Waarom zou je je imperfecties juist moeten koesteren?

De Engelsen kennen de mooie spreuk “Embrace your imperfections”, oftewel omarm je imperfecties. Deze imperfecties kunnen variëren van die ene vervelende moedervlek boven je lip tot iets waarin je niet zo uitblinkt als je zou willen. Net als wel meer mensen, heb ook ik de neiging om mezelf te veroordelen om mijn minder goede karaktereigenschappen. Maar wat nu als we die minder goede punten eens niet zouden gebruiken om onszelf neer te halen? In dit artikel deel ik 4 redenen die jou (en mij!) waarom we onze imperfecties eigenlijk zouden moeten koesteren.

imperfecties omarmen koesteren

What makes you different…

Laat ik maar meteen met de billen bloot gaan door een paar van mijn eigen imperfecties te onthullen. Zo ben ik onzeker en een tikkeltje verlegen en heb ik in groepen weleens de neiging om mezelf terug te trekken. Er zijn momenten dat ik met die dingen worstel. Natuurlijk zou ik ook weleens een heftige discussie met iemand willen voeren en vol zelfvertrouwen voor een grote groep mensen willen staan. Maar that’s not me, in ieder geval niet op dit moment. Nu zou ik daar heel erg mee kunnen zitten en mezelf continu met anderen kunnen vergelijken die deze eigenschappen wel hebben. Maar ik heb ook geleerd dat het vleugje onzekerheid mij maakt tot wie ik ben. Ik ben misschien geen haantje de voorste, maar dat is soms ook wat mensen juist in mij waarderen. What makes me different, makes me beautiful Romy. Juist daarom zijn die imperfecties zo erg nog niet!

Leren van je imperfecties

Naast het feit dat imperfecties je maken tot wie je bent, maken ze het ook mogelijk om te groeien als mens. Hoe jammer zou het zijn als je in je leven wordt geboren als een perfect mens en niets meer te leren of te ontwikkelen hebt? Je zou dan nergens voldoening uit kunnen halen en je niet onwijs trots kunnen voelen als je een keer boven jezelf uitstijgt door die imperfecties aan te gaan. Juist doordat ik onzeker ben, kan ik bijvoorbeeld een beetje gepaste trots voelen als ik desondanks een presentatie heb gegeven of toch mijn mening heb laten horen. Imperfecties zijn er om van te leren en om te veranderen in doelen om aan te werken. Om die reden kunnen imperfecties eigenlijk heel waardevol zijn.

(Im)perfectie is subjectief 

Als mensen zijn we vaak geneigd om onszelf met anderen te vergelijken. Iemand anders is misschien mooier, slimmer of liever dan wij. Ik spreek voor mezelf als ik zeg dat ik dan vooral naar mijn imperfecties kijk. Iemand anders weet misschien geweldig goed te improviseren voor een grote groep mensen, terwijl ik met knikkende knietjes en een bevende stem diezelfde presentatie geef. “Ik zou het ook wel zo goed willen kunnen,” denk ik dan. Op dat moment sta ik er alleen niet bij stil dat die andere persoon misschien wel hetzelfde denkt over mij. Misschien vertel ik door mijn onzekerheid het verhaal wel op een meer persoonlijke en intieme manier en spreekt dat juist mensen aan. Wat voor mij een imperfectie is, zou daarom voor een ander zomaar eens het tegenovergestelde kunnen zijn. Imperfectie is subjectief en dat maakt het eigenlijk totaal onbelangrijk.

Imperfectie is écht leven

Er is nog een laatste reden waarom we onze imperfecties eens zouden moeten koesteren. Perfectie heeft namelijk best wel iets saais in zich. Als je altijd alles doet zoals het hoort, dan zou je bijvoorbeeld nooit eens in een lachbui uitbarsten (hallo, leedvermaak!). Imperfecties maken het daarentegen mogelijk om écht te leven. Als je altijd maar streeft naar het perfecte, dan zul je dag in dag uit teleurgesteld worden. Die lat komt namelijk hoger en hoger te liggen en perfectie zal je nooit bereiken. Genieten kan pas als je de broekriemen soms iets minder strak aantrekt. Probeer het daarom eens iets meer los te laten en geniet van al die niet-zo-perfecte-maar-o-zo-mooie momenten die het leven te bieden heeft.

Heb jij een imperfectie die je koestert?

Volg:
Deel:

24 Reacties

  1. 25 januari 2017 / 08:42

    Hmm nee ik heb volgens mij niets wat ik bewust koester. Maar je hebt wel helemaal gelijk met je artikel!

  2. Aneta
    25 januari 2017 / 08:20

    Vergelijken doen we inderdaad allemaal. Dat is het leven. Ik denk dat wij er op een bepaalde manier toch iets van leren. Leren dat de wereld niet perfect is en dat het uit velen kansen bestaat. Af en toe vergelijk ik mezelf ook nog met anderen, vooral op blog gebied. En dan denk ik: Anet doe dit nou niet. Wat de ene heeft, heb jij niet maar jij kan het op jouw manier weer veel beter.
    Aneta blogde over…Recept: Hummus maken

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 23:14

      Ook voor bloggen gaat dit inderdaad helemaal op. Zelf vergelijk ik me ook weleens met mensen die het beter of mooier zouden doen, maar eigenlijk best er niet zoiets als beter of mooier. Zolang je je eigen ding doet, doe je het eigenlijk al goed :)

  3. 25 januari 2017 / 09:26

    Hear! Hear! Vooral die laatste vind ik onwijs waar. Wat zou het saai zijn als we allemaal perfect waren. Ik heb hartstikke veel imperfecties, waar ik het vroeger nogal moeilijk mee had. Sinds ik mijn vriend ken ben ik het nog meer gaan accepteren, want wat ik stom vind dat vindt hij juist heel schattig! Hoe handig is dat?!
    Ayla blogde over…Weer zo’n leuk idee, deze keer een DIY houten serveerplank!

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 23:13

      Haha, dat is inderdaad het leuke aan imperfecties. Andere mensen kunnen juist die punten vaak heel erg aan ons waarderen. Wat fijn om te horen dat je hebt geleerd om jouw imperfecties ook meer te waarderen :)

  4. 25 januari 2017 / 09:44

    Je hebt helemaal gelijk ;) Iedereen is anders, het zou maar gek zijn als iedereen hetzelfde was hihi!

  5. Svenja
    25 januari 2017 / 09:50

    In het verleden kon ik soms echt heel onzeker zijn over mijn ‘imperfecties’, maar nu ik wat ouder ben heb ik echt geleerd dat deze dingen bij mij horen en mij inderdaad maken tot wie ik nu ben. Daarnaast is niemand nu eenmaal perfect en dat maakt ieder mens juist zo uniek en interessant!

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 23:11

      Wat mooi om te horen dat je hebt geleerd om meer blij te zijn met wie je bent. Je bent ook meer dan goed zoals je bent :)

  6. 25 januari 2017 / 09:57

    Een mooi artikel! Goed om er eens bij stil te staan. Zelf koester ik niet iets speciaal, maar vind ik het wel belangrijk om respect voor jezelf te hebben en te waarderen wie jij bent. Iedereen is anders en heeft andere kwaliteiten. Aan alles zit twee kanten :). Jouw verlegenheid maakt je misschien dat je minder in de belangstelling staat en geen grote groepen durft aan te spreken, maar diezelfde verlegenheid maakt jou denk ik wel sensitiever en meer empathisch. Daarnaast zullen bepaalde mensen wel van alle aandacht houden in een groep, maar misschien zijn ze op andere vlakken weer te aanwezig. Zo is iedereen anders en heeft het ook geen nut om te vergelijken. Natuurlijk kun je bepaalde dingen willen ontwikkelen, maar dat is meer voor jezelf, zodat je zelf lekkerder in je vel zit :). Haha, beetje lang verhaal geworden!

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 23:09

      Ik vind dat je het heel mooi hebt verwoord en dit is hoe ik het ook ervaar. Elke eigenschap heeft negatieve en positieve kanten, dus eigenlijk zijn imperfecties niet per definitie imperfecties. Inderdaad, als je maar kunt waarderen wie je bent en daar blij mee bent :)

  7. 25 januari 2017 / 10:24

    Ik las dit artikel vanmorgen in de bus naar school, wat een goed artikel is dit! Mensen (vooral vrouwen) vergelijken elkaar bijna automatisch met elkaar en dat is echt niet goed en na het lezen van dit artikel weet ik precies waarom je dat inderdaad niet moet doen, echt een fijn en motiverend artikel.

