Wauw, mijn 150e Inkiekje alweer! Tijdens de pandemie begon ik ooit met deze tweewekelijkse fotodagboekjes en inmiddels zijn we alweer een paar jaar en héél veel foto’s en vertelsels daarbij verder. Gelukkig heb ik nog steeds meer dan genoeg foto’s en verhalen om weer een nieuw Inkiekje te vullen. Met dit keer onder andere hét verschil tussen Bart en mij, koekjes van babyvoeding, dé kitscherige kersthangers van dit jaar en natuurlijk het moment dat we allemaal een vakje naar keuze rood mochten kleuren. Kiek je mee?

Twee weken geleden was ik na een leuk maar vol weekend heel blij om weer lekker aan het werk te zijn. En de week begon meteen heel goed! Ik mag namelijk voor nóg een tijdschrift mijn allereerste artikel schrijven (de magazinetitel kan ik over een tijdje delen!) en was daar helemaal hieperdepieper van. Zelfs zó erg dat ik in bed ’s avonds nog stuiterde van enthousiasme en nauwelijks in slaap kon vallen. Oeps! Ach, beter wakker liggen van enthousiasme dan van gepieker 😉

Daarnaast kreeg ik te horen dat Flair blij is met het eerste artikel dat ik voor hen heb geschreven. Heel blij dat het na maanden pitchen en blijven proberen nu echt lijkt te lukken om meer journalistieke klussen te doen. Ik voel me helemaal in mijn element.

Ik vroeg Bart om een kleine boodschap voor me te halen, namelijk een zakje geblancheerde amandelen. Zie hier meteen een van de grootste verschillen tussen Bart en mij 😉 Ik maak er graag een sport van om, ondanks dat we veel biologisch eten, niet te duur uit te zijn in de supermarkt. Bart gaat zó goed op aanbiedingen dat hij soms een beetje overenthousiast inkopen doet. Hij kwam namelijk thuis met niet 1 maar 4 zakjes noten. Ik: “Eh schat, was er iets met de noten?”. Hij: “Ja, ze waren tweede voor de halve prijs, dus ik heb maar meteen 4 zakjes gekocht. Goede deal, hè?!”. Ik: “Echt wel, goed gescoord, hoor! Maar wat moet ik met zó veel amandelen?”. Ik moest daarna hard lachen en heb me maar voorgenomen om de komende tijd veel amandelrecepten te maken 😉

Diezelfde “Het was in de aanbieding”-opmerking kreeg ik daarna toen Bart met 3 (!) zakken met 20 liter kattenbakvulling thuiskwam. Ach, Pippa kan er weer even tegenaan, zullen we maar zeggen 😉

Verder was ik druk met onder andere mijn allereerste artikel voor Libelle. Het onderwerp mag ik nog niet verklappen, maar het is iets rondom gezondheid wat ik heel graag meer op de kaart wil zetten. Afgelopen weken heb ik 4 mensen (2 ervaringsdeskundigen en 2 experts) geïnterviewd rondom dit thema. Ik merk dat ik er enorm veel energie van krijg en het ook echt heel mooi vind om teksten te schrijven over onderwerpen waar ik – hopelijk – lezers mee kan helpen.

Trouwens, nog een bijzondere opdracht waar ik de afgelopen tijd aan werkte, is dit artikel voor de Universiteit Maastricht. Ik mocht namelijk de jongste vrouwelijke Tweede Kamerkandidate interviewen (een 19-jarige geneeskundestudent die op de lijst staat voor Volt) en voelde me helemaal vereerd.

Maar voordat je nu denkt dat alles vlekkeloos ging: er kwamen uiteraard ook weer wat blunders voorbij. Eén daarvan was dat een pot pindakaas op onze pindakaasemmer viel, waardoor de pindakaasemmer onbruikbaar was. Oeps! We hebben maar creatief een paar andere potten omgespoeld en daar de liter pindakaas over verdeeld. No way dat ik als pindakaasfreak ook maar een likje pindakaas ga wegdoen!

Verder genoot ik veel van het prachtige herfstlandschap. Ik vind buiten wandelen, bijvoorbeeld naar een afspraak op de Kinkerstraat, altijd extra leuk als het herfst is en de bomen stuk voor stuk geel kleuren. Kijk nou hoe mooi de Amsterdamse grachten dan zijn!

Maar er was ook heel veel van dit: met verregend haar en een bril vol druppels thuiskomen van een afspraak, omdat het tijdens de fietstocht vanaf de bushalte opeens met bakken naar beneden stortte. Lang leve de herfst!

Gelukkig kwam ik ook met iets anders dan natte haren en een verregende bril thuis, namelijk met veel nieuwe vleesvervangers. De laatste tijd zijn er weer veel nieuwe vleesvervangers bij gekomen, en ik sla die altijd dolgraag in om ze te proberen. Dit keer spiekte ik bij Plus, een winkel waar ik eigenlijk nooit kom. Daar ontdekte ik onder andere deze tempeh met een currysmaak. Hij staat op mijn nog-proeven-lijstje; ik hoop deze week weer een uitgebreide vegan review (met onder andere deze tempeh) online te zetten.

Verder herontdekte ik het brood. Ik heb 2 jaar lang bijna geen normale boterhammen gegeten, omdat ik vaak zelf bananenbrood of andere dingen bak. Maar opeens kreeg ik laatst intens veel zin om weer rijkelijk belegde volkoren boterhammen te eten. Dus haalde ik weer eens brood in huis en gooide ik daar oneindig veel toppings op… Vooral pindakaas in combinatie met rozijnen, kaneel, cashewnoten en pompoenpitten is wat mij betreft een aanrader.

Op het andere broodje zit trouwens vegan hüttenkäse (de Plant Based Cottage Pearls van het merk Züger). Ook een tip om eens te proberen!

De laatste tijd ben ik groot fan van groentehapjes voor baby’s. Niet om zelf van te eten en ook niet om aan een baby’tje te geven. Wel om door beslag te gebruiken. Vaak is groenten koken en pureren nogal wat werk. En door de aflevering van Keuringsdienst van Waarde over babyvoeding weet ik dat babyvoeding zelfs nog beter is dan zelf gekookte niet-bio-groenten. Dus hoppa, af en toe mik ik zo’n potje door mijn koekjesbeslag!

Enne, voor de moedermaffia: ik koop één zo’n potje per week, dus ik shop zeker niet het hele babyvoedingschap leeg voor échte ouders 😉

Ik maakte er deze lekkere haverkoekjes met wortel mee. De laatste weken heb ik het koekjes bakken helemaal ontdekt. En dan niet van die zandkoekjes zoals ik die als kind maakte, maar luxe koeken met lekker veel verschillende smaken. Je hoeft vaak maar 15-20 minuten op de oven te wachten en je kunt koekjes ook nog prima een gezonde draai geven. Wij eten deze wortelkoekjes regelmatig bij de lunch of zelfs als ontbijt.

De huismus in mij werd heel blij van het herorganiseren van de keukenlades. Laatst kocht ik bij So Clever deze ladeverdelers. Superhandig voor alle glazen en plastic bakjes die wij hebben! Hier zie je nog maar een deel van onze voorraad trouwens. Tja, de keerzijde van samenwonen met iemand die graag kookt en bakt, is dat er altijd eindeloos veel bakjes met restjes en baksels in de koelkast staan…

Verder werkte Bart heel hard in de tuin om alle laatste dingen uit de tuin te halen en een paar planten te “redden”. Vandaag komt namelijk de hovenier om onze voor- en achtertuin onder handen te nemen. Bijna alles (behalve de 2 mooie bomen in de achtertuin) gaat eruit en de tuin wordt 40 centimeter uitgegraven om hopelijk van de heermoes (een nogal hardnekkig onkruidplantje) af te komen… Ook de schutting gaat weg, dus we hebben waarschijnlijk een paar dagen één grote tuin samen met de buren aan beide kanten. De buurman zei al dat hij niet kon garanderen dat zijn tweejarige zoontje straks enthousiast van tuin naar tuin rent. Ach, hij is welkom!

Ik ben zó benieuwd hoe de verbouwing eraan toegaat. Na maanden wachten kijken we echt enorm uit naar de totale make-over. Ik bedoel: wat je hierboven ziet, is niet fantastisch om op uit te kijken vanuit de woonkamer, toch? 😉

Verder stond de week natuurlijk in het teken van de verkiezingen en stemmen. Ik heb er lang over nagedacht wat ik daarover wil zeggen. Op mijn blog schrijf ik nooit echt over politieke thema’s, omdat ik juist geloof dat het belangrijk is om met elkaar in contact te blijven – ook als je verschillende politieke voorkeuren hebt. Maar feit is wel dat de politiek me de afgelopen maanden veel heeft beziggehouden.

Zonder al te veel in detail te treden: ik maak me best weleens zorgen over de verdeeldheid in het land, over de haat die er soms klinkt naar groepen die het al moeilijk genoeg hebben en over de toekomst van onze aardbol qua klimaat. Nooit eerder heb ik met zoveel overtuiging gestemd, hopend op een wereld waarin we er meer voor elkaar zijn, waarin we openstaan voor diversiteit en waarin ook toekomstige generaties op een fijne manier kunnen opgroeien ❤

Overigens vond ik het stembiljet opvouwen dit keer wel een vak apart. Ik voelde me een ware kluns toen mijn stembiljet over de rand van de tafel vouwde en ik dat ding vervolgens met moeite in de container gemikt kreeg. Gelukkig zag ik in dit Instagram-filmpje van Moïse Trustfull dat ik niet de enige was met dat probleem.

Verder stond de week in het teken van héél veel interviews. Ik vind dat één van de leukste dingen van mijn werk, maar weet tegelijkertijd dat ik interviews altijd een beetje moet doseren. Dus ik had 2 dagen vol interviews gepland en had de andere dagen tijd vrijgehouden om vooral teksten te schrijven en feedback te verwerken.

Ook was ik de afgelopen weken heel vaak dolgelukkig met onze nieuwe lila wasruimte. Wat een verschil met hoe rommelig en kaal deze kamer eerst was! Sowieso is de droger een enorm succes hier in huis voor de handdoeken en lakens. Dat maakt mijn leven echt een stuk makkelijker. Mocht je benieuwd zijn naar meer voor- en nafoto’s, lees dan mijn artikel over onze wasruimte.

Tijdens het boodschappen doen, voelde ik me heel even een geslaagde volwassene. Vorig jaar liep Sint Maarten uit op een gênante situatie bij ons thuis. Ik was totaal vergeten dat het Sint Maarten was, omdat bij ons oude huis (een appartement) nooit iemand aanbelde. Dus toen de kindjes kwamen, moest ik snel een paar Merci’s uit de kast grissen. Dat was het enige snoep dat ik nog had liggen. Dat viel ook niet bij alle kindjes even goed in de smaak. Dus besloot ik toen al dat ik dit jaar ruim op tijd snoep in huis moest halen. Ik ging voor deze zakken van Katja, omdat die vegan zijn. Kon ik niet laten! 😉

Ik ga de snoepjes nog in zakjes stoppen, want ik begreep van mijn moeder dat ouders vaak niet zo happig zijn op los snoep met Sint Maarten. Nu hopen dat de kinderen van vorig jaar ons huis ook dit jaar weten te vinden en ons niet meer met de vieze Merci’s met koffiesmaak associëren 😉

Vrijdag dook ik de keuken in voor dit avondmaal: vegan kipstukjes met pistachecurry. Gemaakt van pistachepasta, wat sowieso een goddelijk lekker goedje is! Het recept zal ik binnenkort delen voor wie net zo’n fanatieke pistacheliefhebber is als ik.

Zondag was ik al heel vroeg wakker, omdat ik bij winter- en zomertijd altijd nog een week last heb van een jetlag. Zijn er meer mensen die dat herkennen?

Ik besloot van dat nadeel maar een voordeel te maken door al vroeg de keuken in te duiken. We gingen die middag naar Barts familie, dus flanste ik een brownietaart met pecan-karamel in elkaar om mee te nemen. Ik heb die taart al een paar keer eerder gemaakt, maar deze versie was precies zoals ik hem in gedachten had. Dus durfde ik hem met een gerust hart aan mijn schoonfamilie voor te schotelen en zette ik de taart ook meteen op de foto voor een receptblog.

We gingen trouwens naar Barts familie omdat het op 1 november precies 5 jaar geleden was dat Barts moeder overleed. Heel bizar dat het alweer zo lang geleden is! Het voelt aan de ene kant alsof ze er pas net niet meer is; aan de andere kant vind ik het soms verdrietig dat er al zo veel jaren zonder haar voorbij zijn gegaan en dat Bart al veel mijlpalen heeft beleefd zonder haar erbij. Er vloeiden dan ook zeker wat tranen en er werden heel wat kaarsjes aangestoken die dag.

Barts vader gaf ons nog een pannenkoekenplant mee, die overigens een (niet meer zo kleine) baby is van onze oude pannenkoekenplant. Kijk nou met hoeveel zorg Bart de plant heeft ingestopt in de gordel om hem heelhuids thuis te krijgen. Als dat geen betrokken plantenvader is 😉

Zondagochtend begon ik met de eerste 2 afleveringen van Gooische Vrouwen, terwijl ik mijn administratie deed. Ik heb de bijzondere gewoonte dat ik altijd een serie moet opzetten als ik dingen doe als foto’s bewerken of administratie doen. Dan kan ik me juist beter focussen. Tenminste, als het om een luchtige serie gaat. En laat Gooische Vrouwen nu best goed aan dát criterium voldoen 😉

’s Middags dook ik opnieuw de keuken in. Het lijkt me leuk om op Instagram vaker video’s van recepten te maken in plaats van alleen een foto met recept in de caption. Ik ben alleen nog een beetje zoekende hoe ik dat op een haalbare manier kan doen, want in video’s maken editen gaat ook héél veel tijd zitten. Bij mij wel in elk geval. Ik besloot te beginnen met een supersimpel recept: granola. Alleen vergat ik door de drukte van het filmen totaal om de oventemperatuur te checken, dus kwam de granola volledig verbrand de oven uit. Oeps, multitasken is een vak apart – zullen we maar zeggen.

De versie daarna ging gelukkig wel op de juiste temperatuur de oven in en kwam er iets minder zwart geblakerd uit 😉 Laten we het erop houden dat ik een video apart van alle blunders zou kunnen maken…

Daarna vertrokken Bart en ik naar De Bijenkorf voor onze jaarlijkse kersttraditie: 1-2 kitscherige kersthangers uitzoeken voor in de boom. We proberen elk jaar weer iets te kiezen wat bij ons persoonlijk past, zodat we ooit een onwijs kitscherige boom vol met écht mooie kerstornamenten hebben. Dit jaar viel onze keuze op…

…de frietzak en de wortel! Dat wordt een goed uitgebalanceerde maaltijd in onze kerstboom straks 😉 Maar zonder dollen, wat hebben ze weer veel leuke hangers! Ik vind de hangers van het merk Vondels altijd prachtig. Ze zijn niet goedkoop. Maar als je het bij 1-2 hangers per jaar houdt, heb je voor een paar tientjes wel iets heel moois in je boom hangen.

Het weekend eindigde met een volgende stap in onze volwassenheid 😉 In alle jaren dat ik op mezelf woon, had ik nog nooit echte pasta/soepborden gekocht. Maar ergens leek het me wel wat om pasta een keer net zo mooi opgemaakt te serveren als in restaurants. Dat kan binnenkort, want ook wij hebben nu mooie pasta- en soepborden staan. Tenminste, 2 stuks. Dus als er visite komt, moeten er alsnog een paar mensen van een minder mooi opgemaakte pastamaaltijd genieten 😉

Heb jij dit weekend nog iets leuks gedaan?