wat zijn de voornaamste hoogsensitiviteit-kenmerken die ik bij mezelf herken? 

1. Kleine dingen kunnen me enorm raken

Situaties, beelden en verhalen kunnen veel met me doen. Ik huil bijvoorbeeld vrij snel. Als een YouTuber haar kat laat inslapen, kan ik een dag daardoor van de leg zijn. Als er in het nieuws bepaalde heftige situaties worden gedeeld, kan dat me ook tot tranen roeren. Zelfs bij de meest laagdrempelige komedies kan ik nog naar een diepere laag op zoek zijn. De meest simpele films kunnen nog wat met me doen. Zo keek ik ooit een over het algemeen vrij luchtige film waarin na een tijdje een hond werd ingeslapen. Naderhand zat mijn mascara tot aan mijn mondhoeken

De laatste tijd laat ik bepaalde prikkels bewust ook minder toe. Ik ben bijvoorbeeld gaan minderen met nieuws en doseer dingen als indrukwekkende films, confronterende podcasts en emotionele boeken meer. Dan kijk ik bijvoorbeeld na een heftige film bewust een luchtig YouTube-filmpje.

hoogsensitiviteit-kenmerken3

2. Ik ben overgevoelig voor sommige geluiden

Zintuiglijke prikkels meer waarnemen dan anderen is een van dé hoogsensitiviteit-kenmerken. Ik heb dat zonder twijfel met geluid. Zo slaap ik met oordopjes in omdat zelfs zacht ademhalingsgeluid of een langsrijdende auto me al uit mijn slaap kan halen. Verder krijg ik nog net geen agressieve neigingen van geluidjes als klepperende deuren, tikkende klokken, iemand die met een pen klikt, krakende chipszakken, etc. In de goede oude kantoortuintijd vond ik het soms zelfs lastig om me te focussen als iemand naast me driftig aan het typen was, inclusief de nodige tikgeluiden (terwijl ik ironisch genoeg zelf met mijn turbotypen koningin irritante typgeluiden maken ben).

Het grappige is dat ik dan weer geen moeite heb met geroesemoes op de achtergrond. Daar kan ik me prima voor afsluiten. Ik heb in diezelfde kantoortuintijd zelfs vele blogartikelen getikt in de bus van en naar Amsterdam.

3. Ik neem emoties of sferen over

Van alle hoogsensitiviteit-kenmerken is dit degene waar ik de meeste hinder van ondervind. Ik ben soms net een spons. Sferen kan ik volledig overnemen, en hetzelfde geldt voor emoties van anderen. Ik vind het vooral lastig als de spanning in een groep of tussen twee mensen om te snijden is. Dan voel ik me al snel net zo gespannen als zij. Als ik zelf onderdeel ben van zo’n vervelende situatie en als bijvoorbeeld irritaties niet worden uitgesproken, kan dat me al helemaal leegzuigen.

Ik voel het ook vaak aan als mensen verdrietig zijn en wil dan meteen iets doen. Niet altijd even handig, want daarmee ga ik soms over mijn eigen grenzen heen. Ik merk dat ik ook vaak bezig ben met anderen scannen: zou diegene verdrietig zijn? Is er iets wat ik kan doen? Op zich een mooie eigenschap, maar er zijn ook momenten dat het vooral energie vreet.

Ik probeer steeds meer te denken “Wat van de ander is, laat ik bij de ander; wat van mij is, houd ik bij mij”. Makkelijker te zeggen dan uit te voeren uiteraard, maar het gaat me langzaam maar zeker beter af.

Gelukkig heeft dat spons-zijn ook een groot voordeel. Het betekent ook dat ik positieve gevoelens van anderen overneem. Eén enthousiast YouTube-filmpje of één leuk gesprek met een klant, en ik ben meestal zelf ook supervrolijk. 

4. Na sociale dingen móet ik ontprikkelen

‘Moeten’ klinkt alsof het een must is. En zo voelt het ook. Mijn lichaam snakt na een sociaal drukke dag naar rust. Hoewel ik oprecht kan genieten van vijf kwartier in een uur kletsen met anderen, moet ik daarna ontprikkelen. Vond ik altijd best gek, want ik heb over het algemeen een flinke dosis energie en kan bijvoorbeeld wel prima een keer 11 uur werken, dan nog hardlopen, daarna eten koken en dan ook nog naar de supermarkt. Het verschil is alleen dat ik in dat geval niet bezig ben met anderen. Van dat soort dingen krijg ik energie; sociale dingen – hoe leuk ook – kosten me energie.

Mijn tank opladen lukt mij het beste als ik niemand anders als gezelschap heb dan me, myself and I.

Vaak betekent het bij mij dat ik wat op de computer doe (bloggen, schrijven, foto’s bewerken, etc.) of dat ik ga wandelen, hardlopen, fotograferen of koken. Ook deze 14 manieren van ontprikkelen werken voor mij top. Als ik niet ontprikkel, zal je op z’n minst aan me merken dat ik wat afwezig ben. In het ergste geval, als ik echt veel te veel hooi op mijn vork heb genomen, ben ik daarnaast gespannen en sneller geïrriteerd.

Het heeft voor mij een enorm verschil gemaakt dat ik nu weet dat ik meer dan gemiddeld behoefte heb aan alleentijd, en er ook aan toegeef. Als puber ben ik vele weekenden compleet over mijn grenzen heen gegaan. Nu heb ik geaccepteerd dat een zaterdag met twee sociale dingen achter elkaar betekent dat ik zondag leeg moet houden.

hoogsensitiviteit-kenmerken3

5. Ik ben gefocust op details

Buiten valt mijn oog snel op een vlinder, een mooie bloem of een bijzonder beeldje in de tuin. Ik kan ook intens genieten van details die ik zie of hoor. Dat ene muziekje dat precies op het goede moment komt, een kleurencombinatie die prachtig is, dingen in huis die in mijn ogen perfect bij elkaar passen, mooie composities op foto’s, perfect gekozen woorden in een zin, een scène in een film, een bijzondere situatie waar ik getuige van ben – al dat soort dingen.

Dat vind ik zelf het mooiste aspect van hoogsensitiviteit. Genieten van kleine dingen doe ik haast automatisch. 

6. Ik kan zowel over- als onderprikkeld zijn

Vooral doordat ik zo’n spons ben, gevoelig ben voor geluid én na sociale dingen alleentijd nodig heb, kan ik nog weleens overprikkeld raken. Al veel minder vraag dan vroeger gelukkig. Maar er zijn nu eenmaal momenten dat je wél twee verjaardagen hebt of dat ene telefoontje na drie meetings niet kunt laten schieten. Als ik te veel hooi op mijn vork heb genomen, word ik ‘s avonds vaak wel teruggefloten door een flinke tik van vermoeidheid

Naast overprikkeling, heb ik in het verleden (in een eerdere baan) ook weleens last gehad van onderprikkeling. Ik heb bijvoorbeeld wel veel prikkels nodig qua uitdaging, houd wel van een krappe deadline en zit niet graag stil. Het gaat dan alleen meer om prikkels vanuit dingen die ik voor mezelf doe dan om prikkels in sociale situaties.

Het is soms best wel zoeken naar een balans tussen niet over- en niet onderprikkeld zijn. Gelukkig hoef ik als eigen baas niet meer bang te zijn dat ik ooit op mijn werk uitgekeken ben!

7. Ik ben een enorme denker 

Echt, denken is nog net niet mijn fulltime baan. Ik kan enorm doordenken over dingen. Dan probeer ik te verklaren waarom mensen iets zeggen of doen, of let ik op details die anderen misschien niet eens opvallen. Of ik leg verbanden tussen dingen die misschien helemaal niet gerelateerd zijn. Ik kan ook erg in mijn hoofd zitten en doordenken over dingen die al zijn gebeurd of die nog gaan gebeuren, en me voor van alles verantwoordelijk voelen. Soms zou een uitknop wat dat betreft best handig zijn. Bij gebrek daaraan is meditatie gelukkig ook een uitkomst.

In het verleden heb ik me door al dat doordenken en door het feit dat ik meer van diepe gesprekken dan van koetjes en kalfjes ben, weleens anders dan anderen gevoeld. Nu heb ik daar minder last van. Zoals ik al zei: een labeltje kan soms een verademing zijn.

Ik ben gewoon hoogsensitief, inclusief al deze hoogsensitiviteit-kenmerken, en daar ben ik helemaal oké mee.

Zijn er hoogsensitiviteit-kenmerken die jij bij jezelf herkent?

hoogsensitiviteit-kenmerken
Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

14 Reacties

  1. Darina

    Alle punten zijn voor mij herkenbaar, alleen ben ik niet vaak onderprikkeld. HSP vind ik soms weleens lastig, net wat je schrijft, zou ik het soms wel even uit willen zetten maar ik kan er wel steeds beter mee omgaan met ouder worden :)

    Antwoord
  2. dorien boekema

    Goedemorgen, ik lees dit, en moet bij alle punten, ja, heb ik ook roepen…

    Antwoord
  3. Meaghan

    Mooie analyse van jezelf. Op een aantal punten herken ik mijzelf ook wel. Ik weet dat ik introvert ben en ook licht hoogsensitief. Ik ben ook vaak over- of onderprikkeld, denk veel na, leg de focus op de details en moet na langdurige sociale interacties (met name bij mensen die ik niet goed ken, collega’s of in menigten) ook echt even bijkomen en tijd voor mezelf nemen. Dat weet ik al jaren en ik weet steeds beter te luisteren naar mijn behoeften.

    Antwoord
    • Audrey

      Heel herkenbaar! De lijstjes zijn ook erg op mij van toepassing. Het vele denken en analyseren en emoties en sferen overnemen heb ik ook heel sterk. Als ik iemand zie huilen, begin ik zelf ook vrijwel altijd…

      Antwoord
  4. Daenelia

    Het is een label dat ik niet op mezelf betrek. Maar honden in films … en dat die dan iets ergs meemaken … nee, dat vind ik vele malen erger dan wat er (fictief!) met mensen gebeurt in diezelfde film. Maar dat heeft meer met mijn liefde voor honden te maken. En gelukkig zie ik vaak wel aan de hond zelf (die niet kan acteren) dat het wel meevalt. Zo las ik ook eens een Stephen King verhaal waarin een paard per ongeluk op een kitten trapte (wel door toedoen van een gemeen mens, dat wel). Dat vond ik zo erg, veel erger dan alle ‘enge’ dingen die in het boek gebeurde. Ik snap nog steeds niet dat King dat heeft kunnen bedenken en schrijven! Kittens horen in mandjes te slapen, met strikjes en regenboogjes om hen heen en iedereen die daar iets anders van maakt is een klein beetje een monster!!
    Gekheid en stokje, ik ben zo gevoelig als ik me zelf openstel. Eigenlijk ben ik heel blij dat ik daar controle over heb. Ik kan mijn empathie aan en uitzetten, meestal. Ik hoop echt dat dat aan te leren is.

    Antwoord
  5. johanna

    Mooi geschreven. Ik herken ze allemaal! Dus vermoedelijk kan ik me de club aansluiten. Maar veel valt me al niet meer op, ik heb mijn leven erop ingesteld, en door de coronatijd is dat nog makkelijker geworden. Dus succes met de positieve kanten van HSP.

