introvert zijn 5

Over introvert zijn en hoe ik dat heb leren accepteren (7 tips)

  • 4 november 2022
  • 14 Reacties

Ik ben introvert. Toen ik twee jaar geleden tot die conclusie kwam, snapte ik mezelf opeens een stuk beter. Dus dáárom was ik zo gehecht aan vrijdagavonden tussen mijn eigen vier muren of hooguit met een kop thee bij een vriendin thuis. Maar weten dat je introvert bent, betekent niet dat je je introversie volledig omarmt. Ik heb er regelmatig moeite mee in een extraverte wereld om die ene persoon te zijn die na een doodgewone kringverjaardag doodmoe kon zijn. Kon ik niet leren om extraverter te worden? Inmiddels denk ik: nee. Dat kan niet. En vooral: dat hoeft ook niet. Ik durf eindelijk te zeggen dat ik oké ben met mijn introvert zijn. Voor mede-introverten: dit is wat mij daarbij heeft geholpen.

Wat is introvert zijn ook alweer?

Introvert zijn is een eigenschap. Eén die in 1921 door psycholoog Carl Jung voor het eerst werd ontdekt (tegelijk met ‘extravert zijn’ uiteraard). Het betekent dat je meer energie haalt uit jezelf en jouw binnenwereld dan uit dingen om je heen. Kort gezegd: je laadt op van tijd die je rustig (en vaak alleen) kunt doorbrengen. Sociale dingen kun je alsnog heel leuk vinden om te doen, maar het is niet waar je je energie uit haalt. Een paar introvert-kenmerken (die ik allemaal kan afvinken) zijn:

  • Na sociale dingen heb je tijd nodig om bij te komen.
  • Je broedt het liefst eerst zelf op ideeën voordat je ze met anderen bespreekt.
  • Je hebt een levendige binnenwereld.
  • Je bent graag op jezelf en kan je prima in je uppie vermaken.
  • Je gaat liever de diepte in dan dat je over koetjes en kalfjes praat.
  • Je vindt het niet fijn om overvallen te worden door vragen of tijdens vergaderingen. Liever heb je wat bedenktijd.
  • Vaak vind je het daarom fijner om dingen uit te schrijven dan om erover te praten.
  • Je bent genuanceerd in wat je zegt.

Extravert zijn is het tegenovergestelde van introvert zijn. Als extravert haal je, zoals de meeste mensen die in Nederland en België rondlopen, meer energie uit samenzijn met andere mensen. Je hebt meer behoefte aan externe prikkels, bijvoorbeeld in de vorm van contact met anderen

Het is overigens niet zo zwart-wit dat je perfect in één van beide hokjes past. Sommige mensen zijn ambivert en zitten er dus tussenin. Maar ook als je jezelf wel als compleet introvert beschouwt, zal je niet altijd in het perfecte introverte plaatje passen. Net zo min zal een extravert altijd in de hiep-hiep-hoi-stemming zal zijn van sociaal contact.

Ik zie mezelf bijvoorbeeld als een introvert (duh, daar gaat dit artikel over!). Maar ik ben dan weer juist wél dol op rondlopen door drukke steden. En als ik een dag niemand heb gesproken, voel ik wel degelijk een intense drang om iemand de oren van het hoofd te kletsen (Bart is uiteraard meestal de pineut).

introvert zijn 4

Forever introverting

Dat ik meer introvert dan extravert ben, is altijd al zo geweest. Op de basisschool was ik dat stille meisje. “Verlegen” was een stempel dat ik al snel kreeg. Niet zo goed in voor zichzelf opkomen ook.

Op de middelbare school begon ik me anders te voelen. Achteraf gezien door mijn introverte trekjes. Ik ging bijvoorbeeld nooit uit en kwam na het weekend dus niet aanzetten met stoere verhalen over ongemakkelijke turbo-tongzoenen en tot diep in de avond laveloos in de disco staan. Ik had toen al mijn typische introverte hobby’s. Zo maakte ik zelf kaarten, deed aan fotografie, volgde cursussen, schreef verhalen en vond het leuk om mijn interieurvoorliefde los te laten op mijn meisjeskamer. In de klas liep ik rood aan als ik plotseling de beurt kreeg. Als we een debat moesten doen, had ik de neiging om alles wat ik wilde zeggen compleet uit mijn hoofd te leren. Dan zou ik in elk geval niet overdonderd raken als ik op het moment suprême een ingewikkelde vraag zou krijgen.

In mijn werk kwam ik mijn introverte kant later ook tegen. Ik merkte dat ik zo’n kantoortuin met tien mensen die door elkaar praten helemaal niet zo fijn vond. Het idee van continu kunnen worden aangeschoten voor een prangende vraag ook niet. Ik was dan ook blij als ik een dag geen afspraken had en stilletjes mijn planning kon afwerken.

Ik kon genieten van praatsessies en lachbuien in de pauzes, maar ik was ook blij als ik na het werk in de bus zat en – in het ideale geval – zonder praatgraag gezelschap op de stoel naast me gedachteloos naar buiten kon staren. Dan pas kon ik bijkomen.

Maar ik wilde helemaal niet introvert zijn

Toen al had ik perfect door dat ik na een dag “sociaal doen” behoefte had om een uur op mezelf te zijn. Het liefst met de deur van mijn slaapkamer dicht. Ik wist hoe het in mijn hoofd werkte. Ik snapte het ook. Maar aan de andere kant ook weer niet. Want eigenlijk heb ik heel lang liever extravert willen zijn. Ik keek op tegen mensen die tijdens de pauzes overal direct over konden meepraten of tegen mede-ondernemers die zonder enige gêne op ieder mede business-persoon leken af te stappen.

Ik kreeg het idee dat extraverte mensen überhaupt als meer “likeable” werden gezien. Ik ben altijd een kat-uit-de-boom-kijker geweest. Ik praat niet direct de oren van je hoofd (maar als je me langer kent, dan weet je dat dat na een uur al prima wél kan gebeuren!). Soms had ik het gevoel dat ik wél een persoon met vlotte praatjes moest zijn. Hoe vaak ik als startende ondernemer wel niet te horen kreeg dat ik dingen maar gewoon moest proberen. Het advies was dat ik ook meer borrels zou bezoeken. Ik moest een elevator pitch voorbereiden en ervoor zorgen dat ik in een uur minimaal tien mensen sprak. Mijn praatje moest er het liefst lekker vlot uitkomen. Dan spreek je mensen het meest aan.

introvert zijn 7

Mijn pogingen tot extravert worden

Ik heb het heel lang geprobeerd – als ondernemer, maar ook privé – om mezelf extraverter voor te doen dan ik was. Voordat de pandemie-situatie ons allemaal van de straat hield, plande ik mijn weken compleet vol. Ik racete van werk naar huis, naar een restaurant, naar een borrel. Of ik sprak vier dingen af in een weekend en snapte er dan niets van als ik op zondagavond strontchagrijnig was en mijn ogen nauwelijks open kon houden. Dit is toch wat mensen doen?

Ik vond het weleens stom als ik in de bus zat en dacht “Laat me alsjeblieft geen bekende tegenkomen. Ik wil even alleen zijn!”. Was ik dan echt zo niet-sociaal? En als ik terugkwam van een leuke activiteit, vond ik mezelf een zeur wanneer ik ook maar het woord “moe” of “overprikkeld” over mijn lippen kreeg. Joh, het was toch leuk?

Waarom komen anderen met een stoot aan energie terug van een kringverjaardag, en heb ik daarna een infuus aan extra energie nodig?

Dan hoorde ik dat anderen zes dagen met een vriendengroep aan de Costa Brava doorbrachten en vol verhalen en enthousiasme terugkwamen, terwijl ik net zat uit te puffen van twee verjaardagen die niet eens tot in de late uurtjes doorgingen.

Moest ik meer mijn best doen? Vaker buiten mijn comfortzone gaan? Me over dingen heen zetten? Of misschien gewoon stoppen met zeuren? Met mijn “overprikkeld zijn”…

Maar nee, je bent niet gek. Je bent gewoon introvert.

Als ik dingen wil accepteren, dan staat mij vaak één ding te doen: tot op de bodem uitpluizen hoe het zit. Dus dompelde ik me compleet onder in de wereld van introvert zijn. Ik las boeken, ging mede-introverten volgen op Instagram, luisterde naar podcasts en vroeg aan anderen hoe zij het ervaren. Hoe meer ik erover las, hoe meer het tot me doordrong dat ik helemaal niet mezelf meer hoefde te pushen. Ik behoor gewoon tot die 20% van de samenleving die in het hokje “introvert” past. Of ik het nu wil of niet, that’s me.

Het is geen kwestie van je best doen om het te veranderen. Het is een kwestie van je best doen om het te accepteren.

Als introvert ben je niet raar. Je behoort alleen tot de minderheid van de mensen. Van de wereldbevolking schijnt 25% meer introvert te zijn en 75% meer extravert (alhoewel sommige sites weer andere percentages geven). Dat maakt introvert zijn soms een uitdaging. Je loopt rond in een wereld die is ingericht op extraverte mensen. Ik denk dat elke introvert weleens te horen heeft gekregen dat je “meer van jezelf moet laten horen”. Ook ik ken de “Trek eens een opvallend jasje aan!” of “Leer harder praten”-tips.

Marloes Bouwmeester beschrijft in Trouw op een heel herkenbare manier hoe je als introvert vaak extraverte verwachtingen op je geplakt krijgt. Als je daar niet aan voldoet, dan ben je “anders”. Op kantoor merkte ik vaak dat extraverte mensen hun ideeën er eerder doorheen konden krijgen. Extraverte mensen worden op de gemiddelde borrel meer gezien, omdat ze nu eenmaal eerder van zich laten horen. Bij vergaderingen is het gebruikelijk om soms uit het niets vragen op mensen af te vuren, terwijl de gemiddelde introvert meer bedenktijd nodig heeft. En drukke weekenden worden gezien als de norm.

“Helemaal niets gedaan, wel fijn!”, is niet het standaard antwoord waarmee je indruk maakt op het werk op maandagochtend. Zeker niet als je collega’s schijnbaar wel stad en land hebben afgereisd.

introvert zijn 6
De foto’s in dit artikel zijn gemaakt door Blooming Picture.

Ik ben introvert – en dat is oké (nu wel)

De laatste tijd merk ik (eindelijk!) een verschuiving daarin. Hoe meer ik ben gaan lezen, leren en praten over introvert zijn, hoe meer ik besef dat dit gewoon is wie ik ben. Het is pas een ding als jij er een ding van maakt, wat ik zelf ook heel lang heb gedaan. Achteraf zie ik dat veel mensen om me heen mij allang als introvert hadden geaccepteerd, maar dat ik er zelf moeite mee had. Het voelde alsof ik tekortschoot. Terwijl, hoe kun je tekortschieten door een eigenschap? Eentje die niet goed of slecht is, maar die gewoon is.

Ik ben gaan accepteren dat ik nooit dat sociale dier zal zijn dat van tafel naar tafel hopt op borrels. Ik zal altijd mailen verkiezen boven bellen en soms angstvallig denken “Hè sh*t, een beller!” als ik woest verstoord word door een tetterende ringtone tijdens mijn alleentijd. En heb ik een drukke zaterdag voor de boeg, dan is de lege zaterdagavond me heilig en ben ik dan zéker niet op een feestje te bekennen.

Wat een last valt er van je schouders als je stopt met jezelf van labels proberen te ontdoen. Je hoeft niet te bewijzen dat je als introvert niet saai of stil bent. Je mag gewoon zijn. Introvert en al.

Hoe leerde ik mijn introvert zijn accepteren?

Omdat ik weet dat ik niet de enige introvert ben die soms tegen dingen aanloopt, zijn dit 7 tips die mij hebben geholpen om mijn introversie meer te accepteren:

  1. Lees over introvert zijn. Al is het maar voor de fantastische herkenning. Mijn gouden tip? Het boek ‘Ik moet nog even kijken of ik kan‘. Die titel had mijn lijfspreuk kunnen zijn. Alhoewel ‘Stil‘ van Susan Cain ook hoog op mijn leeslijstje staat. Daarnaast barst het online van de informatie geschreven door mede-introverten en wetenschappers. Ik volg bijvoorbeeld Bente van der Wouw graag op Instagram om haar heerlijk eerlijke introvertverhalen. Daarnaast zou ik zeker de podcast van Charlotte van ‘t Wout over introversie beluisteren.
  2. Volg je introverte behoeften op. De momenten waarop ik mijn introversie stom vond, waren vaak als ik weer eens over mijn grenzen was gesjeesd. Dan was ik toch van verjaardag naar bijkletsafspraak naar werkmeeting gehopt, en was ik daarna gesloopt. De laatste jaren ben ik meer en meer gaan toegeven aan het feit dat die manier van drukdoenerij niet voor mij is weggelegd. Als iets niet past, ga ik niet meer uit alle macht mezelf pushen. Daardoor loop ik minder vaak tegen overprikkeling aan, waardoor ik minder last heb van de negatieve kanten van introversie.
  3. Praat eerlijk over hoe jij in elkaar steekt. Mijn ervaring is dat mensen er helemaal niets op tegen hebben dat jij rustig en introvert bent. Mijn probleem was vooral dat ik mezelf raar vond en daardoor krampachtig ging doen: “Ja eh, misschien een beetje stom, maar ik merk dat ik niet zo lekker ga op…”. Maar als jij gewoonweg zegt “Joh, ik moet na die verjaardag van gisteren echt even bijkomen!”, zal de ander daar vast weinig op tegen hebben. Bovendien: hoe meer ik ben gaan praten over wat ik ervaar, hoe meer ik merk dat ik door veel mede-introverten omringd ben.
  4. Zie er de positieve kanten van in. De wereld heeft zowel extraverten als introverten nodig. Focus niet alleen op de lastige dingen aan introvert zijn, maar kijk ook naar wat het aan pluspunten met zich meebrengt. Zo zijn introverten vaak goede denkers. Als ze iets zeggen, zijn zorgvuldig alle kanten afgewogen. Introverten houden ook van diepgang, wat dan weer mooie gesprekken oplevert. En doordat je minder behoefte hebt aan externe prikkels, kun je je misschien beter storten op grote projecten in je eentje. Grote kans dat niet iedereen dat volhoudt.
  5. Besef dat jij de minderheid bent, maar niet de enige. Dat jij niet tot de extraverte meerderheid behoort, maakt je nog niet rijp voor een hoe-word-ik-extravert-cursus. Je bent niet afwijkend van de norm. Er is geen norm. Jij bent gewoon jij. Weet dat als je een keer iets afzegt, doodmoe thuiskomt of als een berg opziet tegen die groepsreis, er meer mensen zijn zoals jij. Al heb je ze niet in je WhatsApp-lijst staan, je bent daarin nooit alleen.
  6. Zie jezelf als méér dan een hokje. Of je nu extravert of introvert bent, het is maar één klein stukje van jou. Je bent meer dan het stereotype rijtje dat je online zult tegenkomen als je op ‘introvert definitie’ googelt. Misschien ben je ook een dromer, een sportieveling, een ambitieuze goaldigger, een geweldige planner of wat dan ook. Bovendien zal je nooit 100% introvert zijn. Je kunt introvert zijn en toch soms in de schijnwerpers willen treden.
  7. Bekijk het als iets wat bij je hoort. Iedereen wordt geboren met een totaalpakket. Ik moet het al sinds mijn geboorte doen met een talenknobbel en een ruimtelijk-inzicht-deuk (als in: ver onderontwikkeld…), met rode haren, gekke ellebogen, een aversie voor spruitjes en een liefde voor pindakaas. Sommige dingen zijn nu eenmaal zo. Dat geldt ook voor introvert zijn. Het is geen gebrek dat je moet afleren, ook geen stoornis of actiepunt. Het is gewoon een deel van wie jij bent. Wat schiet je ermee op als je dat afwijst? Het is net als met die ellebogen. Je kunt jarenlang inzitten over je knokige ellebogen. Maar je armen worden er niet anders op, en je wordt er alleen maar extra gefrustreerd door. Dan kun je maar beter accepteren dat dit het totaalpakket is zoals dat aan jou is afgeleverd.

Een vraag aan mede-introverten: waar loop jij tegenaan als introvert?

De links naar bol.com zijn affiliate links.

1 3
blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Meer over mij

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Henriët 4 november 2022 op 8:16 am - Beantwoord

    Heel herkenbaar allemaal! Acceptatie doet al heel veel. Wat mij ook helpt is goed voorbereiden, bijvoorbeeld voor een verjaardag of druk bezoek. Accepteren dat je iets gaat doen waar je van leegloopt en daarvoor/daarna rust nemen. Als ik in een drukke winkel loop, mezelf mentaal afsluiten van alle omgevingsgeluiden en focussen op 1 ding. En in de supermarkt het liefst met de zelfscanner zodat je die hectiek bij de kassa kunt vermijden. Heerlijk ☺️

    • Romy 6 november 2022 op 9:23 pm - Beantwoord

      Mooie tip! Op die manier probeer ik het ook aan te pakken. Met een goede voorbereiding (wat vaak vooral betekent om rust te nemen) kun je de ergste overprikkeling voorkomen 🙂

  2. Naomi 4 november 2022 op 8:48 am - Beantwoord

    Wat jij in de bus had, had ik in mijn studietijd altijd in de trein. Dan hoopte ik maar dat ik geen medestudenten tegen zou komen, want dan moet ik óók nog gezellig gaan doen…
    Het valt mij overigens op dat er in de blogwereld veel introverten zijn. Wel contacten, maar dan heerlijk via de blog.
    Mooi hoe jij het hebt geaccepteerd. Ik herken die moeite wel, maar ik ben er inmiddels ook echt wel oké mee. Ik ben nu eenmaal het liefst thuis en dat is prima.

    • Romy 6 november 2022 op 9:22 pm - Beantwoord

      Ja, grappig hè?! Het is me ook al eens opgevallen dat veel bloggers (en ook mensen die ik op Instagram volg) introvert zijn. Voelt stiekem heerlijk, die introvertenbubbel 🙂

  3. Daenelia 4 november 2022 op 9:06 am - Beantwoord

    Iedere keer als ik over jouw schooltijd lees, en de medeleerlingen die allemaal opgeklopte verhalen over hun weekend vertelden … dan denk ik: ‘wat voor kinderen waren dat dan wel?’ Mijn vriendinnen op school kwamen nooit met dat soort verhalen aanzetten. Of ik was er minder door geschokt en nam het met een korreltje zout.
    Ik denk overigens dat de meeste mensen ambivert zijn en dan neigen naar de kant die hun het beste uitkomt. Ik was verlegen, maar had wel mijn praatje klaar. Ik wil absoluut niet in de spotlights staan, maar had wel de hoofdrol in toneekstukjes op school. En de ene keer was het handiger om te zeggen dat je een beetje introvert was, en de andere keer was ik wel degelijk overheersender aanwezig.
    En een theorie van 100 jaar geleden … wat zegt dat nog over nu? Tijd voor een nieuw hokjes-systeem om mensen in te plaatsen 😉 En dat dan lekker negeren en gewoon doen waar je je goed bij voelt.

    • Romy 6 november 2022 op 9:21 pm - Beantwoord

      Bij ons op school deden dat soort verhalen nogal eens de ronde. Zou kunnen dat ze iets opgeklopt waren natuurlijk 😉 Maar ik voelde me vergeleken daarmee als onzekere puber vaak maar saai. Gelukkig had ik zelf vriendinnen die ook niet zo fan waren van hele dagen (en vooral nachten) feesten.
      Met je eens dat de hokjes zeker niet iedereen zullen passen! Introvert-extravert blijft een spectrum en veel mensen zullen ergens in het midden zitten. Voor mij persoonlijk heeft het labeltje geholpen om mezelf beter te begrijpen. Maar ik snap helemaal dat labels voor anderen juist beperkend zijn. Gelukkig ben je altijd goed zoals je bent, waar je op het spectrum dan ook zit.

  4. Samaja 4 november 2022 op 11:57 am - Beantwoord

    Ik vind het op kantoor vaak lastig. Wij zitten met meerdere mensen in 1 bureau en hoe leuk ik de babbels met collega’s (soms) vind, het zuigt energie uit mij en ik kan me dan ook niet concentreren op mijn werk. Thuiswerk was voor mij een absolute zegen. Ik denk dat ik pas tijdens de lockdown beseft heb hoe introvert ik wel ben. Ik leefde helemaal op, kreeg meer werk gedaan dan ooit en had ‘s avonds ook nog energie over, wat tijdens een kantoordag helemaal niet zo is. Ook op drukke familiefeesten heb ik het vaak moeilijk, zeker als de conversaties altijd maar weer over dezelfde, saaie, onderwerpen gaan. Al ben ik op bepaalde vlakken net geen typische introvert. Ik ben altijd al graag op stap geweest, om te gaan dansen weliswaar, en ook concerten vind ik geweldig. Veel introverten hebben net een hekel aan die dingen. Maar het is zoals je zegt, iedereen is anders. En dat is helemaal oké!

    • Romy 6 november 2022 op 9:17 pm - Beantwoord

      Zo herkenbaar wat je zegt over thuiswerken vs. op kantoor werken. Ik merkte ook pas toen ik volledig ging thuiswerken hoeveel energie werk op kantoor me kostte. Ik snap helemaal dat je niet altijd op het praten met collega’s zit te wachten.
      Leuk om te merken hoe je in sommige opzichten dan weer geen typische introvert bent. Ik vind het ook grappig om te zien hoe iedereen daarin weer anders is. Ik ben bijvoorbeeld gek op de drukte van grote steden, en kan alsnog helemaal in mijn bubbel zitten als ik tussen grote mensenmassa’s rondloop in Amsterdam.

  5. Melanie 4 november 2022 op 2:25 pm - Beantwoord

    Ik ben er eigenlijk altijd wel oké mee geweest. Zeker als tiener wel eens over mijn grenzen gegaan met uitgaan ofzo, maar ontdekken wie je bent en wat bij je past (en wat niet) is ook een natuurlijk proces. Dat ik er prima oké mee ben wil niet zeggen dat het soms niet lastig is. Drukke werkweken (niet perse vol met mensen maar dan vol met werk onder hoge druk) ga ik niet lekker op als ik het te vaak en te lang doe. Ten tijde van het begin van de Oekraïne crisis was het 10 weken volle bak. Toen was ik iet gezellig meer. En hoewel ik veel veel veel liever mail dan bel, probeer ik toch te variëren. Dat ik mailen fijner vind wil niet zeggen dat het altijd de beste keuze is. En de man is geen extreme introvert en vind het lastig dat ik niet beide weekenddagen iets wil doen. Dit jaar voor het eerst nee gezegd tegen twee kerstdagen met twee families. Een dagje rust, heerlijk.

    • Romy 6 november 2022 op 9:14 pm - Beantwoord

      Mooi om over jouw ervaring te lezen! Inderdaad, die zoektocht is ook heel leerzaam. Introvert zijn is voor iedereen weer anders. Soms moet je een keer toegeven aan een ander, soms is het belangrijk om je eigen grenzen goed te bewaken. Goed dat je ‘nee’ hebt gezegd tegen de kerstdrukte! Kerst draait juist om genieten, en daar hoort niet té veel doen ook bij 🙂

  6. hemelsgroen 5 november 2022 op 5:42 pm - Beantwoord

    Ik probeer mezelf inmiddels ook niet meer te veranderen. Wat soms botst, is dat mensen een verkeerd beeld hebben wat introvert zijn inhoudt. Ik moet mensen regelmatig ‘overtuigen’, dat ik heel erg introvert ben, want ik ben toch niet verlegen? En ik kan toch goed presenteren? Ja, ik kán het wel, alleen het kost me bakken energie. En verlegen zijn heeft er niet zoveel mee te maken. Maar elke minderheid ervaart dit soort onwetendheid denk ik, dus ook dat snap ik eigenlijk wel.

    • Romy 6 november 2022 op 9:09 pm - Beantwoord

      Oh ja, heel herkenbaar is dat! Introvert wordt vaak geassocieerd met verlegenheid, terwijl lang niet iedereen die introvert is ook verlegen is. Net wat je zegt. Vaak doe je als introvert ook gewoon extraverte dingen; ze kosten alleen zoveel meer energie. Mede daarom ben ik blij dat er steeds wat meer bekend wordt over introvert zijn.

  7. Aukje 6 november 2022 op 7:40 am - Beantwoord

    Ik herken veel introverte dingen aan mezelf en soms vind ik dat behoorlijk lastig, vooral met een aantal extraverte mensen om me heen als collega’s. Aan de andere kant ben ik dan wel degene die de balans aan kan brengen. Jouw gouden boeken tip ga ik opvolgen, ik zag al dat het boek ook in de online bibliotheek te vinden, dus ga ‘m vandaag op mijn ereader zetten.

    • Romy 6 november 2022 op 9:07 pm - Beantwoord

      Heel herkenbaar dat het vooral in een groep extraverte mensen weleens uitdagend is om als enige introvert te zijn. Maar net wat je zegt: voor de balans is het juist goed. Je hebt als introvert heel veel te brengen in een extravert gezelschap 🙂
      Leuk dat je het boek gaat opzoeken! Ik ben benieuwd wat je ervan zult vinden.

Recente blogs

Je hoeft niet altijd sterk te zijn | 5 inzichten

27 oktober 2020|Persoonlijke groei|

"Je bent sterker dan je denkt" is een zin die best wel vaak in mijn artikelen verschijnt. Maar de afgelopen tijd kwam ik tot het besef dat sterk zijn eigenlijk helemaal niet altijd hoeft. Of nee, het zit anders: soms is niet volhouden en niet doorgaan het sterkste wat je kunt doen. Jij hoeft niet altijd de schouder te zijn waarop anderen uithuilen. Je mag ook best een keer zelf een schouder opzoeken. Dit zijn 5 dingen die ik daarover leerde.

Tijd voor verandering: wat, wanneer en hoe?

9 maart 2017|Persoonlijke groei|

Zal ik je eens iets vertellen? Iets meer dan een half jaar geleden was ik er klaar mee. Na alle stress rondom mijn scriptie viel ik in een soort gat door de zeeën van tijd. Geen scriptie, geen baan, geen dagbesteding. Toen ik de uren van elke dag begon af te tellen, begon het tot me door te dringen dat het tijd was voor verandering. Ik nam meerdere baantjes en projecten aan en begon mijn blog. En nu? Nu ben ik aan het solliciteren en heb ik elke dag mijn werk, stage en blog. Die verandering heeft me meer dan goed gedaan. Het was er echt tijd voor. Baal jij ook van je huidige situatie? Wanneer weet je nu dat het tijd is voor verandering? En waar kun je die verandering in vinden?

Van digibeet naar lege mobielbatterij + winactie

2 november 2016|Lifestyle|

Tot drie jaar terug was ik een echte digibeet. Iedereen was al aan het pingen, appen en mobiel bankieren, terwijl ik nog met mijn mobiel type koelkast zonder internet rondliep. Maar toen kocht ik mijn huidige telefoon. Een telefoon waarmee ik niet eens goede foto's kan maken en waarop ik hooguit vijf apps heb staan. Toch is mijn simpele telefoon me wel heel dierbaar. Ik word elke dag weer vrolijk van talloze foto's op Instagram, maak alleen nog maar afspraken via WhatsApp en ben dolblij met de Hotmail outlook app. Tja, in deze 24/7-cultuur is mijn mobiel soms mijn beste vriend. Vandaag deel ik 4 redenen waarom en geef ik iets leuks weg voor jouw eigen telefoon.

Ga naar de bovenkant