De allereerste lenteweek van het jaar zit erop. En die brachten we – geheel in stijl – onder andere in het bloesempark door. Maar ik had om nog een reden (lente)kriebels in mijn buik: mijn allereerste artikelen in Libelle en Flair kwamen uit. Verder namen we onverwachts afscheid van een houten kast door een irritante invasie, kon ik mijn geluk niet op door een paar vegaballen en had ik de schrik van mijn leven in ons keukenkastje. Spoiler: het is slijmerig, het beweegt en het is vooral géén champignon. Kiek je mee?

Op maandag probeer ik altijd extra leuke outfits samen te stellen, omdat ik dan bij een opdrachtgever op kantoor werk. Sowieso vind ik het de laatste tijd helemaal leuk om te “shoppen” in eigen kast en met nieuwe kledingcombinaties op de proppen te komen. Deze behoorlijk roze look was er zo één.

Ik maakte die week weinig foto’s, want ik zat middenin een vlaag van totale techniekpaniek. Gmail gaat stoppen met e-mails vanaf andere mailadressen doorsturen als je daar een bepaalde techniek voor gebruikte. Je raadt het al: dat gold voor mij. na uren uitpluiswerk besloot ik er toch maar een specialist bij te betrekken, maar ook dat ging niet van een leien dakje. Zo werden per ongeluk álle 32.000 e-mails geïmporteerd die ik ooit heb verstuurd of ontvangen (en allang had weggegooid). Een groot deel van mijn week bestond dus uit e-mails uitpluizen. Maar hé, ik leef nog en de mailbox gelukkig ook 😉

Die week zouden een paar tijdschriften uitkomen waarvoor ik mijn allereerste artikel ooit mocht schrijven. De tijdschriften lieten nog even op zich wachten, maar bij gebrek daaraan bleef vaak wel iets anders in mijn boodschappenmandje plakken. Bij Jumbo spotte ik bijvoorbeeld deze pure pistachepasta voor een fijner prijsje dan die van Albert Heijn, en ook een lekker romige cashewpasta. Het zijn allebei heerlijke aanraders.

Ook gescoord tijdens een van de tevergeefse loopjes langs het tijdschriftenschap: deze vegan gehaktballetjes en andere vleesvervangers van het merk Impossible. Ik kan alvast verklappen dat ik blij verrast ben door de gehaktballetjes en dat zelfs Bart – die normaal niets van vega-gehakt moet hebben – laaiend enthousiast was. Hij vroeg spontaan of we ze nog een keer konden kopen. Dus ja, goed spul is dit! De hamburger vonden we trouwens een minder groot succes.

Oepsie, voor het eerst sinds mijn Invisalign-avontuur beging ik nogal een onhandige blunder. Ik liep een week lang rond met een heel pijnlijk bitje; al mijn tanden waren pijnlijk en ik snapte maar niet waar het door kwam. Pas op mijn wisseldag kwam ik erachter dat ik per ongeluk een bitje had overgeslagen, wat een nogal logische verklaring was voor de pijnlijke bedoening in mijn mond 😉 Nadat ik wat ongevraagde adviezen van de ortho had geïncasseerd (“Altijd goed het nummer op het zakje checken!”), hoorde ik gelukkig dat deze blooper geen kwaad kan. Dit zal me in elk geval niet nog eens overkomen.

Na een paar supermarktbezoekjes die week kwam ik op vrijdag eindelijk niet met lege handen thuis. De Flair waar mijn artikel in staat, lag in de schappen. Dit artikel is het resultaat van de allereerste pitch waar ik een ‘ja’ op kreeg. Eigenlijk wilde ik een informatief artikel over anorexia schrijven, maar de redactie vroeg of ik er ook voor open stond mijn eigen verhaal te doen. Nou en of! Dus daar staat mijn verhaal dan. Ik vond het best spannend; die periode was niet the time of my life, zullen we maar zeggen. Tegelijkertijd voelde het ergens ook mooi en helend om erover te schrijven. Het voelt alsof ik het hoofdstuk nog beter kon afsluiten door erover te schrijven.

Deze week verschenen ook 2 artikelen van mij in KIJK Magazine: eentje over forensische taalkunde (a.k.a. misdaden oplossen met taalanalyses) en één over baanbrekend onderzoek naar de werking van plantaardige voeding bij reuma. Heel gaaf om in beide onderwerpen te duiken! Wist je dat ik ooit een minor forensische taalkunde heb gevolgd op de universiteit? Ik was toen behoorlijk geïntegreerd door dit onderwerp en heb er ook meerdere papers over geschreven. Het was een feestje om voor dit artikel een oud-studiegenoot te interviewen die daadwerkelijk als forensisch taalkundige is gaan werken.

Sorry, hierna stop ik met trots tijdschriftartikelen delen 😉 Maar dat na maanden wachten opeens 3 tijdschriften met artikelen van mij in één week verschenen, was te speciaal om te verzwijgen. Ik heb vorig jaar De Pitchclub gevolgd van Yasmine Esser in de hoop eindelijk werk te maken van mijn droom om vaker voor tijdschriften te schrijven. Die droom stelde ik al jaren uit en om eerlijk te zijn had ik er ook een hard hoofd in dat ik als nieuwkomer ooit een plek in het colofon van een tijdschrift zou veroveren. De eerste 10 pitches liepen inderdaad op niets uit en het was regelmatig verleidelijk om op te geven. Maar hoe meer ik pitchte en daar handigheid in kreeg, hoe beter het lukte. Apetrots ben ik dat ik in het blad sta dat ik als klein meisje al pikte van mijn moeder.

Mijn artikel voor Libelle gaat trouwens over verkeerd ademhalen, een onderwerp waar ik voor mijn blog ook al eens dit artikel over maakte.

Dat weekend was lekker rustig. Er vielen een paar sociale afspraken weg, dus nam ik uitgebreid de tijd om een chocoladetaart te bakken. Die middag kwamen mijn ouders op bezoek, en ik dacht: goed bezoek vraagt om goed eten. Het recept voor deze chocolade-amandeltaart staat inmiddels op mijn blog.

Nieuwe week, nieuwe roze outfit. Ik heb mijn spijkerjasje echt helemaal ontdekt. Dat kreeg ik laatst van King Louie voor een ander artikel, en ik draag het sindsdien minstens 3 keer per week. Zo leuk hoe een spijkerjasje bijna elke outfit net iets stoerder maakt!

Waar ik ook erg blij van werd, is dat er steeds meer beetjes tuin in bloei komen te staan. Deze clematis kochten we een paar weken geleden om langs het raster omhoog te klimmen. Al na een week staat hij opeens in bloei en wordt hij steeds hoger. Met een beetje geluk bereikt hij over 1 à 2 jaar de bovenkant van de schutting. Hoera!

Nu de bloesem weer volop in bloei staat, vind ik buiten wandelen vele malen leuker. In de winter moet ik mezelf soms echt naar buiten slepen, maar in de lente sleur ik enthousiast Bart mee omdat ik alle mooie bloemen met eigen ogen móet bewonderen. Ik ben onder andere helemaal weg van de gele hazelaars, die nu weer volop in bloei staan.

Soms zijn mijn lunches bijzonder willekeurige samenraapsels van ingrediënten. Ik eet altijd waar ik zin in heb en wat we nog hebben liggen. Dit keer was dat een stukje chocoladetaart met een boterham hummus, een kiwi en een bak sojakwark. Bijzonder, maar helemaal lekker! Ik blijf het een voordeel van thuiswerken vinden dat ik altijd verse lunch uit eigen koelkast heb. Alhoewel, ik zie tegenwoordig ook steeds meer kantoren waar je echt goed kunt lunchen. Toen ik nog in loondienst werkte, moest ik het nog met bammetjes pindakaas uit een boterhamzakje doen 😉

Woensdag was het natuurlijk tijd om te stemmen. Ik houd me de laatste jaren steeds meer bezig met politiek en vind het heel belangrijk om mijn stem te laten horen. Ik ben trouwens wel benieuwd: wat zou jouw gok zijn voor de partij of kant van het spectrum waar ik op stem? Ik denk altijd dat anderen dat wel kunnen inschatten, maar ben benieuwd of ik echt zo doorzichtig ben als ik denk 😉

Bart en ik hebben de flauwe grap dat we altijd zeggen “Dat had je nou niet hoeven doen!” als een van ons met een gekregen bos bloemen thuis komt. En nee, die grap verveelt nooit 😉 Dit keer kwam Bart met de mooiste bos bloemen ooit thuis van een presentatie voor zijn werk: allemaal prachtige tulpen.

Terwijl er bloemen het huis binnen kwamen, ging er ook iets het huis uit. Namelijk deze kast! Die make-over stond niet helemaal op de planning, maar…

…helaas bleek de kast aan alle kanten houtworm te hebben. Jaren geleden heb ik dit ooit gehad bij een houten ladder van Xenos en sindsdien herken ik die kleine gaatjes in het hout uit duizenden. Ik had nog gezocht naar tips, maar helaas zijn die bij een enorme kast nogal moeilijk toepasbaar. Een meubel in de vriezer stoppen om van houtworm af te komen, is bijvoorbeeld niet echt een optie met onze mini-vriezer 😉 Om te voorkomen dat de houtworm zich ook op onze andere meubels stort, hebben we de kast met pijn in het hart weggedaan.

Gelukkig is de nieuwe kast inmiddels ook besteld. Ik kocht via Marktplaats een prachtige roze vintage kast, die iemand met veel liefde heeft opgeknapt. Zondag komt ze de kast langsbrengen. Zó benieuwd!

Zaterdagochtend had ik de schrik van mijn leven. Ik dacht dat ik in het keukenkastje een rauwe champignon zag liggen en pakte hem op om weg te gooien. Maar toen ik het ding oppakte, bleek het slijmerig te zijn en te bewegen. Jawel, het was een naaktslak! Brr, in ons eigen keukenkastje…

Ik heb meteen Bart uit bed getrommeld (sorry, schat!), want ik durfde het plakkerige dier van zeker 7 centimeter lang absoluut niet meer aan te raken. De volgende dag ontdekten we dat de slak waarschijnlijk in onze bio-kiwi’s zat en via een bakje in de keukenkast is gekropen. Hij is nu weer veilig buiten. Ondertussen buig ik me over de vraag of ik deze kiwi’s nu nog durf te eten (zonder schil uiteraard).

Zaterdagmiddag fietsten Bart en ik naar het Amsterdamse Bos voor onze jaarlijkse traditie: een bezoek aan het Amstelveense Bloesempark. Dit is een van de allermooiste plekken van Amstelveen, en in deze tijd van het jaar waan je je er tussen de honderden prachtige bloesembomen. Zoals je ziet, waren we niet bepaald de enigen. Maar dat mocht de pret niet drukken: het was heerlijk om na een jaar weer onder het prachtige bloemenplafond door te wandelen.

Nieuw op het lijstje met nog te proeven vegan producten is deze Smeerkees. Oftewel: smeerkaas, maar dan vegan. Ik moet hem nog proberen, maar heb er online razend enthousiaste verhalen over gelezen. Je snapt: deze verpakking gaat vandaag open! Ik hoop eind deze week weer een review van allerlei vegan producten te delen. Als dat lukt, dan staat deze ook zeker op het reviewlijstje.

Een ander vegan product waarvan ik alvast kan verklappen dat het heel lekker is, is deze vanille-baristamelk van haver. Ik drink zelf geen koffie, maar vond hem ook door mijn havermout erg lekker. Bart heeft er ook meerdere keren van gesmuld door zijn koffie. De baristamelk is trouwens gemaakt van glutenvrije haver, dus ook met een glutenvrij dieet kun je deze gebruiken.

Gisteren stond in het teken van een gezellig bezoek aan mijn schoonzus en een grote schrobsessie in huis. In het voorjaar krijg ik altijd de kriebels en móet het hele huis schoon zijn. Dit keer stortte ik me zelfs, voor het eerst sinds twee jaar, op onze bakplaat. Met groene zeep was hij een stuk schoner te krijgen dan dit. Hoera!

Trouwens, op Instagram mag ik een duurzamer schoonmaakpakket weggeven. Doe gerust mee als jij de schoonmaakkriebels ook goed te pakken hebt.

Ik eindigde de week met nog een bakproject: wortelbrood met rozijnen en walnoten. En jawel, daarvoor gebruik ik babyvoedingpotjes met wortelsmaak. Hopelijk kan ik er de rest van de week van eten. En verder kijk ik alvast uit naar iets heel leuks aanstaande woensdag: dan komt een virtual assistant langs om mijn mailbox en een paar andere werksystemen opnieuw te organiseren. Als het goed is, ziet mijn online werkleven er na 4 uur veel gestructureerder uit. Ik kan niet wachten 🙂

Wat was jouw hoogtepunt van het weekend?