O1

Inkiekje #56 | Eerste busritjes, begrafenis & blije momenten

  • 18 april 2022
  • 7 Reacties
Categorieën: Persoonlijk

Slingers en ballonnen voor Pippa, maar ook tranen om het gemis van opa en oma. De afgelopen weken waren een achtbaanrit waarvoor je jezelf dubbel in de veiligheidsbeugels moet steken. Ups, downs en alles ertussenin. Zoals altijd fotografeerde ik een hoop, en dan vooral de fijne en leuke dingen. Daar laat ik je graag van meegenieten. Want wat vond ik het fantastisch om bijvoorbeeld voor het eerst sinds 2,5 (!) jaar weer in een bus te zitten! Ook kwam er een nieuwe hond in de familie (waarschuwing vooraf: bij het zien van de foto wil je direct ook een puppy!), gaf ik mezelf twee fijne cadeaus en bakte ik mijn favoriete baksel ooit. Eén woord: chocola. Heel. Veel. Chocola.

boeket bloemen

Dat de bloemist onverwachts met een kleurrijke bos op de stoep staat, dat is één van de dingen waarmee je mij het meest gelukkig maakt. Na het overlijden van opa en oma heb ik zo veel lieve berichtjes, appjes en reacties gehad. Ook vaak vanuit onverwachte hoek of van lieve mensen die ik al een tijdje niet had gesproken. Ik was overweldigd door alle liefde die vaak via het scherm binnenkwam.

Dat deed mij ook meteen weer iets inzien: ook al voelt het als buitenstaander misschien niet alsof je met een enkel berichtje van een paar zinnen het verschil maakt voor de ander, weet dat die paar woorden soms precies genoeg zijn om iemand alles te geven wat diegene nodig heeft. Zo voelde ik dat in elk geval. Dus dank je wel, oprecht, voor jouw waardevolle woorden! <3

opa en oma

Twee weken geleden was de gezamenlijke begrafenis van mijn lieve opa en oma, de dag ervoor was de condoleance. Ik heb nog nooit zoveel tranen laten vloeien, geloof ik. Maar dat was ook nodig en het was goed.

Bijzonder hoe je tussen tranen door kunt lachen en soms tussen de lachbuien door kunt huilen. Rouw doet rare dingen met je, en uitvaarten zijn sowieso een bijzondere aangelegenheid: verdrietig en helpend of zelfs fijn tegelijk. Ik ben heel trots dat het lukte om iets voor te dragen bij hun afscheid. Met een trillende stem en bij de laatste paar regels een paar tranen, maar dat doet er niet toe. Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen, mooie herinneringen opgehaald en zo hopelijk een stukje laten zien van de intense liefde die ik voor deze twee mensen voel.

Bij de uitvaart werden – hoe toepasselijk! – zakjes met tissues uitgedeeld, die in deze verpakking zaten. Elke keer dat ik de zin op de verpakking lees, word ik er stil van. Het is precies hoe het voelt. Het leven is eindig, maar liefde is dat zeer zeker niet. Elke keer als ik ze mis, probeer ik hieraan te denken en zie ik weer diezelfde grote glimlach van oma en ondeugende ogen van opa. Ze zijn er nog. Ergens. Op een wolkje, vliegend om me heen of waar dan ook. Maar ze zijn ergens, daar ben ik van overtuigd.

every day vegan lenna omrani

Over naar vrolijker zaken: ik vond dat ik wel wat leuks verdiende. Daarom kocht ik eindelijk het kookboek dat ik al een keer of twintig had aangeklikt op bol.com. Mijn hart maakt altijd een sprongetje als Lenna een nieuw recept heeft gepost op haar Instagram en ze geeft ook superfijne tips om meer plantaardig te eten en bijvoorbeeld toch voldoende eiwitten binnen te krijgen.

De laatste tijd eet ik, naast vegetarisch, ook steeds meer plantaardig (deels omdat het erop lijkt dat ik lactose-intolerant ben, deels omdat met name het idee van melkproducten me wat meer gaat tegenstaan) en vind ik het leuk om met nieuwe ingrediënten te experimenteren. Laat Lenna nu net een ster zijn in plantaardige gerechten die ook nog heel toegankelijk zijn. Geen moeilijke ingrediënten of lastige kookperikelen, gewoon snel iets écht lekkers maken.

Ben tot nu toe erg in mijn nopjes met dit kookboek, en kan het je zeker aanraden (#nospon, gewoon enthousiast!). Ook als je geen veganist of vegetariër bent trouwens, maar gewoon eens in de zoveel tijd iets “planetproofs” op tafel wilt zetten. Je kunt ‘m eventueel bestellen via de (affiliate) link hieronder.

chocoladecake gezond

Over afleiding vinden in koken en bakken gesproken: ik maakte vorig weekend een recept waar ik zelf zó laaiend enthousiast over ben dat ik het een week later alweer voor de tweede keer maakte. Dit is een gezonde(re) chocoladecake gemaakt van onder andere banaan en heel veel cacaopoeder, en op de bovenkant een flinke lading (gesmolten) intens pure chocola. Yum! Ik heb een paar dagen op rij elke dag één of twee dikke plakken genomen en kan niet wachten om het recept binnenkort te delen. Dit is echt zo’n baksel dat ik wel bij elke maaltijd zou kunnen eten.

nieuwe afzuiger

Zie je onze nieuwe afzuigkappen shinen? De afzuigroosters (of hoe je dat ook noemt) waren al zeker anderhalf jaar hard aan vervanging toe, maar dat bleek een typisch uitstelklusje. Ik ben normaal totaal niet van het uitstellen. Maar als ik dingen moet opmeten, er het hele internet voor moet afstruinen (want: welke afzuigroosters heb je dan precies nodig?) en dan ook nog eens allemaal merken moet vergelijken, dan belandt een taak al snel op mijn komt-morgen-wel-lijstje. En morgen wordt dan nooit morgen, zo begrijp je vast wel.

Gelukkig is Bart liever in de weer met de meetlat en vergelijkingssites dan ik. Dus zie hier: onze nieuwe afzuigroosters. Je denkt misschien: weinig bijzonders aan. Maar geloof me: als je de oude had gezien, dan hadden we er een goed Tell Sell-verkooppraatje van kunnen maken. Deze zijn zoveel frisser en mooier!

roze slaapkamer fotomuur

Nieuw, nieuw, nieuw! We hebben nog iets nieuw in huis: de fotocollage links van ons bed. Voor een Instagram-samenwerking mochten we een fotocollage samenstellen, en die bleek de perfecte opvulling van deze akelig witte muur. Grappig dat je soms pas als er iets hangt ziet hoe wit de muur altijd was. Ik kijk nu elke avond en ochtend tegen deze foto’s aan en word er heel gelukkig van.

Op de foto’s zie je trouwens meerdere momenten, personen en dieren die ons allebei dierbaar zijn. Zo zit er een foto van mij met oma tussen. De vrolijke hond links is Toedels, de hond van Barts gezin. En de kat is uiteraard onze kleine Pip. Verder koos ik voor twee zelfgemaakte bloesemfoto’s. Bloesem staat voor mij symbool voor vertrouwen hebben in het leven. Op momenten waarop er van alles verandert, vind ik het een mooi besef dat de bloesem altijd bloeit en het altijd lente wordt. Wat er ook gebeurt, sommige dingen zijn vertrouwd als altijd. Daarom hebben die bloemen een speciale betekenis voor me. Bart heeft dat juist weer met de heide op de Veluwe, waar hij in zijn jeugd veel kwam. Daarom mocht ook een heidefoto niet missen op onze “wall of fame”.

nieuwe hond

Vorig weekend was ik in het huis van opa en oma, waar de rest van de familie ook was. Dat de nieuwe hond van mijn oom en zijn vriendin ook mee was, maakte het extra fijn. Wat een schatje hè?! De opvoeding van deze enthousiaste puppy is nog in volle gang en hij is nu vooral een heerlijke spring-in-‘t-veld. Ach, als je dit ziet, wil je toch ook direct een puppy…

pasta pompoen

Kun je geloven dat dit pasta met kaasachtige saus is? Ik zelf bijna niet. Soms kom je een recept tegen, ga je het zelf maken en ziet het er opeens totaal anders uit. Maar het goedje hierboven is dus echt pasta met vegan kaassaus en pompoen, hoewel het volgens mij meer lijkt op pompoenstamppot. Volgende keer maar weer een ander recept proberen, want ik heb ze beter geproefd.

Een nieuw naambordje! Aangezien Bart en ik alweer zeker een jaar samenwonen, werd het de hoogste tijd om het naambordje te laten plaatsmaken voor een exemplaar waar we allebei op staan. We hadden het qua papierwerk allemaal allang officieel gemaakt, maar een naambordje dat ook bewijst dat we samen deze fijne plek delen is wel zo fijn.

bloesem

Bloesem – daar is-ie weer! Deze fluffy roze bloesem is ook nog eens mijn favoriet van alle soorten bloesem. Ik weet de bloesembomen met deze roze bloemetjes inmiddels perfect te vinden bij ons in de buurt en kijk elke keer weer mijn ogen uit als we langs een straat met roze gekleurde bomen lopen. Toch jammer dat het er maar twee weken per jaar zo uitziet!

Elk jaar als de roze bloesem in bloei staat, denk ik weer “Ooit wil ik ook zo’n boom!”, maar twee weken later als de grond bezaaid is met roze blaadjes besef ik weer dat het ook best leuk is om gewoon van de roze bloesem van anderen mee te genieten.

romy slingers

En toen was er iemand jarig! In tegenstelling tot wat deze foto doet vermoeden, was ik het niet. Mevrouw Pippa mocht zeven kaarsjes uitblazen (spreekwoordelijk dan: Pippa en vuur is een combinatie waar ik niet zo gerust op ben). Omdat de jarige jet zelf heel andere plannen had dan aan een leuke selfie met slingers meedoen, ging ik maar in mijn uppie op de foto.

pippa jarig

Beter dan deze foto kon ik het niet krijgen. Pip is heel vaak superfotogeniek, maar vaak zat heeft ze ook nul zin om ook maar enigszins in de camera te kijken. Gelijk heeft ze! We hebben onze inmiddels officieel senior-kat in elk geval stierlijk verwend met extra kattensnoepjes en talloze aaitjes. Niet dat ze die op de andere 364 dagen van het jaar moet missen, maar op haar verjaardag mag mevrouw geheel geoorloofd om nog wat meer van beide vragen.

busrit

De dag erna deed ik voor het eerst sinds 2,5 jaar iets wat ik in het pre-corona-tijdperk bijna elke doordeweekse dag deed: in de bus zitten. Terwijl anderen blij zijn dat ze weer naar feestjes kunnen nu het qua coronabesmettingen de goede kant opgaat, was ik dolgelukkig dat ik weer vanaf mijn vertrouwde plek achterin de bus van de rit naar Amsterdam kon genieten. Noem me gek, maar dit zijn voor mij echt ontspanmomenten. Door corona ben ik een hele tijd niet met de bus geweest; dat hoefde voor mij niet zo.

Grappig hoe je dan opeens anders gaat kijken naar alledaagse dingen; 2,5 jaar geleden vervloekte ik soms nog het feit dat ik steeds zo lang in de bus zat of dat de bussen nooit op tijd komen. Nu ben ik vooral heel dankbaar dat zoiets bestaat. En bovendien: als je in hartje Amsterdam moet zijn, is openbaar vervoer zoveel handiger dan met je auto de stad door rijden, soms heel lang op trams en volle wegen moeten wachten en maar moeten hopen dat je ergens een parkeerplek kunt scoren waar je auto ook nog in past (en waarvoor je niet € 7 per uur betaalt).

amsterdamse gracht

De bestemming van de busreis? Mijn geliefde Amsterdam. Ik had een afspraak op kantoor bij een nieuwe opdrachtgever. Het voelde haast als een dagje uit, hoewel het uiteraard gewoon werk was. En wat het nog beter maakte: de opdracht gaat door. De komende (minimaal) 1,5 jaar ga ik voor een organisatie die scholen en studenten ondersteunt een heleboel kennisbank-artikelen schrijven over schrijftips, taal en bronvermelding. Als er een opdracht is die mij als tekstschrijver én taalfanaat én neerlandica op het lijf geschreven is, dan is het deze wel. Zoveel zin in!

rituals parfum

En omdat een speciale dag vroeg om een speciaal cadeautje, deed ik mezelf een parfum van Rituals cadeau. Ik moest toch bij Rituals zijn voor een cadeau voor mijn (andere) oma, en kon dit nieuwe geurtje (Rêve de Hanami) niet weerstaan. Het is een reisformaat parfumflesje, waardoor je er nog geen € 15 voor betaalt. Zo handig! Ik wissel graag af met parfum en heb dan liever geen joekels van flesjes. Deze is daarom perfect. En die geur – yum!

Mocht je denken: móet ik proberen. Je kunt ‘m bij bol.com bestellen (*affiliate link) of gewoon bij Rituals langsgaan om zelf de heerlijke geur op te snuiven.

pippa op bank

En toen was het tijd om met de pootjes in de lucht te relaxen. Pippa deed het alvast voor aan het begin van het paasweekend. Relaxen, zo doe je dat dus! We hebben tot nu toe een geslaagd paasweekend gehad. Zaterdag zijn we bij mijn oma op verjaardagsvisite geweest en zondag kwam het gezin van Bart bij ons langs voor een paasbrunch. Ik dook onder andere de keuken in om bananentaartjes te maken, die gelukkig (altijd spannend of anderen het ook lekker vinden wat je maakt!) goed te eten waren.

Tussen de familietradities met Pasen door heb ik ook tijd genomen om bij te komen van de hectische weken. Ik ontdek meer en meer hoe je lichaam vaak perfect aangeeft wanneer je op het rempedaal moet trappen, en dat was voor mij dit weekend. En dus dook ik de keuken in, tikte ik wat blogs en deed ik andere fijne dingen die mijn Duracell-batterij wat extra energie geven. Ontspannen, precies zoals Pip dat hier voordoet.

Wat heb jij dit paasweekend gedaan?

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Meer over mij

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Naomi 18 april 2022 op 8:11 am - Beantwoord

    Die nieuwe opdracht klinkt inderdaad perfect voor jou. Heel erg leuk dat je ‘m ook echt mag gaan doen!
    Groot gelijk dat je dit weekend gebruikt om bij te komen van de afgelopen weken. Mooi om te lezen dat het is gelukt om op de uitvaart te kunnen zeggen wat je wilde zeggen. En ach, die tranen waren gewoon tekens van mooie herinneringen en van gemis. Mag best;).

    • Romy 21 april 2022 op 9:54 pm - Beantwoord

      Mooi gezegd! Zo voelde het ook inderdaad bij het voorlezen 🙂

  2. Audrey 18 april 2022 op 8:30 am - Beantwoord

    Wat een toffe opdracht inderdaad! Wij zijn zaterdag naar mijn ouders geweest, gisteren had ik hier een klein ontbijtje gemaakt voor onszelf en straks komen de moeder en broer van mijn vriend brunchen. Vooral veel zelf gekocht, we hebben het al druk zat natuurlijk 😉

    • Romy 21 april 2022 op 9:51 pm - Beantwoord

      Leuk, klinkt als een fijn paasweekend! En groot gelijk wat betreft de brunchvoorbereidingen: zelf kopen is ook lekker, en met twee kleine kinderen kan ik me voorstellen dat je je tijd liever aan andere dingen besteedt 😉

  3. patriciakleijn 18 april 2022 op 10:27 am - Beantwoord

    Wat fijn dat je naast het verdriet toch ook zo kan genieten van het leven.. het moet niet makkelijk zijn! We zijn gister bij familie geweest en vandaag gaan we als het weer het toe blijft laten een rondje fietsen hier in het westland! Geniet nog van je dag!

  4. Johanna 18 april 2022 op 10:29 am - Beantwoord

    Ons Pasen was tot nu toe, vandaag is er ook nog, heel rustig. Mooi zonnig weer. Veel gelezen, dat was mijn doel. Vanavond de traditionele “gitzi” (=geit) uit de oven eten. Die nieuwe opdracht lijkt mij precies iets voor jou. En dan nog op een mooie locatie. Super. Vrolijke 2e paasdag nog!

  5. Meaghan 19 april 2022 op 11:03 pm - Beantwoord

    Wat tof die opdracht in Amsterdam! Lijkt me inderdaad weer heel fijn om terug te zijn na Corona en ook mooi dat je de bus zo vee meer bent gaan waarderen! En wat een prachtige kaart trouwens van je oma en opa met een mooie tekst!
    Gefeliciteerd nog met die lieve Pippa! Dat was inderdaad wel een feestje waard!

Recente blogs

10 vrolijke en kwalitatieve truien voor de herfst

31 augustus 2020|Outfits|

De regen van de afgelopen tijd liegt er niet om: de herfst is in aantocht. Oftewel: de truien mogen weer uit de kast. Dat vind ik helemaal niet erg, aangezien ik heel wat fijne truien heb klaarliggen. De komende tijd wil ik nog één mooi exemplaar uitzoeken, omdat mijn truienverzameling wel een mooie kleurrijke aanvulling kan gebruiken. Daarom vond ik het hoog tijd om alvast wat truieninspiratie op te doen. Dit zijn 10 vrolijke truien voor de herfst die mijn aandacht trokken. Allemaal van niet-fastfashion-kwaliteit trouwens! En sommige zelfs met een duurzaam tintje.

Inkiekje #65 | Kraskaarten, Kopenhagen & kleine-badkamer-perikelen

15 augustus 2022|Persoonlijk|

Gesprekken tot in de late uurtjes en een weekend lang rondstruinen door Kopenhagen - dat waren mijn grootste hoogtepunten van de laatste weken. Maar er was meer: mijn eigen badkamer extra gaan waarderen door ons bijzondere verblijf in Kopenhagen bijvoorbeeld. En ook dolgelukkig zijn met een stel kraskaarten en gratis spullen, en voor het eerst sinds tijden zonder lange tanden aan de aardappels zitten. Van een toilet in de woonkamer tot een douche in het toilet - dit waren de afgelopen twee (niet saaie) weken.

9 tips als je geen ochtendmens bent

25 september 2017|Lifestyle|

Goeiemorgen! Of niet? Zelf ben ik best wel een ochtendmens en kan ik echt genieten van de ochtend, ook al gaat het er vrij hectisch aan toe. Maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen even blij wordt van vroege ochtenden. En ik moet toegeven dat ook ik niet elke dag glimlachend opsta, zeker als het er in de winter om 6 uur nog uitziet alsof het middernacht is. Gelukkig zijn er genoeg manieren om, zelfs als je geen ochtendmens bent, de ochtend iets aangenamer te maken. Dit zijn daarom 9 tips waar je misschien iets aan hebt als je niet zo vrolijk wordt van de vroege morgen.

Ga naar de bovenkant