Terwijl ik de poedersuiker van de oliebollen nog snel van mijn lippen veeg, is het nieuwe jaar inmiddels toch echt van start gegaan. Jawel, 2026 is hier. Dat betekent niet alleen dat de millenniumwissel, die ik nog bewust heb meegemaakt, inmiddels meer dan een kwart eeuw achter me ligt (hoe dan?!). Het betekent ook een blanco canvas met 365 nieuwe dagen. En vooruit, in zekere zin is 1 januari natuurlijk ook “gewoon een nieuwe dag”. Dus laat je niet gek maken om vanaf 1 januari je leven op een ‘Ik vertrek’-achtige manier drastisch om te gooien, tenzij je dat toevallig al van plan was. Zelf grijp ik deze bijzondere eerste dag van het jaar graag aan voor een terugblik. Voor mij was 2025 een jaar zonder grote mijlpalen, maar met veel wijze lessen. Deze 15 lessen steken er met kop en schouders bovenuit.

1. Ga je kleine-meisjesdromen achterna. Wil je iets al jarenlang, en ben je het ook ver na je kleine-meisjes-leeftijd nog niet vergeten? Ga er dan voor. Gooi je uitstelgedrag overboord en maak er werk van. Al zet je maar één stap (en dan bij voorkeur daarna nog één), dan ben je al heel goed bezig. Dit jaar maakte ik de keuze om eindelijk iets te gaan doen met mijn “schrijven voor tijdschriften”-droom. Dat pakte goed uit en heeft mijn leven op veel manieren verrijkt. Eerder zag ik alleen de obstakels. Ik had vast niet genoeg ervaring, en ik vreesde dat redacties helemaal niet op mij zaten te wachten. Nu ik eenmaal de stap heb gezet, zie ik dat de obstakels er nooit echt waren. Dus twijfel jij nog of dit wel het juiste moment is voor je dromen en of je het wel kunt? Probeer het gewoon. Want waarom niet?!
2. Zeg gewoon ‘nee’. Dat mensen je ‘Nee’ niet in dank afnemen, is geen reden om het niet te doen. Eind 2024 leerde ik door een reeks lichamelijke klachten op de harde manier dat je toch echt soms ‘Nee’ moet zeggen. Doe je het zelf niet, dan doet je lijf dat wel voor je. In 2025 leerde ik daar steeds beter naar te luisteren. Ik zei vaker ‘Nee’ dan ooit. Regelmatig skipte ik afspraken waar ik niet per se bij hoefde te zijn, bleef ik korter plakken op een feestje of zei ik eerlijk dat lasergamen met VR-brillen niet mijn ding is. Het viel me op dat er meestal niets dramatisch gebeurt als je “Nee” zegt. En ja, soms probeert iemand toch te drammen of je te overtuigen om iets wél te doen. Maar dat is dan het probleem van de ander, niet van jou of mij.
3. Schrijf álles in je agenda, zodat je hoofd leger blijft. Dit jaar werd mijn agendaliefde nóg groter. Op advies van een businesscoach ben ik aan de digitale agenda gegaan en deed ik mijn HEMA-agenda na jaren trouwe dienst de deur uit. Tegenwoordig noteer ik werkelijk alles in Google Calendar. Zelfs mini-taken als ‘vriendin X terugappen’, ‘nieuwe elektrische tandenborstel bestellen’ of ‘planten water geven’ krijgen een plek in mijn planning. Dat klinkt misschien alsof mijn hele week is dichtgetimmerd met to-do’s voor werk, huishouden en sociale dingen. Wellicht is dat een beetje zo, maar ik plemp al die taken gewoon ergens neer en schuif er vervolgens lekker mee. Maar het feit dát die dingen ergens zijn opgeschreven, helpt voor mij al enorm om minder in mijn hoofd te zitten.
4. Spreek uit dat je dingen eng vindt. Dat maakt het minder spannend. Het einde van 2024 ging gepaard met angsten die ik helemaal niet kende van mezelf. Ik schaamde me kapot voor de dingen waar ik bang voor was en hield dat het liefst lekker voor mezelf. Totdat ik ontdekte dat het wel degelijk helpt om je angsten uit te spreken. Om een voorbeeld te geven: ik vind ziekenhuizen en alles wat daarmee te maken heeft behoorlijk spannend. In het begin verhulde ik dat en probeerde ik stoer te doen alsof er niets aan de hand was wanneer ik tegenover een arts zat. Nu geef ik gewoon aan dat ik het een tikkeltje spannend vind om bijvoorbeeld bloed te laten prikken. Vaak reageren zorgprofessionals heel aardig en doen ze dan hun best je gerust te stellen. Dat helpt veel beter dan in stilte panikeren tegenover een arts.

5. Je bent wie je bent. Het heeft meer zin om dat te accepteren dan om uit te zoeken waarom je zo in elkaar steekt. Ai, dat laatste is een valkuil van mij. Ik heb er geen problemen mee dat ik ben zoals ik ben. Met de jaren ben ik mezelf best een prima mens gaan vinden en kan ik goed overweg met mij als 24/7 gezelschap. Als ik ergens anders in ben dan anderen, vind ik dat geen ramp. Alleen waar ik mezelf wél vaak in verloor, is nadenken welke eigenschappen “normaal” zijn en welke niet. Of eindeloos uitpluizen waar dingen dan precies vandaan komen. En hoewel een korte analyse soms best handig is, blijkt overanalyseren een bijzonder slecht idee. Dit jaar leerde ik om mijn analyses vaker los te laten en gewoon te denken “Dit is hoe ik ben. Ik hoef niet te weten waarom.” Ik kan je zeggen: dat scheelt veel gepieker en geeft een stuk meer lucht in het leven.
6. Iedereen heeft zijn eigen sh*t. Het is verleidelijk om te denken dat het bij anderen allemaal van een leien dakje gaat, zeker als je jouw beeld baseert op social-media-kiekjes van mooie hoogtepunten. Maar zoals jij ups & downs hebt en soms verdrietige dingen meemaakt, zo geldt dat voor een ander ook. Kijk altijd verder dan de highlights op Instagram. En praat ook (niet per se op Instagram, gewoon met de mensen om je heen) over verdrietige dingen die je meemaakt. Dan zal je merken dat je zelfs met die dingen niet alleen bent.
7. Laat van je horen, op je eigen rustige manier. Vorig jaar maakte me mondiger, in allerlei situaties eigenlijk. Ik ben een stuk assertiever geworden, maar dan wel op mijn eigen manier. Ik zal niet snel schreeuwen of met mijn vuist op tafel slaan. Je zult me ook niet snel boos zien. Maar ik probeer tegenwoordig wel op mijn eigen rustige en toch duidelijke manier te zeggen dat ik iets niet fijn vind of het graag anders zie. Dit jaar kwam ik – zoals iedereen vast weleens – in een paar vervelende situaties terecht, waarin de ander soms wel met heftige woorden ging strooien. Ik was trots dat het me in al die gevallen lukte om dicht bij mezelf te blijven en mijn punt te maken zonder met nare uitspraken te smijten.

8. Zet rotklusjes gewoon op je planning. Lampen ophangen? De badkamer schilderen? Een broek retourneren? Of een spannend telefoontje plegen? Het zijn allemaal goede kanshebbers om eindeloos uit te stellen tot een moment dat je er meer zin in hebt of dat je omkomt in de vrije tijd. Alleen zeg eens eerlijk: wanneer kom je nu om in de vrije uren? En het moment dat je zin hebt in een badkamerschilderklus dient zich ook niet zomaar aan. Dit jaar werd ik er – mede door de Google Calendar-tip – beter in om die rotklus bij de lurven grijpen en er werk van maken. Wat blijkbaar hielp? Gewoon een moment prikken waarop je het gaat doen en het dan ook echt waarmaken. Goh, zo simpel kan het blijkbaar zijn.
9. Je kunt wel degelijk een verschil maken. Dit jaar voelde ik me meer maatschappelijk betrokken dan ooit, en dat gaf een goed gevoel. Ook bij mij popt de welbekende “Waar gaat het heen met de wereld?”-vraag regelmatig op. De wanhoop die deze vraag eerder bij me opriep, maakte in 2025 plaats voor daadkracht. Ik probeerde om zélf de dingen te doen die ik denk dat goed zijn voor de wereld. Zo probeerde ik vaker oordelen over andere mensen in te slikken als ik mezelf daarop betrapte. Ik verdiepte me uitgebreid in inclusiviteit, genderongelijkheid en discriminatie, en baseerde mijn stemkeuze op meer dan alleen een snelle kieswijzer. Ook begon ik met schrijven voor magazines over thema’s die ik belangrijk vind om aan te stippen. Zo verschijnt er binnenkort een artikel van mij over angst en eentje over eetstoornissen. Ik heb niet de illusie dat ik in mijn uppie de wereld kan veranderen. Maar ik voel me wel strijdbaar om zelf te doen wat ik kan voor een mooiere wereld voor de generaties na ons én voor alle mensen die het om welke reden dan ook niet altijd makkelijk hebben in de maatschappij.
10. Vaak heb je zelf al de antwoorden die je zoekt bij een ander. Begin 2025 verloor ik mezelf regelmatig in Google en ChatGPT voor dingen waar ik tegenaan liep. Ook liep ik na een tijdje bij 2 verschillende coaches, een fysiotherapeut, een osteopaat, een haptonoom én een therapeut voor mijn vage lichamelijke klachten. Allemaal tegelijk, ja. Ik hoopte dat zij de antwoorden zouden hebben die ik zocht. Maar grappig genoeg merkte ik dat het juist beter met mij en de klachten ging toen ik losliet dat ik met anderen de situatie moest uitpluizen. Iedere professional adviseerde me weer iets anders om van mijn hoofdpijn af te komen: meer rust nemen of juist meer sporten, beginnen met mediteren of juist alles doen behalve mediteren… Totdat ik tot het besef kwam dat je heel veel wijsheid al zelf in pacht hebt. Zelfs al wijzen 10 coaches in dezelfde richting, je mag ook een andere kant op gaan als jij voelt dat een andere richting beter werkt. Zoek zeker hulp en vraag om advies, maar verlies daarbij nooit je eigen gut feeling uit het oog.

11. Better done than perfect. Perfectionisme is je grootste vijand als je iets heel graag wilt, maar daar niet (snel) voor gaat omdat je jezelf verliest in de meest onbenullige details. Dit jaar leerde ik om veel vaker voor – in mijn ogen – middelmatig te gaan. Ik begon met het versturen van pitches, terwijl een stemmetje in mijn achterhoofd tetterde dat ik vast een matige journalist ben. Ik startte met video’s maken voor Instagram én die plaatsen, terwijl ik er altijd zelf nog genoeg op aan te merken had. En ik stond het mezelf vaker toe om vragen te stellen als ik ergens niet uitkwam in plaats van te denken dat ik alles zelluf moet doen en weten. Dat alles bleek een aanrader. Van dingen doen – desnoods een beetje middelmatig – leer je namelijk veel meer dan van dingen eindeloos voor je uit schuiven.
12. Googel je symptomen niet. Dat is vast geen baanbrekende levensles voor de meeste mensen. Maar ik moest ‘m dit jaar toch nog een paar keer horen toen ik mezelf met al mijn vage lichamelijke klachten verloor in het wereldwijde web. Niet doen, alsjeblieft. Ik herhaal: niet doen. Het kost je meestal hooguit 3 klikken voordat je jezelf met een ernstige ongeneeslijke aandoening hebt gediagnosticeerd, zelfs al is de klacht slechts een droge mond. Jawel, dit is een waargebeurd verhaal.
13. Laat je niet opjagen in het leven. Naarmate mijn dertigste verjaardag verder uit het zicht raakt (ik ben inmiddels 32), nemen de maatschappelijke verwachtingen met het jaar toe. Wanneer komen de kinderen? Waar blijft die trouwring? Wordt de zolder straks de kinderkamer? Heb je nog niet je eigen schaalbare businessmodel gebouwd waarbij je maar 4 uur in een week hoeft te werken? Toen ik in mijn eigen “Hoe kom ik van mijn hoofdpijn af?”-zoektocht zat, kon ik die vragen slecht verdragen. Ik had nul behoefte om mijn bedrijf eens goed om te gooien, op een baby te broeden of een huwelijk voor te bereiden. Dit jaar lukte het me verrassend goed om die verwachtingen van me af te schudden. Wij volgen lekker ons tempo, voelen wat voor ons goed voelt en doen het soms lekker anders. En als dat voor de maatschappij “te traag” is, dan is dat maar zo. Het leven loopt zoals het loopt.
14. Houd je vast aan de allerkleinste dingen die goed gaan. Dat doe ik zowel op fijne als op mindere dagen. Iedere dag noteer ik 3 dingen die goed waren gegaan. Eerst voelde ik daar veel weerstand bij, omdat het zo gekunsteld leek. Inmiddels kan ik niet meer zonder deze gewoonte. Ik kan het iedereen aanraden om elke dag – zelfs de baaldagen – een beetje positief te eindigen.
15. Doe meer van de dingen die je blij maken. En blijf daar altijd ruimte voor vrijmaken, juist als je het druk hebt of als je een mindere periode hebt. Dit was het jaar waarin ik mezelf heel veel tijd en ruimte gaf om me op allerlei passies te storten. Van schrijven voor de blog tot mijn magazinedroom achternagaan, en van nieuwe taartrecepten bedenken tot interieurideeën op ons huis loslaten. Het was ge-wel-dig. Dat liet me des te meer inzien dat je áltijd – echt altijd – moet zoeken naar momenten waarop je je passieprojecten kunt uitvoeren. Dat maakt het leven sowieso 1000% leuker.

Ik wens je een jaar bomvol mooie passieprojecten, fijne lichtpuntjes, liefde en steun op de momenten dat je het nodig hebt, rust wanneer je daarnaar verlangt en vooral een heleboel mildheid richting jezelf. Je doet het zo al goed. Je hoeft niets te worden wat je nu nog niet bent. Je hoeft alleen (jezelf toe te staan) jezelf te zijn. Dat 2026 je maar heel veel moois mag brengen!

Welke les neem jij mee uit 2025?