Inkiekje #55 | Browniepost, babyshower & bloesemtroost

5 apr 2022 | Persoonlijk | 13 reacties

Dat de afgelopen week een achtbaanrit was die ik je niet zou aanraden, deelde ik gisteren al in dit artikel. Maar voorafgaand aan dat alles en ook tussen het afscheid nemen en verdriet door, maakte ik vele kiekjes van de dingen die mij troost of een fijn gevoel gaven. Zo laat ik je een van mijn beste Too Good To Go-buiten ooit zien, had ik een verrassings-babyshower voor een vriendin en stond er plotseling een ui in bloei. Verder waren er bloesems, toepasselijke opa-en-oma-baksels en een Pip die werken haast onmogelijk maakte.

Start je week goed, zeggen ze toch. Daarom begon ik laatst de maandagochtend met dit – ik moet toegeven: aardig stevige – ontbijtje met Oreo-koekjes. Niet de gezondste optie, wel een heel lekker en feestelijk ontbijt. En ongemerkt zit er ook nog één banaan per persoon en een hoop havermout in. Ik blijf het een leuke uitdaging vinden om dingen die op het eerste gezicht heel ongezond lijken, toch nog best gezond (en lekker) te maken. En dan het liefst zonder dat je er allerlei zaadjes en gekke ingrediënten in hoeft te stoppen die alleen de duurste bio-winkel heeft.

Opdrachtgevers die je brownies per post opsturen – die moet je koesteren. Ik was helemaal verrast toen een toffe opdrachtgever me deze Brownie Box toestuurde. Ik heb weleens een fles wijn van opdrachtgevers gehad, maar gaf die als niet-alcoholdrinker vaak weer weg aan anderen. Met deze brownies maak je mij wel mega-blij. Ze bleken ook nog een houdbaarheidsdatum te hebben die niet ver in de toekomst ligt. Wat jammer nou! Dat betekende een paar avonden achter elkaar een brownie nemen. De ellende! ;)

Elk jaar stuiter ik nog net niet van enthousiasme als de eerste bloesems zich laten zien. Meestal ga ik het liefst naar het Bloesempark in Amstelveen, maar volgens lokale nieuwsberichten was het daar zelfs om negen uur ‘s ochtends al aardig dichtbevolkt. Gelukkig had mijn broertje een andere mooie plek ontdekt waar de roze bloesem er ook magisch mooi uitziet. Dit straatje in Amstelveen Stadshart was superrustig, terwijl ik het zelfs nog mooier vond dan het Bloesempark. Uiteraard zijn we hier een half uur blijven plakken omdat ik de bloesem van alle kanten wilde fotograferen. Zo prachtig! Juist in deze gekke tijd (toen ik deze foto maakte was oma al heel ziek), vind ik nieuw leven in de vorm van bloesems een fijne troost.

Die avond logde ik weer eens in via de Too Good To Go-app. Voor de verandering bestelde ik een box bij Hoogvliet. De inhoud was allesbehalve teleurstellend: allemaal producten die wij kunnen gebruiken. De hamburgers at Bart op en de vlaflip is toevallig iets wat hij zelf ook zou kopen, dus dat kwam goed uit. De rookworst gaven we aan mijn vader en van de rest kon ik zelf ook genieten. Best een flinke buit voor maar € 5,- toch?

Overigens was ik zelf vooral erg blij met de Alpro kokosmelk (die ook lactosevrij is, dus komt goed uit met mijn prikkelbare-darm-zoektocht, waarbij ik tijdelijk geen lactose eet). Dit is sinds deze box mijn nieuwe favoriete plantaardige melk om havermout mee te maken. Die ga ik zeker vaker kopen! Jammer dat het dan niet met zo’n flinke korting is, maar hij is de prijs meer dan waard.

Samenwerken met een kat is altijd gezellig. Soms wat onhandig ook. Maar vooral heel gezellig. Hier zie je Pippa die met haar dikke kont weer eens pal voor mijn computerscherm moest staan, nog net niet op mijn toetsenbord. Overigens doet ze dit gelukkig bijna nooit in videogesprekken (en is op de tafel staan überhaupt niet toegestaan, wat mevrouw héél goed weet!). Tijdens videocalls blijft ze meestal keurig op de bank wachten totdat ik de laatste woorden heb uitgesproken.

Pippa kijkt letterlijk de salami van je brood (of nou, van Barts brood). Zie je die zielige kat op links? Die krijgt dus echt nooit eten en hoopte dan ook met haar trieste oogjes en hongerige blik eindelijk een keer een hap te krijgen om met haar vermagerde lijfje aan te sterken. Ging ook die zo hard nodige hap aan haar neus voorbij!

Voordat de kattenpolitie hier voor de deur staat: dat was cynisch bedoeld dus ;) Pips voerbak was ondertussen goed gevuld met eten dat wel voor kattenmaagjes bestemd is.

Je weet dat je een tijdje (vanwege prikkelbare-darm-syndroom) geen ui eet als je de ui op deze manier in de voorraadkast aantreft. Oepsie! Normaal gaan de uien er een stuk harder doorheen, want zo’n grote bloeier had ik nog nooit gezien. Bart gaat onze bloeiende ui nu planten in een potje, zodat we misschien een uienplant krijgen.

Wat ben ik gelukkig met deze toiletspray die perfect matcht met de schilderijen ernaast! Ik voel me soms een pietlut, maar mijn hart maakt altijd een sprongetje als dat soort dingen passen bij de rest van het interieur. Je kunt je vanuit dat idee vast voorstellen dat ik toen ik op mezelf ging wonen soms dagenlang bezig ben geweest met het scoren van dingen waarvan anderen misschien gedachteloos het eerste het beste exemplaar in hun mandje gooien (toiletborstels, waterkokers – dat soort dingen). Ach, als ik het maar leuk vind en er mensen niet mee in de weg zit. Bart vindt de toiletspray ook wel best, geloof ik.

Als ik in mijn eentje eet, heb ik soms zin in een supersimpele maaltijd. Dit is een van mijn favoriete razendsnelle nauwelijks-moeite-voor-hoeven-doen-gerechten van dit moment. Het is gevulde pasta met doperwten, champignons en asperges in een sausje van sojaroom met een beetje peper, sambal en chilipoeder. En dan een vega-burger ernaast. De verse pasta hoef je maar twee minuten te kopen, en de asperges en tuinerwten komen uit de diepvries. Handig! Alleen de champignons hoef je te snijden, en verder heb je nul werk aan deze toch lekkere maaltijd.

En toen was daar het eerste heftige moment… Bizar hoe in één week je leven op z’n kop kan komen te staan. Vrijdag kreeg ik van mijn moeder te horen dat mijn oma niet lang meer had, en woensdagochtend overleed opa heel plotseling (negen uur nadat ik hem had gezien).

Deze week was heel intens. Ik was elke dag bij oma, ben veel samen geweest met mijn ouders, mijn ooms en tantes en andere familieleden. Alleentijd was er bijna niet, maar die behoefte had ik ook niet zo. Ik wilde vooral heel graag herinneringen ophalen en samen zijn met mensen die diezelfde herinneringen delen, en ik ben heel dankbaar dat die momenten er veel zijn geweest. Ik kan er wel tien A4’tjes over typen wat er deze week allemaal door mijn hoofd spookte. Maar dat deed ik al in dit artikel over het overlijden van mijn opa en oma. In iets minder dan tien A4’tjes trouwens, gelukkig.

Ik was deze week trouwens extra blij dat ik drie jaar geleden twee portretten liet maken van mijn beide opa’s en oma’s, die nog altijd een speciaal plekje boven ons bed hebben. De tekening van deze opa en oma is nu opeens nog bijzonderder.

De dag dat oma stierf, sneeuwde het volop. Zo gek in april! Bart zei al dat het vast een grapje was van oma. Zij had een hekel aan de winter en was altijd blij als de dagen weer langer waren (dat heb ik van haar geërfd, gok ik!). Het had zo moeten zijn dat juist op haar sterfdag op 1 april (wat ook nog de dag van de grappen is) de bomen in hartje lente wit kleurden.

De dag na oma’s overlijden had ik een babyshower van een lieve vriendin. Hoewel het contrast nogal groot is met het rouwen, vond ik het juist heel mooi en bijzonder om na zo’n week nieuw leven te vieren. Het was fijn om te beseffen dat er ook mooie nieuwe mini-mensjes bijkomen en dat het leven doorgaat. Bovenal het was gewoon een superfijne en gezellige middag. We hadden een high tea met heel veel lekkere zoete en hartige hapjes en een heleboel thee (daar maak je mij altijd blij mee!).

Voor mijn zwangere vriendin kocht ik onder andere een superschattig tuinbroekje en een heel mooi zoekboek met prachtige bostekeningen (*affiliate link). Dat boek vond ik zelfs zo mooi dat ik nu al weet dat mijn toekomstige kinderen (die er hopelijk ooit komen) er ook één in hun boekenkast krijgen opgedrongen. Daarnaast stelde ik voor mijn vriendin een hoe-overleef-je-je-zwangerschapsverlof-pakket samen. Met onder andere schoonmaakdoekjes voor de nesteldrang, chocola voor als de emoties zich opstapelen en een cadeaubon voor als je door het getrappel in je buik niet in slaap komt en een intense behoefte hebt om te internetshoppen.

Bijzonder hoe dood en leven dan zo dicht bij elkaar liggen. Maar in plaats van moeilijk vond ik het juist heel mooi. Het was een middag met een gouden randje. Bij thuiskomst rolden de tranen weer even over mijn wangen, maar van die middag zelf heb ik met een grote glimlach genoten.

Verder maakte ik stroopwafelmuffins. Bij opa en oma kon je er altijd op rekenen dat je een stroopwafel bij de thee of koffie zou krijgen. Bij stroopwafels moet ik dan ook aan hen denken. Mooi om met zoiets én wat positieve afleiding te hebben én op een fijne manier herinnerd te worden aan opa en oma.

Tussen alles door hield ik me ook bezig met werkopdrachten, puur als een soort fijne afleidingstherapie. Ik ben op dit soort momenten extra blij dat ik werk doe wat ik leuk vind en daar ook heel veel plezier en positiviteit uit haal. Ik heb ook wat leuke dingen in het vooruitzicht op werkgebied. Zo mag ik binnenkort voor Tijdwinst.com, een van mijn opdrachtgevers, een timemanagement-training van hen bijwonen om eens zelf te ervaren hoe dat is (en om er vast nog veel van op te steken). Heel tof! Voor een andere opdrachtgever heb ik binnenkort een professionele fotoshoot, omdat ze voor hun website foto’s van elk (freelance) teamlid willen hebben. Ook heel tof om daarvoor eens in een heuse fotostudio te komen.

Ik merk dat dat soort dingen echt een fijn lichtpuntje zijn, en dat ik me daar oprecht op kan verheugen. Niet om de vervelende dingen weg te maken, wel om te zien dat er naast het verdriet en gemis gelukkig ook heel veel is om te koesteren <3

Wat maakte jou blij deze week?

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

13 Reacties

  1. Naomi

    Die Too Good To Go box is prima gevuld. Mooi koopje!
    Mooi om alle lichtpuntjes te zien.

    Antwoord
  2. Johanna

    Nieuwe inzichten die ik kreeg van een nieuwe training van Anja (ja, die), die ik gewonnen had! Verder maakte me de nieuwe sneeuw iets minder blij. Succes!

    Antwoord
  3. Daenelia

    Ups en downs, en dan kunnen relativeren. Laat me vooral de ups even benadrukken: want die gtg-box was zeker supergoed gevuld! En de muffins zien er lekker uit (en ik ben niet echt een stroopwafel-fan). Mijn lichtpuntjes zijn dat mijn bedrijf steeds meer in de versnelling gaat en dat we eindelijk weer eens een dungeons&dragons middag aan tafel gehad hebben, in plaats van via zoom.

    Antwoord
  4. Rianne

    Mijn blije momentje van afgelopen week was dat mijn nieuwe bruin geribde joggingsbroek die tot maat 48/50 ging, toch groot genoeg bleek te zijn :) Nu wachten tot ie droog van de waslijn afkomt en dan een comfortabel relaxdagje inplannen inclusief nieuwe fijne broek :) Die stroopwafel muffins zien er trouwens heel erg lekker uit, ik moet toch eens gaan uitkijken naar glutenvrije vegan stroopwafels, dan kan ik ze misschien ook eens aangepast namaken :)

    Antwoord
    • Romy

      Oh wat een heerlijk geluksmomentje moet dat zijn geweest! Hopelijk heb je al veel in je fijne joggingbroek kunnen relaxen :)
      De stroopwafelmuffins zijn trouwens glutenvrij, dus je zou ze alleen vegan hoeven te maken (dus de ei weglaten). Als het goed is, moet dat wel lukken door flax egg te gebruiken (lijnzaad + wat water).

      Antwoord
  5. bychristiana

    Oh echt, die foto van Pippa! Het is net of ik naar Sketch zit te kijken, die krijgt hier net als Pip namelijk ook niet te eten;-) (Nu we tijdelijk bij mijn vader wonen, moet ik ook eerlijk toegeven dat ze voorgoed verpest is; papa stopt haar van alles toe en gaf laatst ook toe dat hij soms wat extra hard door de pan roert op het fornuis, zodat er wat uit valt wat Sketch dan kan opeten. Jaja, nu is er dus geen weg meer terug;-)) Het dieptepunt was dat ik laatst iets heel plakkerigs op haar hoofd zag zitten. Ik kreeg het er nauwelijks uit. Bleek een stukje stofpeer te zijn wat hij haar wilde geven. Uit enthousiasme is ze op haar achterpoten gaan staan en heeft ze blijkbaar wild met haar koppie bewogen waardoor het dus niet in haar bekkie terecht kwam, maar op haar hoofd)

    Antwoord
    • Romy

      Haha, die leuke Sketch! En inderdaad, als je een dier eenmaal laat wennen dat het bepaalde dingen te eten krijgt, dan is er al snel geen weg meer terug. Zo hebben wij Pip ook per ongeluk aangeleerd dat ze altijd snoepjes mag als we de deur uit gaan. Dat was ooit bedoeld zodat ze niet achter ons aan zou lopen de deur uit. Maar tegenwoordig gaat ze er al helemaal klaar voor zitten bij de “snoepjeskast” als we ook maar aanstalten maken onze schoenen aan te trekken.

      Antwoord
  6. Zo simpel is dan geluk

    Geluk en verdriet, jouw week laat wel echt duidelijk zien hoe het leven is. Fijn dat je toch van de lichtpuntjes kan genieten in deze moeilijke tijd.
    Ik werd erg blij van mijn geslaagde 1 april grap. Zoveel lol gehad!

    Antwoord
  7. Janne

    Leuke Too Good To Go box had je weer!
    Ik heb wel eens een box gehad van de Browniebox. Hun fabriek zit bij mij in de buurt en er gaan regelmatig brownies uit het assortiment.

    De uitlopers van de ui zijn trouwens gewoon bladeren. De bloemen van een ui zijn roze, wit of lila en zitten met heel veel kleine bloempjes in een bolvorm bovenop een stengel. Veel mensen hebben daarom sieruien in de tuin. Google het maar eens, ik denk dat je ze wel mooi vindt! Ik heb geen idee wat voor bloemen er aan een gewone gele ui uit de winkel zouden komen. Sowieso duurt dat nog een tijdje.

    Antwoord
    • Romy

      Jeetje, wat prachtig! Ik had nooit verwacht dat er zoiets moois uit een (sier)ui zou groeien. Weer wat geleerd :)

      En wat heerlijk, zo’n Too Good To Go-box vol brownies! Bij mij in de buurt zit een vestiging van De Pindakaaswinkel en ik moet mezelf steeds inhouden om daar niet een doos te bestellen; zij zitten ook bij TGTG. Ik ben er alleen nog niet over uit of zes pindakaaspotten op tijd op komen of dat dan zelfs bij mij als pindakaasliefhebber dat goedje mijn neus uit komt.

      Antwoord
  8. Audrey

    Fijne lichtpuntjes in zo’n zware week! Doe mij ook maar brownies ipv wijn… En je had inderdaad een heel leuk pakketje samengesteld voor de moeder in spe!

    Antwoord
  9. Nikita

    Ik vind het mooi om te zien dat je ondanks al het verdriet nog zoveel schoonheid vindt in het leven. Het zijn de lichtpuntjes die nu het meest waardevol zijn. Maar zelfs al vind je die niet, dan is het maar zo. Ik ben veel rouwperiodes doorgekomen door lichtpuntjes en ik rouw nog steeds (op een heel andere manier). Ik vind het trouwens ook zo mooi om te horen dat je zoveel dingen doet je de eer aan hen hooghoudt. En wat betreft de drang om van alles passend bij elkaar te krijgen in een interieur, ik weet nu al dat ik ook zo iemand zal worden later. Ik hou het nu vooral bij mijn kamer (die ik deel met mijn zus overigens) decoreren en vooral de hoek rond mijn bed. In het motto van van mijn rustplek het beste te maken want zo voelt rusten toch een klein beetje minder erg. Een tijdje terug werd ik benaderd door Posterstore en ik had toen al mijn handen vol aan posters uitkiezen. Dus ik ga net hetzelfde als jij zijn, de dag dat ik mijn huis moet inrichten. Wel iets waar ik stiekem naar uitkijk. Als ik iets heb geleerd van rouwen (zowel rond mijn grootouders als de bijzondere persoon waarop ik vertelde op Instagram en mijn gezondheid) is het wel dat hoop en pijn heel dicht naast elkaar kunnen leven en verdriet en glimlachjes dat ook kunnen. Rouwen is tegelijkertijd zoiets complex en mooi. Want hoe verdrietig het ook is, het toont wel dat er een persoon in je leven was waar je heel veel van houdt. En net dat is geluk hebben. Maar ik weet dat het zo niet voor iedereen voelt en ik wil dat ook niet opdringen aan je, maar dat was wel wat ik heel vaak dacht in mijn eigen rouwperiodes. Big hugs lieve Romy!

    Wat mij de afgelopen weken blij maakte was mijn nieuwe bril (ik heb na tien jaar eindelijk een nieuwe montuur), dat ik mijn beste vriend na maanden terugzag, en het uitkijken naar een eerste bezoekje naar de Jumbo. Er is een filiaal geopend in onze stad en nu alle rumoer en drukte gaan liggen is gaan wij ook eens langsgaan. Als huismus en stiekem ook volwassene kijk ik daar heel erg naar uit. Ik weet niet of dat mij saai maar, maar dat maakt niet uit haha. Het maakt me blij, dat is al wat telt.

    PS: Negeer de hele stroom over rouwen maar als je er geen behoefte aan hebt hoor. Ik kan heel intens zijn als ik over dat soort dingen praat of schrijf. Ik neem het totaal niet persoonlijk op ;)

    Antwoord
    • Romy

      Dank je wel voor je mooie reactie – en juist prachtig dat je ook jouw ervaringen met rouwen deelt <3 Een dikke knuffel terug!
      Wat een prachtige geluksmomentjes noem je trouwens. Ik ben zo benieuwd naar je nieuwe bril! Ik ga eens kijken op Instagram of ik 'm kan spotten.

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Recente blogs