verhuizen 5

Op huizenjacht #1 | Update over dé locatie, bouwvallen & Bob-wensen

  • 5 mei 2023
  • 15 Reacties
Categorieën: Lifestyle

Het idee van “verhuizen” zat bij Bart en mij al zeker anderhalf jaar in ons hoofd. Maar heel eerlijk? Tegelijkertijd was de nood ook weer niet zó hoog. We hebben een fantastisch appartement en ik ben tamelijk verknocht aan dit fijne kleurrijke interieur. Bovendien hing er één lastig discussiepunt in de lucht dat we al meer dan anderhalf jaar vakkundig uit de weg gingen: hét gesprek over de uiteindelijke woonlocatie. Ik kan je alvast verklappen: we hebben hét huis nog niet gevonden, maar we zijn wel eindelijk uit de plek die het moet worden. In deze update praat ik je volledig bij over onze locatiekeuze, de vele rondjes die we hebben gereden, een paar bouwvallen en de hoop op “een Bob”.

Waarom verhuizen?

Laat ik vooropstellen: dat we kunnen verhuizen en daarbij totaal geen haast hebben, voelt als een enorme luxe. Iets meer dan vier jaar geleden kocht ik dit appartement in mijn eentje. Ik verhuisde hiernaartoe vanuit mijn ouderlijk huis en was op slag verliefd geworden op de grote keuken en het doorzongevoel in de woonkamer. Het feit dat ik eindelijk al mijn Pinterest-ideeën kon loslaten op een echt huis was een feestje. Volledig onze eigen gang gaan op een plek waar je elke centimeter met zorg hebt ingericht, voelt nog steeds als een dagelijks cadeautje.

Dat gezegd hebbende, natuurlijk struinen we niet voor niets Funda af.

Twee thuiswerkers in één appartement

Een paar maanden nadat ik hier kwam te wonen, stuitte ik via een datingsite op dé liefde. Bart dus. De Utrechtse jongen die mijn hart had gestolen. Na twee jaar “LAT-ten” (wat ik altijd überhip vind klinken voor gewoon elk op een eigen plek wonen) verruilde Bart Utrecht voor mijn fijne plekje. Het werd ons huis in plaats van mijn huis.

Toen pas merkte ik dat thuiswerken met z’n tweeën op één etage (zonder goede geluidswering) best uitdagend is. Ik weet het: we boffen dat we aparte kamers hebben. Maar ik was gewend om tijdens het werk het rijk voor mij alleen te hebben. Het was dan ook best even wennen dat we nu (minimaal drie dagen per week) elk gesprek van elkaar kunnen opvangen (en ja, de deuren zijn al dicht!).

Als ik een call heb, kan Bart geen koffie zetten met zijn herriemakende apparaat dat pal naast mijn computer staat. En als hij een call heeft, kan ik niet naar het toilet omdat zijn collega’s anders elk geluidje opvangen.

En nogmaals: dat zijn luxeproblemen. Goede afspraken (en een geweldig leuke huisgenoot hebben!) zijn dé truc voor thuiswerken met een partner. Maar ondanks dat we onze draai erin hebben gevonden, zou het ontzettend fijn zijn om in elk geval een boven en beneden te hebben.

Een stukje groen

Bovendien hebben we allebei één grote droom: een tuintje. Al is het maar een piepklein stadstuintje. Het zou fantastisch zijn als we ergens anders dan alleen in huis onze liefde voor planten kunnen loslaten op een heleboel groen.

Alle etages voor onszelf

Ik zie veel voordelen aan wonen in een appartement (minder kans op diefstal, een VvE voor de buitenkant, het hele huis stofzuigen met één stopcontact…). Maar het grote voordeel van een niet-appartement is volgens mij om alle etages voor onszelf te hebben. Nu zit onze keuken pal boven de slaapkamer van de onderburen. Dat betekent dat ik de keukenmachine ’s ochtends vroeg vaak versleep naar andere kamers om hen niet wakker te maken, dat we de vaatwasser ’s avonds niet uitruimen en dat ik – als vroege vogel én nachtbraker – sowieso best wel oplet dat ik geen overlast veroorzaak. Dáár niet meer op hoeven te letten, lijkt me een mega-luxe.

Ik grapte al dat ik helemaal zin heb om op onmogelijke tijdstippen de vriezerla met geweld open te trekken. Waar een mens al niet blij van wordt!

De zogenaamde “toekomstplannen”

Yup, wij zijn zo’n burgerlijk stel geworden dat “een huis koopt op de groei”, nadenkt over afstanden tot basisscholen in de omgeving en dat soort dingen. Een heleboel vage omschrijvingen om gewoon te zeggen dat we hopen ooit een paar blije guppies te hebben rondlopen. Even voor de duidelijkheid: niet nu of snel, maar ooit. Maar dat betekent wel dat wat extra kamers handig zijn én dat ik op een andere manier naar woonwijken ben gaan kijken. Zo vind ik het zelf belangrijk dat mijn kinderen later opgroeien met verschillende culturen om zich heen. Dat mis ik op de plek waar ik nu woon.

verhuizen 6

Het hete hangijzer

Toch heeft het lange tijd geduurd voordat we van die vage verhuisplannen concreet werk gingen maken. Dat kwam deels doordat we allebei niet heel sterk de drang voelden om weg te gaan. Dit appartement is fantastisch en ik besef maar al te goed dat we met de verkoop van ons huis straks ook iets dierbaars achterlaten. Vooral ik ben zo verknocht aan dit huis dat het even duurde voordat ik de mentale ruimte had voor het idee dat ik straks de sleutels overdraag.

Maar de belangrijkste reden dat het bij vage plannen bleef, was dat we één heet hangijzer heel lang voor ons hebben uitgeschoven. Hét locatiegesprek moest nog gevoerd worden. We wisten van elkaar dat onze droomlocaties ergens anders lagen. Daar moesten we het dus nog over eens worden.

We wonen nu in Aalsmeer en mijn hart ligt in deze regio (net onder Amsterdam). Eén plek stond voor mij altijd al op nummer 1: al in mijn studententijd droomde ik ervan om ooit in Amstelveen te wonen. Dat ligt pal onder Amsterdam en is een grote plaats die alle voorzieningen heeft die je maar wilt, terwijl het toch dorps oogt en heel groen is. Daarnaast had ik een paar dorpjes in de buurt die ik een serieuze optie vond. Barts voorkeur ging uit naar Utrecht, waar hij vandaan komt. Uiteraard niet hartje centrum (hallo, krom liggen voor de hypotheek en alleen iets piepkleins krijgen voor een mega-bedrag!). Maar op het lijstje stonden een paar buitenwijken van Utrecht, Vleuten, Maarssen en andere plekken daaromheen.

De plekken die bij ons allebei niet op het lijstje stonden, hadden we allebei al snel afgeschoten na wat rondjes en Google Maps-sessies (hoi, kritische locatiekiezers hier!). Dus het moest één van de plaatsen op onze lijstjes worden. Maar welke plaats? Hoe maak je zo’n keuze?

verhuizen 4

Rondjes rijden

In eerste instantie zijn we simpelweg rondjes gaan rijden. Ik gidste Bart door elke centimeter van Amstelveen, wees hem op de leukste eettentjes (“Kijk schat, hier heb je superlekkere glutenvrije broodjes!”, luidde mijn beste verkooppraatje), wandelde met hem door parken en deed mijn uiterste best om als een halfbakken makelaar mijn droomplek te verkopen. Andersom liet Bart mij Leidsche Rijn zien, reden we door Vleuten, bekeken we online allerlei wijken rondom Utrecht en struinden we Funda af om te kijken of plaatsen waar we nooit aan hadden gedacht het niet tóch konden zijn.

Ik merkte al snel in de locatiezoektocht dat ik er met ál mijn gevoel in zat. Ik heb vaak met plekken dat ik óf verliefd ben óf het helemaal niets vind. Eigenlijk vind ik heel Nederland leuk. Maar als het gaat om een plek om te wonen, kijk ik met heel andere ogen. Ik merkte bijvoorbeeld pas tijdens de zoektocht dat ik me fijner voel in een wijk waar niet alles gloedjenieuw is, maar waar 65+ers de jonge gezinnen afwisselen. Nooit verwacht dat ik dat zo’n ding vond! Zo hadden we allebei onze afknappers en dingen die we juist wél fijn vonden aan wijken.

De weken waarin we met hét woonplaatsdilemma zaten, waren best spannend. Wat ik net al zei: hoe máák je zo’n keuze? We hadden allebei zo onze argumenten, diepe gevoelens en wensen, en besloten daar ook gewoon steeds – zonder oordeel – heel eerlijk over te zijn. Het idee is wel om een plek te kiezen voor 20 jaar, dus de plek móest voor ons allebei 100% goed zitten. Beslissen waar je gaat wonen is toch wat anders dan een vakantiebestemming voor 7 dagen kiezen.

Uiteindelijk werkte voor ons dé beslissingsmethode die ik altijd gebruik als ik mijn gedachten op orde wil krijgen: lijstjes maken. Zo kwamen we tot de conclusie dat er twee plekken overbleven: in Utrecht zelf niet ver van het centrum of in Amstelveen gaan wonen. Een rondje Funda leerde ons alleen dat Utrecht hem niet ging worden (jeetje, wat betaal je daar veel voor een huis waar alleen de muren van kunnen blijven staan!). Zo viel de keuze op dé stad waar ik al als klein meisje van droomde als woonplaats.

*tromgeroffel*

We gaan naar Amstelveen!

En dat is een keuze waar we, al die rondjes, lijstjes en gesprekken verder, gelukkig allebei heel erg blij van worden.

verhuizen 2

Dé plek waar ik van droomde

Het grappige is: verhuizen voelde altijd spannend en eng en als iets waarvan ik niet wist of ik het (nu) wilde. Maar sinds ik weet dat het Amstelveen wordt, ben ik veranderd in een nogal enthousiaste Funda-stalker en kan het hele huizen zoeken me juist niet snel genoeg gaan.

Amstelveen tikt alle must-haves op de lijstjes van ons beiden aan. Er is meer groen dan in elk Randstad-dorp dat ik in deze omgeving ken. Er zijn prachtige parken. We gaan er qua openbaar vervoer 101 stappen op vooruit. Ik heb een rechtstreekse tram naar mijn geliefde Amsterdam. We hebben een bioscoop, een mega-winkelcentrum, een theater… En dat alles op fietsafstand! Er is meer diversiteit dan in Aalsmeer (qua leeftijden, afkomst en culturen). Er wordt ontzettend veel georganiseerd. Er zijn leuke ondernemersactiviteiten. We hebben er veel restaurants en eettentjes. En we zitten een kwartier dichter bij Barts vader dan nu én wonen twintig minuten bij mijn ouders vandaan.

Kortom: ik ben een gelukkig mens dat deze plek straks ons thuis is én ik ben tegelijkertijd Bart heel dankbaar dat hij deze kant op wil komen. Het is een keuze die we 100% samen hebben gemaakt, en het voelt heel bijzonder om straks in een andere plaats dit nieuwe prachtige avontuur aan te gaan.

kat in een appartement 3

En dan: de zoektocht!

Enthousiaste verhuisplannen maken betekent ook meer tijd op Funda doorbrengen dan goed is voor je dagelijkse concentratie. Je wilt niet weten hoe vaak ik mijn standaard geopende Funda-tabblad ververs op een dag. Nu zijn wij een tikkeltje lastige huizenzoekers. Of nou ja, je kunt het ook als “makkelijk” beschouwen, zoals de aankoopmakelaar zei. We zoeken namelijk (om meerdere redenen) in twee specifieke wijken (en een stukje van een derde wijk). Dat betekent wel dat we een mini-zoekgebied hebben en dat Funda niet barst van het wekelijkse nieuwe woningaanbod. Aan de andere kant zijn we wel lekker duidelijk in onze wensen.

Alle huizen die in deze wijk voorbij zijn gekomen, hebben we uiteraard grondig bekeken. Hoewel we openstaan voor huizen waar nog tamelijk wat aan moet gebeuren (we moeten dan alleen onze eigen “Bob” (die van Kopen zonder Kijken!) vinden om daarbij te helpen, want we zijn zelf geen al te beste klussers!), kwamen we best wel wat huizen tegen waarvan alleen de muren zouden blijven staan. Ik kan dankzij de woonprogramma’s op tv tegenwoordig best aardig door oubollige interieurs en knaloranje Bruijnzeel-keukens heen kijken. Maar sommige vervallen pareltjes leken me zonder “een Bob” in onze kennissenkring toch iets té hoog gegrepen als eerste klusproject.

Voor hoe lang nog?

Gelukkig hebben we er ook een bezichtiging opzitten bij een huis waar wel het nodige van kon blijven staan. Niet helemaal ons ding, maar het was alsnog leuk om als generale repetitie te zien hoe zo’n eengezinswoning er nu eigenlijk uitziet en waar je op moet letten.

Verder houden we lekker Funda in de gaten. Ik heb er alle vertrouwen in dat hét droomhuis vanzelf wel voorbijkomt. En nogmaals: het voelt als een enorme luxe dat we daarmee geen haast hebben. We kunnen wachten totdat dat ene prachtige huis zichzelf laat zien. Tot die tijd genieten we extra van het fijne stulpje waarbij nu nog ons naambordje voor de deur hangt. Voor hoe lang nog? Daar zijn we zelf ook reuze-benieuwd naar!

Hoe heb jij jouw woonplaats uitgekozen?

BLIJF OP DE HOOGTE

Laat je e-mailadres hieronder achter. Dan stuur ik je een mailtje zodra ik een nieuw bericht heb geplaatst.

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Naomi 5 mei 2023 op 8:31 am - Beantwoord

    Zo leuk om meegenomen te worden in jullie zoektocht! Heel fijn dat de keuze voor een woonplaats nu in ieder geval duidelijk is. Nu eerst kijken zonder kopen en dan kijken met kopen?;)

    • Romy 5 mei 2023 op 11:04 pm - Beantwoord

      Haha precies! We zijn nu vooral volop aan het kijken zonder kopen, zodat er hopelijk straks wel een aankoop van komt 😉

  2. Johanna 5 mei 2023 op 8:58 am - Beantwoord

    Benieuwd wat het wordt. Mijn schoonmoeder woont in Amstelveen, Alpenrondweg, en daar zijn de huizen erg duur geworden. Verder klaagt ze dat heel veel woningen door bedrijven worden opgekocht en dan per kamer aan veel buitenlandse medewerkers worden verhuurd. Daardoor is de sociale structuur in de wijk totaaal weg. Zij woont er al vanaf het begin. Succes!

    • Daenelia 5 mei 2023 op 10:54 am - Beantwoord

      Je weet dat je daar bezwaar tegen kan maken, toch? Daarom staat die aanvragen ook altijd in de buurtkrant (of de stadskrant van amstelveen). Mijn oude buren hebben succesvol een aanvraag laten vervallen omdat er in de buurt te veel huizen/flats per kamer werden verhuurd. Amstelveen is BIJ UITSTEK een gemeente die daar goed mee omgaat. Tip 🙂

    • Romy 5 mei 2023 op 11:03 pm - Beantwoord

      Wat toevallig! Dat is één van de buurten waar we zoeken 🙂 De Alpenrondweg is ook een prachtige straat (we zijn daar laatst nog doorheen gelopen)! Wel jammer dat er veel woningen commercieel worden verhuurd en dat ze daardoor de sociale structuur wat mist!

  3. Shirley 5 mei 2023 op 10:36 am - Beantwoord

    Wat leuk! Ik hoop dat er snel een mooi huis op jullie pad komt. En afscheid nemen blijft moeilijk. Ik heb een traantje gelaten na de overdracht van mijn eerste appartement. Gelukkig buiten het zicht van de nieuwe bewoner, haha! Veel succes en plezier met de zoektocht.

    • Romy 5 mei 2023 op 10:59 pm - Beantwoord

      Ah ik snap ik helemaal dat je toen een traantje hebt gelaten! Zeker afscheid nemen van een eerste eigen huis is toch best een lastig idee! Maar als we hét huis straks hebben gevonden, krijg ik er ongetwijfeld iets nog mooiers voor terug 🙂

  4. Daenelia 5 mei 2023 op 11:00 am - Beantwoord

    Ik kijk nu al uit naar enkele ondernemers-events waar we dan misschien wel samen naar toe kunnen 🙂 😀 Ik ben zelf wel blij dat we weer in een apartment wonen, maar je moet het ten minste ervaren hebben om een ‘heel huis’ te hebben, denk ik. Dat gun ik iedereen. Het is inderdaad fijn geen boven-en benedenburen.
    Maar … ga jij dan echt al om 6 uur met je keukenmachine aan de slag??? Want misschien zijn je buren gewoon een beetje … kleine … ehm … zeurdertjes? Misschien? Tussen 8 uur in de ochtend en 9 uur (of 10 uur) in de avond moet je gewoon je ding kunnen doen in huis. Ik geloof er geen snars van dat het uitruimen van de vaatwasser zoveel overlast veroorzaakt dat buren daar wakker van worden. Ik word er al niet wakker van als mijn gozer de vaatwasser uitruimt, in ons eigen appartement. En ja, ik hoor de wasmachine van de bovenburen. En als de kindjes in bad gaan. En als de buren over de gallerij lopen. Duh.
    Of gooien jullie elke ochtend alle borden stuk op de grond ‘Hoppa!’, a la Zorba de Griek?

    • Romy 5 mei 2023 op 10:58 pm - Beantwoord

      Ja, ik ook! Lijkt me leuk! 🙂
      Enne, de onderbuurman is inderdaad een tikkeltje overgevoelig, haha. Hij kwam laatst aan de deur vanwege een zoemgeluid om 11 uur ’s avonds dat hem uit zijn slaap hield. Dat bleek mijn elektrische tandenborstel te zijn waarmee ik gewoon netjes in de badkamer poets. Ik heb hem uiteindelijk maar subtiel getipt dat ik zelf oordopjes een enorme uitkomst vindt 😉
      Net wat je zegt: in appartementen (zeker uit de jaren ’60) hoort het erbij dat je wat geluid hebt. Onze bovenburen rennen weleens hard achter de hond aan, wat je vrij goed hoort. Maar moet zeggen dat ik daar zelf altijd juist wel om kan lachen. En veel langer dan 5 minuten duurt het toch niet (bij mijn tandenborstel ook niet overigens :P).

  5. Geke 5 mei 2023 op 4:02 pm - Beantwoord

    Wat fijn dat er duidelijkheid is waar jullie willen gaan wonen. Hopelijk komt dat droomhuis dan binnenkort voorbij :).

    Wij zijn indertijd van regio veranderd. We zochten eerst in het Antwerpse (mijn man is van daar en we woonden in het centrum van Antwerpen). Maar wat we graag wilden, was daar echt niet betaalbaar. Zelfs voor iets dat helemaal gestript moest worden, betaalde je stukken van mensen.
    Dus zijn we uiteindelijk ‘over het water’ beland, iets waar ik nog elke dag blij voor ben. Het is iets dichter bij mijn familie en hier vonden we wel een mooi losstaand huis dat we konden betalen en waarbij we nog wat over hielden voor de nodige renovatie. Ook is de mobiliteit hier veel beter (niet meer eerst die Antwerpse ring over voor we ergens naartoe kunnen). Meer nog, in de stad doen we alles met de fiets.

    • Romy 5 mei 2023 op 10:55 pm - Beantwoord

      Wat mooi dat jullie in deze nieuwe plek zo’n fijne woonplaats hebben gevonden! Helaas zijn woningen in de stad inderdaad soms zo prijzig of heb je een complete bouwval voor alsnog een vrij stevige prijs. Dan is een woning iets verder daarvan af een enorme uitkomst 🙂 En het is natuurlijk heerlijk om daardoor een fijn stukje groen om je huis te hebben!

  6. Irene 5 mei 2023 op 9:06 pm - Beantwoord

    Spannend, leuk! En fijn dat we mogen meevolgen. Lijkt me wel zo handig dat de woonplaats alvast geen dilemma meer is.

  7. Simone 6 mei 2023 op 5:40 pm - Beantwoord

    Leuk dat je ons zo meeneemt ik jullie proces. Bij ons was het eigenlijk niet per se gepland dat we gingen wonen waar we nu wonen. We keken voornamelijk in Breda. Maar ik stuitte op een nieuwbouwwijk in ons huidige dorp waar nog maar één huis beschikbaar was. Dat werd die van ons. En uiteindelijk ben ik heel blij met waar we nu wonen!

  8. Anouk 7 mei 2023 op 11:04 am - Beantwoord

    Wat een leuk proces om mee te lezen! Wij zijn ook bezig met het kopen van een huis. Mijn man is geboren en getogen in Assen en wil daar heel graag blijven. Ik wou wel graag weer terug naar een dorp. Toen mijn man een baan kreeg in Zwolle werd een van de eisen: een station, zodat er niet direct een 2e auto (en dus veel meer kosten) hoeven te komen. In Drenthe blijven dan Beilen (waar ik vandaag kom) en Assen over. Dus we gaan nog zien wie er zijn zin krijgt. We zoeken nu in beide plaatsen 🙂

  9. Nynke 8 mei 2023 op 3:07 pm - Beantwoord

    Wij zijn ook op zoek naar een koophuis hier in Frankrijk. In de prijscategorie die wij kunnen betalen, moet er meestal wel verbouwd worden. En soms inderdaad het hele huis gestript worden. Plus zelf hebben we ook de nodige eisen.
    Wij hebben een ruim zoekgebied en bekijken per huis of we het wat vinden.
    Succes met jullie zoektocht!

Recente blogs

Je grenzen aangeven? Dat kun jij! (7 tips)

25 juni 2019|Persoonlijke groei|

Je grenzen aangeven? Ik geef toe: mijn hobby is het niet. En mijn grootste talent ook niet. Wel is het iets waar ik het afgelopen jaar hard aan heb gewerkt en veel mee heb geoefend. Ik durf wel te zeggen dat het me nu een stuk beter afgaat. Dat komt deels door een training die ik vorig jaar volgde, maar eigenlijk vooral door het leven. Oftewel, door in situaties te belanden waarin ik mijn mond wel móest opentrekken. Een paar handigheidjes komen bij mij goed van pas om mijn grenzen aan te geven. Zeven van die tips wil ik maar al te graag met je delen.

Mijn ervaring met de Curly Girl-methode (van slag naar krullen?)

30 november 2021|Lifestyle|

Al vanaf dat ik jong ben, droom ik van een enorme krullenbos. Als tiener kocht ik dan ook vol goede hoop mijn eerste krultang en krulborstel om daarmee mijn krullendroom in vervulling te laten gaan. Nee, helaas. Maar toen deed de kapper een hoopgevende uitspraak: “Je hebt slag in je haar. Daar kun je meer mee.” Zo kwam de Curly Girl-methode op mijn pad. Lekker gemaakt door de jaloersmakende voor- en na-foto’s op internet was ik hier heel nieuwsgierig naar. Zou het dan toch? Ik deel mijn ervaring met de Curly Girl-methode na 5 maanden.

Vrolijke cadeautip: HEMA Happiness Planner

12 december 2016|Lifestyle|

Deze week gooide een vriendin een onwijs lief cadeautje bij mij door de brievenbus: de HEMA Happiness Planner. Er zat een heel lief briefje bij, waarin ze vertelde dat ze mijn blog graag las en bij deze planner meteen aan mij moest denken. Ik kreeg een grote glimlach op mijn gezicht door dit spontane, persoonlijke cadeau en het lieve briefje. Die glimlach werd nog groter toen ik de Happiness Planner opensloeg en de inhoud bekeek. In dit artikel laat ik je meekijken in dit vrolijke notitieboekje.