Een ode aan de zomersproetjes

Ik weet nog dat ik als kind regelmatig gefascineerd in de spiegel keek. Die gekke vlekjes, wat deden ze daar toch? Elke zomer leken ze opeens als een ware invasie te komen opzetten. En ‘s winters verdwenen ze weer subtiel naar de achtergrond. Sproetjes. Ik ben ze al mijn hele leven rijk. Niet een paar, maar een heel gezicht vol. En eigenlijk ben ik dat sproetenhoofd van mij best wel gaan waarderen, in tegenstelling tot wat ik er ooit van vond. Tijd voor een kleine ode aan de zomersproetjes!

Een hoofd vol

Dat mijn gezicht van vele sproetjes is voorzien, is op zich niet verrassend gezien mijn rode haren en spierwitte huid. Mijn ouders hebben ook allebei een hoofd vol sproeten, dus ook ik mocht niet achterblijven. Op mijn eerste schoolfoto in de kleuterklas waren de sproetjes al niet te missen. Verdeeld over mijn wangen en een paar op mijn neus. Inmiddels zijn de sproetjes op mijn gezicht niet meer te tellen en bedekken ze mijn neus, wangen en een stukje van mijn voorhoofd.

Zeker in de zomer zijn mijn sproetjes niet te missen. “Wauw, je hebt er heel veel sproeten bijgekregen!”, riep mijn moeder altijd na een warme zomerdag. Inmiddels weet ik dat de sproeten er altijd zijn, maar dat ze het liefst bij de eerste zomerzonnestralen pas echt goed zichtbaar zijn. Geef ze eens ongelijk, die sproeten. Ik ben ook een zomermens.

Dichtgeplamuurd en wel?

Maar zo blij als ik nu met mijn sproeten ben, zo stom vond ik ze als kind. Echt fan van mijn sproetjes was ik niet. Ze waren anders dan anders en dat vond ik überhaupt geen leuk idee. Ik wijt het maar aan mijn nog niet helemaal gerijpte puberbrein. Datzelfde brein zorgde er zelfs voor dat ik een hele periode mijn gezicht dicht plamuurde met foundation die tot overmaat van ramp twee tinten te donker was voor mijn huid. Waren ze mooi weg, die sproetjes! Net als de poriën in mijn huid overigens; ademen was er niet meer bij. Ik weet nog dat ik bang was dat mijn hoofd één grote sproet zou worden. Ik had weleens pigmentvlekken bij mijn oma gezien en geloofde dat die bestonden uit honderden sproetjes bij elkaar. Zou dat mijn “lot” zijn?

Eigenwijze, vrolijke vlekjes

Inmiddels vind ik mijn sproetjes leuk. Sterker nog, als je me vraagt wat ik mooi vind aan mezelf, dan is dat een van de dingen die ik zou noemen. Mijn sproetjes horen bij mij en maken mijn spierwitte huid (ja, ik kom gewoon buiten! nee, ik overweeg geen zonnebankkuur!) net wat minder lijkbleek. Ik vind het leuk dat ze zo speels over mijn gezicht verdeeld zijn en dat ze me vooral in de zomer graag vergezellen.

Mijn sproetjes zijn eigenwijs, net als ik. Ze kiezen zelf hun plekje uit en gaan hun eigen gang. Willen ze midden op mijn neus zitten? Dan doen ze dat lekker. Gewoon permanent. Die dosis eigenzinnigheid kan ik wel waarderen. Als ik na een dag buiten thuiskom en zie dat de sproeten weer volop te zien zijn, kan ik daar alleen maar blij van worden. Ze hebben wel wat vrolijks, die bruine vlekjes. Ik zou me nu geen gezicht zonder meer kunnen voorstellen.

Zoek gerust een plekje uit!

Zomersproetjes zijn net een cadeautje van de zon. Ik mag dan misschien niet bruin worden, zelfs geen piepklein beetje verkleurd, maar de zon verrast me wel elke zomer met een hele reeks vrolijke vlekjes op mijn gezicht. Mijn sproetjes maken mij mij, en dat vind ik leuk aan ze. Zomersproetjes, ik mag jullie wel! Ik zeg het niet vaak tegen mensen, dieren of dingen, maar wel tegen jullie: “Doe alsof je thuis bent en zoek gerust een plekje uit op mijn neus.” Vind ik leuk!

Heb jij ook sproetjes?

Volg:
Deel:

27 Reacties

  1. 27 juni 2019 / 08:07

    Och, ik weet nog wel dat ik toen ik puber was opzocht of ik een operatie kon ondergaan om ze te laten verwijderen. Afschuwelijk vond ik het, ik wilde het liefst een egale, bruine huis hebben. Nu ik wat ouder ben, vallen ze me niet eens zozeer meer op en ben ik ze meer gaan waarderen. Het maakt me uniek en ik ben er zeker trots op dat ik een gezicht heb vol met leuke zomsesproetjes.
    Danique blogde over…Afronden scriptie en toekomstplannen

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:10

      Oh echt? Gelukkig maar dat je die operaties nooit hebt gevonden, want sproetjes zijn juist zo leuk. Mooi dat je ze nu wél echt kunt waarderen :) Ze zijn prachtig!

  2. 27 juni 2019 / 08:15

    Heerlijk artikel. Ik heb zelf absoluut geen sproeten (donker haar, vrij snel kleurende huid), maar ik vind sproetjes echt zó vrolijk!
    Naomi blogde over…Keuzestress

  3. 27 juni 2019 / 08:50

    Mooi artikel! Wat goed dat je je sproeten hebt omarmd, ondanks dat je er als puber veel last van had. Ik vind het juist altijd wel mooi bij mensen als ze sproeten hebben, juist omdat het niet het dominante beeld is! Zelf heb ik bijna geen sproeten. Alleen als ik in de zon heb gezeten zie je er een paar rond en op mijn neus, maar in de winter zie je daar dan weer helemaal niks van.
    Meaghan blogde over…Meggie’s dromendagboek (2)

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:09

      Juist wat je anders dan anders maakt, is vaak zo leuk. Mede om die reden ben ik mijn sproetjes meer gaan waarderen. Leuk dat jij in de zomer ook een paar sproetjes rondom je neus hebt. Ook al zijn het er niet veel, het geeft toch wel wat speels :)

  4. 27 juni 2019 / 08:53

    Die sproetjes passen bij je, ze staan goed.
    Vrolijk!

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:08

      Haha, wat leuk dat je hond wel de nodige sproetjes heeft. Ook een geweldige hondennaam trouwens, Sproet! :)

  5. 27 juni 2019 / 10:05

    Nog een roodharige met sproetjes hier! Gek genoeg heb ik vooral sproeten op mijn armen en benen en minder in mijn gezicht. Maar ik ben er heel blij mee, want dat is die vlekjes zijn het dichtste dat ik ooit in de buurt zal komen van een bruine huid, hihi.

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:07

      Haha, die gedachte heb ik ook vaak: sproetjes zijn een leuk alternatief voor de gebruinde huid die ik nooit zal hebben ;) Mooi toch, die sproetjes, zeker in combinatie met je rode haar!

  6. 27 juni 2019 / 11:10

    Ik heb weinig tot geen sproeten in mijn gezicht, over mijn armen heb ik er wel zeker een heel aantal zitten. Juist fijn zo’n ode aan iets wat jou uniek maakt :-)

  7. 27 juni 2019 / 11:35

    Wat een leuk artikel! Ik vind sproetjes (raar woord eigenlijk) ook super mooi. Er zijn zelfs mensen die sproetjes laten tatoeëren, haha, zo grappig! Ik heb zelf geen sproetjes, heel soms duiken er een paar op bij mijn neus, maar ze zijn niet zo goed zichtbaar.
    Anna blogde over…5 Handige bespaartips voor studenten en jongvolwassenen!

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:14

      Haha, ik heb inderdaad ook weleens gehoord dat mensen sproeten laten tatoeëren. Toch bijzonder ;)

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:16

      Haha, dat is inderdaad een pluspunt van sproeten. Ik hoop dat ik ze over een jaar of tien, als ik ook gráág jonger geschat zou worden, ook nog heb ;)

  8. 27 juni 2019 / 16:12

    Ik vind sproetjes altijd schattig en lief. Mijn kleine broertje heeft ze ook en daardoor ziet hij er nog net iets schattiger uit. Ik heb geen idee of jij schattig zijn als een compliment ziet, maar laat het duidelijk zijn dat ik sproetjes absoluut geen slecht iets vind. Vaak maakt het iemands gezicht nog mooier. Ik heb zelf geen sproetjes, maar dat hoort ook niet bij mij denk ik. Geen idee, nog nooit over nagedacht. Maar iedereen is uniek, en die sproetjes maken jou tot Romy en niet zomaar een meisje dat van vrolijke jurkjes houdt :-)
    Nikita blogde over…Soms weet ik niet waarover te schrijven

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:17

      Natuurlijk is schattig zijn een compliment :) Leuk om te horen dat je sproetjes daarmee associeert! Dankjewel voor je lieve bericht!
      En het is juist mooi dat iedereen verschillend is. Jouw prachtige krullen maken jou dan weer echt Nikita :)

  9. J
    27 juni 2019 / 16:49

    Ik vind sproetjes ook leuk en het staat jou ook super. Het geeft je hele mooie, authentieke uitstraling! Fijn dat je ze zelf ook zo hebt omarmd.

    • J
      27 juni 2019 / 16:50

      * EEN hele mooie, authentieke uitstraling natuurlijk. Is het al weekend?

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2019 / 09:17

      Wat leuk om te horen hoe jij tegen mijn sproetjes aankijkt. Dankjewel voor je fijne bericht!

    • Romy
      Auteur
      1 juli 2019 / 23:54

      Ha wat leuk! En eigenlijk wel heel tof dat je overal sproetjes krijgt :) Ik vind armen met sproetjes stiekem ook altijd heel mooi. Zelf heb ik daar eigenlijk niet heel veel sproetjes (wel op mijn handen een paar).

  10. 4 juli 2019 / 11:41

    Mooie blog! Ik vind sproetjes ook juist leuk en heb ze bij mezelf ook nooit vervelend gevonden. Je zou denken dat alleen mensen met rood haar ze krijgen, maar mijn zusje en ik hebben ze ook al van kinds af aan. Grappig eigenlijk dat de rest van mijn huid zo bruin wordt, maar wangen en neus juist een ‘broedplaats’ zijn voor sproetjes. Ik heb ze altijd mooi gevonden en kan zelfs jaloers zijn dat jouw hele gezicht ‘onder’ zit, haha! Ben er maar heel trots op :)
    Lianne blogde over…Juni: groei en hoogtepunten

    • Romy
      Auteur
      7 juli 2019 / 09:10

      Echt heel leuk dat jij sproetjes hebt in combinatie met mooi donker haar en een huid die wel bruin wordt :) De sproetjes staan je práchtig!
      Dankjewel voor je lieve reactie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge