Het zomerse weer vroeg om zonnebrillen, ellenlange fietstochtjes, tuinklussen en uiteraard ook om extra hard bijkomen van dat alles. De afgelopen weken ontdekte ik onder andere iets verrassends waar de airfryer zich goed voor leent, voelde ik een beetje extra waardering voor aardbeienbakjes dan anders, sleepten we Pippa weer mee voor haar minst favoriete uitje van het jaar, herontdekte ik mijn favoriete jeugdsentiment én pitchte ik er met veel liefde op los. Kiek je mee in mijn ups & downs van de afgelopen weken?

Twee weken geleden begon ik weer vanachter de ventilator in mijn privésauna a.k.a. snikhete werkkamer. Maar dat deed ik graag, want er stond veel leuks op de planning. Zo heb ik de laatste tijd, los van de mooie schrijfopdrachten die ik al doe, de smaak van het pitchen voor magazines helemaal te pakken. Ik heb al 3 pitches verstuurd over onderwerpen die mij aan het hart gaan en waar ik graag voor een uitgebreid artikel in zou duiken. Reacties heb ik er trouwens nog niet op ontvangen. Gelukkig heeft Yasmine, bij wie ik de pitchcursus volg, ons op het hart gedrukt dat een reactie soms gewoon wat langer op zich laat wachten bij redacties. Toch blijf ik duimen dat ik op een van mijn ideeën een ‘ja’ krijg! Tot die tijd blijf ik sowieso vrolijk doorpitchen. Het is zoveel leuker om te doen dan ik dacht!

De taken zijn hier thuis altijd eerlijk verdeeld: Bart en ik werken hard, Pippa wacht dagenlang in wijdbeense pose af totdat de klok etenstijd slaat.

Met de post kwam iets heel leuks binnen: een boek over teksten schrijven en content maken in tijden van AI, en hoe je juist nu artikelen schrijft die écht van waarde zijn en die niet iedereen al online heeft staan. Ik heb bij Chantal Smink een tijdje coaching gevolgd rondom SEO en blogs, dus ik ben heel benieuwd naar haar boek. Sowieso geloof ik in AI-tijden nóg meer in authentiek blijven en veel aandacht en tijd in je teksten steken. Juist op die manier val je nog op tussen de volautomatisch gepublieerde ChatGPT-schrijfsels die Chantal crappy content noemt.

Anyway, mocht je ook in de teksten of communicatie werken, dan is dit boek een dikke tip.

Sorry, dit is het laatste dat ik over het weer zeg. Maar mocht je je afvragen: “Wat bedoelt ze met een privésauna?”. Nou, om 6 uur ’s avonds was de binnentemperatuur nog 29 graden. Oeps! Zijn er ook huiseigenaren zonder airco bij wie het wél goed te doen is ’s zomers? Wat zijn jouw beste tips (naast zoveel mogelijk tijd achter de ventilator doorbrengen)?

Maar dat mocht de pret niet drukken! Ik heb veel fijne zomeroutfits liggen en laat ik nu heel blij zijn dat ik die met deze temperaturen weer kan aantrekken. Mijn favoriet van de laatste tijd is deze over-de-top-top met een lekker wijde flared broek. Die broek zit fan-tas-tisch. Doordat hij lekker wijd zit, voelt het heerlijk koel. En ik kan er prima mijn steunkousen in de zomer onder verstoppen.

Over zomerse dingen gesproken: na een jaar zonder zonnebril (gratis tip van mij: ga niet op je zonnebril zitten, want er is een serieuze kans dat de pootjes afbreken…) heb ik eindelijk weer een bril waarmee ik zonder knijpoogjes tegen de zon in kan kijken. Zo’n zonnebril op sterkte is altijd een rib uit je lijf. Maar hé, dan kan ik er weer heel lang mee vooruit (en nee, ik zal dit keer niet meer mijn volle gewicht op de bril plempen…).

Ik ben er zó blij mee! Bij normale brillen ga ik graag voor subtiel, maar qua zonnebrillen houd ik altijd van lekker uitbundig en vooral groot. Trouwens, ook bizar hoeveel verschil een zonnebril maakt. Ik ben zo iemand die altijd met haar ogen gaat knijpen door de zon en daar dan weer hoofdpijn van krijg. Nu ik merk hoe het óók kan, besef ik dat ik veel eerder een goede zonnebril had moeten kopen.

Tip van mij: maak tofu uit de airfryer (als je een airfryer hebt!). Beetje peper, olijfolie en maïzena erbij, de airfryer 10 minuten laten draaien op 200 graden en je krijgt heerlijk knapperige tofu. Serveer er wel nog een sausje bij; anders is de tofu vrij smaakloos. Maar voor het knapperige buitenkantje is de airfryer sowieso een topding.

De laatste tijd kopen we regelmatig fruit bij Ekoplaza, omdat ze daar veel meer keuze aan biologisch fruit hebben dan bij andere supermarkten. En ja, het is erg duur! Maar die prijs betaal je voor de vele arbeid die erin gaat zitten om fruit en groenten zonder pesticiden en in biologische gebieden te kweken. Ik merk dat ik nog meer ben gaan genieten van wat ik eet en voeding ook extra waardeer sinds we vaak biologisch fruit en groenten kopen. Juist omdat je er wat meer voor betaalt en biologisch eten minder lang goed blijft, probeer ik het eten niet voor lief te nemen. Ik bedoel: hoe tof is het dat sommige boeren, met alle uitdagingen die daarbij komen kijken, tegen de stroom inzwemmen omdat dat beter is voor het milieu?!

Sorry, gewoon even een klein waarderingspraatje voor de heerlijkheid die beschikbaar is en voor de boeren die het bewust anders doen.

Naast dat veel zomerfruit al snoepend in mijn mond belandde, maakte ik er ook – al zeg ik het zelf – iets heel lekkers mee: deze plaatcake met veel fruit. Plaatcake is een heerlijk luchtige cake die je op een bakplaat of in een ovenschotel maakt en rijkelijk belegd met fruit. Het is mega-lekker! Het recept voor deze plaatcake zal ik binnenkort met je delen.

Oeh, kijk nou! Bart legde vorige week de laatste hand aan ons op en top kleurrijke Lego-boeket. Is het geen plaatje? We hadden al heel lang matig mooie kunstbloemen in deze vaas staan, maar die snakten naar een vervanger. Ik vind dit Lego-boeket helemaal gaaf, en het matcht onbedoeld perfect met het boek van Roos Reedijk.

Het Lego-boeket is te koop bij bol trouwens. Het is even een klusje om in elkaar te zetten, maar dan heb je er wel jarenlang plezier van!

Vorige week zaterdag was het de hoogste tijd om na 1,5 jaar maar eens gordijnen voor onze zolder uit te zoeken. Nu alle muren geschilderd zijn en de zolder zelfs zo goed als af is, schitterden de gordijnen in afwezigheid. Dat terwijl ze juist op een warme zolder zo onmisbaar zijn! Omdat onze dakkapel beige geschilder is, kozen we uiteindelijk voor een subtiele beige tint (de vierde van boven). En wist je dat er ook gordijnen van eco-stof zijn? Toch mooi meegenomen voor het milieu!

Op de terugweg maakten we een pitstop bij een extra grote Albert Heijn. Zijn er meer mensen die grote supermarkten in andere plaatsen als een uitstapje op zich zien? Ik móet dan altijd even spieken bij het vegan schap om te zien of ze ook vleesvervangers hebben die ik nog niet ken. Dit keer vond ik plantaardig gehakt dat er verrassend vlezig uitziet. Normaal ben ik daar niet zo’n fan van, maar Bart en ik wilden dit “gehakt” het voordeel van een twijfel geven.

Trouwens, qua vegan gehakt vind ik het Italiaanse “gehakt” van Albert Heijn tot nu toe de beste optie. Dat smaakt heerlijk door pasta’s en andere Italiaanse gerechten.

Deze lievelingsjurk van Lot Keckeis trek ik tegenwoordig elke week wel een keer aan. Ik voel me er altijd zo fijn in! Op Instagram deelde ik trouwens deze week een Reel over kleurrijke outfits die ik de laatste tijd droeg (met wat uitleg over waarom ik graag kleur draag). Ik ben nog steeds wat aan het stuntelen en prutsen met Reels (en vind het bijzonder ongemakkelijk om mijn stem te laten horen), maar ik begin er steeds meer lol in te krijgen om video’s te maken.

