Column | Een ode aan kneuterigheid

ode aan kneuterigheid

“Nou, ik heb toch zo’n leuke dag gehad vandaag!” Het enthousiasme klonk uit mijn vrolijke stem. Het was een topdag geweest in alle opzichten. En toch – toen ik mijn vriend later over deze geweldige dag vertelde – kon ik het niet laten om er aan toe te voegen “Oh, ik heb niets spectaculairs gedaan, hoor!”. Want inderdaad, ik had nauwelijks een mens gezien. Het nieuwe pastarecept dat ik had gemaakt, was waarschijnlijk het meest avontuurlijke onderdeel van mijn dagprogramma. Maar vermaakt had ik me wel. Doodsaai misschien in de ogen van een ander. “Lekker kneuterig” zou ik het zelf liever noemen.

De kneuterigheid van “kneuterig”

Kneuterig. Ik vind het woord alleen al zo – tja, hoe kan ik het anders noemen? – lekker kneuterig klinken. Ik krijg er acuut zin van in erwtensoep, lichtjes voor de ramen, een kop thee voor mijn neus en twee überfoute pantoffels aan mijn voeten. En precies dat beschrijft zo ongeveer hoe mijn gemiddelde zaterdag of zondag eruitziet. Ik ben er gek op. Een dag niet kneuterig gedaan, is een dag niet geleefd.

Bruisend zonder biertjes

Ik moet zelfs bekennen dat mijn niet al te bruisende bestaan in coronatijd verdacht veel wegheeft van mijn normale dagelijkse leven. Tenminste, als je de mondkapjes, het gebrek aan knuffels en het slalommen om voorbijgangers heen even wegdenkt natuurlijk. Maar qua activiteiten is mijn zonder-coronaleven niet per se veel spectaculairder dan dit. De laatste keer dat ik op vrijdag in een kroeg uithing, was waarschijnlijk toen ik met een vriendin per ongeluk in een iets te luidruchtig tentje belandde. Mijn laatste biertje bestaat niet (de eerste moet nog komen). En ik heb altijd al de bank als mijn favoriete bestemming voor de vrijdagavond gezien. Dat zit lekkerder dan welke barkruk dan ook.

Wilde haren?

In mijn puberjaren was ik heus weleens bang dat ik ooit spijt zou krijgen van mijn gebrek aan wilde haren. Had ik de boot gemist? “Die rebelsheid moet je vast nog een keer inhalen”, riepen mensen om me heen. Maar nee, die behoefte heb ik nog steeds niet gehad. Wie weet komt dat nog als ik de midlifecrisis-leeftijd bereik, maar tot nu toe is er nog geen “wilde” haar op mijn hoofd die eraan denkt om het alsnog op een feesten en zuipen te zetten. Ook heb ik nog steeds niet de behoefte om met een backpack plekken te verkennen die niet in de gemiddelde reisgids staan. Nee hoor, ik vind het prima om gewoon een dagje te gaan wandelen door de duinen.

Bedtijd en bammetjes

En er is meer. Mijn 27-jarige lijf houdt er geen rekening mee of het een doodnormale doordeweekse dag is of dat het een avond is die de gemiddelde Nederlander met een biertje schijnt door te brengen. Ook op vrijdag vallen mijn oogleden gewoon om twaalf uur dicht.

Mijn doordeweekse dagen zijn ook vrij standaard. Als ondernemer zou ik de digital nomad kunnen uithangen die elke dag in een ander koffietentje zit of die het geluk opzoekt in Verweggistan om daar vanuit een nog hipper koffietentje op een exotisch strand uit te kijken. Maar nee, ik breng mijn werkdagen nog altijd het liefst door aan mijn eettafel met uitzicht op twee Ikea-schilderijen. Een kop thee in mijn linkerhand, de kat aaiend met mijn rechterhand. En dat zelfs met elke dag dezelfde doodgewone bammetjes (met soep) op het niet al te avontuurlijke lunchmenu. Niets geen bananenpancakes met maple syrup en een pumpkin spice latte met sojamelk en zonder suiker toe.

Kleine dagelijkse avonturen

Natuurlijk beleef ook ik avonturen. Dat zit hem voor mij gewoon in fijne kleine dingen. Ik vind het avontuurlijk om een keer een nieuw dorpje in Nederland te bewonderen, om boeiende podcasts te beluisteren, om een nieuwe weg in te slaan met mijn onderneming of om een leerzame cursus te volgen. Ook vind ik het leuk om mini-avontuurtjes te creëren. Dat je een nieuwe pastaschotel in de oven schuift en een uur later maar moet afwachten of die er eetbaar uitkomt. Of dat je je opgeeft voor iets wat helemaal niet jouw ding lijkt – dát zijn mijn avontuurtjes.

Lange leve de kneuterigheid

Oké, als ik terugkijk, heb ik heus grote dingen beleefd. In 2019 heb ik aardig wat mijlpalen kunnen afvinken: ik kocht een huis, ging op mezelf wonen, adopteerde een kat, meldde me aan op een datingsite, kreeg verkering, ontwikkelde me verder als ondernemer en startte een coachtraject. En in 2020 zegde ik mijn baan op, richtte ik me fulltime op mijn onderneming en zette ik stappen om nog beter naar mijn hart te luisteren. Misschien is dat gewoon meer “mijn” type avontuur dan naar de andere kant van de wereld afreizen of feesten in een club.

Want tussen die grootse dingen door vind ik het soms al genoeg avontuur om elke dag een nieuwe vraag op mijn Pickwick-theelipje te ontdekken en om me te laten verrassen door wat het Hollandse weer vandaag in petto heeft. Om daar vervolgens als een echte Hollander iets over te klagen te hebben.

Lang leve de kneuterigheid.

Niet saai, niet suf, niet eentonig. Nee, gewoon kneuterig. Een labeltje waar ik toevallig heel gelukkig van word.

Wat is jouw favoriete vorm van kneuterigheid?

Volg:
Deel:

18 Reacties

  1. 25 november 2020 / 08:28

    Wat een heerlijke blogpost. Een zee van herkenning. Ik heb ook nooit begrepen wat er zo leuk was aan feesten en zuipen, maar ieder zijn ding.
    Mijn favoriete vorm van kneuterigheid is met manlief een feel-good programma kijken op Netflix of samen aan de eettafel zitten, ik achter mijn laptop en hij met zijn Flames of War-hobby.
    Monique blogde over…Jurassic World: Dominion – Het wachten kan beginnen

  2. Ida
    25 november 2020 / 10:10

    Geweldig en heel herkenbaar hoe je schrijft! Ik heb in een deuk gelegen😅 Ik ben en was ook niet van het uitgaan, bier drinken en nachtenlang in disco’s of kroegen hangen. Vervelend genoeg lijkt het soms wel dat men dat verwacht als je jong bent en studeert (meegaan met de rest). Gelukkig mag je daar altijd nog zelf voor kiezen en is het helemaal niet saai, het is maar net hoe je dat noemt: kneuterig 😊 Ik hou ervan lekker op de bank te zitten met mijn gezin, spelletjes spelen terwijl de tv zacht aan staat (liefst niet op voetbal natuurlijk) en allemaal lekkere hapjes op tafel en een pot thee, terwijl het buiten regent en koud is.

  3. 25 november 2020 / 10:48

    Oh heel herkenbaar hoor dit, vooral nu als mama is het kneuteriger geworden dan daarvoor ;-) En ik vind het heerlijk moet ik zeggen vooral in deze tijden :-)

  4. 25 november 2020 / 11:24

    Hoewel ik ook geen uitgaansvlinder ben, of met mate, voel ik me niet kneuterig. Ook niet saai. Of doorsnee. Of burgerlijk. Nope. Ik ben eigenlijk best wel bijzonder, net als jij overigens. Je leven voelt alleen kneuterig en saai aan omdat het jouw leven is en je je er goed bij voelt, ook als je buiten je comfort zone stapt.
    Ik ben echt niet kneuterig. Ik hou ook niet van erwtensoep, misschien is dat het wel. Zelfs als ik iets onderneem wat normaal voor kneuterig doorgaat, dan nog ben ik bang dat ik het wat spectaculairder doe dan normaal is. Ik kan het niet helpen. Maar misschien zie ik dat ook wel verkeerd en ben ik eigenlijk ontzettend kneuterig. Ik hou tenslotte ook van thee (earl grey of lapsang soochong), en koekjes (net weer onze favo koekjes besteld in Italië), en spelletjes spelen (maar niet Monopolie, Catan of Uno). Ik vind het heerlijk om ‘s avonds bij te kletsen over Dungeons & Dragons, of een Civ 4 spel op te starten, of samen met mijn gozer rond te banjeren in Conan Exiles. … Nope, ik ben toch niet zo kneuterig, ik kan het niet helpen.
    Daenelia blogde over…Absolutely a new penguin t-shirt design

  5. 25 november 2020 / 11:25

    Wat een leuk stukje! Ik kan ook enorm genieten van kneuterigheid, maar een drankje en feestje op zijn tijd ook zeker wel. Dat is iets wat ik in corona tijd echt ontzettend mis! ‘Gelukkig’ wordt het nu winter, want ‘s winters onderneem ik toch niet zoveel, dus hoef ik ook niks te missen haha.
    Anna blogde over…Toekomstdromen: 5 Plannen die ik zou willen realiseren!

  6. 25 november 2020 / 11:44

    Heel herkenbaar Romy. Ik heb ook nog nooit een biertje gehad, totaal geen behoefte aan, ben maar één keer in mijn leven in een kroeg geweest en vond er helemaal niks aan. Ook heb ik nooit begrepen waarom mensen het zo leuk vinden om te drinken en te feesten. Soms vroeg ik me ook wel af of ik iets miste, maar al vrij snel merkte ik dat het gewoon totaal niet bij me past, dat ik er geen energie van krijg en het zelfs vervelend vind. Ik ben ook het liefst gewoon thuis samen met mijn vriend heerlijk op de bank of in een warm bed met een serie of goede film en een lekkere zelfgemaakte maaltijd!
    Meaghan blogde over…15 diverse zoektermen waarop mijn blog is gevonden

  7. 25 november 2020 / 11:53

    Leuk om te lezen! Mijn leven en mijn ‘uitdagingen’ zien er ongeveer hetzelfde uit als bij jou. En als dat kneuterig is, ben ik graag kneuterig;).
    Naomi blogde over…De mooiste plek om jarig te zijn

  8. Johanna
    25 november 2020 / 13:07

    Leuke post. Ook ik ben met “weing” tevreden. Thuis, rust, mijn eigens spullen en boeken etc. Een weekendje weg of de natuur in is natuurlijk ook super, maar het hoeft geen shoppen in New York te zijn. Overigens het ik bij “kneuterigheid” een iets andere voorstelling. Schijnbaar heeft het woord bij mij een andere betekenis, namelijk “bekompenheid” of “overdreven zuinigheid”. Geen idee waarom ? Misschien heeft het woord een andere betekenis gekregen en ben ik niet met de taal meegegaan. Of koppel ik het aan een duits woord, bv. knauserig, wat iets anders betekent. Maakt niet uit. Je post is leuk en herkenbaar.

  9. 25 november 2020 / 13:32

    Ik kon dit ook zo geschreven hebben want ik heb helemaal hetzelfde gevoel! Mijn precoronadagen zagen er ook niet zo heel anders uit dan nu eigenlijk. En gisteren heb ik voor’t eerst sinds een hele tijd nog eens van een recept gekookt en ik vond het zo tof! Voelde me helemaal in mijn nopjes, haha :D Het meest avontuurlijke dat ik op een dag doe is een wandelingetje maken denk ik. En dus af en toe eens een nieuw recept uitproberen.
    Irene blogde over…Geproefd • Eetbaar cookie dough van The Dough Bar

  10. 25 november 2020 / 15:55

    Heerlijk geschreven en oh zo herkenbaar! Ik was zelf ook heel lang bang dat ik iets zou missen door niet zo wild te zijn en niet iedere avond naar de kroeg te gaan en iedere zomer op 16 festivals te staan. Maar ik vind die kneuterigheid heerlijk en ik vind het ook niet erg om een beetje de huismus in de groep te zijn. Net zoals mijn vriend en ik gek zijn op van die burgerlijke dingen. Samen meubels kijken, een nieuw recept proberen, de keuken anders inrichten en op de bank zitten en een krantje lezen. Heerlijk! En het leven is te kort om je druk te maken of je zo dingen mist, zolang je maar zelf tevreden ermee bent.

  11. 25 november 2020 / 17:31

    Zo fijn dit om te lezen! En in alles heeel herkenbaar. Ik zit ook veel liever ‘s avonds lekker op de bank met een boek, een leuke film of een kop thee met een vriendin. Vroeger ben ik wel uitgegaan, maar vaak echt met veel tegenzin… dus dat hoeft van mij echt niet meer. En ik ben dus ook niet zo van de horeca. Hoewel het lekkere eten wel fijn is en het soms gezellig kan zijn met de hele familie in een restaurant, eet en drink ik toch het liefste thuis of bij iemand anders in een rustig huis.

    Heel goed trouwens dat je hierover schrijft! Soms schaam ik me weleens dat ik me meer herken in iemand van 60+ dan in sommige leeftijdsgenoten, maar zo te lezen zijn er genoeg andere jonge mensen die van kneuterig houden. ;) :)
    Lotte blogde over…Lees anders: de tijdschrifteneditie

  12. 25 november 2020 / 22:09

    Heel leuk geschreven! Hier genoot ik echt van! En genieten van kneuterigheid, ooh jawel ;) Tegenwoordig vul ik mijn zondagen in mijn luie zetel voor tv en haal ik mijn dagelijkse programma’s in die ik tijdens de week niet kan zien. Heerlijk!

  13. 27 november 2020 / 11:06

    Herkenbaar hoor! Ik zat er toevallig gisteren nog aan te denken dat ik persoonlijk weinig gebaald heb van de lockdown. Ik geniet juist van het cocoonen in huis, lekker samen met Andre en Sketch, en ik heb de sociale verplichtingen nauwelijks gemist. Ik heb een periode gehad dat ik graag uitging, en daar genoot ik toen enorm van, altijd met cola trouwens, want alcohol drink ik gewoon nooit en dat heb ik dus ook al nooit gemist. En tja, nu zijn er gewoon die (zoals jij ze ook graag noemt) ‘kleine huisvrouwengelukjes’ waar ik blij van word. Leuk om te zien hoe niet alleen tijden veranderen, maar hoe je als persoon dus ook echt mee verandert.
    bychristiana blogde over…Dít zijn mijn 4 favoriete makkelijk te combineren schoenen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge