schaamte 2

10 dingen waar ik me niet (meer) voor schaam

  • 1 april 2022
  • 7 Reacties
Categorieën: Persoonlijk

Schaamte maakt, net als alcohol, meer kapot dan je lief is. Ik heb me jarenlang geschaamd. Voor van alles. Voor mijn verlegenheid, mijn eigenwijze kant, onbenullige gewoontes, mijn introvert zijn. Maar met dat alles ben ik gelukkig mooi klaar. Al een paar jaar. Wat is het fijn om jezelf te zijn, zonder zoveel schaamte en gedachten. Gewoon jezelf, met al wat je bent. Dit zijn 10 dingen waar ik me niet meer voor schaam. En waar jij – als je ze herkent – je ook absoluut niet voor zou moeten generen. 

Ik schaam me niet meer dat…

1. …ik tijd alleen nodig heb. Vroeger wilde ik mezelf in een sociaal keurslijf proppen van iemand die het hartstikke leuk vindt om naar feestjes te gaan en daar dan op maandagochtend enthousiast over vertelt. Helemaal opgeladen, want wát krijg ik daar een energie van. De waarheid is dat ik die feestjes wel heel leuk vind, maar er op maandag ook even van moet bijkomen. Dat ik liever tussen de feestjes door alleentijd plan. En dat ik bij voorkeur ook die feestjes niet allemaal achter elkaar heb. Je leest het: de handleiding van een introvert! Ik ben er inmiddels helemaal oké mee dat ik soms extraverte trekjes heb, maar verder vooral een rasechte introvert ben.

2. …ik geen alcohol drink. Eigenlijk heel suf dat ik me hier heel lang voor schaamde! Ik heb vaker moeten uitleggen waarom ik geen alcohol drink dan waarom ik woon waar ik woon, tekstschrijver ben geworden of andere crucialere levensvragen dan de inhoud van je glas. Gelukkig heb ik nu mensen om me heen die zich daar net als ik totaal niet mee bezighouden. En al zouden ze dat wel doen, dan trek ik me daar nog weinig van aan.

3. …ik van sommige dingen de ballen verstand heb. Laat mij je IKEA-kast niet in elkaar schroeven als je wilt dat de boel stevig staat. Ik ben een echte alfa en van alles wat ook maar een beetje naar de bètahoek neigt, snap ik vaak vrij weinig. Als je mij de weg wijst, ben ik bij beschrijvingen ingewikkelder dan “Hier rechtdoor en straks naar links” al snel de draad kwijt. Technische dingen laat ik graag aan Bart over (toch handig dat ik iemand met een diploma bouwkunde aan de haak heb geslagen!). En mij moet je ook niet bellen als je auto met pech langs de weg staat. Veel verder dan “Joh, hij doet het niet!” zal ik niet komen. Eerder vond ik het stom (en niet feministisch) dat ik Bart naar voren moest schuiven als de monteur wat ging vertellen. Nu denk ik maar gewoon: ieder zijn talenten.

4. …ik tien jaar ziek ben geweest. Dat ik anorexia heb gehad, is lang mijn grootste schaamteding geweest. Voor buitenstaanders lijkt het vaak heel simpel “Joh, was gewoon gaan eten!”. Nu die periode ver achter me ligt, vraag ik me soms ook af waarom ik dat niet heb gedaan. Tegelijkertijd weet ik dat het op dat moment allesbehalve “gewoon” was. In plaats van schaamte over iets wat ik niet kan terugdraaien, voel ik nu vooral trots voor waar ik op dit moment sta. Ik heb dit meegemaakt. Het was niet mooi en ik kan ook niet zeggen “Dit had gewoon zo moeten zijn” (het had vast anders gekund!), maar ik probeer er mijn lessen uit te trekken. Met als mooiste les: je bent vrij, altijd. (Wil je meer over mijn verhaal horen? In de podcast van Liza vertel ik er uitgebreid over.)

5. …mijn gebit niet perfect is. Het is niet zo dat ik een schots en scheef gebit heb. Maar ik heb wel een kleine overbeet. Toen de tandarts dat eens tegen me zei , viel het me voor het eerst op. Bij elke blik in de spiegel zag ik weer dat mijn voortanden een piepklein beetje meer naar voren staan dan mijn ondertanden. Ik belandde ervoor bij de orthodontist, die ontdekte dat ik ook nog een tand te veel had onder. Ze strooide met termen als ‘kaakoperatie’, ‘drie jaar beugelen’ en ‘een paar weken alleen maar vloeibaar eten na de operatie’. Ik geloof dat ik ergens halverwege dat eerste woord afhaakte. Ik heb wel die tand te veel laten trekken en daarvoor 1,5 jaar met een beugel als volwassene gelopen. Maar daarna vond ik het wel genoeg polonaise aan mijn tanden.

schaamte

6. …ik niet die commerciële salestijger ben. Je weet wel: die gezellige persoon die je op een netwerkborrel aanstoot, die altijd een gespreksonderwerp paraat heeft en die zo’n goed salespraatje heeft dat je zelfs een bak lucht van hem zou kopen voor drie tientjes. Ik ben eerder die persoon die een netwerkborrel vlak van tevoren afzegt. En als ik ga, dan zou ik het liefst met één of een paar mensen uitgebreid kletsen en dan waarschijnlijk totaal vergeten dat ik misschien ook nog klanten moet werven. Ik plaats liever informatieve berichten op LinkedIn, en geloof (hoe naïef dat misschien ook klinkt) dat klanten zelf op je afkomen als jij je verhaal vertelt en jezelf bent. Voel ik me een stuk prettiger bij dan bij alle tactieken die salestrainingen je aanleren. 

7. …ik niet in een 9-tot-5-kantoorbaan pas. Ik heb twee kantoorbanen gehad. Beide heb ik 1,5 jaar “volgehouden”. Daarna miste ik de afwisseling, was ik toe aan iets nieuws of voelde ik een enorme drang om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Ik dacht dat dat maar gek was, en ben er zelfs voor naar een loopbaancoach te gaan. In eerste instantie met als gedachte dat er iets mis was met mij en dat ik dé baan moest gaan vinden waarbij ik hier geen last van zou hebben. Gelukkig zie ik nu al 2,5 jaar in dat dit niet één of ander gek gebrek van mij was. Ik vind gewoon heel veel leuk en kan alles wat ik als multipotentialist zoek niet altijd in een kantoorbaan vinden. Gelukkig heb ik als ondernemer wél helemaal mijn draai gevonden. 

8. …ik eruitzie zoals ik eruitzie. Ik heb spille-armpjes, een cupmaat die wat kleiner is dan die van de gemiddelde Nederlandse vrouw, blauwe kringen onder mijn ogen (ook zonder slapeloze nachten) en een lelijk litteken op mijn knie van die keer dat mountainbiken op een grindpad geen goed idee bleek. Heel lang vond ik dat er altijd wel iets aan te merken was op mijn uiterlijk. Dus wat ben ik blij dat ik mijn lichaam ben gaan accepteren, en er zelfs wat liefde voor voel. Al die dingen horen nu eenmaal bij mij. Dit is wie ik ben. En als anderen vinden dat dat mooier of beter kan of dat er “iets aan te doen is” zonder dat ik dat wil, dan kijken die mensen maar lekker de andere kant op. 

9. …ik mijn stem heb. “Wát, klink ik echt zo?!”. Er zijn vast meer mensen die die gedachte herkennen als ze zichzelf voor het eerst op video of audio terug horen. Als onzekere puber vond ik het ronduit verschrikkelijk om mijn stem te moeten horen. Ik vond dat ik een hoog kinderstemmetje had en die stem klonk sowieso totaal niet zoals ik in mijn hoofd had. Het hielp ook niet mee dat ik op de middelbare school ooit te horen kreeg “dat mijn stem irritant was”. De laatste paar jaar ben ik de klanken uit mijn mond meer gaan waarderen, inclusief mijn gekke ‘r’. Geen idee of mijn stem hoog is of niet. Maar ik vind hem bij mij passen, en dan is het vast goed.

10. …ik vaak vrolijk, maar soms ook niet vrolijk ben. Er is niets mis met soms een huildag hebben. Je mag een keer sip zijn om helemaal niets, verdrietig zijn over dingen die tien of vijftien jaar geleden speelden, of gewoon met het verkeerde been uit bed stappen. Ik ben een positief persoon, maar ook ik kan me soms zonder reden wat minder voelen. Daar schaam ik me niet meer voor. Ieder mens heeft meerdere kanten in zich: vrolijkheid en negatieve buien. Sterk zijn en soms even zwak. Al die kanten mogen er zijn. Sterker nog, je leven wordt een stuk leuker als je jezelf met al die kanten accepteert.

Dus nee, schaam je nooit voor jou als persoon. Dat verdien je niet, en dat is doodzonde van je energie. 

Wees jezelf, en wees er trots op. 

Zijn er dingen waarvoor jij je ooit schaamde?

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Meer over mij

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Naomi 1 april 2022 op 8:07 am - Beantwoord

    Oh ja, je eigen stem horen op video of audio… Ik vond dat ook lang ‘een ding’. Gelukkig blijkt het ook wel te wennen.
    Verder allemaal mooie levenslessen en stuk voor stuk terecht dat je je voor deze dingen niet (meer) schaamt.

  2. Daenelia 1 april 2022 op 10:08 am - Beantwoord

    Mijn eigen stem vind ik ook vreselijk (en dat is normaal). Ik denk wel dat je stem verandert naarmate je ouder wordt. Niet alleen je stem, maar je toonhoogte, hoe zeker je klinkt, en welke taal je gebruikt. Maar ik hoor vaak mensen zeggen dat ze iemand’s stem irritant vinden, terwijl ik dan denk dat het juist een krachtige stem is, of een stem waaruit vertrouwen klinkt. Dus ik denk dat het meer zegt over de mensen die zich irriteren aan hoe iemand spreekt of klinkt, dan aan degene die spreekt.
    Ik accepteerde al heel lang geleden dat ik nooit echt ‘gemiddeld’ of ‘normaal’ zou zijn. Soms verbloem ik het een beetje, als sociaal smeermiddel, maar ik kijk nou eenmaal soms echt anders naar de dingen dan andere mensen. Want ik weet ook al heel erg lang dat iets als normaal zijn niet echt bestaat. Dus heb ik ook niks om me voor te schamen, denk ik.

  3. Irene 2 april 2022 op 12:12 pm - Beantwoord

    Ik schaam me zeker niet voor mijn stem maar ik vind het toch ook wel raar om die op video te horen. Verder best veel herkenbare dingen zoals dat alcohol drinken (of ja eerder het gebrek daaraan), je lichaam, introvert zijn, …
    Als ik nu denk hoe erg ik daar vroeger allemaal mee inzat vind ik het jammer voor mijn vroegere zelf.

  4. Zo simpel is dan geluk 2 april 2022 op 1:04 pm - Beantwoord

    Zo zonde eigenlijk hè, dat we ons voor dit soort dingen schamen. Mooi om te lezen dat jij dat inmiddels achter je hebt kunnen laten.

  5. Saskia 2 april 2022 op 8:50 pm - Beantwoord

    Mooi te lezen dat je dit allemaal achter je hebt gelaten. 8 & 10 zijn ook dingen die in mijn lijstje zouden voorkomen.

  6. Simone 5 april 2022 op 9:21 pm - Beantwoord

    Wat mooi dat je je hier niet (meer) voor schaamt! Ik schaam me inmiddels ook niet zo snel meer. Dat is al een hele overwinning an sich.

  7. Anna 6 april 2022 op 10:03 am - Beantwoord

    Wat een mooi en open artikel! Ik vond mijn stem vroeger ook vreselijk, maar je kunt er nou eenmaal niks aan doen. Gelukkig zorgt ouder worden er ook voor dat je je minder schaamt en jezelf steeds meer accepteert.

Recente blogs

Outfit of the day: knalgroene poncho

5 maart 2017|Outfits|

Knalgroen? Waarom niet?! Mijn voorliefde voor felle kleuren steek ik niet onder stoelen of banken. Toch komt die voorliefde niet altijd tot uiting in mijn kleding. In mijn kast hangt vooral voor de winter veel zwart, grijs en donkerblauw. Laatst ging ik weer voor meer kleur. Ik besloot ik mijn zwarte winterjas op te leuken met een knalgroene poncho. Mijn tante heeft de poncho zelf voor mij gehaakt en gaf hem me laatst cadeau. Ik laat je zien hoe ik deze groene poncho combineerde.

Held op sokken, wie ik?!

13 februari 2018|Persoonlijk|

Een parachutesprong, een bungeejumpsessie of een reis naar de rimboe tussen de slangen? Ik draai er mijn hand uiteraard niet voor om. Ook voor de engste kermisattractie deins ik niet terug en doe mij vooral voor het slapengaan maar een spannende horrorfilm. Oké, maar niet heus. Ik krijg al bijna angstzweet als ik alleen al naar achtbanen met steile hellingen kijk, zit liever bij de meest onnozele romantische komedies dan bij spannende horrorfilms en krijg spontaan kippenvel van ietwat uit de kluiten gewassen spinnen op de muur. Een held op sokken, wie ik?!

Geduld – geen overbodige luxe als jij je dromen waarmaakt!

7 augustus 2018|Persoonlijke groei|

"Geduld is een schone zaak." en "Morgen weer een dag." Twee cliché uitspraken die je misschien, net als ik, niet altijd even graag hoort. Geduld is namelijk best lastig als je jouw mooie plannen liever vandaag dan morgen realiseert. Maar echt waar: geduld is niet alleen in het Nederlandse openbaar vervoer een noodzakelijk kwaad, maar is ook bij het waarmaken van je dromen zeker geen overbodige luxe. Of het nu gaat om het bereiken van 10.000 volgers op Instagram, om het maken van een geweldige reis of om een huis vinden voor jezelf, geduld is een schone zaak. Dit is waarom ik (en jij misschien ook?) dromen soms best mag zien als toekomstmuziek.

Ga naar de bovenkant