De ongeschreven “regels” van het leven

Een handboek voor het leven bestaat gelukkig niet. Toch doen we weleens dingen omdat we denken ze te “moeten” doen. Zo zijn er “regels” voor waar je wel en niet gaat zitten in een halfvolle bus en voor wie je feliciteert met drie zoenen op een verjaardag. Hetzelfde geldt voor bepaalde gebaande paden in het leven. Huisje, boompje, beestje. Of eerst een baan, dan een huis en dan een gezin. Maar wat nu als jij keuzes maakt die daarvan afwijken? Wat nu als jij bijvoorbeeld een tussenjaar neemt, een jarenlange relatie tegen alle verwachtingen in beëindigt of besluit dat een andere baan of een eigen onderneming beter bij je past?

de ongeschreven regels van het leven

Ongeschreven regels in de metro

De aanleiding voor het schrijven van dit artikel was een recente metrorit. In de metro stonden vijf stoelen naast elkaar. De stoel helemaal links was bezet en de meest rechter ook. Maar ondanks dat ik kon kiezen tussen drie stoelen, voelde het alsof ik geen keuze had. Zonder twijfel koos ik voor de middelste stoel, met voldoende persoonlijke ruimte voor beiden. Gewoon, omdat iedereen dat zo doet. Maar wat zou er zijn gebeurd als ik die regel had doorbroken door naast een van de mensen te gaan zitten? Zou ik buiten de toon vallen? Zouden ze opkijken, onrustig gaan verzitten of me misschien wel aanzien voor een tasjesdief?

De gebaande paden volgen

Dat is natuurlijk een redelijk onschuldig voorbeeld. Maar wat nu als je in andere opzichten het gevoel hebt de gebaande paden te moeten volgen? Bijvoorbeeld door de studie te kiezen waar de meeste klasgenoten voor gaan. Of door bij een baan te blijven omdat je denkt dat anderen dat van jou verwachten? Of door die wereldreis niet te maken, omdat dat niet in de lijn der verwachtingen ligt? Uit angst voor wat mensen van je denken of om vragende blikken te voorkomen. En dat terwijl er niets zo zonde is als dingen niet doen om te voldoen aan wat jij denkt dat anderen denken, maar wat ze misschien niet eens denken. Snap je hem nog?

Doen wat “normaal” is óf wat jou gelukkig maakt?

Zelf heb ik me lange tijd druk gemaakt over wat wel en niet “normaal” is. Zo dacht ik er ooit aan om rechten of economie te studeren, omdat iedereen dat deed. Ook een blog beginnen vond ik best een ding. Je vrije tijd doorbrengen door verhalen over jezelf de wereld in te slingeren in plaats van te feesten in de kroeg, was dat wel “normaal”? En na iets meer dan een jaar van baan wisselen, is ook dat wel zoals het “hoort”? Ik zag al de veroordelende blikken voor me, totdat ik me realiseerde dat ik die keuzes niet voor een ander maak, maar voor mezelf. Of mijn keuzes nu passen bij de “regels” of niet, het belangrijkste is dat ze mij gelukkig maken.

Afwijken van de meute

Sommige paden lijken voor je te zijn uitgestippeld. Daarvan afwijken vraagt soms om lef en zal vast tot verbaasde blikken leiden. Wellicht hebben mensen er meningen over als jij een lange relatie beëindigt of als je bewust kinderloos bent terwijl je vriendenkring midden in de luiers en billendoekjes zit (figuurlijk dan, laten we het niet viezer maken dan het is!). Of wat nu als je je vlak voor je afstuderen realiseert dat een andere opleiding beter bij je past? Of als jij besluit voor jezelf te gaan werken, terwijl je een goedbetaalde baan had? Het is eigenlijk een voorrecht dat je daarin je eigen keuze kunt maken, wat die keuze ook is.

Maak jouw eigen regels!

Waarom gaan we in de metro op de voor ons bedachte plek zitten? En waarom maken we in het leven keuzes zoals we die lijken te “horen” maken? Gewoon, omdat iedereen dat zo doet? Natuurlijk is dat prima als dat precies is zoals jij het zou willen, maar ook iets anders dan anders aanpakken is prima. Waarschijnlijk kijken mensen je dan even vreemd aan. Maar het leven is te kort om “boekjes” en ongeschreven “regels” te volgen als je daar liever een keer van afwijkt. De enige die bepaalt wat de “regels” voor jouw leven zijn, dat ben jijzelf! Volg je hart en leef jouw leven!

Heb jij weleens een keuze gemaakt die afweek van de “standaard”?

Volg:
Deel:

35 Reacties

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:09

      Zeker waar! Daar kan ik me helemaal in vinden. Soms maak je keuzes die wel bij de “regels” passen en soms wijk je daar misschien van af. Als je die keuze maar maakt op basis van jouw eigen gevoel, dat is het allerbelangrijkste!

  1. 8 juli 2018 / 08:58

    Het maakt eigenlijk niet uit wat anderen van je keuzes vinden. Dat wordt steeds makkelijker na t leven naarmate je ouder wordt, heb ik het idee. Ik ben na de derde van tweetalig vwo naar havo gegaan en er was serieus laatst (14 jaar na dato :’)) nog iemand die vroeg: ‘vind je dat niet zonde?’ Ik vind het niet echt een afwijkende keuze, maar die vraag kreeg ik vroeger vaak.
    Shirley blogde over…Een bezoek aan de CN Tower

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:14

      Mooi om te horen dat die angst voor wat anderen van bepaalde keuzes vinden bij jou in de loop der jaren is afgenomen. Ik merk dat zelf eigenlijk ook wel. Zo kan ik nu veel beter achter keuzes staan die misschien niet standaard zijn, zelfs als anderen daar kritisch op reageren. Een paar jaar geleden had ik dat waarschijnlijk wel lastiger gevonden.
      Wat raar trouwens dat iemand 14 jaar na dato nog op die manier reageerde op het teruggaan van vwo naar havo. Daar is niets mis mee, lijkt me! Een vriendin van mij heeft hetzelfde gedaan jaren geleden en is, net als jij, ook gewoon prima terechtgekomen. Ach ja, soms moeten mensen gewoon iets te vragen hebben ;)

  2. 8 juli 2018 / 10:14

    Ooit heb ik een soort gelijk artikel geschreven, wat mensen van je verwachten, maar dan in de zin van huisje boompje beestje. Dat je altijd maar een huis moet kopen, moet trouwen en redelijk vroeg een vaste relatie moet hebben.
    Mariska blogde over…Leuke en minder leuke dingen van begin 2018

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:15

      Oeh, interessant! Ik ga je artikel even bekijken en teruglezen.

  3. 8 juli 2018 / 10:42

    Mijn leven is sowieso altijd al niet gegaan wat als ‘normaal’ wordt gezien (qua school, verdere invulling van je leven), dus ben al afwijkend over het algemeen haha. Mij irriteert het altijd al dat er iets bestaat als normaal en afwijkend, want wat is normaal? Je moet lekker leven op een manier wat goed is voor jezelf. Dan pas word je écht gelukkig!
    Sandra blogde over…Photo Diary #157 | Onderzoek, stom dieet & VIP

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:16

      Mooi gezegd en je hebt helemaal gelijk! Het idee alleen al dat er zoiets als “anders” bestaat, is eigenlijk best bizar. Wat is normaal dan? Voor de een is het normaal om op je 25e te trouwen en kinderen te krijgen, voor een ander is dat misschien weer veel te vroeg of juist veel te laat. Zo leiden we allemaal ons eigen leven en dat is maar goed ook. Zoals jij ook zegt, als je maar doet waar jij gelukkig van wordt :)

  4. 8 juli 2018 / 11:02

    Mijn hele leven is een serie van afwijkende keuzes geweest, Dat is dus normaal voor mij. En eerlijk gezegd is het niet zo heel moeilijk… soms loopt je leven gewoon zo, of is de keuze voor jou normaal.
    Nope, ik geloof er niet zo in, dat als je het anders doet dan andere, dat dat afwijkend is. Je doet altijd wel iets wat vreemd en niet-normaal is voor een ander.
    In Duitsland, bijvoorbeeld, is het heel normaal om slippers/sloffen mee te nemen als je op visite gaat. Je trekt dan gewoon bij binnenkomst je schoenen uit en trekt je sloffen aan. Als ik dat (ongevraagd) in Nederland zou doen, dan zouden de helft van de mensen mij echt vreemd aankijken. Bij ongeveer de andere helft is het dan wel weer normaal om je schoenen, desgevraagd, in de hal te laten staan. Maar dan weer niet zo ver dat je je eigen slofjes meeneemt!
    Het enige afwijkende waar ik nog naar op zoek ben is een baan waarbij ik mij hond mag meenemen. Dat schijnen heel veel mensen abnormaal te vinden. Lijkt mij het meest natuurlijke wat er is. Dan hoeft hij niet alleen te blijven, en ik ben productiever :D

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:21

      Ik kan me wel vinden in hoe jij het omschrijft. Ik vraag me soms ook af of het idee van “afwijkende keuzes” echt iets is wat in de maatschappij heerst of dat het meer in het hoofd van sommige mensen zit. Toen ik onlangs vertelde over mijn baanswitch, kreeg ik wel van een paar mensen te horen “Oh, normaal werk je toch een jaar of vijf bij een werkgever. Dan ben jij wel iets eerder weg!”. Op zich is dat misschien niet eens veroordelend bedoeld, maar ik vond het wel frappant dat daar blijkbaar in de ogen van sommige mensen een norm voor bestaat ;) Ach ja, zolang je er zelf maar achter staat, dat is het belangrijkste. En inderdaad, je doet het altijd in de ogen van een ander op een of andere manier waarschijnlijk anders dan diegene het zelf zou doen.
      Wat grappig trouwens van die slofjes! Nu ik er zo over nadenk, heb ik zoiets in Nederland inderdaad nog nooit meegemaakt. Best bijzonder hoe sommige gewoontes ook duidelijk per cultuur kunnen verschillen, net als met de gewoonte van drie zoenen (Nederland) versus twee zoenen (België) bijvoorbeeld.

  5. 8 juli 2018 / 11:48

    Ik heb soms het idee dat mensen denken dat ze een wereldreis moeten maken, of een retraite moeten doen of heel veel persoonlijkheidstesten en -trainingen. Maar de crux zit ‘m erin dat de meeste mensen pas rond hun 40e/50e echt het idee hebben dat ze weten wie ze zijn en wat ze willen. Twijfelen is goed, uitproberen ook, en soms moet je iets doen ‘omdat het zo hoort’ juist om erachter te komen dat het voor jou niet werkt.
    Anja – Minimalist Dutchie blogde over…8 Kledingstukken = 13+ Zomerse Outfits | Capsule Wardrobe

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:25

      Heel mooi gezegd! Vaak leer je inderdaad het meest van keuzes die je maakt en die misschien achteraf niet uitpakken zoals je had gehoopt. Daar word je uiteindelijk alleen maar wijzer van.
      Ik herken trouwens wel het idee van bepaalde spannende dingen “moeten” doen en jezelf “moeten” vinden, terwijl je dat eigenlijk als twintiger helemaal niet in alle opzichten kunt. Gelukkig kan ik het redelijk loslaten en weet ik in ieder geval zeker dat een wereldreis niets voor mij is. Ook al doen steeds meer mensen dat tegenwoordig, ik vind dat voor mezelf niet echt nodig om gelukkig(er) te zijn en mezelf te ontdekken.

  6. 8 juli 2018 / 15:44

    Veel is idd ingegeven doordat de ‘de samenleging’ vindt dat het zo moet. En hoewel het heel normaal zou moeten zijn om linksaf te slaan, in plaats van rechts, is dat het te vaak niet. Zonde!! Ik snap dus heel goed waarom jij hebt gedacht: Hmm, klopt het wel wat ik doe? Ik volg eigenlijk altijd mijn moeders advies op: als het goed voelt, voelt het goed. Lekker cliché, maar het heeft voor mij altijd gewerkt. Ja, soms maak j misschien een fout door van de gebaande paden af te wijken, maar ik denk niet dat het erg is. Mijn vriend en ik zijn na twee maanden gaan samenwonen. Snel? Ja. Maar het voelde goed en paste bij de situatie en bij ons!

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:27

      Wat een mooie en wijze uitspraak van je moeder! De “afwijkende” keuzes die ik tot nu toe heb gemaakt, waren ook steeds keuzes die voor mij goed voelden en die waarschijnlijk juist daarom uiteindelijk goed hebben uitgepakt. En zoals jij ook al zegt, als het uiteindelijk toch anders uitpakt, dan heb je er in ieder geval wat van geleerd.

  7. 8 juli 2018 / 18:29

    Ik voel mij heel vaak anders dan de maatschappij en dat maakte mij vroeger verward. Maar eigenlijk is dit gewoon wie ik ben. En misschien voldoe ik dan niet altijd aan de ‘normen’ van de maatschappij, maar who cares? Wat heb ik eraan als de maatschappij mij perfect accepteert en me superleuk vindt als ik mezelf niet leuk vind? Niks. Want ik weet goed genoeg door ervaringen dat als ik een hele dag iemand anders ben geweest, dat ik ‘s avonds doodmoe maar ook doodongelukkig in bed kruip. Net als met mijn introvertie. Ik krijg zo vaak de opmerking dat ik moet openbloeien of luider moet worden. En ik ben er ooit ingetrapt, toen ik pas nieuw was op school. Maar ik merkte dat ik niet gelukkig werd daarvan, ik ben namelijk niet dat meisje dat constant in gezelschap is of constant degene is met het meest geweldige verhaal. Veel mensen vinden dat gek of gestoord, maar this is me. Ik probeer vaker de maatschappij los te laten en te doen wat mij gelukkig maakt. Net als drie jaar geleden. Van een verzorgingsopleiding naar een grafische opleiding overstappen (na vijf jaar) is ook niet logisch. Toch heb ik het gedaan, en dat beklaag ik me zeker niet!
    Nikita blogde over…Waarom racisme?

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:36

      Wat een mooie reactie! Ik vind het knap en prachtig om te lezen dat je meer je eigen pad durft te volgen nu en daarin ook al eerder stappen hebt gezet, bijvoorbeeld door te switchen van opleiding. Zoals je zelf ook al aangeeft, het belangrijkste is dat je kunt kiezen wat je wilt kiezen en kunt zijn wie jij wilt zijn. Als je jezelf anders voordoet om maar aan bepaalde ideaalplaatjes te voldoen, dan zou je daarmee uiteindelijk alleen maar je eigen geluk saboteren.

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:30

      Wat apart dat mensen om je heen daar soms zo’n ding van maken, terwijl het bij een baan natuurlijk het belangrijkst is dat je iets doet waar je blij van wordt. En als jij gelukkiger wordt van een baan die niet specifiek voor hoogopgeleiden bedoeld is, dan is dat ook helemaal prima. Een universitaire achtergrond geeft je alleen al een bepaalde mindset waar je in de rest van je leven veel aan hebt, ook buiten je werk om. In die zin maakt het eigenlijk helemaal niet zo uit wat voor opleidingsniveau in je functieomschrijving wordt genoemd.

  8. 8 juli 2018 / 21:03

    Wat een mooi artikel! Zelf vind ik het lastig om af te wijken van ‘de regeltjes’, omdat ik altijd een beetje bang ben dat ik dan faal of dat ik iets fout doe. Maar daarnaast heb ik ook niet heel veel behoefte om af te wijken. Ook probeer ik altijd naar mijn eigen gevoel te luisteren en naar wat ik zelf goed vind. Als ik er zelf achter sta en mij er goed bij voel, dan heb ik er wel minder moeite mee.

    Dat stukje wat je schrijft over de metro is voor mij ook heel herkenbaar!
    Meaghan blogde over…Happy moments of the month (2)

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 00:34

      Natuurlijk kan het ook zo zijn dat je bij bepaalde keuzes blij wordt van de keuze die veel andere mensen ook maken. Dat geldt voor mij ook in veel gevallen. Zo heb ik qua studie alle standaard paden gevolgd (meteen een bachelor doen, daarna een master en daarna op zoek naar werk) en dat vond ik helemaal prima. Zolang je maar altijd keuzes maakt die voor jou goed voelen, of dat nu keuzes zijn die passen binnen de “regeltjes” of die daar juist van afwijken.
      Je doet in ieder geval absoluut niets fout als je wel een keer afwijkt van de “regeltjes” omdat je dat graag wilt. Het belangrijkste is dat je keuzes maakt waar jij achter staat, wat mensen daar ook van vinden. Zo’n mening van anderen loslaten is niet makkelijk, maar het kan je wel uiteindelijk écht geluk brengen :)

  9. 9 juli 2018 / 07:31

    Interessante gedachtes, zo vanuit de metro! ;-) Ik ben het met je eens dat je je hart moet volgen als het om belangrijke levenskeuzes gaat. Niet een studie gaan volgen ‘omdat het hoort’, inderdaad. Maar verder hecht ik wel belang aan dagelijkse omgangsregels, omdat het – niet geheel verwonderlijk – de communicatie tussen mensen makkelijker maakt.

    Ik weet dat je dat niet bedoelt, maar soms heb ik wel eens het gevoel dat ‘doen wat je hart voelt en niet de regels volgen’ uitmondt in associaal gedrag (niet opstaan voor een ander in het OV, door rood fietsen ‘omdat je vindt dat het wel kan’, fietsen met mobiel en oordoppen, terwijl iedereen om je heen manoeuvres moet uitvoeren om je niet te raken). Snap je wat ik bedoel?
    Josephine blogde over…Zien: Het Pauperparadijs in Carré

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 23:24

      Zeker een goed punt en ik begrijp wel wat je bedoelt! In mijn artikel doelde ik inderdaad echt op de grote levenskeuzes (een huis, een opleiding, een baan), maar wat betreft omgangs- en beleefdheidsregels ben ik er zeker voorstander van om die gewoon op te volgen. Het lijkt me niet meer dan logisch dat je je busplekje afstaat aan een ouder iemand of aan iemand met een beperking en dat je bijvoorbeeld niet je muziek zo hard aanzet in het openbaar vervoer dat iedereen ongewenst kan meegenieten ;) Bij dat soort ongeschreven regels ben ik alleen mar blij dat ze bestaan, ook al lijkt het er inderdaad soms op dat niet iedereen die even trouw opvolgt.

  10. 9 juli 2018 / 11:29

    Interessant artikel! Inderdaad doen we, zoals wat jij omschreef van de metro, onbewust allemaal dingen die volgens de maatschappij zo horen, en als je ervan afwijkt word je raar aangekeken, terwijl er eigenlijk niet eens regels voor bestaan! Ik maak me er ook schuldig aan hoor. Maar zoals dat het normaal wordt geacht om te gaan werken in het beroep waar je voor geleerd hebt en aan kinderen te beginnen omdat ‘iedereen het doet’, die levensstijl past niet bij mij. Ik volg mijn hart en als Stefan en ik ervoor kiezen om te reizen in plaats van om kinderen te nemen, vind ik dat prima zo. Je mag je eigen leven zelf invullen en niet omdat het volgens de maatschappij zo hoort.

    • Romy
      Auteur
      9 juli 2018 / 23:34

      Ik vind het mooi hoe je de afgelopen maanden zichtbaar steeds meer je hart aan het volgen bent en jouw eigen keuzes maakt! Daar mag je heel trots op zijn. Het is zo belangrijk om het leven te leiden waar jij gelukkig van wordt in plaats van te leven zoals anderen misschien van jou verwachten.
      In sommige opzichten voldoe ik wel aan de ongeschreven “regels” – als ik me daar fijn bij voel – maar ik ben blij dat ik in sommige opzichten – als ik daar behoefte aan heb – ook daarvan durf af te wijken. Want inderdaad, het belangrijkste is om je leven in te vullen zoals je dat zelf wilt. ♥

  11. 10 juli 2018 / 13:08

    Ik denk dat het starten van je eigen bedrijf op je 24e best een afwijkende beslissing is wat niet iedereen doet, maar hey mijn keus en ik voel me er goed bij. Ben sowieso niet zo gauw onder de indruk over wat anderen van mij vinden ;-) overigens heb ik dat niet altijd gehad maar is dat met de jaren gekomen :)
    Esmeralda blogde over…Boeken; deze ga ik dit jaar nog lezen

    • Romy
      Auteur
      10 juli 2018 / 23:51

      Wat mooi om te horen dat je de meningen van anderen meer hebt leren loslaten in de loop der jaren. Ik vind het alleen maar hartstikke stoer dat je op deze leeftijd je eigen bedrijf hebt opgestart. Of dat nu een afwijkende beslissing is of niet, het is duidelijk iets waar jouw hart ligt en dat is het allerbelangrijkste ♥
      Ik merk zelf gelukkig ook wel dat het denken voor andere mensen in de loop der jaren al minder wordt. Ik durf gelukkig ook een stuk beter mijn eigen keuzes te maken dan pakweg drie jaar geleden :)

  12. 10 juli 2018 / 21:22

    Och mooi artikel. Ik denk dat bijna al mijn keuzes afwijken van de standaard haha… Vind ik aan de ene kant juist fijn, om zo op deze manier mijn eigen pad te volgen.

    • Romy
      Auteur
      11 juli 2018 / 00:02

      Wat mooi dat jij juist je eigen keuzes durft te maken en daar ook echt blij van kunt worden. Daarmee maak je je leven vaak ook alleen maar fijner :)

  13. 11 juli 2018 / 13:49

    Mooi geschreven. Bijna mijn hele, in ieder geval volwassen, leven bestaat uit keuzes die anders zijn dan men van me verwacht had en afwijken van de standaard. Ik heb geleerd om mijn hart te volgen en mijn eigen leven te leiden.

    • Romy
      Auteur
      11 juli 2018 / 21:23

      Wat ontzettend mooi dat je juist altijd voor je eigen keuzes bent gegaan. Dat maakt je het gelukkigst en zorgt er ook voor dat je echt kunt ontdekken wie jij bent en wat jij wilt, wat een ander daar ook van vindt :)

  14. 13 juli 2018 / 18:19

    De keuze om geen kinderen te nemen. En een rustig en sober leven te leiden. Want naast die kinderen, ga ik ook niet voor een super drukke carrière, verre reizen en dure kleren. Dat vinden mensen soms heel raar.

    • Romy
      Auteur
      14 juli 2018 / 09:49

      Wat lastig eigenlijk dat mensen daar soms zo’n mening over lijken te hebben! Als jij maar gelukkig bent, toch?! Als dit het leven is waar jij het meest blij van wordt, dan is daar absoluut niets raars aan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge