Mag het soms een tandje minder?

een tandje minder

Sneller. Beter. Harder. Meer. In een 24/7-maatschappij waarin prestaties soms wel het hoogst bereikbare lijken, is het niet altijd makkelijk om af te remmen. Het is soms alsof je niet gewoon wat mag aanmodderen, maar grootse dromen moet hebben én waarmaken. En alsof je na het bereiken van je eerste doel het beste linea recta op doel 2 kunt afgaan. Ook ik dobber regelmatig mee met die stroom van meer, beter en sneller. Alsof het leven een Mario-spelletje is waarin je level na level moet halen, maar ondertussen vergeet van het spel te genieten. En dat drong dit weekend opeens tot me door: “Mag het soms een tandje minder?”.

Van mijlpaal naar mijlpaal

Begrijp me niet verkeerd: genieten van kleine dingen gaat mij meestal wel goed af. Ik kan blij worden van een mooi nummer op de radio of van een prachtige bos bloemen op tafel. Ik kan dankbaar zijn voor wat op mijn pad komt en kan ook heus luisteren naar mijn lijf in plaats van mijn hoofd. Maar in drukke periodes dobber ik nog weleens mee in de stroom van mijlpaal naar mijlpaal. En soms ga ik simpelweg mee met de waan van de dag. Ik waardeer heus (bijna) alle dingen die ik doe, maar doe het weleens met zo’n tempo dat ik domweg vergeet er écht van te genieten.

Met de stroom mee

Vaak helpt in de pen kruipen of rust pakken me om stil te staan bij waar ik nu sta. Alleen al daarom ben ik blij met mijn eigen virtuele dagboek (a.k.a. blog). Toch vraag ik me soms af waarom het zo lastig kan zijn om op het moment zelf even alleen maar te voelen in plaats van te denken. En stil te staan in plaats van te rennen.

Waarom laat ik me soms meesleuren door de waan van de dag in plaats van te blijven watertrappelen op mijn eigen plek? En waarom blijf ik niet op mijn strandbedje liggen om te genieten van wat er nu is in plaats van met de stroom mee te gaan naar de volgende “moetjes”? Allemaal vage metaforen om één ding te zeggen: waarom is het soms zo lastig om in het nu te zijn? Even stilstaan en de tijd nemen voor simpele dingen – waarom is dat soms lastiger dan het klinkt? Omdat ik dat mezelf nog moet aanleren misschien?

Minder haasten, meer genieten

Het afgelopen jaar heb ik al veel dingen gedaan om mijn versnelling naar beneden bij te stellen. Zo neem ik vaker de tijd om Netflix of tv te kijken, kan ik prima mijn telefoon verwaarlozen op een fijne weekenddag en beantwoord ik heus niet elke e-mail die ik binnenkrijg op stel en sprong. Ik vertrek eerder van huis voor afspraken om me niet te hoeven haasten. En regelmatig dwing ik mezelf bij thuiskomst eerst even te gaan zitten of een warme douche te nemen voordat ik ook maar iets “nuttigs” doe.

Toch is er op sommige vlakken winst te behalen. Zo merk ik dat ik het soms bij grote beslissingen lastig vind om te voelen wat ik eigenlijk wil. Dan schiet ik door de drukte vooral in het denken in voors en tegens in plaats van te voelen wat mijn lijf aangeeft. Of dan doe ik fijne dagelijkse dingen op de automatische piloot, terwijl ze veel leuker zouden zijn als je er een paar minuten meer de tijd voor neemt.

Niet meer “even snel”

Ik keek laatst een vlog van Annic ten Duits en zij gaf een nogal handige tip om iets tegen die levenshaast te doen:

“Wat nu als je de woorden ‘even snel’ eens uit je vocabulaire schrapt?”

Is dat niet inderdaad al een deel van de oplossing? Hoe vaak betrap ik mezelf wel niet op die twee woorden als ik beschrijf wat ik ga doen of heb gedaan. Maar waarom moeten zo veel dingen hop hop snel gebeuren? Waarom kan ik niet zeggen “Ik ga even uitgebreid douchen” of “Ik ga lekker eten koken”? Een paar woorden verschil, maar ze kunnen wel een wereld van verschil maken. Want als ik voor de kleine dingen nu een beetje meer aandacht heb en er meer tijd voor neem, komt er misschien wel nog veel meer om te genieten voor terug.

En omdat ik houd van acties heb ik lekker snel alvast een eerste stap naar een tandje minder gezet: mijn proefles pilates is inmiddels aangevraagd. Ik ben benieuwd!

Wat helpt jou om te vertragen?

Volg:
Deel:

24 Reacties

  1. Wilma
    27 januari 2020 / 06:36

    Ik ben het helemaal met je eens. Ik zeg ook steeds ‘effe’ (of ‘even’) bestaat niet. Het geeft zoveel rust om niet alles snel ‘effe’ te doen. En het lijkt dan alsof het zonder aandacht gedaan kan worden, terwijl alles leuker wordt, én beter gaat als het mét aandacht gedaan wordt.

  2. 27 januari 2020 / 06:39

    Een heel mooi en herkenbaar artikel. In deze maatschappij moet alles maar snel en al gisteren gedaan zijn. Ik ben al een tijdje bezig met het vertragingsproces en het is zó fijn.
    Darina blogde over…Gelukkige momenten in Parijs #9

  3. 27 januari 2020 / 06:41

    Dit is heel herkenbaar. En mooi ook. Nog wel ‘even’ weghalen hoor, voor het uitgebreid douchen;). Gewoon zeggen: ‘Ik ga lekker uitgebreid douchen.’
    Ik had dit heel sterk toen ik, naast mijn fulltime baan, een Master afrondde. Mensen vroegen al heel snel aan me wat ik dan nu ging doen. Eh, nou, gewoon werken? Blij zijn met m’n diploma? Alsjeblieft zeg, ik was helemaal klaar met studeren. Ik moest er echt niet aan denken…
    Naomi blogde over…Wachtlijsten ggz~De soap deel tig

  4. 27 januari 2020 / 07:54

    Ik ben wat dit betreft (en trouwens niet alleen wat dit betreft…) een beetje een stuiterbal. Ik kan enorm druk bezig zijn met iets, maar aan de andere kant heb ik de laatste jaren ook wel echt geleerd om te relaxen, en dat als ik dat doe, dat dat helemaal niet erg is. Ik kan dus van het ene in het andere uiterste vallen (van mega druk naar niets) en soms zou ik daar wel eens wat meer balans in willen vinden.
    bychristiana blogde over…5 Echt goede redenen om elke dag vroeg op te staan

  5. 27 januari 2020 / 09:17

    Hmm, dat is een heel interessante! Ik ga er eens op proberen te letten. Benieuwd wat het me brengt.

  6. 27 januari 2020 / 10:46

    Ik ben de laatste tijd ook steeds vaker bezig met slow living. Hier helpt het inderdaad om tv en mobiel vaker uit te doen of weg te leggen. Maar als blogger blijft internet en actief zijn belangrijk, toch wel eens lastig.

  7. 27 januari 2020 / 10:50

    Mijn arm breken was een vervelende gebeurtenis maar tegelijkertijd het belangrijkste wat er voor mij kon gebeuren om te verstillen en van het moeten loskomen. Ik ben zelf soms nog verbaasd over hoeveel dit mij heeft gebracht.
    Marije blogde over…Leven met lipoedeem || Take your mask off

  8. 27 januari 2020 / 11:46

    Wat interessant, hier kan ik ook wel wat mee. Wij doen de laatste tijd vaker een mobielloze middag plannen in het weekend. We kijken wel graag Netflix.. ai

  9. 27 januari 2020 / 11:48

    Ik ben het helemaal met je eens! Ik probeer ook steeds meer bewust te genieten en ik het nu te leven, in plaats van constant bezig zijn met wat nog moet, wat beter zou kunnen. Ik was gisteren ook bij een concert en kon er echt even van genieten, heerlijk.
    Ilona Wielinga blogde over…Omgaan met negatieve gedachten

  10. 27 januari 2020 / 12:25

    Wat een mooi artikel, echt iets om over na te denken! Inderdaad, waarom willen we alles eigenlijk ‘even snel’ doen? Ik vind het soms ook wel lastig om in het nu te leven. Wat mij de laatste tijd wel goed helpt is minder tijd besteden aan sociale media. Soms krijg ik daar ook zo’n opgejaagd gevoel van..
    Anna blogde over…MLBB #162 | Nieuwe bank en bezig met mijn planner kit!

  11. 27 januari 2020 / 12:44

    Mooi artikel! Ik heb gelukkig de laatste jaren steeds meer geleerd om naar mijn lichaam te luisteren en minder te moeten, maar ik denk wel dat ik nog vaak ‘even snel’ zeg of denk bij wat ik doe. Dus daar is vast nog winst te behalen.
    Wat mij helpt is om, als ik merk dat ik het té druk krijg, af en toe juist ‘nu even niet!’ te denken en de boel de boel te laten. Daar is een leerproces van jaren overheen gegaan, dat wel. ;-)
    Maar ook te bedenken waar ik op dat moment echt behoefte aan heb helpt, om op te laden bijvoorbeeld. Dat kan dan zijn een boek lezen of gewoon even fijn door mijn fotomappen op de computer te bladeren.
    Giovanna Jansen blogde over…9 winterse boeken om deze winter nog in te beginnen

  12. 27 januari 2020 / 14:35

    Minder inplannen helpt mij om te vragen, ik dacht altijd dat ik ambivert was en vond daarom dat ik sociale activiteiten gewoon moest doen. Het afgelopen jaar heb ik geleerd dat ik eigenlijk introvert ben en veel meet tijd nodig heb om op te laden, minder doen en dat met minder haast doen jelpt daarbij! Ik ben er nog niet altijd even goed in, maar ik heb nog jaren om dat te leren :)
    Anouk blogde over…5 x Waarom yoga zo goed voor je is

  13. 27 januari 2020 / 19:00

    Heel herkenbaar artikel! Ik plan soms expres niks in, zodat ik even lekker kan Netflixen of lezen. Dat helpt mij erg. Steeds vaker mijn mobiel wegleggen is ook fijn om te doen.
    Marloes blogde over…Haarpijn door de chemo

  14. 27 januari 2020 / 19:33

    We leven soms echt veel te hard, maar de tijd kun je helaas niet stopzetten. Op het werk heb ik al zo dikwijls gezegd: Mijn God, het is al middag en ik ben pas opgestaan. Waarmee ik eigenlijk bedoel dat de tijd gewoon enorm voorbij vliegt en zeker wanneer je constant bezig bent met je werk. Tijd om te ademen is er soms amper en dat vind ik ook al zo jammer. Ook wanneer ik thuis ben vliegt de tijd en begrijp ik niet hoe dat komt.

  15. 27 januari 2020 / 23:53

    Mooi geschreven! Ik ben het er mee eens. Ik vind de maatschappij te snel gaan. Ik neem dan ook graag zoveel mogelijk tijd voor mezelf, zodat ik wat kan ontspannen.

  16. 28 januari 2020 / 07:57

    Ik probeer steeds meer naar mijn eigen lichaam te luisteren en even een slow down momentje te hebben. Nu als moeder zijnde nog lastiger maar misschien wel nog belangrijker geworden.

  17. 28 januari 2020 / 10:42

    Wat heb je dat goed verwoord. Ik ben zelf best wel goed in ‘slow-living’. Ik besteed graag veel tijd aan mijn honden, daar word ik erg gelukkig en ontspannen van. En verder ga ik elke week naar het bos. Lekker wandelen in de natuur vind ik één van de fijnste dingen om te doen. Vinden mijn honden ook trouwens, dus win-win. ;)

  18. 29 januari 2020 / 10:17

    Helemaal mee eens! Ik vind het nogal lastig om een groot doel te bepalen, terwijl ik eigenlijk wel blij ben hoe het nu allemaal even loopt. Ik probeer nu ook meer te lezen/podcasts te luisteren/in mijn dagboek te schrijven om zo een beetje rustig te worden ;)
    Claire blogde over…Vegetarische stroganoff broodjes | Recept

    • Romy
      Auteur
      3 februari 2020 / 23:13

      Wat mooi en goed dat je dat doet! Podcasts luisteren zou ik ook echt wat meer willen doen. Volgens mij kan dat heel ontspannend werken.

  19. 29 januari 2020 / 19:37

    Wat een goede vraag. Wel grappig wat je zegt, want ik hoor mezelf tegelijkertijd denken: mijn bedrijf kan niet snel genoeg groeien. Oeps… Snel he? Naja, ik ben dan ook wel een beetje ongeduldig soms. En ook gewoon graag bezig. Wanneer ik geen groei merk, dan raak ik een beetje in paniek haha.
    Simone blogde over…Geluksmomentjes #5

    • Romy
      Auteur
      3 februari 2020 / 23:17

      Haha, ik herken dat ongeduldige wel een beetje. Soms is het heel verleidelijk om alles tegelijk te willen, maar zit je daarmee eigenlijk jezelf in de weg.

  20. 2 februari 2020 / 12:09

    Ik was vroeger een razende gek door het leven. In een week wilde ik van alles klaarspelen, veel doelen bereiken en het liefst ook nog eens een boek per week lezen. Dat is heel lang gebleven, tot een moment dat ik dat niet meer kon. Toen ik vorig jaar op het randje van een burn-out stond, ben ik pijnlijk met mijn neus op de feiten gedrukt. Nu ben ik af en toe verplicht een tandje minder te gaan. Ik merk ook dat vroeger wanneer ik in de namiddag pas moest werken, ik mijn ochtend ook volpropte. Nu doe ik dat niet meer zodat ik alle tijd heb om iets te eten. En ik vertrek ook altijd op tijd naar mijn werk. Een levenswijze die me veel meer rust geeft. Ik dacht ook dat ik vrij goed ontspannen was, maar er zijn echt momenten dat ik dan echt aan het ontspannen ben en dan voel aan mijn lijf hoe gespannen ik was. Sommige momenten kan ik ook echt om het kleinste een mental break-down hebben, dingen waar ik normaal niet voor zou breken. En dan denk ik bij mezelf dat ik een aansteller ben. Maar daar denk ik dan meestal direct na; Easy Nikita, je bent in de rouw. Meestal helpt dat wel om dingen in een ander daglicht te zien of om het te accepteren
    Nikita blogde over…Een stille week op mijn blog

    • Romy
      Auteur
      4 februari 2020 / 00:15

      Wat goed dat je steeds vaker die mildheid naar jezelf kunt tonen. Juist in de periode waar je nu in zit, is die hartstikke belangrijk en waardevol om jezelf staande te houden. Heel mooi dat de lastige periode van vorig jaar je wel die wijze les heeft geleerd, waar je nu volgens mij je leven lang de vruchten van kunt plukken. Natuurlijk was het een vreselijke ervaring, maar het is er wel een die je ook in positieve zin voor altijd iets heeft bijgebracht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge