Iets doen wat je moeilijk vindt? | Over volhouden en doorfietsen

Je moet vast weleens iets doen wat je moeilijk vindt. Soms is dat een leuke uitdaging, maar het kan ook iets zijn waar je als een berg tegen opziet. Een angst aangaan bijvoorbeeld of een slechte gewoonte loslaten. Net als veel anderen, heb ook ik vaker “moeilijkste weg” moeten afleggen. Hoe je dan toch iets doet wat je moeilijk vindt? Vergelijk het met fietsen tegen de harde wind in. Oftewel moeilijk, maar niet onhaalbaar. Ik geef je met dit artikel een virtueel steuntje in de rug.

iets doen wat je moeilijk vindt

Een voorbeeld

Laten we een simpel voorbeeld nemen. Ik heb ook wel veel moeilijkere dingen gedaan, maar die vind ik te privé om te delen. Ik had een paar jaar geleden last van lichte rijangst. Het liefst zat ik veilig op de bijrijdersstoel en waagde ik me vooral niet aan snelwegen, onbekende wegen, bestemmingen met parkeerplaatsen, rijden in het donker… Mijn lijstje was oneindig lang. Nee hoor, ik kon me prima redden zonder daar iets aan te doen. Of nou ja, af en toe vroeg ik me af of ik er iets aan moest doen. Maar nee, het was wel makkelijk zo. “Ik kon dit gewoon niet.” “Werkt niet!”, “Lukt niet!” en “Ik ben er niet voor in de wieg gelegd.”

Of zou het toch? JA! Ik overwon mijn rijangst met veel kilometers maken en deed in mijn leven ook heel wat moeilijkere dingen dan dat. Het is echt zo: ook iets wat je moeilijk vindt, kun je aangaan.

De moeilijkste weg

Ook met tegenzin of angst kun jij misschien nog véél moeilijkere dingen doen dan met tegenzin in de auto stappen. Denk aan een grote angst overwinnen of je eigen pad volgen en daarvoor knopen moeten doorhakken. Of misschien stoppen met roken, afvallen of juist normaal blijven eten terwijl iedereen om je heen aan superfoods en suikervrije, koolhydraatarme en glutenvrije diëten doet. Het is de moeilijkste weg, maar niet onmogelijk. Vergelijk het met fietsen tegen de wind in. Het is inderdaad geen piece of cake en het verleidelijke is dat je op elk moment kunt besluiten om het op te geven. Met opgeven kom je alleen geen stap vooruit. Er is maar één methode: op de fiets stappen en het tóch aangaan. Alleen dan kom je uiteindelijk waar je wilt komen.

Ga voor de tegenwind!

Iets doen wat je moeilijk vindt, betekent kiezen voor de route met de meeste tegenwind. Wél je angst aangaan, je wél aan een uitdaging wagen of wél die gewoonte loslaten, vraagt om volhouden en doorgaan, hoe moeilijk ook. Een spannende afspraak skippen, toch een sigaret opsteken of meegaan met je grootste angst lijkt misschien een fijne uitweg. Maar vergeet niet dat het daarna vaak alleen maar lastiger is om opnieuw op je fiets te stappen, in vergelijking met in één keer doortrappen. Je mag best om hulp vragen en verzuchten hoe zwaar het is, maar geef niet zomaar op. Je moet hier doorheen om je doel te bereiken. Hoe langer je het doet, hoe makkelijker het wordt.

» Lees ook: Wel je angst aangaan? Dit zijn 7 helpende gedachten.

Vergelijk niet met een elektrische fiets

Dan is er nog zoiets gemeens: mensen die het beter lijken te doen dan jij. Jij kunt bijvoorbeeld met pijn en moeite 1 kilometer hardlopen, terwijl de ander ongetraind meedoet aan de halve marathon. Stumperd, denk je misschien over jezelf. Maar laat je er niet door de geweldige prestatie van een ander van weerhouden om iets te doen. Zie die fanatieke hardloper als een elektrische fiets die jou inhaalt. Net zoals een elektrische fiets een motortje heeft, zo heeft jouw geïdealiseerde voorbeeld misschien ook wel andere omstandigheden dan jij. Een betere gezondheid of meer support bijvoorbeeld. Jij doet het niet slechter dan die persoon. Je doet het gewoon anders.

Iets doen wat je moeilijk vindt? Jij komt er wel!

Iets doen wat je moeilijk vindt, is natuurlijk vele malen lastiger dan blijven staan waar je staat. Maar op jouw tempo een uitdaging aangaan, is altijd beter dan het niet proberen en niet weten wat je met die moeilijke weg kunt bereiken. Blijf niet uitstellen of smoesjes verzinnen. Raap je fiets van de grond en leg die weg af. Houd vol en weet waar je het voor doet. Zelfs met harde tegenwind kun je vooruitkomen. Jij komt er wel! Daar geloof ik in ieder geval heilig in. Nu jij nog!

Wat is een lastige uitdaging die jij bent aangegaan?

Volg:
Deel:

16 Reacties

  1. 7 september 2018 / 07:30

    Die lichte rijangst is heel herkenbaar. Op zich reed ik wel af en toe, maar ik kwam altijd bezweet op mijn bestemming aan en was altijd heel gestrest over rijden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in sommige situaties nog steeds lichtjes gestrest ben. Rijden in Antwerpen moet ik nog aan wennen en over het fileparkeren naast een doorgaande weg terwijl er vijf auto’s staan te wachten, ben ik ook nog niet helemaal gerust, haha.

    • Romy
      Auteur
      8 september 2018 / 09:24

      Haha, die laatste twee punten zijn ook absoluut niet mijn hobby, hoor. Vooral van fileparkeren met pottenkijkers word ik nog altijd heel zenuwachtig ;) Maar fijn dat het bij jou over het algemeen wel beter gaat met rijden! Bij mij is het een beetje hetzelfde: ik zou niet snel de auto pakken naar Amsterdam-centrum, maar verder gaat het wel prima en heb ik niet meer standaard zweethandjes tijdens een autorit ;)

  2. Janne
    7 september 2018 / 08:02

    Toen ik net 18 was, ben ik op kamers gaan wonen. Dat was moeilijk, en het duurde heel lang totdat het makkelijker werd. Maar dat werd het uiteindelijk wel en ik heb superveel geleerd door die uitdaging aan te gaan. Ik heb mezelf destijds veel te vaak vergeleken met studenten die zonder enige moeite op kamers leken te wonen, terwijl ik helemaal niet wist of dat bij hen zo soepel ging als het leek en terwijl hun omstandigheden heel anders waren.
    Op dit moment is het mijn masterthesis die me soms tot wanhoop drijft: hoe ga ik dit ooit af krijgen, waarom kost het me zo veel moed om telkens om hulp te vragen terwijl mijn begeleider daarvoor is, en ik snap er alleen maar minder van dan toen ik begon. Maar een tijdje later zit ik weer in een betere “flow” en krijg ik dingen af, en dan kan ik lachen om de gedachten die ik eerst had. En ik houd in gedachten dat ik van de weg ernaartoe heel veel leer, al is het maar dat ik m’n doorzettingsvermogen train ;)

    • Romy
      Auteur
      8 september 2018 / 09:28

      Wat knap dat je op zo’n jonge leeftijd die stap hebt gezet! Ik kan me voorstellen dat dat best wel even wennen was, maar dat het uiteindelijk vooral een heel leerzame ervaring is geweest. Wel een heel terecht inzicht overigens dat de andere studenten het verhuizen misschien wel helemaal niet zo makkelijk vonden als het lijkt. Andersom dachten die andere studenten misschien weer van jou “Wat gaat alles haar makkelijk af”, terwijl dat ook niet zo was ;)
      Wat een bevalling is zo’n scriptie toch! Heel begrijpelijk dat je daar soms wel even klaar mee bent. Gelukkig is het inderdaad een goede test voor je doorzettingsvermogen en is het iets wat je met een mooi doel voor ogen doet. Zet hem op nog even! :)

  3. 7 september 2018 / 08:46

    Wat goed dat je je rijangst overwonnen hebt! Knap! Ik heb het nog wel een beetje, maar door het gewoon te doen wordt het steeds minder eng.

    • Romy
      Auteur
      8 september 2018 / 09:28

      Klopt inderdaad! Hoe vaker je rijdt, hoe minder eng het ook zal worden :)

  4. 7 september 2018 / 09:05

    Ik vind het heel mooi dat je die vergelijking maakt met fietsen! Zo is het inderdaad maar net. Ik heb ook veel dingen gedaan die ik lastig vond of spannend en dat gebeurt nu nog steeds. Gelukkig heb ik heel veel doorzettingsvermogen en als ik iets heel graag wil, dan gaat het meestal ook gebeuren! Dat heb ik de afgelopen jaren wel gemerkt bij mijzelf. Wat goed dat jij je rijangst hebt overwonnen! Net wat je zegt, iedereen doet dingen in zijn eigen tempo en op zijn eigen manier en daar is helemaal niets mis mee. Mensen zouden elkaar juist wat vaker mogen steunen in plaats van elkaar afkraken als iemand iets niet durft of als iets niet lukt.
    Meaghan blogde over…Life is a song (TAG)

    • Romy
      Auteur
      8 september 2018 / 09:30

      Wat goed dat je je regelmatig over spannende dingen heen zet en daar toch volledig voor gaat. Doorzettingsvermogen is een mooie eigenschap en komt natuurlijk vooral in dat soort “enge” situaties heel goed van pas :)
      En je hebt helemaal gelijk: steun is bij dit soort situaties heel waardevol. Het is fijn als andere mensen je op zo’n moment een steuntje in de rug geven en respect hebben voor het tempo en de manier van vooruitgaan die jij prettig vindt :)

  5. 7 september 2018 / 09:08

    Och er zijn zeker wel wat uitdagingen geweest die ik heb moeten trotseren. Ook deels het angst hebben voor autorijden en dan een kraamzorgbaan aannemen waarbij je dagelijks verschillende routes moet rijden… Dood eng vond ik het maar heb het toch maar even gedaan. Daarnaast de uitdagingen op school i.v.m. dyscalculie. Ik heb met deze hindernis toch maar mooi al mijn diploma’s gehaald en ben zelfs begonnen aan de opleiding onderwijsassistent. Juist met het vak rekenen erbij, maar wilde het zo graag dat ik mijn schouders eronder heb gezet. Zeker niet altijd makkelijk geweest maar heb er zoveel van geleerd en bij mijn werk zeker nog wat aan gehad :-)

    Mooi artikel! Vind het ook super tof te lezen wat je hebt overwonnen. Daar kan je terecht trots op zijn.

    • Romy
      Auteur
      8 september 2018 / 09:40

      Wauw, dat is nog eens in één keer in het diepe gegooid worden! Knap dat je de baan toch hebt aangenomen en al die kilometers hebt gemaakt, ondanks je rijangst. En je mag ook heel trots zijn op wat je, ondanks je dyscalculie, hebt bereikt! Met doorzettingsvermogen kom je vaak veel verder dan je denkt <3
      Dankjewel voor je mooie reactie!

  6. 7 september 2018 / 10:58

    Handige tips! Bij je elektrische fiets verhaal moest ik nog ergens anders aan denken. Als je mensen hebt die achter je staan en je helpen, heb je ook een extra motortje :-) En soms heb je gewoon een duwtje in de rug nodig :-)
    Lilian blogde over…5 voordelen van luisterboeken

    • Romy
      Auteur
      8 september 2018 / 09:41

      Goed punt! Dat klopt ook zeker. Als iets echt zwaar is of als je simpelweg een duwtje kunt gebruiken, is extra steun van mensen om je heen wel zo fijn :)

  7. 7 september 2018 / 13:50

    Ik moet eerlijk zijn, ben gisteren weer afgewezen na een toelatingsproef. Ik heb uiteindelijk wel een hoge school gevonden zonder toelatingsproef en ik heb er nog steeds heel veel zin in. Maar mijn zelfvertrouwen is aangetast daardoor. Ik zal vandaag en komende dagen waarschijnlijk niet zo goed in mijn vel zitten. Dat accepteer ik maar eventjes. Ik ben voor het eerst ook wel bang, maar het is jammer als ik door mijn angst mijn dromen en ambities laat schieten. En hoe gefaald of mislukt ik me nu ook voel, mijn zusje had gelijk gisteravond; Je hebt het tenminste geprobeerd, je hebt geprobeerd iets van je toekomst te maken’. Ze heeft gelijk. Alleen wil dat er gewoon eventjes niet in bij mij. Ik denk dat ik gewoon eventjes lief voor mezelf ga zijn. En morgen moet ik werken, ik kijk daar wel naar uit. Dan heb ik afleiding en de goede sfeer op mijn werk zal me goed doen.

    Het ergste gisteren was ook dat mijn beste maat sms’te dat zijn moeder een ongeluk had gehad (ze heeft het gelukkig overleefd en geen breuken of operaties voorlopig) en ik heb hem wel getroost. Maar vervolgens was ik bezig met mijn eigen problemen en toen we ‘s avonds aan het smsen waren vroeg hij heel lief of het wel ging met me en alles. En daarna heb ik ook gevraagd hoe het ging met zijn moeder, en ik voelde me zo schuldig. Dat ik een hele dag met mijn gedachten bij mezelf en mijn proef was geweest en niet bij hem en zijn moeder. Ik voelde me zwaar egoïstisch. Op naar een betere dag morgen.
    Nikita blogde over…Bloggen lukt even niet…

    • Romy
      Auteur
      8 september 2018 / 09:49

      Jeetje, wat ontzettend rot dat je niet bent toegelaten na de proef! Ik kan me voorstellen dat het gevoel van niet slagen heel naar was, ook al heb je wel zicht op een andere leuke opleiding. Ik hoop dat je de mooie woorden van je zusje goed kunt laten doordringen. Je hebt het geprobeerd en dat is goed. Maar als de ene kans niet goed uitpakt, kan het zomaar zijn dat de volgende kans eigenlijk nog veel mooier blijkt dan deze. Ik heb begin dit jaar gesolliciteerd voor een nogal pretentieus traineeship (een baan waarbij je eerst 2 jaar betaald ervaring opdoet als trainee en daarna fulltime aan het werk kan). Ik had al mijn zinnen daarop gezet en was zwaar teleurgesteld toen ik het niet was geworden. Maar later is wel, juist doordat ik hiervoor was afgewezen, mijn huidige baan op mijn pad gekomen. Soms komen mooie nieuwe kansen op het moment dat je ze niet verwacht. Ik hoop oprecht dat je nieuwe opleiding alsnog heel leuk wordt en dat je vooral trots kunt zijn op het feit dat je het hebt geprobeerd. En afleiding kan inderdaad ook al heel veel voor je doen! ❤

      Wat naar ook wat er met de moeder van je beste vriend is gebeurd. Dat is flink schrikken, ook al is het gelukkig redelijk goed afgelopen. Maar je hoeft je niet egoïstisch te voelen, hoor. Je hebt hem gevraagd naar hoe het met zijn moeder gaat en ik weet zeker dat hij begrijpt dat je gisteren ook andere vervelende dingen aan je hoofd had.

      Vandaag wordt vast een betere dag dan gisteren. Werk ze en wees een beetje lief voor jezelf, hè?! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge