Persoonlijk | Ik kijk de kat uit de boom!

Mensen vinden mij weleens stil, verlegen of introvert. Toch zou ik mezelf niet snel zo omschrijven. Bij mijn sollicitatiegesprek voor mijn huidige baan kreeg ik hier een hele treffende opmerking over. Na een tijdje zei degene met wie ik sprak “Jij bent helemaal niet verlegen. Je kijkt gewoon een beetje de kat uit de boom.” Daarmee sloeg hij de spijker op zijn kop. Ik ben een echte kat-uit-de-boomkijker en heb altijd wat tijd nodig voordat ik erop los durf te kletsen. Best lastig soms, maar het heeft ook zo zijn voordelen. Hoe ga ik daarmee om? En hoe doe ik dat in combinatie met bloggen?

kat uit de boom kijken

Aangezien het me niet heel diervriendelijk leek om Paco in de boom te zetten voor de foto, houd ik het bij een foto van onze kat zonder boom.

Geen haantje de voorste

Een tijdje heb ik ervan gebaald dat ik in het begin vaak een beetje op de achtergrond blijf en geen “haantje de voorste” ben. In groepen ben ik bijvoorbeeld niet de eerste die van zich laat horen. En ken ik iemand niet? Dan duurt het vaak even voordat ik de oren van iemands hoofd klets. Vooral in groepen blijf ik daarom in het begin vaak een beetje stil. Dat vind ik weleens jammer, maar toch heb ik inmiddels wel geaccepteerd dat ik vaak de kat uit de boom kijk. Ik heb geleerd dat het soms juist goed is dat niet iedereen haantje de voorste is. Dat zou dan immers zomaar een kippenhok vol kakelende hanen kunnen opleveren. Misschien is het goed dat we allemaal anders zijn en dat de ene persoon iets sneller zijn mond opentrekt dan de ander.

Het voordeel van de kat uit de boom kijken

Het feit dat ik vaak eerst de kat uit de boom kijk, geeft me de kans om te ontdekken met wie ik te maken heb. Dat zie ik zelf soms wel als een voordeel. Ik zal niet meteen het achterste van mijn tong laten zien, maar tast altijd eerst even af wie de persoon tegenover me is. Vaak overweeg ik van tevoren wat ik wel en niet zeg en ben ik absoluut geen flapuit. Ik denk altijd goed na over hoe een omgeving is, hoe iemand anders zich opstelt en hoe ik me daar het beste in kan gedragen. In sommige situaties heeft me dat juist geholpen en voelt het ook beter om iets meer bedachtzaam te zijn.

Je moet me soms beter leren kennen

Laatst schreef Lianne over het belang om mensen beter te leren kennen. Daar herken ik mezelf ook wel in. Ik krijg weleens te horen dat mensen pas na een tijdje weten wie ik echt ben. Je moet soms een tijdje met me omgaan om erachter te komen dat ik ook een hele open kant heb en best wel een kletskous kan zijn. Natuurlijk heb ik in de loop der jaren wel geleerd dat er ook situaties zijn waarin het beter is om sneller meer mezelf te laten zien. Daar doe ik dan ook zeker wel mijn best voor. Ik durf ook wel te zeggen dat ik de laatste tijd iets spontaner ben geworden. Aan de andere kant zal dat bedachtzame altijd wel een beetje bij mij horen.

De kat uit de boom kijken en bloggen

Laatst dacht ik erover na dat het eigenlijk grappig is dat ik op mijn blog vrij open ben, terwijl ik tegelijkertijd in ander contact vaak wat terughoudend ben. Misschien typeert dat mij ook wel als iemand die de kat uit de boom kijkt. Misschien kan ik ook wel beter op papier (of op een beeldscherm) vertellen hoe iets zit en mijn mening uiten dan in het echt. Ik vind het soms ook juist fijn om op mijn blog te kunnen vertellen wat ik wil vertellen zonder eerst terughoudend te zijn. Het feit dat er niemand tegenover me staat, helpt daar misschien wel bij. Ik klets graag en de drempel ligt toch iets lager op mijn eigen stukje op het internet. Tegelijkertijd kan ik juist door mijn blog wel het achterste van mijn tong laten zien en kan ik laten blijken dat ik spontaner kan zijn dan sommige mensen misschien denken.

Ben jij ook iemand die de kat uit de boom kijkt?

Volg:

63 Reacties

    • 6 juni 2017 / 18:26

      Klopt! Ik zie het in die zin ook wel als een voordeel.

  1. 6 juni 2017 / 06:43

    Heel herkenbaar! Ik ben zeker iemand die de kat uit de boom kijkt. En ik ben er ook best blij mee. Zo kan ik eerst ‘onderzoeken’ met wie ik te maken heb. Dat zie ik echt als een groot voordeel!
    Darina blogte over…5 Things I am Looking Forward To

    • 6 juni 2017 / 18:27

      Een voordeel is het soms zeker! Ik vind het zelf een waardevolle eigenschap om eerst een beetje onderzoekend naar een persoon of situatie te kijken.

  2. 6 juni 2017 / 08:01

    Ik ben het heel erg. Ik ben altijd heel stilletjes, observeer en luister naar wat mensen te vertellen hebben. Dit eigenlijk alleen als ik ergens nieuw ben hoor. Ik ben altijd wel benieuwd naar de verhalen van andere mensen. Meestal heb ik na een uurtje (soms2😉) wel een goed beeld van mensen en stel ik me wat meer open. Ga gesprekken aan ed.. maar ik vind het moeilijk/lastig om dit aan het begin te doen. Dus laat mij maar lekker even rustig zitten of staan haha
    Sylvia blogte over…About last week.. #22

    • 6 juni 2017 / 18:30

      Heel herkenbaar wat je zegt inderdaad! Ik ben ook iemand die in nieuwe situaties eerst graag even luistert. Daar kan ik zelf ook best wel van genieten. Maar meteen met iemand aan de praat gaan, zou ik inderdaad niet snel doen.

  3. 6 juni 2017 / 08:13

    Herkenbaar! Wat ik ook heel herkenbaar vind is dat je in de loop der jaren leert dat je in sommige situaties wat minder terughoudend moet zijn en daar ook je best voor doet. Want dat kost dan wel wat moeite vaak, vind ik. Best flexibel dus. En uit je gehele artikel maak ik op dat je jezelf ook gewoon accepteert in het feit dat je in het begin vaak wat afwacht. En dat is veel waard hoor!
    Maaike blogte over…Macrofotografie: tulpenmania

    • 6 juni 2017 / 18:33

      Klopt, ik vind het zelf niet zo’n probleem dat ik de kat uit de boom kijk. In bepaalde situaties, bijvoorbeeld bij het solliciteren, zat het me soms wel een beetje dwars. Maar over het algemeen vind ik het best een prima eigenschap. Wat mooi dat jij ook herkent dat je steeds beter leert in welke situaties je wel of niet terughoudend moet zijn. Ik heb zelf echt door mijn studie geleerd dat ik soms best een waardevolle bijdrage kan leveren en dan wel mijn mond moet opentrekken ;)

  4. 6 juni 2017 / 08:25

    Dit herken ik wel een beetje. Al verschilt het bij mij heel erg… Als ik écht goed in mijn vel zit dan heb ik het niet zo erg, maar gemiddeld genomen kijk ik vaak ook eersg de kat uit de boom. Ik ben gewokn super rustig van mezelf en ovserveer altijd eerst de situatie en de mensen. Vind dit eigenlijk best fijn! Wat je zegt, je komt er achter met wie of wat je te maken hebt. :)
    Sandra blogte over…Filipijnen | Port Barton (Palawan)

    • 6 juni 2017 / 18:34

      Het is inderdaad vaak juist zo fijn om eerst even de situatie te observeren! Ik vind dat zelf ook altijd wel prettig. Grappig dat het bij jou zo verschilt en dat je soms juist niet de kat uit de boom kijkt. Een goed teken ook dat je op zo’n moment echt goed in je vel zit :)

  5. 6 juni 2017 / 08:55

    Grappig, ik heb het juist precies andersom! Mensen denken op het eerste gezicht dat ik vrij open en extrovert ben, maar na de eerste periode komen ze er vaak achter dat ik juist rustig ben en het liefst op mezelf. De kat kijk ik wel graag uit de boom, heel lang zelfs. Ik wil eerst weten wat voor vlees ik in de kuip heb voordat ik mezelf open stel naar de mensen om me heen. Of niet dus ;)
    Ayla blogte over…Ayla loves life ~ mei 2017; huisje, boompje, velletje

    • 6 juni 2017 / 18:36

      Wat grappig dat jij het juist andersom hebt. Dat kan natuurlijk ook! Wel fijn dat je eerst vaak even afwacht of aankijkt wat voor vlees je in de kuip hebt. Ik vind dat in ieder geval altijd wel prettig, omdat je daardoor des te beter kunt inschatten met wie je te maken hebt.

  6. 6 juni 2017 / 08:58

    Hier nog een mede kat-uit-de-boom-kijker! :) Ik ben het helemaal eens met Sandra van de vorige reactie. Ik ben vaak het luisterend oor, wat bij me past! Het accepteren daarvan is nog wel een dingetje maar het gaat steeds beter. Het is altijd fijn om te lezen dat je niet de enige bent :D
    Sija blogte over…REVIEW || Makeup Revolution Strobe Cream

    • 6 juni 2017 / 18:37

      Precies! Ik ben ook zo blij om te lezen dat ik niet de enige ben die de kat uit de boom kijkt. Bij mij heeft het ook wel even geduurd voordat ik accepteerde dat ik niet snel het hoogste woord heb, vooral bij het solliciteren, maar inmiddels ben ik er best oké mee gelukkig :)

  7. 6 juni 2017 / 09:54

    Ik herken wel wat je zegt van toen we elkaar ontmoetten. Maar ik vond je niet te stil hoor! Of kletste ik gewoon te veel? :P Ik ben zelf wel wat opener dan vroeger, maar ik zou mezelf nog geen extrovert noemen.

    Leuke foto van Paco!
    Josephine blogte over…Zomers recept: Limonadesiroop van vlierbloesem

    • 6 juni 2017 / 19:14

      Wat mooi om te horen dat je me niet te stil vond :) Ik moet zeggen dat ik het vaak makkelijker vind om iets opener te zijn als ik een tijdje contact heb gehad via mail of iets dergelijks. Dan ligt de drempel voor mijn gevoel toch al iets lager :) En ik vond je zeker niet extrovert! We hebben gewoon gezellig gekletst :)

  8. 6 juni 2017 / 09:55

    Nou, je omschrijft mij precies hier! Ik vond het ook altijd vervelend omdat mensen inderdaad dachten dat ik verlegen was, maar ik heb gewoon wat tijd nodig (behalve bij sollicitatiegesprekken, dan lijk ik ineens de meest zelfverzekerde persoon ter wereld haha). Ik heb wel geleerd dat het eigenlijk geen negatief iets is, want uiteindelijk haal je er vele voordelen uit. Mensen hebben bovendien vanzelf snel genoeg door dat je helemaal niet verlegen bent, maar inderdaad slechts de kat uit de boom kijkt!
    Johanne blogte over…Hoe ‘The Life-Changing Magic of Not Giving a F*ck’ mijn leven nauwelijks veranderde

    • 6 juni 2017 / 19:15

      Haha, wat grappig dat je juist bij sollicitatiegesprekken vaak wel zelfverzekerd bent! Ik heb juist vooral in sollicitatiegesprekken last van mijn ‘kat-uit-de-boom-kijkengedrag’. Maar inderdaad, verder is het best een positieve eigenschappen en prikken veel mensen er gelukkig wel doorheen :)

  9. 6 juni 2017 / 10:31

    Ik ben ook een kat uit de boom kijker. Af en toe vind ik dit wel vervelend wanneer ik opmerkingen krijg dat ik stil en verlegen ben. Maar ik heb precies hetzelfde als jij, wanneer ik me op mijn gemak voel leren mensen me echt wel goed kennen. Ik ben op mijn blog ook veel opener dan in het echt, de drempel ligt op de een of andere manier toch iets lager.
    Danique blogte over…PositiviTijd | Week 22

    • 6 juni 2017 / 19:16

      Precies wat je zegt inderdaad! Met bloggen is het toch een stuk makkelijker om open te zijn en dat vind ik soms ook wel heel erg fijn. Het is jammer dat niet iedereen doorheeft dat de kat uit de boom kijken niet hetzelfde is als stil en verlegen zijn. Maar aan de andere kant is het fijn dat er ook mensen zijn die wel de moeite nemen om je beter te leren kennen en erachter komen dat je helemaal niet zo stil en verlegen bent.

  10. 6 juni 2017 / 10:51

    Je beschrijft precies mij! Ik krijg vaak na een tijdje ook te horen: ”jij bent helemaal niet zo stil als ik eerst dacht.” En dat klopt ook. Ik wil graag de mensen een beetje leren kennen, voordat ik mijzelf laat zien. De opmerking dat ik bijvoorbeeld wel meer mag zeggen of opener mag zijn, vind ik dan wel vervelend, vooral in situaties waar meer ‘extraverte’ mensen zijn. Ik heb daar dan geen behoefte aan.
    En inderdaad: door de jaren heen heb ik ook wel geleerd wanneer ik mijzelf sneller moet laten horen, dus dat weet ik ook wel.
    Marloes blogte over…Op jonge leeftijd uit huis

    • 6 juni 2017 / 19:19

      Heel herkenbaar inderdaad die opmerking! Stiekem vind ik het ook wel een compliment als mensen dat tegen me zeggen. Maar opmerkingen als “Jij mag wel wat meer zeggen” zijn inderdaad eerder vervelend. Als iedereen gewoon zichzelf kan zijn, is de wereld een stukje mooier :) Mooi om te horen dat je wel hebt geleerd wanneer je juist wel van jezelf moet laten horen. Zo te horen heb je voor jezelf al een goede balans gevonden :)

    • 6 juni 2017 / 19:20

      Klopt, introvert is zeker niet iets negatiefs, maar kan ook juist voordelen hebben. Het is jammer dat sommige mensen het wel met negatieve dingen associëren.

  11. Kaylin
    6 juni 2017 / 12:17

    Het is mooi om te lezen dat je deze eigenschap van jezelf hebt leren aanvaarden.
    Ook voor mij is dit wel herkenbaar. Vroeger op stage zeiden ze altijd dat ik teruggetrokken en gesloten was. Maar eenmaal op het einde van mijn stageperiode kwam de opmerking dat ik opengebloeid was. Ik heb gewoon altijd wat tijd nodig om te kijken welk vlees ik in de kuip heb en mezelf hieraan te laten wennen.

    • 6 juni 2017 / 19:21

      Wat zeg je dat mooi: opengebloeid zijn. Het is ook eigenlijk wel fijn om je ook op sociaal vlak een beetje te kunnen ontwikkelen in gezelschap, toch? Niets verkeerds mee, ook niet voor de mensen om je heen :)

  12. 6 juni 2017 / 12:46

    Mooi artikel, Romy! In een onbekende situatie heb ik dat ook altijd wel even. Maare veel beter dan mensen die haantje de voorste zijn/erboven uit schreeuwen! (Wat meestal voortkomt uit onzekerheid, denk ik).
    Neverdullmoments blogte over…How to pimp a parkeergarage

    • 6 juni 2017 / 19:22

      Precies, ik vind haantje de voorste zijn zelf ook een van de vervelendste eigenschappen bij andere mensen!

  13. 6 juni 2017 / 12:56

    Heel herkenbaar, vroeger was ik ook een kat uit de boom kijker. Echter is dat nu niet echt meer van toepassing haha. Nu ik ouder (en wijzer ofzo haha) ben geworden is dit best veranderd. Ik laat veel mijn mening horen en hoewel ik geen haantje de voorste ben, hoor je wel altijd gelijk van mi, ook in onbekende groepenj. Denk dat het ligt aan het feit dat ik happy ben met waar ik nu sta en hoe ik ben.

    • 6 juni 2017 / 19:23

      Wat ontzettend mooi om te horen dat je je zo hebt ontwikkeld op dit vlak en nu meer van je durft te laten horen. En al helemaal mooi om te horen dat het komt doordat je je zo happy voelt :) Ik merk dat het bij mij ook de laatste jaren minder is geworden, doordat ik mezelf door studie en eerder werk heb leren ontwikkelen. Dat helpt echt om iets sneller van mezelf te laten horen.

  14. 6 juni 2017 / 13:08

    Dit is echt mega herkenbaar! Ik zou mezelf ook nooit willen omschrijven als verlegen, ik ben gewoon zeer selectief in de gesprekken waar ik aan mee wil doen, haha. ;)

    • 6 juni 2017 / 19:24

      Precies dat inderdaad! En dat selectieve in gesprekken is eigenlijk niets mis mee :)

  15. 6 juni 2017 / 16:26

    Inderdaad, heel herkenbaar! Ik ben in principe ook niet verlegen, ik ben gewoon heel afwachtend en kijk gewoon liever de kat uit de boom, maar dat kan inderdaad ook positief zijn. Ik vond het op school nooit leuk als mensen mij weer bestempelden als ‘rustig’ en ‘stil’, het klonk altijd alsof het een enge ziekte was, terwijl het ook een goede eigenschap kan zijn. En van die schreeuwers in de klas werd je vaak ook niet blij. Leuk dat mijn artikel een inspiratie voor je is geweest op je eigen blog :)
    Lianne blogte over…Inside my mind: Mijn dromen & doelen

    • 6 juni 2017 / 19:25

      Dankjewel voor de inspiratie :) Ik had mijn blog al even af voordat ik jouw artikel las, maar heb uiteindelijk de alinea over mij beter leren kennen toegevoegd. Ik vond dat je dat zo mooi had verwoord.
      Het is inderdaad soms best vervelend als mensen je ‘stil’ en ‘rustig’ noemen, zeker als je dat eigenlijk niet echt bent. En er zitten zeker ook positieve kanten aan de kat uit de boom kijken!

  16. 6 juni 2017 / 16:55

    Dit is zó herkenbaar! Ik kijk ook altijd de kat uit de boom, maar zodra ik iemand echt goed ken klets in de oren van zijn/haar hoofd. Bijvoorbeeld m’n vriend wordt soms helemaal gek van mijn gepraat haha, terwijl ik bij andere altijd heel rustig bent en niet zoveel praat. Soms vind ik het wel vervelend dat ik zo ben, maar aan de andere kant juist ook weer niet. Het is ook wel weer fijn dat als iemand met je blijft praten diegene echt interesse heeft om je beter te leren kennen., en vaak bloeit dat dan uit tot een hele mooie vriendschap! Mooi artikel Romy!
    Kimberly blogte over…New in • Japan markt en de Notenshop

    • 6 juni 2017 / 19:27

      Ik ervaar inderdaad precies hetzelfde als wat jij schrijft. Juist doordat ik de kat uit de boom kijk, heb ik wel hele waardevolle vriendschappen gekregen van mensen die wél verder durfden te kijken. Die vriendschappen had ik voor geen goud willen missen. Grappig dat je bij je vriend echt de oren van zijn hoofd praat, terwijl je dat bij anderen juist niet doet. Best een mooie eigenschap, vind ik zelf :)

  17. 6 juni 2017 / 17:28

    Precies dit. Ik ben precies zo, alleen zelf baal ik daar nog wel van. Vooral tijdens het solliciteren heeft het mij enorm in de weg gezeten. Ze willen vaak meteen kunnen zien wie jij bent en ze snappen niet altijd dat jij iemand bent die de kat uit de boom kijkt en niet meteen alles open en bloot op tafel legt. Maar gelukkig zijn er uitzonderingen!

    Wel jammer hoor dat je Paco niet in een boom hebt gelegd;-)
    Dalinka blogte over…Waar ik blij van word #3

    • 6 juni 2017 / 19:29

      Haha, ja, helaas heeft Paco een slechte ervaring gehad met in een boom klimmen en daar niet meer uit durven :P Dus ik heb hem maar lekker met beide pootjes op de grond laten staan ;)
      Wat lastig dat het je met solliciteren zo in de weg heeft gezeten dat je de kat uit de boom kijkt. Het heeft mij ook weleens dwars gezeten dat ik niet iemand ben die zichzelf in minuut 1 weet te verkopen. Maar ik ben blij dat ik bij mijn huidige werkgever wel de kans kreeg en dat ze er een beetje doorheen weten te prikken. Juist daardoor weet ik dat ik op een plek ben beland waar mensen me op mijn waarde schatten :) Zo fijn om te horen dat jij ook een fijne werkplek hebt gevonden, waar ze wel snapten dat je eerst de kat uit de boom kijkt.

  18. 6 juni 2017 / 17:48

    Wow, heel herkenbaar! Ik ben ook echt iemand die de kat uit de boom kijkt. Mensen bestempelen me vaak als verlegen, maar mijn vrienden kunnen bevestigen dat ik -eens ik je beter ken- net heel open ben. Ik ben het met je eens dat bloggen het een beetje gemakkelijker maakt om open te zijn. Gek eigenlijk, maar misschien is het omdat je geen direct contact hebt met anderen.
    Laurine blogte over…Georganiseerd in 7 dagen | durf

    • 6 juni 2017 / 19:31

      Ja inderdaad, juist doordat je met bloggen niet direct met onbekenden of in groepen hoeft te praten, is het een fijne manier om een beetje open te zijn. Ik ben daarom ook zo blij dat ik het bloggen heb ontdekt en op mijn blog voor mijn gevoel echt mezelf kan zijn :)

  19. 6 juni 2017 / 18:04

    Heel herkenbaar! Ik ben ook precies zo, ik word vaak aangesproken dat ik verlegen ben, maar ik ben alles behalve dat. Het duurt alleen eventjes voordat het eruit komt.

    • 6 juni 2017 / 19:32

      Wat mooi om te horen dat je het door mijn artikel ook een beetje als een voordeel ziet. Er zitten echt wel positieve kanten aan de kat uit de boom kijken :)

  20. 6 juni 2017 / 19:20

    Ik ben net zo. Wanneer ik in groep ben duurt het wel even vooraleer ik begin te praten. Maar als ik merk dat er niemand tegen mij spreekt, zal ik ook zelf niet beginnen. Ik heb ‘t ook al vaak meegemaakt dat als ik dan toch iets zeg er soms niet word geluisterd naar mij en ik mezelf dan echt heel erg uitgesloten begin te voelen. Wie mij dan meetrekt in het gesprek en even hard lacht als ik wil lachen word dan mijn vriend/in mssn. Ik geef mijn pestverleden de schuld van dit alles. Hadden zij mij indertijd niet zo hard gekwetst was ik nu mssn een ander persoon.
    Evelyne blogte over…52 blije maandagen #23 | Hoera, het is vandaag! (of voor mij misschien toch niet)

    • 6 juni 2017 / 19:52

      Wat ontzettend heftig om te horen van je pestverleden, zeker omdat dat jaren later nog steeds nare gevolgen kan hebben. Ik heb ook weleens dat mensen niet naar me willen luisteren en dat is absoluut geen fijn gevoel. Des te fijner is er als iemand je er dan toch bij betrekt en als daar misschien zelfs een mooie vriendschap uit voortkomt.

  21. Pauline
    6 juni 2017 / 19:26

    Helemaal niets mis mee! Met name zo lang je het voor elkaar krijgt om in werksituaties jezelf wel zichtbaar op te stellen heb ik geleerd :) Zo ben ik zelf op mijn werk van begin af aan wel kartrekker, ook al was ik nieuw in het team, maar dat zochten ze juist. Het was heel spannend, maar het betekent niet dat je ook het achterste van je tong als persoon meteen hoeft te laten zien, en dat is eigenlijk wel een prettig idee! Ze vinden het juist grappig te zien dat ik nu een kletskous ben en denk ook dat je zo minder “overwhelming” op mensen overkomt en ze jou daardoor ook makkelijker en natuurlijker vertrouwen.

    • 6 juni 2017 / 19:55

      Wat ontzettend knap dat je op je werk zo een knop hebt weten om te zetten en daar juist wel echt een kletskous bent. Er zit ook inderdaad wel wat in dat je op je werk ook zichtbaar en een kletskous kunt zijn zonder het achterste van je tong als persoon te laten zien. Ik kijk nu op mijn werk ook nog wel een beetje de kat uit de boom, maar merk dat het stapje voor stapje iets beter gaat. Ik durf bijvoorbeeld op het werk eerder een gesprek met een ‘vreemde’ aan te knopen dan buiten werk om. En dat is best een fijne vooruitgang :)

    • 7 juni 2017 / 19:16

      Wat grappig dat je dat zo herkent! Zelf vind ik het ook altijd zo fijn om een beetje af te wachten hoe een groep is, zeker als je ergens pas net nieuw bent.

    • 7 juni 2017 / 19:16

      Precies dat inderdaad! Ik vind het ook altijd fijn om een beetje te observeren en dat helpt me dan om me later meer in de groep te mengen.

  22. 6 juni 2017 / 20:47

    Ik herken het wel een beetje, alleen bij mij heeft het er gewoon mee te maken dat ik vaak nog verlegen ben. Echt hele levensverhalen vertel ik pas nadat ik iemand goed ken, maar gewoon een praatje maken zou ik ook wel zomaar met een wildvreemd iemand kunnen. (niet dat ik dat doe want ik ben veel te verlegen daarvoor haha).
    Dinja blogte over…Japanmarkt 2017: kort verslag

    • 7 juni 2017 / 19:17

      Er is inderdaad wel een verschil tussen een levensverhaal vertellen of gewoon een praatje maken, maar ik zou beide heel spannend vinden als ik iemand net ken ;) Wat dat betreft ben ik soms misschien ook toch wel een beetje verlegen.

  23. 6 juni 2017 / 21:21

    Wat een leuk artikel. Leuk om jou op deze manier weer een beetje beter te leren kennen. Ik kijk soms de kat uit de boom en soms ben ik “haantje de tweede” (dus niet écht haantje de voorste maar wel goed aanwezig). Het ligt er echt aan hoe vertrouwd ik ben met de mensen waarmee ik ben. Als ik met mensen ben die ik bijna niet ken dan duurt het ook wel een poosje voordat ik echt een gesprek aan zal gaan. Als ik ben met mensen die ik goed ken dan klets ik, dan zing ik, dan lach ik en dan huil ik (indien dat van toepassing is). Haha.
    Sara | MevrouwMiauw blogte over…Dingen waar ik – vroeger niet maar nu wel – heel erg blij van word

    • 7 juni 2017 / 19:20

      Wat grappig dat jij soms wel de kat uit de boom kijkt, maar ook momenten hebt waarop je echt aanwezig bent. Zelf ben ik ook wel iemand die bij mensen die ik goed ken, wat opener is. Het is fijn om mensen te hebben die je zo vertrouwt dat je met alles bij ze terecht kunt en zowel kunt lachen als kletsen als huilen :)

    • 7 juni 2017 / 19:20

      Wat grappig om te horen! Dat kan natuurlijk ook :)

  24. 7 juni 2017 / 20:33

    Grappig! Ik ben precies zo en heb er ook wel eens een blog over geschreven. En niks mis mee toch? Precies wat je zegt; een kippenhok vol hanen werkt niet.
    Michelle blogte over…Bevallen doe je zo! Of niet.

    • 8 juni 2017 / 19:23

      Inderdaad, het zou helemaal niets zijn als iedereen haantje de voorste is. Ik vind het ook hartstikke prima om een beetje de kat uit de boom te kijken :)

  25. 8 juni 2017 / 09:23

    Wat een lieve foto van Paco! Ik herken me heel goed in jouw stukje, al ben ik zelf ook de laatste tijd wel wat spontaner en ‘opener’ geworden. Zeker in een groep en helemaal als ik mensen nog niet ken kan ik best wel een beetje op de achtergrond raken. Dat laatste stuk over je blog is denk ik toch wel heel erg waar, misschien helpt het ook zelfs wel om ook offline wat spontaner te zijn!

    • 8 juni 2017 / 19:30

      Wat mooi en knap dat je de laatste tijd wat opener bent geworden! Maar er is aan de andere kant niets mis mee om in een onbekende groep een beetje op de achtergrond te blijven. Beter zo dan altijd haantje de voorste zijn, toch? :) Ik denk trouwens ook dat mijn blog echt helpt om offline wat spontaner of opener te zijn. Juist doordat ik op mijn blog wel dingen durf te zeggen of makkelijk met mensen in gesprek ga, merk ik dat het in het ‘echt’ soms ook wat makkelijker gaat. Heel fijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge