Persoonlijk | Leven als twintiger: dromen, keuzes en onzekerheid

Ik weet nog dat ik als klein meisje uitzag naar het moment dat ik 20 zou zijn. Dan zou ik echt volwassen zijn. Ik zou schrijfster worden en elke dag fluitend thuiskomen bij een man en kind. Nu ik 23 ben, begin ik soms de druk te voelen om al die dromen te realiseren. Begint de tijd al te dringen? Moet ik niet knopen doorhakken? Soms word ik als twintiger heen en weer geslingerd tussen dromen, keuzes en een flinke berg onzekerheid. Twintig-plusser zijn en van student naar volwassene gaan, hoe ervaar ik dat?

leven als twintiger dilemma's

Van student naar volwassene

Als twintiger begin ik me steeds meer te realiseren dat dit het decennium is waarin je leven drastisch kan veranderen. Tot voor kort studeerde ik nog elke dag en nu ‘moet’ ik opeens op zoek naar een baan. Natuurlijk zat dat er al jaren aan te komen, maar toch vond ik het even slikken toen ik me realiseerde dat mijn studententijd verleden tijd was. Dat moment dat ik niet meer op de wifi van de VU kon komen, staat in mijn geheugen gegrift. Ik was officieel verwijderd uit het studentenbestand. Mijn diploma had ik behaald en ik stond op het punt om mijn leven om te gooien. Ik behoorde niet meer tot de groep die op maandagochtend massaal richting school vertrekt, die gezegend is met een studenten-OV en in het weekend strest over deadlines, essays en stageverslagen. Vijf jaar lang heb ik met veel plezier gestudeerd, maar kan ik die tijd wel achter me laten? Ben ik wel volwassen? Diep van binnen voel ik me soms nog steeds een echte student.

Tussen dromen en onzekerheid

Het bleek al snel keihard werken te zijn om na een studie mijn plekje in de maatschappij te vinden. Niet omdat de maatschappij dat van je verwacht, maar omdat ik mezelf die druk opleg. Ik dacht jarenlang te weten wat ik wilde doen, maar ging toch twijfelen. Zou ik dat werk wel de rest van mijn leven willen doen? Zit de wereld wel op mij en mijn kennis te wachten? Mijn hoofd wordt regelmatig overheerst door twijfels en gepieker. Ik voel me heen en weer geslingerd tussen dromen en onzekerheid. Er zijn zoveel dingen die ik wil, maar welke dromen kan ik realiseren? Wat is haalbaar? Welke eisen moet ik stellen aan een baan? Of aan het leven in het algemeen? Alle wegen liggen nog open in mijn leven als twintiger. Dat is aan de ene kant een voorrecht, maar aan de andere kant soms ook doodeng. Als student werd mijn leven geleefd door deadlines, periodes en tentamens. Nu zal ik het zelf moeten vormgeven op de manier die ik wil. En die keuzes zijn soms verrekte lastig.

leven als twintiger dilemma's

Go with the flow

Het valt me op hoe verschillend het leven van iedere twintiger kan zijn. Ik heb vriendinnen die samenwonen of zelfs getrouwd zijn met hun jeugdliefde. Sommigen hebben al jarenlang een vast contract bij een baas, terwijl anderen zich een slag in de rondte solliciteren. Ik ben helaas een ster in het vergelijken van mezelf met anderen en dat is niet altijd even makkelijk. Soms kijk ik naar wat ik nog niet heb bereikt. Ik heb geen vriend, ik heb geen vast contract of een goedlopende onderneming. Ik heb geen eigen auto en woon ook nog niet op mezelf. Natuurlijk zijn er anderen die dat alles wel hebben, maar ik besef me meer en meer dat dit mijn leven is en dat het nu eenmaal loopt zoals het loopt. Ik probeer het leven meer te gaan zien als een lange reis waarin alles met een reden gebeurt. Ik heb geleerd van alles wat ik heb meegemaakt en die kennis neem ik een heel leven mee. Go with the flow en zie wat er komt.

