Nou, dat waren nog eens bijzondere weken! Met als allergrootste, mooiste mijlpaal toch wel dat we voor het eerst oom en tante zijn geworden én al op dag 1 een bezoekje mochten brengen aan de kleine meid. Daarnaast ontdekte ik spontaan een bakker met brood waar mijn smaakpapillen en darmen wél blij van worden, overleefde ik een bloedprikdebakel waar ik altijd voor vreesde, rende ik als een blij ei naar het tijdschriftenschap in de supermarkt (want: dubbele publicatie!) en bleek dat groene daken wel degelijk in bloei kunnen staan. Goed, ik praat je graag bij met veel foto’s en geklets!

Bijzonder nieuws: wij zijn voor het eerst oom en tante geworden van het allerliefste nichtje. We mochten diezelfde dag al op bezoek komen in het ziekenhuis en het is zo’n lief, leuk meisje. Inmiddels heb ik haar al meerdere keren mogen vasthouden en bewonderen. Je leest het: trotse tante hier!

Ook was ik best trots op mezelf na een niet zo geslaagde bloedprikactie. Ik ben van nature geen held met bloedprikken, maar ben er inmiddels meer aan gewend geraakt omdat ik elk jaar wel een keer mijn ijzerwaarden en vitamines laat checken. Maar er is één ding waar ik écht niet tegen kan: bloedprikkers die zeggen “Goh, dat zijn wel lastige aderen!”. Dan ga ik altijd meteen met een snelle hartslag extra op het puntje van mijn stoel zitten. En inderdaad, deze prikker prikte de naald er – door die blijkbaar verdomd lastige aderen – per ongeluk naast. Gelukkig had ze bij de andere arm meer succes én bleken mijn waarden allemaal oké. Ben ik toch een beetje trots op na een jaar trouw ijzer en vitamine D bijslikken!

Whoop whoop, onze hortensia’s staan volop in bloei. Onze voortuin staat sinds dit najaar bomvol met hortensia’s: in de volle grond en in potten. Oh, wat vind ik dit toch een mooie plant! Als het goed is, hebben we ze straks in paars, roze, lila én rood en worden de hortensia’s met het jaar een beetje groter.

Tip voor wie ook graag biologisch koopt: Lidl is echt goed bezig met biologische groenten en fruit. Wij doen meestal boodschappen bij Albert Heijn, maar gaan regelmatig speciaal voor bio-fruit naar Lidl. Ze hebben daar bijvoorbeeld heerlijke bio-aardbeien voor een fijn prijsje en ook de bio-nectarines zijn er op dit moment heerlijk. Zelfs de biologische kiwi’s zijn bij Lidl net wat goedkoper (of nou ja, minder prijzig) dan bij andere supermarkten.

Verder kwam er een pakketje binnen met nieuwe nachtkleding (#nospon uiteraard). Ik zweet me regelmatig te pletter in de polyester pyjama’s waar ik al 8-10 jaar in rondloop, dus ik wilde een keer pyjama’s van echt fijne stoffen in huis halen. Uiteindelijk slaagde ik bij Little Label. Hier hebben ze fijn zittende pyjama’s en nachtjapons van onder andere bio-katoen en mousseline. Dit maakt zo’n verschil! Ik word eindelijk niet meer badend in het zweet wakker en de nachtjapons staan ook nog eens hartstikke leuk.

Oeps, ik had pas door dat ik er wel heel erg roze bijliep toen ik de deur al uit was. Mijn nieuwe tweedehands regenjas is hartstikke roze, mijn schoenen zijn vaak roze en ik droeg hier toevallig ook nog een roze zomerbroek. Ach, ik val in elk geval lekker op zo 😉

Op zaterdagochtend werd ik met een missie naar een boekhandel gestuurd die ik nog niet kende. Mijn leuke broer Joeri stond namelijk in het Nederlands Dagblad met een uitgebreid artikel. Joeri richt zich sinds zijn kookboek ‘Heilig Boontje’ vooral op koken met bonen en andere peulvruchten, en hij deelt daarvoor allerlei handige tips in dit artikel. Mega-leuke foto ook, hè?!

En ik viel met mijn neus in de boterham (eh boter), want naast de boekhandel bleek een vegan bakkerij te zitten. Dat liet ik me geen twee keer zeggen. Ik kocht al deze desembroden bij Urban Bakery in Amstelveen en scoorde ook nog een glutenvrij brood én een vegan croissant. Wat een feest! Ik ga hier zeker vaker naartoe fietsen om lekkere broden te scoren.

Ik eet eigenlijk altijd gewoon volkoren brood en had nog nooit echt desembrood op, behalve af en toe in restaurants dan. Maar oh wat is dit lekker! Ik was vooral verbaasd dat mijn nogal gevoelige darmen dit brood veel beter lijken te verdragen. Normaal heb ik na mijn lunch vaak een behoorlijk opgeblazen buik, maar nu gingen mijn darmen al borrelen tijdens het eten. Ik dacht meteen: dít moet ik vaker kopen. En dan dus niet eens alleen om dit soort heerlijke feestlunches te maken. Gelukkig bleek dat Albert Heijn en Lidl ook desembrood verkopen voor een fijn prijsje, dus die ga ik deze week proberen 🙂

Verder kwam de nieuwe HSP Magazine binnen. Voor dit nummer schreef ik een artikel over misofonie en hoe dat verschilt van “gewone” overgevoeligheid voor geluid. Ik vond het een reuze-interessant onderwerp om in te duiken. Zelf heb ik overigens geen misofonie, maar ik weet wel van mensen om me heen dat het een behoorlijk nare en serieuze aandoening is. Gelukkig bleek uit de interviews met deskundigen ook: er is écht behandeling mogelijk.

Verder maakte ik zondag vooral schoon en schreef ik 2 blogs vooruit voor Vaker Vrolijk. Bart was een weekend weg, dus ik had het rijk even voor mij alleen. No problemo! Ik vermaak me altijd best prima in mijn eentje. En ik ben altijd weer blij als het huis er aan het eind van de zondag weer fris en schoon uitziet, zodat niet alleen ik maar ook onze woning klaar is voor een nieuwe week.

Ook had ik met een vriend afgesproken om samen te fotograferen in een park bij ons in de buurt. We hebben allebei een paar fotografiecursussen gevolgd en vinden het soms leuk om onszelf uit te leven op mooie foto’s. Het was er ook nog eens een prachtige dag voor met de zon die regelmatig om het hoekje kwam kijken.

Op maandagochtend was ik in Amsterdam Houthavens te vinden, een stukje Amsterdam dat ik eigenlijk helemaal niet zo goed ken. Een opdrachtgever van mij is hier naartoe verhuisd, dus ik nam voor het eerst een kijkje op het nieuwe kantoor. De prachtige rozen aan de buitenkant stelden alvast niet teleur.

Wat ook niet teleurstelde: het nieuwe seizoen van Dertigers. Ik zit er uiteraard nog middenin (oh, kon ik maar alle afleveringen in één keer achter elkaar kijken!), maar vind de eerste afleveringen al helemaal leuk. Bizar ook hoeveel drama zich al in een paar afleveringen kan opstapelen! 😉 Wel heerlijk smeuïge tv zo!

Zijn er meer mensen die vinden dat drama-tv soms heerlijk relativerend werkt? Als ik dit soort series kijk, denk ik vaak: “Goh, dan is mijn leven toch wel een stuk fijner en overzichtelijker!”.

Wist jij dat groene daken kunnen bloeien? Ik tot een paar weken geleden nog niet. Maar het groene dak op zowel onze schuur als op de uitbouw is nu toch echt één grote parade van gele bloemen. Ik vind het er zo gezellig uitzien, en kijk nu met nog meer plezier vanuit mijn werkkamerraam naar ons dak.

Wat is dat toch met katten die op de meest willekeurige plekken gaan slapen? We hadden deze screens voor op de ramen klaargelegd, zodat we de hitte bij de volgende snikhete dagen (later deze week komen ze er weer aan, geloof ik) enigszins buiten kunnen houden. Pip besloot dat dit voor nu een prima slaapplek is…

Voor het eerst sinds lange tijd sloeg ik weer eens aan het DIY’en. Of nou ja, samen met Bart dan. We maakten een borrelplank met mozaïek en dit was zo leuk en mindful om te doen. Gewoon een beetje puzzelen met vormen en kleuren! Ik werd er helemaal relaxed van. Later deze week zal ik het resultaat laten zien.

Sommige mensen leven zich graag uit in kledingwebshops en komen daar nooit met een leeg winkelmandje vandaan. Ik heb dat dus met bakwebshops. Dit keer liet ik me behoorlijk gaan bij Baktotaal. Ik had agar agar en nieuwe acetaatfolie (folie dat je om een cheesecake wikkelt om ‘m strak uit de vorm te halen) nodig, maar eindigde met een mand vol producten. Het meest blij ben ik nog wel met de vegan witte chocola. Dat is zó moeilijk te vinden tegenwoordig. Nu kan ik daar eindelijk weer lekkere dingen mee bakken.

Ook heel leuk: deze week kwamen 2 tijdschriften uit met een artikel van mijn hand. Voor Flair interviewde ik 3 dappere vrouwen die vertellen over hun onveilige jeugd. Voor Libelle schreef ik een artikel over fobieën. Hoe kom je aan een fobie? En nog belangrijker: hoe kom je er weer van af? Daarover ging ik in gesprek met 2 psychologen en met 2 ervaringsdeskundigen, waarvan eentje na jaren haar hondenangst wist te overwinnen door (ja, echt!) een hond te nemen.

Toen ik vorig jaar besloot dat ik toch echt eens werk wilde maken van mijn journalistieke dromen, had ik nooit durven hopen dat mijn artikelen in bladen als Libelle en Flair zouden komen te staan. Maar vooral vind ik het mooi – aan deze opdrachten en veel andere opdrachten die ik mag doen – dat ik voor mijn gevoel iets bijdraag door maatschappelijke onderwerpen bespreekbaar te maken. Dát was waarom ik zo graag meer journalistiek werk wilde doen <3

Zaterdag ging Bart naar de bioscoop met een vriend, dus kookte ik voor mij alleen. Het werd mijn lievelingsmaaltijd van de laatste tijd: limabonen met tomaten, pindakaas, bouillon en zongedroogde tomaatjes. En dan gemaakt met de limabonen (“butter beans”) van Bold Bean Co., omdat ik die het allerallerlekkerst vind. Supersimpele én superlekkere maaltijd is dit! Ik maakte ook meteen 2 extra porties voor vandaag na het sporten, zodat we er vandaag nog eens van kunnen smullen. Oh, er gaat toch niets boven maaltijden die je alleen maar even hoeft op te warmen!

Onze tuin heeft er weer een paar nieuwe bloemen bij en ik blijf dit zo’n leuk proces vinden om te bewonderen. De roze bloemetjes aan de zijkant staan nu volop in bloei en ook onze klimplanten klimmen steeds verder op. Wat is het toch heerlijk om een tuin te hebben!

Verder dook ik de keuken in voor cupcakes, die helaas implodeerden in de oven. Tja, ook na jaren bakken gooi ik niet altijd zes. Soms mislukken dingen volledig of pakken ze in elk geval niet uit zoals gehoopt. Overigens zijn de muffins alsnog wel eetbaar, maar dan als een soort smeuïge granola door de sojakwark. Weggooien doe ik echt alleen als dingen absoluut niet gaar of smerig zijn. Zelfs ingezakte cake is vaak nog wel op een andere manier te gebruiken.

Gelukkig ga ik niet bij de pakken neerzitten als een baksel de eerste keer niet bijzonder mooi uitpakt. Ik maakte dezelfde cupcakes nog eens, maar dan met een andere ingrediëntensamenstelling. Zoals je ziet, ging dat een stuk beter. En ik gebruikte meteen de nieuwe gekochte vegan witte chocola. Wat hemels dat ik die nu in huis heb!

Zondag stond in het teken van bloggen, foto’s maken, hardlopen, schoonmaken en meer van dat soort leuke klusjes. Ik vermaakte me in elk geval kostelijk en was voor de verandering eens tevreden over mijn kapsel en nieuwe poging-tot-make-uplook van die dag. Ik ben totaal geen held met make-up, maar probeer de laatste tijd wat meer dingen uit met blush en wenkbrauwpotlood. Als het een keer lukt zoals ik wil, kan ik daar als niet-natuurtalent helemaal blij van worden.

Het weekend eindigde met een gezellig bezoek aan mijn lieve opa en oma in de kop van Noord-Holland. Juist omdat we helaas niet bij ze om de hoek wonen, is het altijd hartstikke gezellig om op de koffie langs te gaan en uitgebreid bij te kletsen. Ik neem vaak vegan en glutenvrije cupcakes mee, zodat we daar samen van kunnen genieten. Wat is het toch bijzonder dat ik op mijn 33e deze lieve mensen nog in mijn leven heb, die bij werkelijk alles wat ik doe of kies nóg enthousiaster zijn dan ikzelf. Liefste supporters!

Wat was jouw hoogtepunt van het weekend?