Zelfliefde

Je wuift een compliment weg voordat je het ook maar tot je kon laten doordringen. Je zegt 'ja', terwijl je eigenlijk liever 'nee' had willen antwoorden. Of je houdt stil dat je iets verwacht of wilt, uit angst dat je te veel ruimte opslokt. In werkelijkheid is dat laatste zeker niet het geval én houd je jezelf onnodig klein. En dat is zonde, want jij mag net zo goed een stukje van deze aardbol "claimen" voor wie jij bent, wat jij wilt en wat jouw grenzen zijn als ieder ander. Je voegt juist meer toe aan de wereld door jezelf niet te verstoppen. Maar hoe doe je dat, stoppen met jezelf kleiner maken? Dit zijn 7 tips uit eigen ervaring nadat ik mezelf als subassertieveling ook vaak klein heb gemaakt.

Schuldgevoel loslaten? Ja graag! Het is dat rotte niet-goed-genoeg-gevoel als je 3 uur een serie hebt gekeken, waardoor het huis nog steeds niet aan kant is. Of de tetterende innerlijke criticus als je een broodnodige dag voor jezelf verkiest boven klussen in het nieuwe huis van je beste vriendin. Of als je het appje van diezelfde vriendin bent vergeten te beantwoorden. Schuldgevoel kan in allerlei situaties opzetten, en dat is zeker niet altijd terecht. Omdat dat knagende schuldgevoel ook mij niet vreemd was, ben ik een tijdje geleden met een coach gaan kijken: hoe kun je schuldgevoel loslaten? Deze 9 tips helpen mij een handje. Jou misschien ook.

Het is verleidelijk om je druk te maken over wat anderen van je vinden. De voorbijganger die je iets te lang aanstaarde, vindt je outfit misschien belachelijk. Je buurvrouw snapt er niets van dat je "zo veel" werkt. En je zwager vindt het maar lastig dat je vegetarisch eet en vlees dus afslaat. Hoe jammer ook, er zijn altijd mensen die hun wenkbrauwen optrekken bij dingen die jij doet of kiest. De vraag is alleen: moet je je door al die meningen laten leiden? Nee toch?! Na járen waarin ik mezelf kapot pleasete in de hoop iedereen te vriend te houden, sta ik eindelijk op een punt waarop ik me minder aantrek van wat anderen vinden. En dat gun ik jou ook! Dit zijn 9 tips om meningen makkelijker naast je neer te leggen.

Ben jij iemand die het liefst alles van tevoren tot in detail uitstippelt? Baal je als een stekker wanneer dingen anders lopen dan gedacht? En vind je het doodeng om dingen aan anderen over te laten en de touwtjes te laten vieren? Ha, dan past het label 'controlfreak' misschien ook bij jou. Ik ben zelf altijd al een behoorlijke controlfreak geweest. Al doe ik inmiddels steeds beter lukkende pogingen om die term van me af te schudden. Het blijkt namelijk dat je echt niet voor eeuwig een controlevasthouder hoeft te zijn. Ook na jaren controlfreaken kun je nog de touwtjes laten vieren én daar minder angst bij voelen. Ik verklap graag mijn 8 tips.

Lig je net in bed, gaat je hoofd alwéér aan. Je krijgt opeens een geniaal idee, bedenkt plots dat je iets essentieels bent vergeten of je bent een vervelende gebeurtenis van vandaag voor de triljoenste keer aan het overanalyseren. Hè, kan het nou nooit eens stil zijn in je hoofd? I got you! Druk in je hoofd zijn herken ik maar al te goed. Gelukkig heb ik wat manieren geleerd om mijn hoofd toch tot pauze te dwingen. Deze 10 praktische tips helpen jou misschien ook bij te veel in je hoofd zitten.

Intuïtief eten? Wie ik? Een jaar of tien geleden had ik je voor gek verklaard. Ik woog mijn muesli tot op de gram af, liet ieder taartje staan en at elke dag hetzelfde beleg op brood. Je zou maar een paar calorieën meer binnenkrijgen dan de dag daarvoor. Gelukkig voor mij ga ik inmiddels veel relaxter met eten om. Zo'n 10 jaar na mijn herstel van anorexia kan ik wel zeggen dat ik intuïtief eet. Dat wil zeggen: ik eet wanneer ik trek heb, eet niet als mijn maag nog goed gevuld is en kies voor waar ik op dat moment zin in heb. En ja hoor, dat kan prima op een gezonde manier! Daar ging bij mij wel een lange weg aan vooraf. Heb jij op dit moment niet zo'n goede relatie met eten? Of wil je gewoon leren hoe je meer op gevoel eet? Ik deel graag 9 tips die mij hebben geholpen.

"Hé, je vindt het vast niet erg om even te helpen bij...?" De ander hoeft de vraag nauwelijks af te maken of jij zegt al "Ja hoor, geen probleem!". Ook al slaat de spanning acuut toe en giert de vermoeidheid spontaan door je lijf bij alleen al het idee hieraan, 'nee' zeggen voelt niet als een serieuze optie. Herkenbaar? Je bent niet de enige pleaser. Maar bij een kleine groep pleasers gaat dit nog een stapje verder: pleasen is zelfs hun overlevingsmechanisme geworden. Als je een situatie maar al te spannend vindt, zit er voor jou maar één ding op: jezelf wegcijferen, toegeven en als de wiedeweerga "Is goed!" roepen. 'Fawning' heet dat. En er is gelukkig, zelfs als je er al jaren mee worstelt, iets aan te doen.

Je ligt in bed, klaar om te gaan slapen. Maar in plaats van dat je snel naar dromenland bent vertrokken, trakteert je hoofd je op de ene na de andere gedachte. Of je schiet direct in de pleasestand zodra je collega ook maar iets aan je vraagt. En terwijl je met taak A bezig bent, schiet taak B alweer door je hoofd. Als je altijd aan staat, klinkt dat misschien herkenbaar. Hypervigilantie heet dit ook wel, en het is maar voor een klein deel te wijten aan het bliepjes-en-piepjes-tijdperk waarin we leven. Ik ben zelf ook iemand die vaak aan staat (maar al minder erg dan eerst!) en deel graag de tips die mij helpen om daar minder last van te hebben.

Herken je dat gevoel dat je nooit goed genoeg kunt zijn voor de wereld om je heen? Je kijkt in de spiegel en ziet direct die ene onzuiverheid of de rimpeltjes bij je ogen (die je zelf niet zo "schattig" vindt als je partner). Of je durft je mond niet open te trekken bij een vergadering uit angst dat jouw toevoeging er vast niet toe doet. Een laag zelfbeeld kan je flink in de weg zitten in het dagelijks leven. Je bent misschien een enorme pleaser, laat kansen schieten of piekert nog een dag na over negatieve feedback. Dit artikel is voor wie zichzelf soms onnodig naar beneden praat. Je verdient beter!