Verder stond ik dat weekend in de keuken om iets nieuws te maken dat zowaar al bij poging 1 heerlijk smaakte: pindakaas-granola. Hiervoor bak ik havermout met onder andere kokosolie, agavesiroop en pindakaas in de oven. Wat pinda’s erbij en je hebt een superlekkere knapperige granola met pindasmaak. Het precieze recept zal ik binnenkort op mijn blog slingeren.

Een minder leuke afspraak die ik al een tijdje op de planning stond? Pippa’s jaarlijkse bezoek aan de dierenarts. Niet alleen Pippa zelf had daar allesbehalve zin in, ook voor Bart en mij voelt het altijd als een uitdaging op zich. Pippa miauwt dan tijdens de 10 minuten durende heenweg alles bij elkaar. Gelukkig gaat het al iets beter qua dierenartsbezoekjes dan een paar jaar geleden, toen ze nog door de hele spreekkamer bij de dierenarts rende en we moeite moesten doen om haar op de tafel te krijgen. Nu geeft ze zich iets makkelijker over als ik haar vasthoud én weet ze dat het slim is om daarna spontaan weer in het reismandje te gaan zitten, omdat dat dé weg naar huis is.

Maar goed, de controle zit er weer op en Pippa is met haar 10 jaar gelukkig nog steeds een kerngezond poesje.

En ja hoor, een paar minuten na thuiskomst was mevrouw alweer tevreden. Ze heeft daarna de hele dag liggen slapen om bij te komen van alle dierenartsperikelen. Arme beestjes ook! Ik kan me helemaal voorstellen dat het drie keer niks is om in zo’n klein bakje vervoerd te worden naar een wildvreemde die in je buik gaat wroeten, naalden in je lijf steekt en je dwingt om je tanden van elkaar te halen. Maar she did it!

Een van mijn favoriete dingen van de laatste tijd is dat ik Baantjer heb herontdekt. Deze serie is puur jeugdsentiment: speciaal voor Baantjer mocht ik als tienjarige op vrijdagavond tot half 10 opblijven. Ik vond de serie toen zó spannend dat ik er soms zelfs nachtmerries van had. Nu ik de afleveringen terugkijk, voelt het vooral heel erg old school en totaal niet spannend. Maar toch heel leuk om hier weer eens naar te kijken!

Voor de mede-liefhebbers: alle afleveringen van Baantjer staan op Videoland en volgens mij staan er ook een paar op YouTube.

Verder representeert deze chaotische foto tamelijk goed hoe mijn week vorige week verliep. Ik had op een of andere manier allerlei tussendoordingen voor werk, moest van alles regelen voor ons huis, stond een paar keer gigantisch vast op de A10 en wist niet van een busomleiding waar ik opeens in verzeild raakte… Ach ja, hoort erbij soms!

Ik verlekkerde me alvast aan de hortensia’s die bij ons in de buurt volop bloeien. Volgend jaar hebben we gewoon onze eigen tuin vol hortensia’s (een van mijn lievelingsbloemen!). Ik kan niet wachten.

Oeps, ik heb wel heel veel Pippa-foto’s gemaakt! Maar Pip was vrijdag een fijne afleiding. Ik had die ochtend een stom ziekenhuisonderzoek waar ik best wel gespannen voor was: een echo van een knobbeltje in mijn nek. Aangezien Barts moeder een paar jaar geleden onverwachts is overleden aan lymfeklierkanker, voelde ik er best wat spanning bij. Gelukkig bleek het een opgezwollen kliertje te zijn, dat een beetje aan het “klieren” is, maar waar ik niets mee hoef. Een enorme opluchting! De radioloog zag wel dat mijn schilderklier ontstoken is/was (daar had ik om eerlijk te zijn weinig van gemerkt…). Dus dat moet ik deze week met de huisarts verder uitpluizen. Fingers crossed dat mijn lijf dat zelf kan opruimen!

Gelukkig was het zaterdag tijd voor iets leukers: met de familie van Bart naar Amsterdam gaan! Zijn zusje mocht tijdelijk op een huis in Amsterdam passen, dus we grepen de gelegenheid aan om samen door het Vondelpark rond te dwalen. Dat bleek opeens zoveel groter dan het kleine stukje Vondelpark dat ik altijd loop.

Extra leuk: we maakten voor het eerst een fietstocht vanaf ons nieuwe huis naar hartje Amsterdam. Een van de redenen dat ik heel graag in Amstelveen wilde wonen, is omdat het zo dicht bij mijn geliefde hoofdstad ligt. Hoe fijn dat ik er op een zonnige dag gewoon naartoe kan fietsen. Het duurt wel een minuutje of 40. Maar dat is op een zomerse dag een prima work-out!

Na die work-out stond er ook nog eens een heerlijk vegan taartje voor mij klaar bij mijn schoonzusje. Ze had bij Rose & Vanilia vegan en glutenvrije gebakjes gehaald. Zó lekker! Dit tentje is sowieso een dikke aanrader als je in Amsterdam bent.

Zondag hadden we een verlate verjaardag op de planning staan. Ik kocht een orchidee van Lego voor onze vriend, omdat hij zo van planten in huis houdt. Gaaf ding, hè?! Ik was best trots op deze cadeauvondst.

Verder hebben we de hele zondag in de tuin staan te ploegen. In november wordt onze tuin verbouwd en we willen sommige items uit de tuin graag een tweede leven geven bij een andere eigenaar. Omdat het tuinierseizoen nú is, zijn we maar meteen aan de slag gegaan om sommige spullen uit de aarde te halen. Om te beginnen: deze grote witte bak. Onze buurman wilde die graag voor een paar tientjes overnemen, dus we hebben hem helemaal leeg gegraven en met tientallen kilo’s aarde naar de tuin naast ons gebracht. Ideaal dat dit zo kon!

Daarna was onze tuin wel één grote rotzooi. Maar alles voor het goede doel! Over een paar maanden is hier niets meer van te zien, en zie je bijna overal groen in plaats van tegels en hout.

De tegels en de olijfboom krijgen ook een nieuwe eigenaar trouwens. De olijfboom doen we met een klein beetje pijn in ons hart weg aan een koper op Marktplaats, omdat wij straks een klein bloesemboompje krijgen. Maar wat is hij mooi en groot, hè?!

Na een best hectische en stressvolle week voelde ik me dit weekend zó fijn. Mij helpt het altijd om mezelf bewust tijd voor rust en hobby’s te gunnen in het weekend na een wat stressvolle week. Daar kan ik dan de hele week naar uitkijken en het helpt me ook om de focus weer te verleggen naar leukere, ontspannende dingen. Dan trek ik mijn mooiste jurk aan, geef ik mezelf wat extra slaap, sta ik ultra-lang onder de douche en stort ik me daarna zo lang op mijn hobby’s als ik wil. Werkt bij mij altijd als een tierelier om mijn humeur en energietank weer ten goede te keren!

Nog een tipje van mij: als je een Ekoplaza in de buurt hebt en graag sojayoghurt eet, dan moet je deze eens proberen! Hij is peperduur met zijn € 2,99 voor een emmer, maar dan heb je wel echt iets fantastisch. Deze vegan Skyr bevat maar 3 ingrediënten (geen suikers of gekke toevoegingen dus) en smaakt zó smeuïg. Het is dat hij nogal aan de prijs is en dat mijn portemonnee dit niet trekt, maar anders zou ik prima zo’n hele emmer per dag kunnen leeglepelen.

Verder stortte ik me dit weekend op een abrikozentaart. De abrikozen zijn weer in het seizoen en ik was even vergeten hoe heerlijk dit fruit ook alweer is. Het leent zich heel goed om verrukkelijke taarten en cakes mee te maken. Het recept voor deze taart zal ik binnenkort (hopelijk dit weekend) op mijn blog zetten.

En we eindigden met een van de beste dingen uit mijn dagelijks leven: bakjes eten ophalen bij mijn superculinaire en getalenteerde broer. Dit keer kregen we courgettefritters en vers gekookte spaghetti bolognese zonder gehakt mee. Ik voel me een ware bofkont dat we regelmatig zulk lekker, met liefde gemaakt eten in ons schoot geworpen krijgen en dat ik bij veel van Joeri’s recepten het testteam mag uithangen voordat het online verschijnt. Iemand moet die taak op zich nemen, hè? 😉

Wat was jouw hoogtepunt van het weekend?