Romy in Amsterdam

Inkiekje #63 | Zalige zoetigheid, terug thuis & op stap in eigen stad

  • 18 juli 2022
  • 7 Reacties
Categorieën: Persoonlijk

Waar een week thuisvakantie al niet goed voor is: ik heb in een week meer buiten de deur beleefd dan normaal in drie weken. En wat was dat heerlijk! In dit Inkiekje geef ik je een kijkje in mijn laatste vakantieweek. Eentje die we begonnen tussen de Duitse heuvels, om daarna in Nederland een dagje naar Amsterdam te gaan voor de meest briljante lunch ooit, op kraambezoek te gaan, een excursie naar de dierenarts te beleven met Pip en een nieuwe plantaardige ontdekking te doen. Ik werd emotioneel over een Funda-plaatsing, maar genoot verder vooral van het leven, de vrijheid én de pannenkoeken.

Romy en Bart

We startten de week nog in het Zwarte Woud. Deze foto maakten we de avond vóór vertrek voor de deur van ons Ferienhaus. Het was de perfecte plek voor een week weg. Ik geloof dat ik nog nooit zo blij ben geweest met onze keuze voor een Airbnb. Vanaf ons balkon keken we elke dag uit op deze heuvels en we zaten midden in de natuur, terwijl tegelijkertijd de restaurants, een paar mini-winkels en leuke wandelroutes vlakbij waren. Hoewel ik altijd na een vakantie wel weer zin heb om in mijn eigen bed te slapen, moest ik heel eerlijk bekennen dat ik dit fijne plekje ook wel ging missen. Ons Randstad-dorp onder de rook van Schiphol is toch wel heel anders dan het idyllische Zwarte Woud waar de voornaamste geluiden die je hoort van tjirpende vogels komen.

X2

Heel wat uren later reden we de grens van “Die Niederlande” over. Vind ik altijd ook wel weer een heuglijk moment. Zodra het landschap weer plat is, de wegen er Nederlands uitzien en ik de vertrouwde blauwe wegwijsborden boven de weg zie hangen, voel ik me direct een beetje thuis. Ik vind het trouwens wel grappig dat de rit van de Duitse grens naar huis (zo’n 1,5 uur) altijd heel kort voelt op terugreis van vakantie, terwijl ik na exact diezelfde rit in een doodgewoon weekend zou verzuchten “Pfoe, wel een hele rit zo!”. Blijft toch een kwestie van perspectief…

X3

Bij thuiskomst hadden mijn ouders (die tijdens onze vakantie Pip van haar dagelijkse dosis aandacht, liefde en voer hadden voorzien) dit bosje bloemen klaargezet, geplukt uit de tuin van mijn overleden opa en oma. Zo mooi! Het huis van mijn lieve opa en oma komt deze week op Funda en dat vind ik lastiger dan ik had verwacht. Ik merk sowieso dat het gemis de laatste weken wat groter is. Alsof het nu pas doordringt.

Het huis van opa en oma staat voor mij gelijk aan duizenden herinneringen die ik met hen heb mogen maken. Van de oubollige groene stoel waarin opa grijnzend speelde met zijn kunstgebit tot de keuken waarin oma haar beroemde kerrierijst maakte (waarvan ik pas na 15 jaar hoorde dat die gewoon uit Knorr-pakjes kwam…) en de vrieskist in de schuur waarin we als kleine kindjes graaiden naar Cornetto’s.

Het voelt heel raar dat er straks nieuwe mensen in het huis wonen en dat zij ongetwijfeld het hele huis gaan strippen en verbouwen (snap ik: kunststof schrootjes en jaren ’60-badkamers zijn ook niet mijn smaak). Natuurlijk weet ik dat herinneringen ‘m niet zitten in bakstenen en groene stoelen. Maar soms zou ik willen dat het huis van opa en oma voor altijd een museum kon zijn. Een plek waar je naartoe kunt wanneer je maar wilt en waar het interieur er altijd hetzelfde zal uitzien als de afgelopen 25 jaar. Gewoon, zodat ik die herinneringen weer kan ophalen.

Gelukkig weet ik ook wel dat herinneringen elke bakstenen muur overstijgen en dat ik hun aanwezigheid altijd zal blijven voelen, wat er ook met het huis gebeurt. Afscheid nemen blijft gewoon lastig. Ook van een huis waar je dierbare herinneringen aan hebt.

X4

Naast de prachtige bloemen schreven mijn ouders dit kaartje voor ons. Hoe lief! Ook Pippa had er haar bijdrage aan geleverd, zoals je ziet. Overigens was mevrouw Pip op onze dag van thuiskomst strontchagrijnig in plaats van dat ze ons een warm welkom gaf. We hadden bij het weggaan twee luxe Gourmet-blikjes achtergelaten die mijn moeder tijdens ons weekje weg mocht serveren als extra verwennerij. Wat bleek? Mevrouw was daarna zo gewend geraakt aan die hoge standaard kattenvoer dat ze al het andere eten maar te min vond. Na drie dagen was ze weer bijgedraaid en vond ze het “mindere” (ook zeker niet goedkope) eten ook wel weer prima. Dramaqueen! Die Gourmet-blikjes komen er maar niet meer in hier. Sorry, Pip!

X6

Een dag later was Pip overigens weer haar echte zelf. Nieuwsgierig, gezellig en aandachtvragend als altijd. Deze foto van Bart en Pip liet me smelten. Hier zijn ze samen op mottenjacht (lees: de mot vangen om buiten vrij te laten). Bart stond met zijn potje klaar, Pip ging er als een circusartiest bijstaan omdat ze het reuze-spannend vond om elke beweging van de mot nauwkeurig te volgen. Topteam!

X21

Bij thuiskomst lag een setje oorbellen op me te wachten in de brievenbus. Anneleen van de Insta-webshop Kunstwerkje in je oor vroeg of ze me een setje handgemaakte houten oorbellen mocht toesturen voor een Instagram-post. Ik vind het tof om af en toe zulke mooie creatieve ondernemers in het zonnetje te zetten én was verliefd op de oorbellen, dus dat wilde ik wel. Daarom zet ik de prachtige oorbellen hier ook nog maar eens in het zonnetje. Je kunt ze in alle kleuren van de regenboog bestellen (en ook op maat laten maken) via Anneleens Insta-shop, en ze kosten vaak ook nog minder dan een tientje per paar. Leuke tip (en #nospon!).

Romy in Amsterdam

De week na terugkomst uit Duitsland hadden we allebei ook nog vrij. Konden we mooi wat dagjes weg plannen in eigen land én een paar dingen in huis fixen die al te lang op de moeten-we-eens-doen-maar-hebben-we-nooit-tijd-voor-lijstje stonden. Een Werkspot-advertentie plaatsen voor de badkamervloer bijvoorbeeld en achter een schadeclaim bij de verzekering aangaan vanwege lekkage. Maar tussen die minder boeiende moetjes door was er gelukkig ook tijd voor leukere dingen. Zo gingen we een dagje samen naar De Pijp en de negen straatjes in Amsterdam. Dit is mijn favoriete stukje van onze hoofdstad. Misschien zelfs wel mijn favoriete stukje Nederland. Ik voel me altijd helemaal in mijn element als ik over de Amsterdamse grachten loop. Ik mag dan introvert zijn, ik word er juist heerlijk rustig van om in mijn eentje of met Bart samen tussen de vele toeristen te lopen en lekker mensen te kijken.

Mr. Stacks Amsterdam
Mr. Stacks Amsterdam

We waren op Amsterdam met een missie: zoetigheid scoren. Op internet ontdekte ik laatst de lunchroom Mr. Stacks in Amsterdam. Daar serveren ze stapels vegan pannenkoeken als lunch of ontbijt. Al hun gerechten zijn 100% vegan en alles op de kaart is ook nog glutenvrij te maken én is minder een suikerbom dan je zou denken als je de zoetige stapels eten hierboven ziet. Ik werd als een kind zo blij toen ik mijn bord vol lekkers geserveerd kreeg.

Ik ging voor de bananenpannenkoeken met vanillesaus, granola, extra banaan en vers fruit. Het oma-kapsel bovenop is een soort suikerspin gemaakt van kokos. Bart bestelde chocola-hazelnootpannenkoeken met vers fruit. Het eten was écht fantastisch. Je zit daarna gegarandeerd de hele middag vol, als je je bord al leeg krijgt. Maar als je net als de mensen van Mr. Stacks vindt dat een lunch buiten de deur écht feestelijk moet zijn, dan zit je hier helemaal goed. Oh, wanneer kan ik terug? Ik wil dit elk weekend wel.

zonnebloemen in vaas

Wat ik ook wel elke dag zou willen, is een vaas vol zonnebloemen op tafel. De prachtige vaas met de tekst ‘Merci pour les fleurs’ scoorden we tijdens onze vakantie in Colmar. We vonden het wat cynisch naar visite toe als een vaas met die tekst op tafel zou staan zonder bloemen erin (als in: “Hé, je had ook bloemen kunnen meenemen. Dan was deze vaas nu niet leeg.”). Bart nam een bos zonnebloemen mee naar huis, die nu matchend met de vaas de eettafel opfleuren. Voelt meteen alsof we een stukje Frankrijk op tafel hebben staan!

Willicroft vegan kaas

Nog een internetvondst die ik in Amsterdam wilde halen, zijn deze vegan kaassoorten. Sinds ik vanwege én lactose-intolerantie én liefde voor dieren veel meer vegan eet, merk ik dat voor veel producten de vegan alternatieven heel prima zijn. Het enige waar ik nog geen perfect alternatief voor heb gevonden, is kaas. Op internet (where else?) kwam ik een tijdje geleden het merk Willicroft tegen dat unieke vegan kaas maakt. Zij maken hun kaas van betere en meer eiwitrijke ingrediënten dan veel andere merken. Zo zit er in hun kaas ook bonen en cashewnoten. Heel benieuwd of dit dan wel echt naar kaas zal smaken of op z’n minst lekker is. Ik nam in elk geval drie verpakkingen mee om te proberen. Goedkoop is het niet, smaakvol hopelijk wel.

oranje romper Zeeman

Verder struinde ik de afdeling met babykleertjes af voor mijn vriendin die een pasgeboren kleintje heeft. Afgelopen week mochten we de kleine man namelijk voor het eerst in het echt bewonderen. Zo bijzonder en leuk! Daar krijg je toch acuut rammelende eierstokken van. We kochten onder andere dit fleurige rompertje en een net-echte skinny jeans met verwassen look in maatje 68 (deze!). Ik nam mijn taak als kraamcadeaukoper overigens uiterst serieus. Ik wilde niet een broekje geven dat ellendig zit of waar de baby binnen no-time niet meer in past, maar gelukkig was de verkoper mijn redder in nood met haar antwoorden op al mijn vragen. Ik geloof dat wel duidelijk was dat ik zelf geen ervaring met baby’s heb, maar de verkoopster vond het gelukkig leuk om mee te denken.

cadeautasjes hema

Bij bijna alle winkels kan ik impulsaankopen prima vermijden. Ik denk al snel “Zoiets heb ik al” en neem daarom niet vaak spullen mee die ik niet nodig heb. Maar… (je voelde vast de ‘maar’ al aankomen in deze zin) HEMA is een uitzondering op die regel. Ik moet daar altijd even tussen de knutsel- en schoolspullen en het servies neuzen. Dit keer bleven een paar cadeautasjes (altijd handig als je, zoals ik, een hekel hebt aan inpakken!) en twee stickervellen (poesjes!) in mijn winkelmandje kleven.

kwarkontbijt

Een van de voordelen van thuis zijn is dat ik mijn lade vol ontbijtingrediënten weer tot mijn beschikking heb. Dat is misschien wel mijn lievelingslade in het hele huis. Ik houd van speciale ontbijtjes maken en doe niets zo graag ‘s ochtends als een kom vol lekkers naar binnenwerken waar ik juist die dag zin in heb. Dat was deze week onder andere plantaardige kwark (die verstopt zit onder alle toppings!) met kaneel, banaan, blauwe bessen, pindakaas, pecannoten, gepofte spelt, rozijnen en kokosrasp. Een van mijn lievelingscombinaties!

X16

Pip had een op z’n zachtst gezegd uitdagende week. Woensdag was het D-day: tijd voor het jaarlijkse dierenartsbezoek voor de controle en vaccinatie. Ter achtergrondinformatie: dit liep de afgelopen drie jaar steeds op een drama uit omdat Pippa al in de stress schiet zodra er iets met het reismandje gebeurt. We waren dan ook op het ergste voorbereid. Dit jaar ging het zowaar verrassend soepel. We stonden keurig op de afgesproken tijd op de stoep bij de dierenarts (eerder heb ik nog weleens afspraken moeten verzetten omdat ik Pippa onmogelijk in het mandje kreeg), Pip liet de dierenarts min of meer soepel haar werk doen en was het na thuiskomst alweer snel vergeten dat we haar tot deze vervelende excursie hadden gedwongen. Helemaal trots op ons lieve fluffy meisje, dat dit toch maar mooi had doorstaan! Gelukkig is ze ook perfect door de APK-keuring gekomen en was ze helemaal gezond.

X20

Voordat het huis van opa en oma op Funda verscheen, ging ik nog een keer met Bart en mijn moeder langs om te kijken. We kwamen nog ergens dit prachtige houten bestek tegen dat oma zelf heeft beschilderd. Als er iemand creatief was en goed was in alles wat ze deed (ook al vond ze zelf altijd van niet), dan was het mijn oma wel. Zo blij dat ik nu de trotse eigenaar ben van deze prachtige set.

X19

En als laatste: een zonnige serviesset van H&M Home die ik van mijn broer en zijn vriendin kreeg, nog als verlaat verjaardagscadeau. Het pakketje had blijkbaar Den Bosch, Amsterdam en andere stukken Nederland gezien, waardoor het een tijdje duurde voordat ze bij mijn broertje aan de deur bezorgd werden. Maar dit cadeau was het wachten zeker waard. Dolgelukkig met mijn zomerse servies! Je wordt toch acuut vrolijk als je je taartje van zo’n zonnebord eet. De glimlachende cirkel maakt het ook meteen minder erg om bij de laatste hap van je taartje aan te belanden.

Wat heb jij de afgelopen week gedaan met het warme weer?

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Meer over mij

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Darina 18 juli 2022 op 7:04 am - Beantwoord

    Het beschilderde bestek van je oma vind ik prachtig, heel bijzonder. Fijne vakantie hebben jullie beleefd. Ik wil ook weer eens naar Amsterdam, dat is nu al zo’n drie jaar geleden. Het lunchadresje ga ik onthouden.

  2. Naomi 18 juli 2022 op 7:19 am - Beantwoord

    Wat mooi, dat houten servies van je oma! Ze had echt talent.
    Ik snap wel dat het even slikken is om het huis van je opa en oma op Funda te zien. Het lijkt zo’n definitieve afsluiting van een tijdperk.
    Heerlijk om je vakantiefoto’s te zien. Succes met werk weer opstarten deze week!

  3. Johanna 18 juli 2022 op 9:28 am - Beantwoord

    Leuk verslag weer. En dat met dat huis van je oma herken ik helemaal. Ik ben nooit meer naar het huis van mijn oma gaan kijken. Ook niet naar mijn ouderlijk huis. Voorbij is voorbij en de herinneringen blijven. En zijn niet materieel. Beter kleine dingen, zoals dat bestek, hebben.

  4. Daenelia 18 juli 2022 op 9:33 am - Beantwoord

    Rozijnen! – even aan mijn bestelling toevoegen, want ik ben er doorheen. (Ik zag ze op de foto en bam!). En die pannekoeken, dat is wel iets wat we gaan uitproberen, denk ik.

  5. Meaghan 18 juli 2022 op 1:05 pm - Beantwoord

    Wow, wat een grote portie pannenkoeken! Heerlijk zeg en ook top dat ze vegan en glutenvrij waren. En wat betreft de verkoop van het huis van je grootouders, ik kan me goed voorstellen dat dat even slikken is. Er kleven zo veel herinneringen aan dat huis en daar doe je dan opeens afstand van. Gelukkig heb je alle herinneringen nog en kun je het ook uit voorwerpen halen, zoals dat prachtige bestek wat je nu hebt. Wat creatief en mooi gemaakt! Uit zulk soort dingen kun je ook die mooie herinneringen ophalen en koesteren. Dat servies ziet er trouwens ook echt leuk en vrolijk uit! Dat hebben je broer en zijn vriendin goed gekozen!

  6. Simone 18 juli 2022 op 3:58 pm - Beantwoord

    Wat een leuk inkiekje weer! Die pannenkoeken zien er echt goddelijk uit. Ik zou ook zeker voor dezelfde als Bart had gaan, jumm!

  7. Audrey 21 juli 2022 op 10:30 am - Beantwoord

    Wat mooi, dat servies! Ik snap helemaal dat het lastig is dat het huis op Funda kwam. Bij het huis van mijn oma waren er mensen die het heel graag wilden vanwege de jaren ’50-stijl en die hebben het met veel liefde aangepast.

Recente blogs

Vaker Vrolijk-winactie | Maak kans op een vrolijke prijs!

7 april 2019|Lifestyle|

Er is maar één ding leuker dan cadeautjes krijgen: cadeautjes geven! Met die gedachte in mijn achterhoofd vond ik het hoog tijd om weer eens een leuke winactie op te zetten. Omdat ik me elke keer weer realiseer hoe geweldig leuk het is dat jij mijn blog volgt. Of dat nu heel trouw is of dat je alleen af en toe stiekem even meeleest. Ik waardeer het enorm dat je daar de tijd voor neemt. En als bedankje heb ik dus iets vrolijks voor jou in petto. Althans, ik hoop dat jij hier vrolijk van wordt! 

Ik gaf een lezing en dat was HEEL LEUK (en spannend)!

25 augustus 2019|Persoonlijk|

Als ik 'ja' zeg op iets spannends, dan komen bij mij vaak na een tijdje pas de kriebels en spanning om de hoek kijken. Die spanning bereikt een dag van tevoren zo ongeveer het hoogtepunt. "Waarom heb ik ook alweer 'ja' gezegd?" is dan nog het enige dat door mijn hoofd schiet. Maar ik weet ook dat juist die spannende dingen me achteraf vaak meer opleveren dan ik had durven hopen. En dus nam ik gisteren de trein naar het mooie Tilburg. Om daar een lezing te geven over anders zijn, jezelf accepteren en de rol die rood haar daarbij voor mij heeft gespeeld. Spannend, maar ontzettend leuk!

4 maanden fulltime ondernemen | Hoe gaat het nu?

21 september 2020|Carrière en ondernemen, Persoonlijk|

Gek eigenlijk dat iets wat je pas 4 maanden doet, kan aanvoelen alsof het altijd al zo is geweest. Dat heb ik met fulltime ondernemen. Op 15 mei trok ik via Zoom de deur van mijn vorige werk achter me dicht. Tijd voor een nieuw avontuur als fulltime ondernemer! Een beslissing waar ik zeker een paar jaar naartoe heb gewerkt. En ook een beslissing die ik nam met tegelijkertijd heel veel zin én een vleugje spanning in mijn buik. Zou ik genoeg klanten krijgen? Hoe zou ik het vinden? Tijd voor een update na de eerste vier maanden!

Ga naar de bovenkant