    Antwoord
  6. Guido

    Het is steeds aangenaam om je te lezen, omdat je jouw hart op je tong draagt, dank je wel
    Rechtvaardig zijn tegenover jezelf, om tot inzicht te komen en leren doseren.
    Zoals steeds zijn er aan een medaille twee kanten

    Antwoord
  7. Nikita

    Ik weet al sinds ik 16 ben dat ik HSP ben, dit lijstje is heel herkenbaar voor mij. ik kon bij ieder puntje denken, ja! Behalve onderprikkeling dan. Ik weet wel dat ik structuur in de vorm van een job nodig heb in de week. Ik ben door mijn gebroken vingers nu al anderhalve maand thuis en ik mis mijn werk echt. Ondertussen ben ik al iets rustiger wat dat betreft, maar ik merk dat ik ongelukkig ben zonder job. Ik vond het vroeger een schaamte dat ik om elk dingetje begon te huilen, dat ik na iedere schooldag wenend op bed lag vanwege pesters. Achteraf gezien is dat niet mijn schuld dat ik daarom zo verdrietig was, want dat is logisch. Maar nu is het mijn kracht en wie ik ben. Het is fijn dat HSP steeds bekender wordt en in de media komt. Ik heb zo vaak gedacht dat ik raar of gek was, maar dat is niet zo. Het is gewoon wie ik ben en daar is niks mis mee.

    Antwoord
  8. Evelyne - Gouden Momenten

    Ik ben er tot op heden nog niet volledig uit wat ik precies ben. De ene dag (of zeg maar periode) heb ik kenmerken van het hoogsensitieve en de andere dag (periode) voel ik iets anders.. Ik merk dat ik bijvoorbeeld nu ik mijn nieuwe avontuur ben aangegaan ik precies wat gevoeliger ben geworden voor prikkels en dingen. Als het mij dan teveel word ga ik al snel in depri modus en is het de kunst om die modus niet te ver in mij te laten komen..

    Antwoord
  9. Ida

    Goed artikel en zo herkenbaar! Ik herken ze allemaal. Ik heb er mee leren leven en toch ook proberen te relativeren. Dat kan je leren en zo weet ik voor mezelf bijvoorbeeld dat ik niet te vaak (of liever helemaal niet) het nieuws of de krant moeten lezen. Daarnaast plan ik het liefst niet te veel afspraken op één dag, probeer ik sneller een besluit te nemen (om niet uren lang besluiteloos te blijven) en kijk ik het liefst een film die niet te lang blijf hangen. Vooral bij het laatste kan het mijn hele dag goed maken of juist niet! Dat heb ik ook met muziek. Daarom luister ik zo graag naar radio Sublime (ik maak geen reclame hoor, haha). De muziek is rustiger en elk uur hoor je goed nieuws. Dat is er ook nog gelukkig.

    Antwoord
    • Romy

      Wat mooi en goed dat jij voor jezelf een aantal manieren hebt gevonden om met een aantal HSP-uitdagingen om te gaan en daarin voor jezelf te kiezen. Die tip om een andere radiozender te luisteren, is eigenlijk wel een goede! Wat heerlijk dat ze daar alleen maar goed nieuws delen :)

      Antwoord
  10. Annelies

    Hier zitten een aantal heel herkenbare dingen in. Behalve misschien de focus op details als ik ergens rondwandel. Ik zit precies altijd met mijn hoofd in de wolken dan. Ik zal mezelf niet snel het label HSP geven, maar het is dan ook een soort schaal, eerder dan een ja en neen verhaal. En ik scoor denk ik wel hoger op die schaal dan de meeste anderen.

    Antwoord
    • Romy

      Helemaal mee eens, het is een schaal van minder of meer HSP zijn. Net als dat je minder of meer introvert/extravert bent, en dat ook niet meteen een labeltje hoeft te hebben :)

      Antwoord
  11. Anna

    Wat een herkenbaar artikel! Ik weet niet of ik echt HSP ben, maar een aantal dingen komen me toch heel bekend voor. Zo kan ik ook niet tegen bepaalde geluiden en vind ik het heel irritant als iemand steeds met zijn voet zit te wippen bijvoorbeeld, hahaha. En dat gevoelig zijn voor sferen in een ruimte en emoties van anderen overnemen… pffff.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente blogs