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 22:16

      Wat mooi om te horen dat het artikel je motiveert! Vergelijken is inderdaad zo niet nodig :)

  8. 25 januari 2017 / 14:20

    We vergelijken denk ik ook zo vaak omdat er bijvoorbeeld in media altijd eenzelfde type mens naar voren wordt geschoven. Dan lijkt dat algauw de norm, of hét beeld van hoe iemand succesvol is of eruit ziet. Maar natuurlijk zien we niet dat ook die zogezegd succesvolle types hun eigen imperfecties hebben en onzekerheden. We zijn allemaal anders en dat is oké, en perfect zijn is voor niets nodig, want wat is dat eigenlijk, perfectie? Wie of wat bepaalt dat?
    Sofie blogde over…Gezond eten volhouden, hoe doe ik dat?

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 22:14

      Je slaat de spijker op zijn kop inderdaad! Er bestaat niet zoiets als perfect en een heleboel perfecte mensen zou al helemaal niet leuk zijn. Iedereen heeft imperfecties en juist dat maakt de mens en het leven op zich zo leuk.

  9. 25 januari 2017 / 14:22

    Héél mooi geschreven en spot on! Perfection is boring herhaal ik steeds naar mezelf, maar soms komt het hier ook niet aan hoor en dan is een artikel als dit precies wat je nodig hebt ;)

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 22:13

      Wat een mooi compliment! Dankjewel! Ik hoop echt dat het artikel je op zulke momenten een beetje kan helpen :)

  10. 25 januari 2017 / 22:42

    Ik ben na het lezen van je artikel echt super benieuwd geworden naar mijn eigen imperfecties. Heb je misschien tips hoe ik ze kan ontdekken?

  11. 25 januari 2017 / 22:52

    Mee eens! Ik heb inderdaad ook een paar imperfecties maar ik vind het wel lastig om daar wat positiefs uit te halen haha. Zo kan ik soms veels te veel in mijn hoofd zitten waardoor ik me druk maak om niks. Ik probeer me de laatste tijd te bedenken dat dat niets oplevert, en dat ik het juist positief moet benaderen. Maar als je nog handige tips hebt?! :)

    • Romy
      Auteur
      25 januari 2017 / 23:20

      Lastig! Dat herken ik maar al te goed. Ook ik ben een enorme denker en kan uren piekeren over kleine dingetjes. Wat mij vaak helpt, is om die dingen dan ergens op te schrijven of te typen, zodat ik de gedachten letterlijk een plekje geef. Ook vind ik het fijn om (heel standaard, haha) afleiding te zoeken. Ik heb zelf in de loop der tijd geleerd dat ik er soms zelf voor kan kiezen om mijn gedachten te verzetten en het niet te veel op te blazen in mijn hoofd. Het liefste kies ik dan iets waar ik ook bij na moet denken, maar op een andere manier. Ik schrijf bijvoorbeeld een blogje, ga werken of kijk een quiz op tv. Dan ben je ook met je hersens bezig, maar wel op een fijnere manier :)

  12. 25 januari 2017 / 23:19

    Heel mooi omschreven Romy. Hoe ouder ik word hoe minder last ik van mijn imperfecties heb. Ik twijfel steeds minder aan mezelf en ik heb vertrouwen in mezelf.

  13. 26 januari 2017 / 12:52

    Vroeger was ik ook altijd zo onzeker over mezelf. En wat je zegt, presentaties geven, brr. Ik vond altijd van mezelf dat ik daar totaal niet goed in was. En mensenlief ik kan zo enorm zenuwachtig zijn dat ik het gewoon bijna niet meer uithoud. En toen hoorde ik op mijn bachelorproefpresentatie dat ik het echt supergoed had gedaan en heel gestructureerd en duidelijk en jeetje, toen dacht ik: hm ‘t is misschien zo erg niet gesteld met mij. Haha :)
    Ik vergelijk mezelf nog vaak met andere mensen maar ik kan het snel stoppen. Het lijkt bij een ander altijd beter maar we vergeten dat die ander misschien ook ergens super onzeker over is. Wat raar is eigenlijk. Alsof ik de enige mens op de wereld ben die twijfelt aan zichzelf. Moet wel zeggen dat het met het ‘ouder’ worden veel beter gaat! Dus hoera daarvoor! :D
    Irene blogde over…Theekransje • Vorige zondag

    • Romy
      Auteur
      26 januari 2017 / 23:30

      Het blijft toch bijzonder hoe we soms eigenlijk een totaal verkeerd beeld hebben van wat we kunnen. Soms ben je eigenlijk juist hartstikke goed in iets waarbij je jezelf totaal had onderschat. Wat mooi om te horen dat je de afgelopen jaren wel hebt geleerd om jezelf minder te vergelijken met anderen. Het is precies wat je zegt: iedereen heeft twijfels en onzekerheden, ook de mensen tegen wie je misschien net heel erg opkijkt ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge