Lekker gek! | 10 dingen die wel een beetje gek zijn aan mij

Je hoeft niet raar te zijn om soms een beetje gek te zijn. We doen allemaal weleens gekke dingen die bij een ander misschien opgetrokken wenkbrauwen opleveren. Bijzondere gewoontes, absurde trekjes of situaties waarin je net iets anders handelt dan de doorsnee mens. Ach ja, “normaal” bestaat niet en dat houdt de wereld tenminste interessant. En dus verklap ik je graag 10 dingen die best een beetje gek zijn aan mij. Van gekke manieren van tijdsbesteding tot mijn magneetreactie op felgekleurde muren.

beetje gek aan mij

Ik voel me een beetje gek…

  1. …dat ik gerust uren spendeer aan iets piepkleins voor in huis vinden. Een lijstje voor aan de muur bijvoorbeeld of (zoals ik laatst vertelde) de allerleukste waterkoker. Een ander zou zeggen: je loopt Mediamarkt in en gaat met de eerste de beste waterkoker naar huis. Maar ik ben zo’n pietlut die zelfs voor zo’n aankoop soms wel 5 winkels afgaat om het assortiment te bekijken voordat ik een keuze maak. In ieder geval als het om spullen voor in huis gaat.
  2. …dat ik een route na 5 keer nog niet ken, tenzij ik een herkenningspunt heb. Met navigeren en bestemmingen vinden, ben ik een ware ramp. Zelfs als ik een vriendin voor de tiende keer bezoek, kan ik gerust verkeerd fietsen. Het probleem? Ik onthoud herkenningspunten, geen routes. Ik weet bijvoorbeeld dat ik bij die ene winkel naar rechts of bij een bepaalde rode paal naar links moet. Maar als die ene paal opeens weg is of als ik van de andere kant kom, dan ben ik totaal de weg kwijt. Geen waterdichte methode dus!
  3. …dat ik zenuwachtig word zodra ik mijn doosje met Smint ben vergeten. Echte verslavingen heb ik niet, maar mijn tic om nooit de deur uit te gaan zonder Smintjes is op z’n minst bijzonder te noemen. Ik kan zelfs een beetje zenuwachtig worden als ik mijn Smintjes ben vergeten. Dan krijg ik een acuut opzettende angst voor knoflookadem, ook al eet ik bijna nooit knoflook.
  4. …dat kleine geluidjes me helemaal gek kunnen maken. In een overvolle bus of op een druk kantoor is mijn concentratie top. Maar als je mij naast iemand zet die minimaal geluid maakt door met zijn voet te tikken of een paar keer met zijn pen te klikken, dan maakt dat me nogal nerveus. Ook tegen tikkende klokken op de slaapkamer kan ik niet. Die aversie heeft me zelfs weleens zover gekregen dat ik een klok in de kast heb verstopt.
  5. …dat ik soms verzeild raak in Google-speurtochten die er totaal niet toedoen. Als me opeens een belangrijke vraag (à la ‘Hoe heet dat hotel ook alweer?’ of ‘Wat eet een luiaard?’) te binnen schiet, dan moet ik me echt inhouden om niet direct op zoek te gaan naar het antwoord. Ik heb zelfs weleens gehad dat ik in bed mijn nachtlampje aandeed om het antwoord op mijn telefoon op te zoeken.
  6. …dat ik in mijn koffer Nederlandse thee stop en baal als er ergens geen Hollands brood is. Wat nou Franse croissants, Duits zuurdesembrood en Spaanse lekkernijen? Noem me een culi-barbaar, maar op reis ben ik zo’n miep die het liefst gewoon Hollands brood wil vinden in de supermarkten. Ook verstop ik standaard een aantal Nederlandse theezakjes in mijn koffer, omdat ik die het lekkerst vind.
  7. …dat ik voor een weekendje weg 4 outfits meeneem. Naar Valencia ben ik voor het eerst met alleen handbagage gereisd. Een compliment waard, want normaal gesproken neem ik altijd veel te veel kleding mee. Dat heeft er vooral mee te maken dat ik keuzes wil hebben in wat ik aantrek. Maar ik moet zeggen: dat voordelige reizen met handbagage smaakte naar meer!
  8. …dat ik al wandelend het verkeer vergeet wanneer ik praat. Sommige mensen hebben dit inmiddels aan den lijve ondervonden: ik vergeet als voetganger weleens uit te kijken als ik diep in gesprek ben met iemand naast me. Dan zie ik afstapjes over het hoofd en heb ik het soms zelfs niet door of er een auto aankomt of niet. Het scheelt dat gezelschap me in die situaties meestal voor gevaar kan behoeden.
  9. …dat gekleurde muren mij als een magneet aantrekken. Geen enkele gekleurde muur ontsnapt aan mijn aandacht. Ik word bijna als een magneet naar gele, blauwe, roze of juist pimpelpaarse muren toe getrokken wanneer ik ook maar een glimp daarvan opvang in de verte. Een foto moet en zal ik dan maken!
  10. …dat ik al onwel word zodra ik een stap in een ziekenhuis zet. Ik kan zo slecht tegen de ziekenhuissfeer en -lucht dat ik al een paar keer (bijna) ben flauwgevallen toen ik familieleden in het ziekenhuis opzocht. Zelfs als er helemaal niets te zien is! Het toppunt? Die keer dat ik flauw viel omdat mijn broertje een prik kreeg. Beetje gek wel. Niet?!

Aan jou de eer, wat is er een beetje gek aan jou?

Volg:
Deel:

30 Reacties

  1. Daenelia
    17 februari 2019 / 08:00

    Ik vind knoflook heel lekker, ik ruik het ook niet eens als ‘vies’. Suiker vind ik vies ruiken, als je zo’n suikerspin tent voorbij loopt, of een bakkerij die net taart en koek gebakken heeft. Daar word ik dan weer misselijk van.
    Brood is ook een ding voor mij, maar eerlijk gezegd is het in Nederland al moeilijk om echt lekker brood te vinden. Engeland is erger! Duits brood, Italiaans brood, allemaal erg lekker, maar ik zoek er ook speciaal naar.
    … eigenlijk vind ik dat allemaal dus niet raar aan mezelf.

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:46

      Grappig dat jij het niet hebt met knoflookgeur, maar wel met de geur van suiker! Ik vind zoete dingen dan weer juist wel vaak lekker ruiken ;) Van dingen als vislucht en de geur van eieren ben ik meestal minder gecharmeerd.
      Ik ben net als jij ook niet blij met elk soort brood. Ook in Nederlandse supermarkten kan ik de ene broodsoort meer waarderen dan de andere.

  2. 17 februari 2019 / 08:32

    Leuk om te lezen. Een beetje gek aan mij is dat ik drie wekenn voordat ik op vakantie ga, al spullen aan het klaarleggen ben :) of dat ik al een beetje in de war raak als mijn ochtendroutine wordt verstoord.
    Darina blogde over…Explosie van kleur op de bloemenmarkt van Nice

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:47

      Wel een goede voorbereiding voor je vakantie zo! :) Ik kan me er ook wel iets bij voorstellen. Het is ook gewoon fijn om op tijd dingen voor je vakantie geregeld te hebben en je koffer niet last minute te moeten inpakken.

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:48

      Haha, dat zou dan inderdaad een gevaarlijke uitdaging worden ;)

  3. Mayara
    17 februari 2019 / 09:38

    Ik herken het angst voor knoflook adem ook! Als ik lang stil ben geweest (tijdens collge of zo) en iemand vraagt me iets en ik had niets in mijn mond kijk ik vaak naar de zijkant voor het geval dat hehehe. Ooh en ziekenhuis, daar hou ik juist van hehe.

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:49

      Haha, wel herkenbaar! Ik ben regelmatig bang voor een slechte adem, zelfs als daar helemaal geen aanleiding voor is. Lang leve de Smintjes! ;)

  4. 17 februari 2019 / 09:42

    Haha mooi lijstje Romy! Praat maar niet teveel terwijl je op straat wandelt dan, veel te gevaarlijk! 😉 Mijn gekke gewoonte is dat ik, na het sluiten van de auto, altijd nog even aan het portier voel of de auto echt dicht is. Zelfs wanneer ik, zoals bij de auto van vriendlief, de buitenspiegels van de auto in zie klappen als teken dat de auto dicht is. Zo routine geworden denk ik 🙈
    Amy blogde over…Met de kano op beversafari in Dalarna

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:51

      Haha, klinkt inderdaad als iets wat er echt ingeslopen is. Maar op zich is het natuurlijk altijd beter om te vaak te controleren of het portier op slot zit dan te weinig ;) Ik controleer het zelf ook vaak trouwens, gewoon om het zekere voor het onzekere te nemen.

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:52

      Haha, dat zou ook echt een actie voor mij zijn! Ik heb ook op vakantie weleens klokken in de kast gestopt, omdat inslapen me anders gewoon echt niet lukt ;)

  5. 17 februari 2019 / 16:19

    Erg leuk artikel! Ik kan er zelf echt niet tegen als iemand op mijn vaste plek in de bus gaat zitten. Als er dus iemand zit, ga ik staan. Maakt niet uit hoeveel plekken er verder nog vrij zijn, haha.

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:53

      Haha, geweldig! Je zou bijna tegen degene op die stoel zeggen “Ja maar, dat is mijn plekje!” ;)

  6. 17 februari 2019 / 17:12

    Ik weet m’n weg dus ook niet als ik geen herkenningspunten heb. Toen ik nog stage deed heb ik denk ik zeker de eerste 10 keer mijn gps op gezet toen ik er heen moest rijden. En dat is ook meteen een beetje het probleem met gps vind ik, ik let helemaal niet meer op de omgeving :p Al een geluk dat ik niet 25 jaar eerder leefde en alles met een kaart moest uitzoeken. Hoe deden mensen dat?
    Irene blogde over…The cure for anything is salt water.

    • Romy
      Auteur
      17 februari 2019 / 22:54

      Haha, dat vraag ik me inderdaad ook weleens af. Ik ken bijna geen enkele route zonder Google Maps of TomTom, tenzij ik het al héél vaak gereden heb. Ik vraag me echt af hoe mensen dat vroeger met ouderwetse wegenkaarten hebben overleefd ;)

  7. 17 februari 2019 / 17:41

    Wat leuk om te lezen! Het Google-punt is inderdaad heel herkenbaar! Als ineens de meest onnozele vragen in me opkomen dan moet ik het opzoeken. Dan zoek ik iets op over land A en dan zit ik een halfuur later vanalles over gerecht Z te lezen. Haha, hoe dat dan ontstaat is me echt een raadsel!
    Lianne blogde over…7x wijze lessen uit Babe, you got this #1

    • Romy
      Auteur
      18 februari 2019 / 08:11

      Haha, herkenbaar wat je zegt over die Google-zoektochten! Er kan zo heel wat tijd gaan zitten in feitjes opzoeken waar je soms niet eens direct wat aan hebt, haha.

  8. 17 februari 2019 / 21:21

    Het ‘oriëntatie’-probleem kom ik ook tegen. Laat mij ergens naartoe rijden waar ik het niet ken en ik begin al te rillen van voordien. Ook moet ik enkele keren er zijn geweest alvorens ik er zelf naartoe durf te rijden, zeker als het in de stad is.

    • Romy
      Auteur
      18 februari 2019 / 08:13

      Het is ook gewoon best wel spannend om met de auto naar nieuwe plekken toe te gaan. Ik vind het zelf niet doodeng, maar ben wel altijd weer blij en opgelucht als ik zonder een al te grote omweg en al te veel verdwalen op de plek van bestemming weet te komen, haha.

  9. 17 februari 2019 / 22:58

    Haha ik ben ook slecht in routes onthouden. Heel leuk om te lezen :-)

  10. 18 februari 2019 / 11:33

    Wat leuk om te lezen! Reizen met handbagage is best te doen hè? Ik vind het ook altijd een uitdaging om mijn koffer te vullen met de juiste dingen en dicht te krijgen, haha :p Ik mis sommige Nederlandse etenswaren ook als ik in het buitenland ben. Al moet ik zeggen dat ik de laatste tijd juist verslaafd ben aan zuurdesembrood, het vult gewoon zo goed en ik vind het echt heerlijk!
    Anna blogde over…Guilty! 20 “foute” dingen waar ik mezelf regelmatig op betrap

    • Romy
      Auteur
      18 februari 2019 / 17:31

      Klopt! Als je een beetje slim inpakt, lukt het best met alleen handbagage. In ieder geval voor een lang weekend! Misschien zou ik er bij een week vakantie wat meer moeite mee hebben, haha.
      Zuurdesembrood heeft inderdaad ook wel wat. Van alle buitenlandse broodsoorten vind ik dat nog de beste optie, denk ik ;)

  11. 21 februari 2019 / 12:38

    Ja gek is het nieuwe normaal ;-) Ik hou ook echt van een beetje gekke mensen, anders is het maar saai. Puntje 2 herken ik trouwens erg, ik kom er af en toe niet uit. Ook vooral als we via een andere kant komen duizeld het me. (heeft ook deels met mijn dyscalculie te maken)

    • Romy
      Auteur
      22 februari 2019 / 09:22

      Haha, helemaal mee eens! Een wereld met allemaal “normale” mensen zou maar wat saai zijn.
      Goed om te horen dat ik niet de enige ben die niet altijd handig is met routes vinden. Dat blijft gewoon een uitdaging en een zwak punt bij mij. Ben ik blij dat ik in de tijd van de TomTom en Google Maps leef! ;)

  12. 23 februari 2019 / 10:28

    Ik ga eventjes de schade van achterstallig lezen inhalen haha. Het is eindelijk weekend dus ik heb weer een momentje. Een paar gekke trekjes die ik heb zijn dat mijn tekenspullen altijd op volgorde moeten liggen. Mijn dozen kleurpotloden moeten op regenboogkleuren liggen (de potloden erin dan), en mijn fine-liners moeten in de juiste volgorde dikte liggen. Dus van dunste naar dikste. Het heeft ook wel te maken met het feit dat ik dan alles makkelijk terugvind en te pakken heb. Tegenwoordig ligt zelfs mijn kledingkast netjes gesorteerd en op kleur. Maar aan de andere kant, als ik dan een specifiek shirt in gedachten heb om aan te doen, dan weet ik het altijd direct te vinden. Mits mijn kast ook per kleur van donker naar licht ligt. Totaal niet perfectionistisch hoor ;)
    Nikita blogde over…Plots was daar… een nieuwe lay-out!

    • Romy
      Auteur
      23 februari 2019 / 23:56

      Haha, heerlijk toch dat je op deze manier orde hebt in je kledingkast én kleurdoos! Ik vind het zelf stiekem ook altijd wel een leuk gezicht als dingen op kleur zijn gesorteerd. Ik heb mijn Disney-dvd’s allemaal op alfabet gesorteerd, dus ik herken de voorliefde voor sorteren wel een beetje ;)

  13. 27 februari 2019 / 21:44

    Oooh, nummer 4 is heel herkenbaar.. dat zou wel eens misofonie kunnen zijn! Ik heb daar erg last van. Ik kan heel woedend worden van geluidjes, vooral herhalende, zoals iets dat druppelt, iemand die eet, noem het maar op.
    Ik hoop niet dat het bij jou ook zo erg is, maar het kan geen kwaad het eens op te zoeken!
    Nummer 5 is trouwens ook heeeel herkenbaar hahaha, sommige dingen kunnen zolang in m’n hoofd blijven zitten 😂 Ik heb het ook als de spelling van een woord niet zeker weet; dan ga ik Googlen. Of als ik een onbekend woord tegenkom, ga ik hem ook opzoeken. Soms wel irritant, maar ook wel handig, haha!
    Leuke lijst, je bent leuk gek <3!
    Evelien blogde over…Review: Lush Stegosaurus Fun Egg

    • Romy
      Auteur
      2 maart 2019 / 00:32

      Lijkt me best heftig, misofonie! Druppelgeluiden kan ik inderdaad ook niet goed tegen. Ik zou gerust ‘s nachts mijn bed uit gaan om een druppelende kraan dicht te draaien. Ik denk zelf niet dat ik echt misofonie heb, omdat ik bijvoorbeeld dan weer geen moeite heb met krassen op borden, tikken met vingers of andere kleine geluidjes. Maar een kleine tik ervan heb ik misschien wel.

      Wat jij beschrijft van de spelling van onbekende woorden opzoeken, heb ik inderdaad ook. Ik kan dan niet “rusten” voordat ik weet hoe je een woord schrijft. Ach, zo leren we nog eens wat ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge