Niet altijd een lief, leuk meisje

25 nov 2021 | Persoonlijk | 19 reacties

2021 is voor mij een jaar waarin vooral groei centraal staat. Niet met diploma’s, koopcontracten en grootse zakelijke veranderingen. Maar wel mentaal, in mijn hoofd. Dit jaar heb ik vooral leren afscheid nemen van oude stukken, en daarvoor nieuwe dingen in de plaats verwelkomen. Eén van de dingen waar ik langzaamaan afstand van neem, is het idee dat ik altijd maar dat “lieve, leuke meisje” moet zijn. Of beter gezegd: ik neem afscheid van de wens dat mensen me koste wat kost zo moeten zien.

Altijd maar “lief”

Als mensen me “lief” noemen, vind ik dat een mooi compliment. Ik geloof dat de wereld soms al hard genoeg is en dat we samen verder komen door lief voor elkaar te zijn. Ik ben niet snel boos, kan frustraties redelijk goed van me afzetten en vind het ook niet zinvol om over alles en iedereen een mening te hebben. En als ik die al heb, slik ik ‘m vaak genoeg in als de ander er niets aan heeft. Aardig zijn is dus een eigenschap die ik graag koester.

Maar lief zijn en – vooral – lief gevonden willen worden kan ook doorslaan. In mijn geval sloeg het (met name een paar jaar geleden) soms door in pleasen, mijn eigen behoeften onder het tapijt schuiven of me als een kameleon aanpassen aan hoe een ander me het liefst ziet – ook als ik daarmee voorbijging aan wat ik wilde.

Ben ik blij dat ik daar nu beter van af kan stappen.

Lief zijn is niet altijd een succesrecept

Lief zijn heeft me niet altijd gebracht naar waar ik wilde. Het heeft er eerder voor gezorgd dat ik te lang in een baan en ook in een relatie bleef plakken waarin ik niet gelukkig was. Dat ik het belang van anderen heel vaak voor het mijne heb laten gaan. Dat ik mijn mond niet opentrok als ik het niet eens was met hoe iemand me behandelde. En op alles maar “Ja leuk!” of “Geen probleem!” antwoordde, ook als alles in mij schreeuwde “Wél een probleem. Doe het niet!”.

Ik heb mezelf er soms door over de kop gewerkt omdat ik koste wat kost de ander tevreden wilde stellen. Ik heb daardoor in het pre-corona-tijdperk weekenden veel te vol gepropt omdat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om mensen teleur te stellen. Lief zijn zorgde er ook voor dat ik als startende freelancer drie jaar geleden met kortingen strooide om de ander een gunst te bewijzen. Ook als ik wist dat ik meer moest vragen. Dan konden mensen in elk geval niet zeggen dat ik niet aardig was. 

Goed, je snapt mijn punt. Lief willen zijn is een mooi streven, maar het draagt niet in elke situatie bij aan jouw geluk. Zeker niet als de ander wél gehoor geeft aan zijn eigen belang.

lief meisje

Lief zijn is belangrijk, maar niet koste wat kost

Ja, ik vind het ondanks het bovenstaande rijtje belangrijk om elkaar met respect en zoveel mogelijk liefde te behandelen. Ik zou mensen niet gaan afsnauwen als ik het niet met ze eens ben. Ik vind het ook niet nodig om in elke situatie mijn mening maar te verkondigen, puur om mijn ei kwijt te kunnen.

Ik ben voor lief zijn voor elkaar. Maar ik geloof niet dat dat ten koste van alles moet gaan. Daarmee bedoel ik dat voor jezelf kiezen soms ook betekent dat je in de ogen van een ander misschien even niet lief bent. Of erger nog: misschien vindt de ander je zelfs een complete bitch of plakt diegene er een ander scheldwoord op. Allicht neemt die persoon zelfs woorden in de mond als: “Dat had ik nou echt niet achter jou gezocht.”

Weet dat je ondanks die oordelen als het nodig is ook een keer een niet-lieve kant mag laten zien.

Ook minder leuke kanten

Als ik in het verleden over grenzen liet gaan, had dat er vaak mee te maken dat ik te lief wilde zijn. Ik voel vaak feilloos aan wat ik het liefst wil en wat goed voor me is. Maar daarnaar handelen vond ik met name als begintwintiger te spannend. Ik was bang dat anderen daar een labeltje op zouden plakken. Gemeen. Egoïstisch. Onredelijk. Iets in die trant.

Een coach leerde me daarover eens iets moois: niemand is altijd maar lief. Dat is geen realistisch doel.

Ook al ben je over het algemeen een lief persoon, ook dan zal er in bepaalde situaties een boze kant in jou naar voren komen. Zelfs de meest aardige mensen kunnen een keer ontploffen. Ook als je meestal aardig bent en je woorden zorgvuldig afweegt, kun je een keer ondoordacht uit de hoek komen. En ook een altijd lief en invoelend persoon kan in compleet overprikkelde toestand iets eruit floepen wat waarschijnlijk niet onder de definitie van “aardig” valt.

Iedereen heeft meerdere kanten. Niet alleen die lieve kant. Ook een boze kant. Een assertieve kant. Een zakelijke, onpersoonlijke kant. Soms wellicht zelfs een onredelijke of onuitstaanbare kant.

Als je een enkele keer niet lief bent, maakt dat je niet meteen een naar mens. Het hoort erbij, het kan naast je lieve kant bestaan.

Er is niets mis mee als ook de kanten die jij zelf minder leuk vindt een keer naar boven komen. Op je werk word je bijvoorbeeld niet aangenomen om elke vergadering maar braaf ‘ja’ te knikken op elk voorstel dat je collega doet. Je zit daar ook om soms stevig jouw mening te geven. Je vrienden zullen je niet leuk vinden  met als reden dat je nooit een weerwoord hebt. Zij vinden je juist leuker als je aangeeft wat je wel en niet wilt, zodat je niet ergens tegen je zin in zit.

Vooral lief voor jezelf

Als je altijd maar lief wilt zijn – zelfs als een ander dat niet is voor jou – dan ben je daarmee niet altijd lief voor jezelf. Je laat over je grenzen heen walsen met maar één reden: dat de ander het stempel “lief, leuk en aardig” op jou plakt. Maar wat heb je eraan dat iemand anders jou superlief vindt terwijl jij ondertussen doodongelukkig bent en jezelf ergens tussen het pleasen door volledig verloren bent? Of als je met een hartslag van honderdtien en je ademhaling op standje hyperventileren op de bank ploft na een werkdag. Maar ja, je collega’s vinden je wel heel aardig dat je hun altijd het werk uit handen neemt.

Tja, dan heb je er weinig aan dat je collega’s je zo graag mogen.

Ja, het is in mijn ogen belangrijk om mensen niet doelbewust te kwetsen en om jezelf af en toe weg te cijferen. Maar vergeet niet om ook – of met name – lief voor jezelf te zijn.

Niet zijn wie je altijd was

Het besef dat ik niet als levensdoel heb om door anderen 24/7 leuk gevonden te worden, ben ik het afgelopen jaar veel meer in de praktijk gaan brengen. Ik ben me gaan realiseren dat je niet hoeft te zijn wie je altijd was. Als mensen jou zien als diegene die altijd voor anderen klaarstaat, betekent het niet dat jij dat vanaf morgen anders kunt gaan doen. Als je verandert, zullen er zeker mensen zijn die je niet meer zo graag mogen. Dat is logisch: zij hechten aan jou zoals je voorheen was. Er is dan niet iets mis met jou; het betekent alleen dat die persoon aan je groei moet wennen.

Ik ben vanuit die gedachte stelliger in opdrachten die ik wel en niet aanneem. Zeg soms ‘nee’ tegen dingen die niet passen of niet fijn voelen. Ik ga ook vaker niet mee naar activiteiten en heb tijdens corona steeds mijn grenzen bewaakt in waar ik me door het virus wel en niet fijn bij voel. En stukje bij beetje durf ik vaker – als dat een enkele keer nodig is – boos te zijn (op een nette manier). Om daarna te merken dat er soms niets gaat boven je boosheid uiten in plaats van er zelf nog dagenlang in stilte mee te zitten.

lief meisje

Teleurstellen hoort erbij

Het belangrijkste dat ik over dit hele lief/niet lief-verhaal heb geleerd? Je kunt niet altijd beïnvloeden wat anderen van je vinden. Je moet daar ook niet altijd invloed op te willen uitoefenen. Als jij keuzes maakt voor jezelf, zal je daarmee bijna automatisch soms anderen kwetsen. Dat is een minder leuke bijkomstigheid van de regie nemen over jouw leven. Maar wel eentje die soms (gelukkig lang niet altijd) nodig is om van jouw geluk niet alleen andermans verantwoordelijkheid te maken.

Als jij ‘nee’ zegt, raakt dat misschien degene bij wie je niet op het feestje komt. Als je je baan opzegt of op het werk flink zegt waar je mee zit, zien anderen je inderdaad misschien anders dan eerder. Niet meer als de altijd aardige persoon. Maar dat alles hoeft niet slecht te zijn. Teleurstellen hoort erbij. Bij mens zijn. En bij je eigen leven vormgeven.

Vaak lief, maar niet altijd

Dus nee, ik ben niet (meer) altijd dat lieve, leuke meisje. Hopelijk vaak nog wel. Maar ik ben ook af en toe boos, onpersoonlijk, ongeduldig, soms recht voor zijn raap. Vast zelfs weleens onredelijk (ook los van mijn maandelijkse feestje). Het hoort erbij. Al die kanten. Ze maken mij mij. Ze maken me mens. Iemand die lief en aardig is, maar niet koste wat kost en zeker niet (meer) altijd. En daar ben ik heel gelukkig mee.

Laat ik afsluiten met een tegeltjeswijsheid die in mijn ogen klopt als een bus: ‘Door nee te zeggen tegen een ander, zeg je ja tegen jezelf.’

Herken jij iets in mijn verhaal?

leuk lief meisje
Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

19 Reacties

  1. Simone

    Wat een mooi artikel Romy, zet me aan het denken. Het vooral lief zijn voor jezelf, dat is iets waar ik nog veel van kan leren, en wat denk ik voor velen ook lastig is terwijl het zo makkelijk klinkt. Dankjewel voor het delen!

    Antwoord
  2. Daenelia

    Gelukkig ben jij daar eerder achtergekomen dan ik. Door ‘lief’ te zijn nemen mensen soms ook een loopje met je. Klaar staan voor collega’s als zij hulp nodig hebben, prima. Maar vaak betekende dit ook wel: dat als ik een keer hulp nodig had, daar geen lieve collega’s voor waren om mij te helpen. Want juist omdat ik altijd wel klaar stond dacht men dat ik alles wel alleen aankon. Tot en met een periode waarin ik echt naast mijn werk veel te veel taken op me moest nemen omdat er gewoon niemand anders was. Dan merk je dat je dat wel kan, maar ergens breekt er iets wanneer dan niemand je de ruimte gunt om iets minder ‘lief’ te zijn.
    Sinds ik minder ‘lief’ ben gaat alles gewoon beter en ik voel me er ook beter bij. Het heeft ook iets met grenzen aangeven te maken, he? En een klein beetje geloof in je eigen kunnen.

    Antwoord
    • Romy

      Ja klopt, grenzen aangeven is daar sterk aan gerelateerd. En ik herken heel erg wat je beschrijft. Als je bekendstaat als degene die altijd wel lief is en te hulp schiet, kunnen mensen daar ook misbruik van gaan maken. Wat goed dat je het jezelf bent gaan gunnen om soms ook wat minder aardig te zijn. Of beter gezegd: om aardiger voor jezelf te zijn door grenzen te trekken die getrokken moeten worden :)

      Antwoord
  3. Audrey

    Ik beschouw mezelf niet per se als lief (hoewel ik wel steeds vaker van anderen hoor dat ik dat ben), maar er is wel een anekdote waar ik aan moest denken bij dit artikel.

    Ik werd eens heel boos over iets en toen zei iemand anders: “jeetje, als je zelfs jou over de zeik krijgt, dan is het wel echt erg, want jij bent altijd de rust zelve”. Dat heb ik altijd onthouden. Juist als je wél eens een stevige grens stelt als je dat normaal/eerder niet zo vaak deed, maakt dat extra indruk.

    Antwoord
    • Romy

      Wat een mooie anekdote, inderdaad heel treffend! Die ga ik ook onthouden voor als ik een keer twijfel of ik ergens wel wat van moet zeggen.

      Antwoord
  4. Naomi

    Prachtig vind ik dit. Ik ben het met ieder woord eens. Vooral die afsluitende spreuk is er één die ik vaak probeer toe te passen, maar het blijft moeilijk.
    (Overigens denk ik dat ik door vrijwel niemand in eerste instantie zal worden omschreven als lief. Ik heb een beetje de strenge-juf-uitstraling;))

    Antwoord
  5. Johanna

    Heel mooi gezegd. En zo waar. Vooral de mensen die je in zo’n situatie als “niet lief” of “onflexibel” of ….weet ik wat… noemen. Zijn meestal die mensen die geen respect voor anderen hebben, en alleen hun eigen wensen door willen drukken. En geen rekening houden met grenzen van anderen. Heel irritant. Maar ach, het goede is, die mensen hebben zichzelf dan meteen uitgesorteerd. En jij kunt me de andere “lieve” en vooral respectvolle mensen samen werken.
    Of ik als “lief” gezien wordt? Geen idee. Hier zegt men “nett”, wat een beetje tussen lief-rechtvaardig-respectvol en aardig zit. En eigenlijk de lading beter dekt. Ik ben wel “nett” maar ook niet altijd en niet tegen iedereen. Ook ik heb wel eens klanten, die me niet pasten op een “nette” manier de deur gewesen.
    Succes!

    Antwoord
    • Romy

      Je hebt helemaal gelijk. Als mensen achteraf zeggen “Dat is ook niet lief. Dat ben ik niet van jou gewend!”, dan zegt dat vaak meer over hoe zij vanuit hun rol graag hebben dat je je gedraagt dan over jouzelf. En ach, dat soort mensen kun je soms ook maar beter arm dan rijk zijn inderdaad :)

      Antwoord
  6. Noor

    Dit is idd een mooi artikel. Ik denk dat de meeste mensen me ook als lief beschouwen maar van zodra ik opkom voor mezelf ben ik ‘stom’ of ‘gemeen’. Yeah whatever, je moet er niet van verschieten dat als je me behandelt als een stuk vuil, dat ik lief zal blijven.

    Ps op instagram las ik dat je vroeg welke artikels we graag zouden willen lezen. Zelf heb ik geen insta, vandaar dat ik hier reageer. Het lijkt me leuk hoe jouw zoektocht naar werk ging, wat je leerde etc.

    Antwoord
    • Romy

      Tof dat je op deze manier je onderwerpsuggestie doet :) En mooi onderwerp! Ik heb ‘m genoteerd op mijn nog-over-schrijven-lijstje.

      Antwoord
  7. Rachel

    Het mooiste stuk vind ik nog dat je vooral lief moet zijn voor jezelf, want ik denk dat veel mensen juist dat niet doen.
    Weer een prachtig blog artikel geworden!

    Antwoord
  8. Meaghan

    Dank je wel voor het delen Romy. Ik merk dat jouw verhaal mij ook raakt, omdat ik er wel wat een en ander uit herken. Wat naar dat je jezelf zo lang hebt weggecijferd om een bepaald beeld neer te zetten tegenover anderen. Ik probeer zelf ook vaak het lieve meisje te zijn. Iedereen helpen, beleefd blijven, geen nee zeggen en mijn eigen grenzen niet aangeven om anderen te vriend te houden. Ik heb het er een keer met mijn coach over gehad en hij wees mij erop dat dit kan komen door mijn verleden met pesten vroeger. Als ik maar deed wat ze vroegen, dan gingen ze me niet pesten. Dat gedrag zit er bij mij nog steeds een beetje ingeslepen en daardoor ga ik soms mijn eigen grenzen over, om anderen te vriend of tevreden te houden. Terwijl, dit is nu en dat was vroeger… Dus voor mij zit daar ook de groei nog. Ik vind het echt knap en mooi hoe je hier over schrijft en het inspireert mij om ook hiermee aan de slag te gaan. Niet altijd een lief en leuk meisje zijn betekent niet dat we dat helemaal niet meer zijn en meteen een arrogante bitch worden. Net wat jij zegt, je komt voor jezelf op en geeft je eigen grenzen aan. Eyeopener en heel inspirerend! Dank daarvoor!

    Antwoord
    • Romy

      Dank je wel voor je mooie en open reactie! En wat prachtig om te horen dat mijn artikel je inspireerde <3

      Wat rot om te horen hoeveel impact het pesten heeft gehad. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat ook nu nog ervoor kan zorgen dat je mensen liever te vriend houdt. Bij mij is dat lief zijn ook iets geweest wat ik aan vroeger heb overgehouden. Ik las eens ergens dat als je gewend bent iets keer op keer op een bepaalde manier te doen, het een patroon kan worden. Ook in situaties die je op een bepaalde manier doen denken aan nare situaties van vroeger.
      Maar gelukkig kun je die patronen ook doorbreken door - net zo geleidelijk als ze zijn opgebouwd - stapje voor stapje te ontdekken hoe je ook anders kunt reageren. Volgens mij zijn we daar allebei nu stapje voor stapje mee bezig :) Inderdaad, we blijven gewoon lief, maar gewoon wat duidelijker over onze grenzen :) Dat zullen de meeste mensen alleen maar waarderen.

      Antwoord
  9. Lianne

    Heel mooi geschreven! Ik herken mezelf in jouw verhaal. Ik was eerst ook alleen maar van het anderen tevreden stellen, pleasen en door iedereen aardig gevonden te worden. Maar werd ik er gelukkig van en leverde het me echt iets op? Nee. Ik denk nu maar zo: de mensen die mijn aardig en lief hóren te vinden zullen dat ook blijven doen, wat ik ook zeg of doe. Voor de mensen die jou liefhebben en nemen zoals je bent, ben je sowieso een leuk en lief mens. Waarschijnlijk nog wel meer als je ook gewoon eens je mening geeft en nee zegt. Het maakt je mens. Nu probeer ik me ook hier steeds meer van los te laten!

    Antwoord
    • Romy

      Wat prachtig gezegd! En wat heb je daarin een mooie groei qua mindset doorgemaakt. Altijd mensen tevreden willen houden, is een mooi streven, maar helaas levert het je vaak juist niet op wat je ermee hoopt te bereiken. Mensen gaan dan juist eerder over je grenzen heen.
      Heel mooi hoe je dat steeds meer aan het loslaten bent!

      Ik had toevallig laatst een mooie situatie die mij ook liet inzien dat je soms juist meer bereikt door mensen niet te pleasen. Met lood in mijn schoenen mailde ik een opdrachtgever dat ik al een tijdje te weinig uren rekende voor de teksten en daarom mijn tarief omhoog wilde gooien. Hij ging daar niet meteen mee akkoord en eerst dacht ik “Shit, had ik het nu maar niet gezegd; dan was hij nog blij geweest”. Maar het mooie is dat we juist door in gesprek te gaan uiteindelijk tot een middenweg kwamen en dat we ons nu allebei veel fijner bij de samenwerking voelen. Ik krijg sinds dat gesprek zelfs meer waardering voor wat ik doe. Dat opende voor mij echt mijn ogen dat “niet lief” zijn soms juist positief effect heeft :)

      Antwoord
  10. Janne

    Ik streef er zelf liever naar om sympathiek te zijn dan lief. Voor mijn gevoel houdt dat niet per se in dat ik tegen iedereen lief ben, maar vooral dat ik betrouwbaar, eerlijk en positief ingesteld ben. Het kan uiteindelijk juist goed uitpakken om daarbij niet tegen iedereen en in iedere situatie lief te zijn. Stel bijvoorbeeld dat je in een groep bent en dat iemand heel flauwe en best wel rottige dingen zegt. Het is dan goed als je diegene erop aanspreekt, niet lief voor diegene maar voor de algemene sfeer goed.

    Ik hoop dat dit ergens op slaat. Het zijn natuurlijk een beetje wazige termen, iedereen verstaat wat anders onder lief/leuk/aardig/sympathiek zijn. Misschien is dat ook wel de clou, dat je de vorm van lief/leuk/aardig/sympathiek moet vinden die voor jezelf goed is en goed voelt (dus niet de vorm waarbij je jezelf wegcijfert en rottige dingen maar blijft laten gaan).

    Antwoord
    • Romy

      Zeker dat dat ergens op slaat :) Heel mooi verwoord juist, en jouw voorbeeld over iemand in een groep aanspreken inspireert mij ook weer dat het misschien niet altijd gaat om “lief” of “niet lief” zijn, maar eerder over doen wat goed voelt. Soms is dat voor jezelf, soms voor de groep.
      Een mooi inzicht!

      Antwoord
  11. Zo simpel is dan geluk

    Eigenlijk kan ik alleen maar zeggen dat ik mezelf ontzettend in dit verhaal herken. Inmiddels ben ook ik gelukkig op het punt dat ik steeds vaker liever ben voor mezelf en daarmee nee zeg tegen een ander.

    Antwoord
    • Romy

      Wat prachtig dat je staat waar je nu staat en vaker nee zegt tegen anderen! Daar mag je absoluut trots op zijn :)

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente blogs