Kleine kinderen: 5 lessen die je van ze kunt leren

  • 16 oktober 2016
  • 13 Reacties
Categorieën: Persoonlijke groei

Wist je dat we eigenlijk ontzettend veel kunnen leren van kleine kinderen? Ik heb de mazzel dat ik twee (inmiddels niet meer zo heel) kleine nichtjes bij mij om de hoek heb wonen, met wie ik graag een dagje wegga of leuke dingen doe. Dat vind ik overigens niet alleen een heel gezellig om te doen. Ik merk namelijk dat het me vaak ook heel goed doet om even met kleine kinderen te zijn. Ze zijn nog zo heerlijk naïef, dromerig en onbezorgd. Daar kan ik vaak echt nog wat van opsteken. Vandaag bespreek ik daarom 5 lessen die iedereen van kleine kinderen kan leren.

kleine kinderen

Neem het leven niet zo serieus

Met een gezellige peuter of kleuter vliegen de flauwe grappen je vaak om de oren. “Je veter zit los” of “Wat is groen en skiet van de berg?” Of als je een foto wilt maken, krijg je vrolijke beelden zoals die van mijn nichtje hierboven =. Kleine kinderen nemen het leven nog niet zo serieus en zien in alles wel iets om om te lachen. Zelfs in een nare of lastige situatie kunnen ze nog grappig uit de hoek komen en dat kan af en toe heerlijk relativerend zijn. Ik krijg dan ook steevast een glimlach op mijn gezicht als ik weer even met kleine kinderen heb opgetrokken.

Stop nooit met dromen

Kun je je nog herinneren dat je in vriendenboekjes altijd moest invullen wat je later wilde worden? Mijn eigen beroepskeuzes (kapper, juf en moeder) vielen nog mee, maar in mijn vriendenboekje schreven anderen vaak de meest spectaculaire beroepen op. De een wilde astronaut worden, de ander directeur van McDonald’s en weer een ander wist zeker dat hij over 20 jaar wereldkampioen voetbal zou zijn. Kleine kinderen dromen nog over hun leven en geloven dat alles mogelijk is. Hoe anders is dat soms als je volwassen bent. Je wordt rationeler en gaat je beseffen dat niet alles kan. Soms is het dan hartstikke fijn om weer even die roze bril van een vierjarige op te zetten. Never stop dreaming!

Maak je niet druk over de meningen van anderen

Volwassenen kunnen zich vaak ontzettend druk maken over meningen van anderen. Zal mijn collega niet op me neerkijken? Wat vindt de buurvrouw van onze tuin? En vindt die vriendin me wel écht leuk? Even uit de band springen is dan ook vaak een no go. Hoe anders is dat bij kleine kinderen. Zij zitten gerust met een vinger in hun neus in de bus, zingen liedjes op straat en zijn niet bang om keihard te lachen om een flauwe grap. Kortom, ze doen wat zij zelf graag willen zonder na te denken over wat anderen daarvan vinden. zou het niet fijn zijn als je dat als volwassene ook net iets meer zou kunnen doen? Oké, op die vinger in je neus na dan!

kleine kinderen

Wees blij met simpele dingen

Als klein meisje kon je mij altijd ontzettend blij maken met de meest simpele dingen. Zo had ik ooit vier wandelende takken en kon ik me werkelijk uren vermaken met naar die wandelende takjes staren. Ook naar koekjes bakken kon ik vaak dagen uitkijken. Ik vind het nog steeds prachtig om te zien hoe kinderen vaak weinig nodig hebben om te kunnen genieten. Tegenwoordig merk ik dat ik toch vaak mijn telefoon en computer nodig heb om me te vermaken. Dan kan ik best wel terugverlangen naar de tijd waarin de meest simpele dingen me al blij maakten.

Je bent mooi zoals je bent

Ik kan me mijn eerste schoolfoto nog goed voor de geest halen. Ik had een door mijn oma gebreide oranje trui aan met daarop een totaal niet matchende ketting met roze hartjes. Die had ik zelf vol trots uitgekozen, gewoon omdat het kon. Als kind kon ik me in zo’n outfit oprecht mooi voelen en maakte ik me verder totaal niet druk over mijn uiterlijk. Terwijl je jezelf als volwassene druk kunt maken over te dikke billen, plat haar of een onderkin, houden kleine kinderen zich nog totaal niet met dat soort dingen bezig. Kleine meisjes vinden zichzelf gewoon prachtig in hun Frozen-jurk en jongetjes zien een stoere man in de spiegel als ze hun pet op hebben. Zou het niet fijn zijn als we onszelf vaker mooi zouden vinden, gewoon mooi zoals we zijn?

Welke les heb jij geleerd van kleine kinderen?

BLIJF OP DE HOOGTE

Laat je e-mailadres hieronder achter. Dan stuur ik je een mailtje zodra ik een nieuw bericht heb geplaatst.

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Tineke 16 oktober 2016 op 9:33 am - Beantwoord

    Helemaal mee eens. VoorAl de laatste! Ik maak mij de laatste tijd ook niet zo druk om mijn uiterlijk. Iedereen is mooi op zijn eigen manier!
    Liefs

    • Romy 16 oktober 2016 op 11:31 am - Beantwoord

      Wat fijn om te horen dat je hebt geleerd om je uiterlijk wat meer los te laten! Het is precies wat je zegt, iedereen is mooi op zijn manier!

  2. Lauriette 16 oktober 2016 op 11:21 am - Beantwoord

    Mooi he, hoe kinderen nog zo onbezorgd en eerlijk zijn. Fijn dat je zo dicht bij je nichtjes woont, je kan zeker veel leren van de instelling van kinderen! 🙂

    • Romy 16 oktober 2016 op 11:30 am - Beantwoord

      Ja, dat is heerlijk! Helaas zie ik ze niet meer zo vaak als eerst, maar hopelijk kunnen we in de herfstvakantie weer een gezellig dagje inplannen, zodat ik weer wat van die fijne kindermentaliteit kan opsteken 🙂

  3. Cindy 16 oktober 2016 op 11:45 am - Beantwoord

    Hoi Romy,
    Wat een heerlijke blog om te lezen! Het is ook werkelijk waar dat als je zelf kinderen hebt je leert te genieten en ook echt te leven. Ik sta veelvuldig lekker te dansen en te zingen met de meiden of gewoon leuke kunstjes doen op het kleed. Ook de vragen als waarom? En dan denk ik ja waarom doe ik dat eigenlijk? En zo laat je je makkelijker los van bepaalde “beslommeringen” of gebeurtenissen.
    Maar je mag de meisjes wel weer “lenen” hoor!
    Dat zou kunnen op de woens/do/vrij of zondag.
    Kijk maar of het uitkomt.. hihi
    Succes met je blog! Xx

    • Romy 16 oktober 2016 op 1:04 pm - Beantwoord

      Wat een leuke reactie! Dankjewel! 🙂 Je wordt inderdaad zelf weer even helemaal kind als je met kinderen bent of ze zelf hebt. Zo heerlijk!
      Ik stuur je zo even een FB-berichtje om wat af te spreken .
      xx

  4. Marjolijn 16 oktober 2016 op 2:32 pm - Beantwoord

    Tegenwoordig mag ik 1x in de week op ons eerste kleinkind passen. Na een moeilijke start lacht hij zo ongeveer de hele dag door. Heerlijk is dat om te zien. Dan denk ik: Kon dat maar altijd zo blijven…….. En ik betrap mezelf erop dat ik bijna de hele dag met hem meelach. Gewoon om de kleinste en soms de domste dingen, zoals kleine Axel die net iets voor zijn gezicht houdt als oma een foto maakt. Dus wat heb ik geleerd? Gewoon op z’n tijd alles even loslaten en heerlijk genieten van het moment. Dat zouden we gewoon vaker moeten doen.

    • Romy 16 oktober 2016 op 4:35 pm - Beantwoord

      Wat een mooie reactie om te lezen! Zo fijn om te horen dat je echt van hem kunt genieten en dat hij zoveel plezier in je leven heeft gebracht 🙂

  5. Sarah 16 oktober 2016 op 7:03 pm - Beantwoord

    Zalig om te lezen. Zo onbezorgd kinderen zijn… Ik kan het mij ook nog goed herinneren; hoe simpel en makkelijk toen alles was. Je dacht niet na over kleding, kon alles worden wat je maar wou en deed gewoon wat je graag deed. Zonder daarover na te denken. Alles was gewoon mogelijk en alles was zo makkelijk. Fijn dat je nichtjes zo dichtbij wonen zodat je vaak samen weg kunt gaan. Altijd gezellig 🙂

    • Romy 16 oktober 2016 op 9:19 pm - Beantwoord

      Ja precies! Die onbezorgdheid is zo heerlijk. Soms kan ik ook echt terugverlangen naar de tijd dat ik nog gewoon op straat aan het touwtjespringen was en me verder nergens druk over maakte.

  6. Yvonne 16 oktober 2016 op 8:18 pm - Beantwoord

    Wat leuk om te lezen! Gezellig zeg, twee nichtjes waar je echte meidendingen mee kunt doen. Ik heb echt wel geleerd te genieten van de kleine simpele dingen. Al zitten mijn zoontje en ik samen op de bank ons eigen te vervelen, we hebben toch altijd wel lol. En wilde ik eerst altijd de deur uit, nu geniet ik van een middagje of avondje met zijn drietjes.

    • Romy 16 oktober 2016 op 9:19 pm - Beantwoord

      Wat heerlijk om dat te lezen! Juist die simpele dingen en gezellig samen thuis zitten, kan zo ontzettend fijn zijn!

  7. Sjoukje - meergeldminderstress 21 oktober 2016 op 2:46 pm - Beantwoord

    Wat een goed stukje ook! Inderdaad, kinderen zijn zo’n grote bron van blijheid en onbezorgdheid, daar kunnen we als volwassenen nog veel van leren.

Recente blogs

April 2019 | Theeleutstruggles, trappenhuisontmoetingen & tekstschrijven

2 mei 2019|Persoonlijk|

Wat?! De maand april is alweer achter de rug. Een hectische en tegelijkertijd mooie maand waarin ik mijn appartement omtoverde tot een waar huis, worstelde met een gigantisch theeprobleem (ahum!) en bevestigd kreeg dat ik er na tien jaar nog hetzelfde uitzie. Ook overwoog ik een beugel en bracht ik heel wat uren door met wasjes draaien, bezoekjes brengen aan Ikea en mijn huis inrichten. Wat ik nog meer uitspookte in april? Ik praat je bij in dit maandoverzicht.

21 dingen die ik nog vóór 2021 ga doen

19 november 2020|Persoonlijk|

Nog maar een paar weken en dan is het alweer zover: tijd om een nieuw jaar in te luiden. Maar laten we niet op de feiten vooruitlopen: gelukkig hoef ik me de komende 1,5 maand ook zeker niet te vervelen. Ik maakte een aantal plannen die ik dit jaar nog wil uitvoeren. Geen moetjes, maar gewoon leuke plannen waarvan ik vastbesloten ben er werk van te maken voordat ik met een sterretje in mijn ene hand en een glas alcoholvrije champagne in de andere dit gekke jaar achter me laat.

Wie ben ik? – 7 helpende inzichten rondom die ene lastige vraag

30 mei 2023|Persoonlijke groei, Zelfliefde|

De vraag 'Wie ben ik?' kan je soms uit het niets opeens enorm bezighouden. Ook ik stel mezelf die vraag weleens. Als ik benieuwd ben of ik wel echt mezelf ben in bepaalde situaties. Als ik twijfel of wat ik doe wel echt is wat ik wil. Of als ik iets heb ervaren wat me eventjes laat wankelen als het bovenste blokje van een Jenga-toren. Soms stel je jezelf de vraag uit nieuwsgierigheid om nieuwe kanten van jezelf te ontdekken. Soms eerder wanhopig, zoekend naar antwoorden die niet voor het oprapen liggen. Want wie ben je nu echt, los van je burgerlijke staat en LinkedIn-bio? Hét pasklare antwoord heb je nooit. Maar ik leerde wel een paar mooie inzichten die mij helpen als ik tegen de 'Wie ben ik nu echt?'-vraag aanloop.