Keuzes maken en accepteren

Twintiger zijn betekent ook keuzes, keuzes, keuzes. Wil ik op mezelf wonen of blijf ik nog even thuis? Wat wil ik voor baan? Waar solliciteer ik wel op en waarop niet? Doe ik nog een studie of ben ik definitief student-af? Wil ik in het perfecte plaatje passen: huisje, boompje, beestje? Of ga ik op wereldreis? Ga ik dan maar hard op zoek naar een vriend of hoop ik dat ‘de ware’ vanzelf op mijn pad komt? Het antwoord op al die vragen heb ik nog niet gevonden. Maar misschien is dat wel de boodschap van dit artikel. Twintiger zijn betekent verandering, onzekerheid en keuzes maken, maar vooral ook genieten van een tijd waarin alle opties nog open liggen. Er ligt een heel leven voor me. Dat is soms spannend of beangstigend, maar ik ben ook blij met alle kansen die ik nog kan krijgen. Laat ik maar genieten van het hier en nu. Twintiger ben je maar tien jaar. Voordat ik het weet blaas ik alweer 30 kaarsjes uit…

Een vraag voor mede-(ex-)twintigers: herken jij deze dilemma’s?

Volg:

38 Reacties

  1. 17 maart 2017 / 08:19

    Wat heb je dit mooi verwoord. Ik had mijn leven ook iets anders voorgesteld als twintiger. Maar Hee, wij leven nu in een tijd waarin dat ook kan. Als we 50 jaar geleden geleefd hadden, dan wisten we zeker dat we huisvrouw zouden worden met een stuk of 8 kinderen. Ik weet niet wat jij erger vindt? Hahaha.

    • 17 maart 2017 / 19:47

      Haha, daar zit ook wat in inderdaad. Dan kies ik toch liever voor mijn leven met vrijheid en zonder een groot gezin ;)

  2. 17 maart 2017 / 08:43

    Ah zo herkenbaar! Maar nu ben ik 38 en worstel nog steeds met een heleboel vragen. Het belangrijkste is jezelf niet gaan vergelijken met anderen en je volledig focussen op jezelf. Uitvinden wat jij wilt en wat je belangrijk vindt in het leven. En het leven is soms moeilijk maar van moeilijk word je alleen maar sterker. Ik geloof er in dat jij je weg wel gaat vinden.

    • 17 maart 2017 / 19:48

      Wat zeg je dat mooi! Juist de moeilijke dingen maken het leven ook een uitdaging en een mooi groeiproces. Ik denk dat die vragen ook altijd wel zullen blijven en er zit wel wat in dat je je erdoorheen kunt worstelen zolang je trouw blijft aan jezelf. Dankjewel voor je lieve woorden!

  3. 17 maart 2017 / 08:43

    Wat een mooie gedachte dat je het leven ziet als een reis. En dat is het ook en deze reis zal je blijven maken totdat je 90 jaar bent. Je zal je hele leven blijven leren. Ik herken jou struggles. Het klinkt gek, maar die heb je nodig om te komen waar je heen wilt gaan met je reis. Ze maken je sterk en beetje bij beetje zal je door deze reis jezelf leren kennen wie je bent en wat je wilt. Liefs
    Aneta blogte over…Tosti geitenkaas en avocado

    • 17 maart 2017 / 19:49

      Wat een lieve en mooie reactie! Ik geloof inderdaad dat elke struggle zo zijn reden heeft en dat je er uiteindelijk sterker uitkomt. Alle keuzes die ik nu maak, ook al maak ik niet meteen de goede keuze, maken me ook sterker en helpen me om te leren in het leven. Eigenlijk is dat ook wat het leven zo mooi maakt :)

  4. 17 maart 2017 / 08:54

    Heel herkenbaar. Ik denk dat het lastige gedeelte weg ebt als je eenmaal 30 bent, zo heb ik het wel ervaren. Het leven als een 30-something vrouw is echt een stuk fijner als een twintiger vind ik.

    • 17 maart 2017 / 19:51

      Wat mooi om te horen dat bij jou de twijfels en het moeilijke minder zijn geworden sinds je 30+ bent. Dat is in ieder geval een heerlijk vooruitzicht voor mij :)

  5. 17 maart 2017 / 09:00

    Wat heb je het allemaal goed en mooi verwoord! Ik ben het helemaal met Nesrin hierboven eens. Als je eenmaal de dertig hebt bereikt dan vallen er een hoop ‘lasten’ van je af en je hebt dan meestal al een goede basis gelegd voor de rest van je leven.

    • 17 maart 2017 / 19:53

      Zo fijn om te horen dat je vanaf je dertigste minder keuzestress/twijfels/onzekerheid heeft. Dat geeft ‘hoop’ voor de toekomst :)

  6. 17 maart 2017 / 09:23

    Dit is zooooo herkenbaar.. Ik heb altijd het gevoel dat ik achterloop op andere twintigers. Nog geen diploma, sinds kort weer single, geen eigen huisje en ga zo maar door.
    Enorm frustrerend als je dan kijkt naar de andere twintigers om je heen.. (I know, nooit jezelf vergelijken met anderen, maar je doet het vaak toch xD)
    Ik probeer mezelf dan altijd maar voor te houden dat ik diploma’s heb verdiend op vlakken waar je in onze maatschappij geen diploma’s voor krijgt..

    • 17 maart 2017 / 19:55

      Precies wat je zegt inderdaad! Dat vergelijken is soms zo tricky, want eigenlijk leidt iedereen zijn eigen leven en is het nergens voor nodig om te kijken naar anderen. Maar toch, makkelijker gezegd dan gedaan. Je hebt wel helemaal gelijk met die laatste zin. Van alles in het leven leer je en dat is eigenlijk ook heel wat waard.

  7. 17 maart 2017 / 09:32

    Mooi artikel lieve Romy! Ik snap de onzekerheid, maar alles komt op zijn tijd. Gewoon lekker doorgaan met je ding en je vooral niet te veel vergelijken!
    Susan blogte over…Outfit: Lenteweer!

    • 17 maart 2017 / 19:55

      Dankjewel voor je lieve reactie <3

  8. 17 maart 2017 / 09:50

    Wat een leuke, persoonlijke en diepgaande post! Dat gevoel van student – af zijn, herinner ik me ook nog goed. OV-kaart weg, en opeens hoor je niet meer thuis op de universiteit. Dat vond ik ook wel jammer. En in zo’n veranderende levensfase zitten is natuurlijk spannend! Inmiddels ben ik 33 en ik ben het eens met een aantal dames hierboven. Eigenlijk voel ik me veel zelfverzekerder na mijn 30e dan toen ik in de 20 was. Toegegeven, daar heb je als twintiger weinig aan – en toen mij zoiets gezegd werd op mijn 22e geloofde ik het eigenlijk niet, haha. Toen ik in de 20 was had ik natuurlijk ook een heleboel wensen en dromen over werk, wonen en een partner. Van veel dromen heb ik afscheid moeten nemen vanwege mijn gezondheid, maar tegelijkertijd is er ook veel wél gelukt en sta ik inmiddels op een andere manier in het leven.

    Ik denk dat het met jou ook heus wel ‘goed komt’, hoor. (Goh, wat klinkt dat dramatisch ;)) Je bent hartstikke gedreven en uiteindelijk volgt er op een baan, een inkomen, een woning etc. En wie weet waar je een leuke partner zult leren kennen! Ik denk dat je alleen niet moet proberen om “alles gedaan te hebben.” We praten elkaar van alles aan: een wereldreis, succesvol ondernemen voor je 25e en een druk liefdesleven. Maar de meeste mensen doen dit niet (allemaal), en wat als het niet bij je past? Ik denk dat je het gelukkigst wordt van het volgen van je eigen gevoel, en niet van lijstjes af te gaan van wat er allemaal ‘hoort’ bij het twintiger zijn.

    Ik vond het trouwens heel leuk om 30 te worden! :)
    Josephine blogte over…Mijn 6 favoriete zonnige victoriaanse schilderijen

    • 17 maart 2017 / 20:04

      Wat ontzettend mooi om te horen dat in jouw leven 30 zo te horen echt een keerpunt was. Ik kan me ook wel voorstellen dat je op die leeftijd dingen meer op een rijtje hebt en voor jezelf duidelijk hebt wat je wilt en wat je kunt. Ik vond het ook heel mooi om te horen hoe je je focust op wat wel is gelukt, ondanks dat je gezondheid niet al je dromen mogelijk heeft gemaakt.
      Ik vind je laatste alinea ook onwijs mooi. Dankjewel voor die bemoedigende woorden! Je hebt ook helemaal gelijk dat er geen lijstjes voor een perfect leven bestaan die je moet afwerken. Ik ben nu eenmaal niet iemand die elk weekend op de bar danst en daar de leukste jongens aan de haak slaat of die dol is op verre reizen naar de andere kant van de oceaan en dat is eigenlijk inderdaad helemaal prima :)

  9. 17 maart 2017 / 09:53

    ZUCHT! Dit is voor velen zo herkenbaar denk ik, je valt in een soort van gat ofzo. Ik ben nu aan het kijken voor een eigen plekje en stiekem krijg ik nu steeds meer de zenuwen, het is zo’n grote stap!

    • 17 maart 2017 / 20:05

      Dat kan ik me voorstellen! Het is ook niet niets om op jezelf te gaan wonen. Het is en blijft gewoon een moeilijke, maar toch ook wel leuke leeftijd. Hopelijk vind je snel een plekje en lukt het je om daar langzaam aan te wennen. Ik weet zeker dat je het kunt <3

  10. 17 maart 2017 / 10:08

    De twintiger jaren zijn best lastig, dat merk ik zelf ook wel. De een trouwt al op haar 23e, de ander pas op haar 29e. De een begint aan kinderen, de ander moet er nog niet aan denken. Ik geloof er niet in dat je ‘alles’ voor elkaar moet hebben voor je 30 wordt, als je langer de tijd nodig bent is dat ook zeker niet verkeerd.
    Danique blogte over…Waar ik naar uitkijk in de zomer

    • 17 maart 2017 / 20:07

      Daar heb je helemaal gelijk in inderdaad. Ik denk dat ieder leven ook verschillend is en dat je jezelf daarom ook niet te veel moet vergelijken met anderen. Soms voel ik wel een soort druk van buitenaf, maar ik probeer stapje voor stapje wel meer mijn eigen pad te volgen. Ieder leven loopt nu eenmaal anders en het zou ook eigenlijk saai zijn als we allemaal hetzelfde zouden doen en er na je 30e geen leuke dingen om te doen meer overblijven ;)

  11. 17 maart 2017 / 10:42

    Oh Romy, ik herken deze dilemma’s maar al te goed. Soms word ik er ook gek van, maar gelukkig is dit in periodes en niet alrijd aanwezig. Gewoon alles op je af laten komen is denk ik gewoon het beste ja. Niet té veel nadenken, het komt allemaal vanzelf wel op je pad. Je doet iets wanneer je er zélf klaar voor bent. :) Wat dat betreft is er voor mij niets ‘normaal’ om te doen in mijn leven. Ik ga geen standaard plan volgen, want daar word ik niet gelukkig van.
    Sandra blogte over…Kroatië #4 | Šibenik, Primošten, Solin & Imotski

    • 17 maart 2017 / 20:09

      Wat lastig dat je hier soms ook zo mee kunt worstelen, maar zo te horen heb je wel heel goed voor ogen wat je zelf wilt en laat je je niet te veel afleiden door ideeën van anderen of door wat ‘normaal’ zou zijn. Daar word je inderdaad het meest gelukkig van: gewoon doen wat voor jou goed voelt en op het moment dat jij eraan toe bent :)

  12. 17 maart 2017 / 10:42

    Wauw wat mooi verwoord Romy! Alsof ik het zelf heb geschreven. Ik herken alles zo erg. Ik moet nu alleen nog afstuderen maar daarna begint het ‘grote mensen leven’. Om me heen zijn vrienden of aan het studeren of hebben al kinderen. Iedereen lijkt zijn plekje al gevonden te hebben en ik weet totaal niet wat ik wil. Ik ben 23 maar soms zou ik willen dat de tijd even stil stond. Toen ik jonger was dacht ik dat ik het nu allemaal wel zou weten, maar ik ben nog net zo onzeker als toen. Aan de andere kant hoort dit er ook weer bij. Die onzekerheid, de struggles. Dit vormt je tot wie je bent en straks gaat zijn. Dus nu is de onzekerheid van het solliciteren, het vinden van een eigen plekje of doel misschien wel naar, maar alles gebeurt voor een reden. Dat je nu je droombaan niet vind, betekent niet dat je hem nooit vind. Hetzelfde geldt voor de liefde. Geduld is helaas een schone zaak haha. Ik weet zeker dat het met jou wel goedkomt. Als ik een paar dingen uit je blog heb gehaald is dat je onwijs creatief, slim, oplossingsgericht en lief bent (: Dus het is misschien even wachten maar ik weet zeker dat je je plekje gaat vinden.

    • 17 maart 2017 / 20:15

      Dankjewel voor je onwijs lieve reactie en mooie woorden! Ik zie het leven ook echt als een leerschool. Van alles wat ik heb meegemaakt, ook de nare dingen, heb ik heel veel geleerd en wat dat betreft gebeurt alles inderdaad met een reden. Ik denk ook dat het uiteindelijk wel goed zal komen. Twintig-plusser zijn lijkt nu misschien niet de meest ideale leeftijd, maar er komt vast een moment dat alles op z’n plekje valt en ik kan terugkijken op een tijd waarin ik het maar weer mooi heb gered :)
      En ik weet zeker dat dat moment er voor jou ook komt! Het kan inderdaad zo frustrerend zijn als mensen om je heen alles voor elkaar lijken te hebben. Maar aan de andere kant weet je ook nooit hoe het echt zit. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Misschien ben jij in iets anders weer verder dan zij, maar besef je dat zelf niet altijd. Er komt echt een moment dat je ook weet wat je wilt. Dat heeft tijd nodig en het kost moeite, maar you’ll get there! <3

    • 17 maart 2017 / 20:15

      Wat mooi om te horen dat je juist zo van je twenties hebt genoten! Dat doet me eraan herinneren dat ik vooral niet moet vergeten om tussen de dromen, keuzes en onzekerheid door ook vooral heel hard te genieten :)

  13. 17 maart 2017 / 12:35

    Heel erg herkenbaar. Ik weet nog goed dat ik uitkeek naar 20 worden, maar nu wou ik dat ik de klok kon terugdraaien. In augustus word ik 28 en ik vraag me oprecht af waar al die jaren naartoe zijn. Wat heb ik in al die jaren gedaan?! Vriendinnen uit de middelbare school zijn verloofd en/of hebben kinderen, hebben een succesvolle baan bij een groot bedrijf, en waar ben ik? Aan kinderen e.d. hebben m’n vriend en ik (nog?) geen behoefte, maar het blijft beangstigend. Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik ‘bijna 30’ ben en betrap mezelf er nog steeds op dat ik soms denk dat ik op het werk dingen niet zou mogen, omdat ik nog te jong ben. Dat is dus je reinste onzin; ik ben ook een volwassene. Het blijft echter moeilijk en ik heb het gevoel dat ik nog steeds niet gewend ben aan dat hele ‘volwassen zijn’.
    Jessica J. blogte over…Ik ben gestopt met de pil

    • 17 maart 2017 / 20:19

      Precies wat je zegt! Soms is je kalenderleeftijd eigenlijk hoger dan hoe je je voelt en dringt dat besef niet helemaal tot je door. Dat gevoel heb ik ook regelmatig. Het kan beangstigend zijn als anderen dan wel bepaalde stappen (kinderen, getrouwd/verloofd) hebben gezet, waar jij nog niet aan moet denken. Vooral wat je zegt over het gevoel dingen niet te mogen op werk lijkt me best lastig. Ik hoop dat jij ook je weg weet te vinden en anders niet vergeet dat het niet erg is als je het niet meteen weet wat je wilt of als je niet hebt wat anderen hebben. Het is jouw leven en jouw weg naar geluk en volwassenheid en die mag je afleggen in jouw tempo en op de manier die voor jou goed voelt! :)

  14. Marlieke
    17 maart 2017 / 14:33

    Wat leuk en knap, dit persoonlijke artikel!
    Inmiddels behoor ik al enkele jaren tot de 30-ers, maar ik kan alleen maar zeggen dat veel van jouw dilemma’s ook nu nog wel bestaan hoor. Waarmee ik je overigens niet wil ontmoedigen, begrijp me niet verkeerd! Ik denk dat het ene dilemma plaatsmaakt voor het andere, en dat dit een langzaam proces is. Maar wanneer ik jouw artikelen lees, ben je jezelf al heel goed bewust van je eigenlijk wel en niet wilt. Blijf eerlijk naar jezelf en anderen, daar kom je het verste mee. Je bent al zo goed op weg!

    • 17 maart 2017 / 20:28

      Wat een mooie, lieve woorden! Dankjewel voor je reactie! Ik kan me goed voorstellen dat die dilemma’s en keuzes altijd wel blijven, maar dat het onderwerp ervan verschilt. Eerlijkheid en naar je gevoel luisteren lijken mij inderdaad het belangrijkste. Zolang je je maar niet laat leiden door wat anderen van je verwachten of wat je denkt dat ze van je verwachten, kom je al een heel eind.

  15. 17 maart 2017 / 15:01

    Wat een goede blog! Dit is zo herkenbaar, toevallig had ik het gisteren met mijn moeder en mijn vriend over dit onderwerp. Ik ben nu 21, maar ik zie in mijn omgeving dat steeds meer leeftijdsgenoten gaan samenwonen, een vaste baan hebben of zelfs aan kinderen beginnen en dat terwijl ik nog studeer, bij mijn ouders woon en ook wel wil trouwen, alleen heb ik daar het geld niet voor, omdat ik studeer en niet werk!
    Het liefst wil ik over een aantal jaar een huis kopen, maar voor starters is dat ook altijd lastig…. En ik weet ook nog totaal niet wat ik na mijn studie precies met mijn leven wil gaan doen, terwijl mensen in mijn omgeving daar al zo zeker van lijken te zijn. Echt lastig is het allemaal, dus ik herken je punt maar al te goed!

    • 18 maart 2017 / 01:21

      Zo te horen zit je inderdaad in een zelfde soort situatie. Lastig hè, al die keuzes en dat vergelijken met anderen? En ja, ook geld speelt helaas een rol als je een plekje voor jezelf wilt vinden. Maar alles op zijn tijd. Eerst je studie afmaken en dan komt het uiteindelijk vast vanzelf wel goed :)

  16. 17 maart 2017 / 16:00

    Dit klopt inderdaad, en ik vind dat het twintiger zijn soms wordt onderschat. Ik heb weleens gehoord dat je tienerjaren en je puberteit de moeilijkste periode uit je leven is. Ik vind mijn leven als twintiger eigenlijk nog veel moeilijker. Nu krijg je de weg naar volwassenheid. Sommigen studeren nog, sommigen wonen al op zichzelf en hebben een baan. Ik zit al in die tweede categorie sinds mijn 23e, maar ik ben erachter gekomen dat dat ook niet alles is. Ik zou soms ook wel willen dat ik nog een lekker studentenleventje had en kon feesten, want nu kan ik nog moeilijker rondkomen dan de tijd dat ik nog wel een opleiding volgde. Het komt inderdaad allemaal zoals het komt, maar ik blijf me hoe dan ook toch vasthouden aan mijn dromen en doelen en ik ga voor wat ik graag wil in het leven. En aan een droom/doel werken kost tijd, maar stapje voor stapje kom je wel bij datgene waar je hart ligt en daar gaat het twintiger zijn ook om: zoeken naar jezelf en dat mogen we zeker niet vergeten! :)

    • 18 maart 2017 / 08:47

      Ook geld kan inderdaad juist op deze leeftijd een issue zijn, zeker als je op jezelf woont. Het is ook wat dat betreft niet de makkelijkste leeftijd. Wat mooi om te horen dat je vooral trouw blijft aan je eigen dromen en doelen. Dat is het allerbelangrijkste en de weg daarnaartoe zo rond je twintigste is stiekem ook wel heel erg mooi en bijzonder. Je groeit als mens en dat is iets wat ik ook niet zou willen missen :)

  17. 17 maart 2017 / 18:14

    Ook ik herken me ontzettend in je woorden, volgens mij zijn het typische twintigersdilemma’s. En zelfs een vast contract en een leuke vriend gaan die twijfels niet wegnemen ben ik bang 😅, ooh lekkere mood breaker. Maar ik denk dat je het belangrijkste antwoord op deze twijfels al hebt gevonden: Go with the flow! Vertrouw op je intuïtie en zorg goed voor jezelf. Er kan een hoop veranderen in een jaar – wat zeg ik – in een paar maanden! You can do it, het belangrijkste is dat je dicht bij jezelf blijft 💗 zet ‘m op!

    • 18 maart 2017 / 08:48

      Haha, ik kan me voorstellen dat het met een baan en een leuke vriend ook niet opgelost is. En je hebt helemaal gelijk: er kunnen zo snel dingen veranderen. Dat heb ik de afgelopen maanden ook wel gemerkt. Aan de ene kant is het zo spannend allemaal, maar eigenlijk is het ook wel heel tof om al die nieuwe dingen tegemoet te gaan. Dankjewel voor je lieve reactie!

  18. 19 maart 2017 / 13:39

    Goed artikel dit Romy. Ik heb er zelf nooit last van gehad. Ik wist goed wat ik wel (en ook vooral niet) wilde. Inmiddels ben ik precies waar ik zou willen staan in het leven en vind het fijn dat ik dit allemaal heb bereikt. Ik heb genoeg vriendinnen die net in een prille relatie zitten, niet samenwonen of dergelijke dingen die je hierboven beschrijft. Daarin tegen heb ik alles wat ik graag zou willen, dus wat wil je nog meer? ;-) Sterk geschreven artikel, go with the flow is zeker een goede (en iets wat ik juist altijd nog al lastig kan vinden)

    • 19 maart 2017 / 22:23

      Je hebt ook echt onwijs veel bereikt om trots op te zijn! Zo fijn dat je de liefde hebt gevonden, getrouwd bent en nu ook een heerlijk huis hebt! Maar inderdaad, met go with the flow kom ik er ook zonder die dingen op dit moment wel. Je weet maar nooit wat er in het leven gebeurt en juist dat is eigenlijk heel leuk. Dankjewel voor je lieve reactie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge