Project Samenwonen | Van mijn huis ons huis maken – een update!

samenwonen ervaringen

Toen ik 2,5 jaar geleden op huizenjacht ging, stond bovenaan mijn wensenlijstje een belangrijk punt: minimaal één extra kamer. Op dat moment was ik hartstikke single. Toch wilde ik er rekening mee houden dat ook op mijn pad vast ooit een Mr. Right zou komen aanwandelen. Je weet maar nooit, dacht ik nog. Nu is het moment daar: het extra kamertje wordt gebruikt als werkkamer door mijn meest favoriete jongen. Project Samenwonen gaat beginnen.

Een sprong terug in de tijd

Nog even terug naar twee jaar geleden. In mijn eentje jagen op een koophuis voelde soms best wel dubbel – ook al wilde ik dat toen niet toegeven. Aan de ene kant voelde ik me superstoer toen ik in mijn uppie mijn koopcontract ondertekende en was het een feestje om alle interieurkeuzes alleen te maken (niemand die me uit mijn hoofd kon praten om een roze stoel te kopen!). Aan de andere kant vond ik het soms ook jammer dat ik al die eerste keren niet met een partner kon delen. Zelfs kibbelend over kussenhoezen door IKEA lopen, leek me opeens best gezellig.

Toch ben ik – terugkijkend – superblij dat het blijkbaar mijn pad was om eerst een tijdje in mijn uppie wat op te bouwen hier. Ik had die singletijd in mijn eigen huis voor geen goud willen missen. Nee hoor, niet omdat ik er wilde avonturen op nahield. Wel omdat het me heeft gemotiveerd om mezelf beter te leren kennen, goed voor mezelf te zorgen en te ontdekken dat ik soms ook prima gezelschap aan alleen mij heb.

En toen was hij daar!

Zal je net zien dat ik de ware net na het kopen van een huis tegen het lijf roep, grapte ik soms tegen vriendinnen. Toen had ik niet gedacht dat dat daadwerkelijk zo zou zijn. Ik was net een paar maanden eigenaar van mijn woning toen ik Bart na twee weken Parship-gesprekken ontmoette op het Centraal Station in Amsterdam. Nadat we elkaar drie zoenen hadden gegeven, volgden een fijne wandeling, een verkoelend drankje bij Starbucks (want: hittegolf!) en vervolgens nog vele dates, de eerste ontmoetingen met ouders en even later dé vraag: “Wil je mijn vriendinnetje zijn?”. Nou en of.

1,5 jaar verder

Deze maand zijn we precies 1,5 jaar samen. Aan de ene kant voelt het alsof die tijd voorbij is gevlogen, aan de andere kant kan ik me niet meer voorstellen dat hij ooit niet in mijn leven was.

In die periode hebben we ontzettend veel meegemaakt. Heel veel mooie dingen, maar ook verdrietige dingen. Een van de meest verdrietige dingen is dat we vorig jaar na intense weken en maanden afscheid van mijn lieve schoonmoeder moesten nemen. Hoewel ik er niet vaak over praat op mijn blog, is dat gemis en verdriet natuurlijk iets wat niet zomaar slijt en heeft dat nog steeds enorm veel impact.

Het besef dat je ook op die momenten veel aan elkaar hebt, is tegelijkertijd iets heel bijzonders. We kunnen veel dierbare momenten samen koesteren – soms ook met een arm om de ander heen. Hij is degene die mij motiveert om niet alsmaar door te rennen, die ervoor heeft gezorgd dat ik nog meer open ben, die mijn liefde voor koken en bakken heeft aangewakkerd, en die me ook nog mooi vindt als ik met mijn coronacoupe, uitgelopen mascara en een badjas aan op de bank hormonaal zit te zijn.

De volgende stap: samenwonen

Samenwonen is geen onderwerp waar we het al duizenden keren over hadden gehad. We keken wel al heel lang enthousiast samen naar leuke woonprogramma’s, maar verder dan fantaseren over “ooit” ging het niet. Toch kwam het onderwerp begin dit jaar serieus ter sprake. Niet samenwonen in een nieuw koophuis, maar in mijn fijne huisje. Mijn hart sloeg een slag over toen Bart dat voorstelde. Nou en of dat ik dat zag zitten.

Als ik anderen vertel dat we gaan samenwonen, is vaak de eerste vraag “Wat leuk! Wanneer?”. Maar nee, we hebben geen datum. Langzamerhand zijn we al zo’n beetje half gaan samenwonen. Door het thuiswerken tijdens corona zien we elkaar sowieso vaker. Wanneer het dan echt allemaal officieel is dat hij hier fulltime woont, dat zien we vanzelf wel.

Overhemden en frietsokken

Samenwonen betekent liefdevol plek maken voor een ander. Een mini-stukje van mijn badkamerkastje is inmiddels opgeofferd voor scheerschuim, after-shave en gel. Ik ben het helemaal gewend om in de wasmand onderbroeken tegen te komen die niet lijken op iets wat ik zou aantrekken. Ik heb opeens meer verstand van Italiaanse overhemden (zo vind ik die van Gentile Bellini heel mooi – misschien een leuk verjaardagscadeau!), tref regelmatig frietsokken in de was aan (heb ik hem zelf ooit gegeven!) en voel me helemaal trots als ik hem kan verrassen met een pannenkoekenkontbijtje.

Als ik door webshops struin, werp ik opeens ook een blik op de slim-fit overhemden, de paar ingrediënten die hij zo lekker vindt of op dat ene zoutlampje waar hij altijd zo enthousiast over is. Op elk van die momenten bekruipt me stiekem een bescheiden geluksgevoel.

samenwonen ervaringen

Succesvolle relatietesten

Ik vind het leuk om van mijn huis langzaamaan ook Barts plek te maken. Daar hoefde overigens niet veel voor te gebeuren. Ik ben gezegend met een man die mijn kleurgebruik wel kan waarderen. Zelfs mijn roze prinsessenstoel is door de keuring heen gekomen. Hij lijkt mijn verslaving aan plantjes kopen inmiddels ook geaccepteerd te hebben. Andersom heb ik er vrede mee dat zijn knaloranje Fatboy hier een plekje heeft gekregen en dat mijn kledingkast één deur groter is geworden. Geen sokkenla meer hoeven delen is een fijn idee.

Sowieso hebben we al de nodige relatietesten overleefd. De uitdaging van samen aan de eettafel werken hebben we glansrijk en zonder discussies doorstaan. We hebben de grote relatietest van het in elkaar zetten van een PAX-kast overleefd zonder losse schroeven, scheve planken en heftige ruzies. Oh ja, ook Pippa heeft inmiddels (voor af en toe) Barts schoot goedgekeurd als nieuwe zitplek. Maar belangrijker dan dat alles, we zijn nog steeds niet uitgekeken op elkaar. Verre van.

De struggles en successen

Dat ene extra kamertje dat ik ooit zo vurig wilde, wordt nu inderdaad goed gebruikt. Met liefde heb ik mijn logeerkamer laten veranderen in een werkkamer voor Bart. Toegegeven: samenwonen is ook een kwestie van compromissen sluiten. Soms slingerende sokken tegenkomen of de verfrommelde theedoek op het aanrecht accepteren voor wat-ie is. Bart moet soms dealen met mijn flinke dosis eigenwijsheid (“Ja maar, ik doe het altijd zo!”), mijn voorliefde voor foute tv-programma’s, een huis vol kleur, mijn neiging om van elke zucht van Pippa een foto te maken en mijn strakke indeling van de voorraadkast waarin elk item een vaste plek heeft. Zo houden we het spannend!

Het mooie van samenwonen

Hoewel het me heerlijk lijkt om ooit samen een huis met tuin en extra ruimte te hebben, zitten we voor nu heel fijn hier. In mijn vertrouwde huis (waar ik over twee weken alweer twee jaar de sleutel van heb!), met mijn meest favoriete persoon samen.

Dat ik thuiskom van een vriendin en weet dat er iemand op me wacht – dat gevoel zorgt ervoor dat ik net iets harder mijn gaspedaal intrap. Dat je dan samen de dag kunt doornemen, met elkaar lacht, een arm om je heen hebt als je dat nodig hebt, fijne gesprekken kunt voeren en niet alleen bent. En vooral dat je weet dat je dat alles met een écht leuk persoon mag delen – dat vind ik het allerfijnste vooruitzicht van samenwonen.

Toen ik mijn huis kocht, had ik nooit kunnen bedenken dat er twee jaar later voor mijn gele muur zo’n leuk persoon zou zitten te werken. Bof ik even!

Woon jij samen? En wat vind jij daar het leukst aan?

-
Volg:
Deel:

31 Reacties

  1. 23 februari 2021 / 09:03

    Hij boft ook maar met jou! Fijn om er nu samen jullie plek van te maken. Die werkkamer is nu niet echt een overbodige luxe. Ik leerde mijn vriend kennen een week nadat mijn hypotheek goedgekeurd werd. Zit er een vloek op die appartementen? ;-)
    Shirley blogde over…Deze boeken las ik de afgelopen tijd

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 10:52

      Haha, je zou het haast denken! Ze zeggen natuurlijk niet voor niets ‘Liefde komt op je pad als je het het minst verwacht’ ;)

  2. 23 februari 2021 / 09:43

    Ik vond/vind het zo fijn om tegelijkertijd allebei thuis en toch bij elkaar te kunnen zijn. In het begin merkt ik dat het rust gaf om niet meer steeds te hoeven logeren. Dat je gewoon je eigen gang gaat, maar er is ook iemand anders in huis. En ja, dat levert af en toe ook irritaties op, maar zo lang die niet de overhand krijgen gaat het goed.

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 10:51

      Precies dat lijkt mij ook heel fijn! Niet steeds heen en weer reizen en agenda’s op elkaar afstemmen, maar gewoon een groot deel van de tijd in hetzelfde huis zijn en daarbij natuurlijk ook lekker je eigen ding doen (maar wel met leuk gezelschap op de achtergrond).

  3. 23 februari 2021 / 09:54

    Aww wat een mooi artikel! Ik vind het nog steeds ontzettend leuk dat jullie samen gaan wonen en dat jullie van jouw huis jullie plek gaan maken. Destijds vond ik het ook super stoer dat je gewoon in je eentje een huis ging kopen en ik begrijp ook wel dat je dat liever met je partner had gedeeld, maar dat kan ik de toekomst altijd nog samen met Bart! Je hebt nu juist een hele mooie ervaring waarin je gewoon als zelfstandige power vrouw je appartement hebt gekocht! En kijk jullie nu eens, aan elkaar wennen, compromissen sluiten en vooral heel veel genieten van jullie momenten samen! Het is je gegund!
    Ik kan ook echt niet wachten om eindelijk met Luuk samen te gaan wonen! In augustus krijgen we de sleutel, maar dan moeten we ook nog klussen en ondertussen meubels shoppen. Wij hopen dat het in oktober of november eindelijk zo ver is!
    Meaghan blogde over…Mijn favoriete liedjes van… | Elvis Presley

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 10:50

      Thanks voor al je onwijs lieve woorden! <3 Ik ben achteraf ook blij dat ik eerst in mijn eentje een huis heb gekocht en daarna Bart heb ontmoet. Denk dat dat gewoon echt het pad is geweest dat voor mij bestemd was, zodat ik nog meer op eigen benen kon staan :)
      Zo gaaf dat jullie over een aantal maanden ook de sleutel van jullie allereerste woning krijgen. Ik ben natuurlijk ook heel benieuwd hoe het er bij jullie qua inrichting uit komt te zien :)

  4. 23 februari 2021 / 10:25

    Ik snap het, zeker van dat eerst alleen wonen. En je kan heel goed langzaamaan bij elkaar intrekken, daar hoef je geen harde datum aan te geven (tot je de huur moet opzeggen of een verkoopmakelaar moet inzetten). Wij hebben er ruim 4 jaar over gedaan voor we 24/7 bij elkaar waren.
    Hoe leuk ik het ook heb met mijn gozer, het is niet zo heel anders dan op mezelf wonen. Of, wel anders, maar ik zie het niet als een ‘status’, dat samenwonen. Voor ons was het meer een opluchting dat we in hetzelfde land woonden, geen vliegtuig meer hoefden in te stappen om elkaar te zien en we eindelijk verder konden met ons leven. Het was een beetje als een ritssluiting, waarbij al die tandjes netjes in elkaar sloten.
    Er is niet specifiek iets leuk aan samenwonen. Dat klinkt dan weer kil, maar dat is het niet. Na bijna 20 jaar weet je wat je aan elkaar hebt. .. Hij kan goed afwassen? Hij vindt het niet erg om de hond ‘s avonds uit te laten? ‘He has my back’. Dat is het, dat zinnetje.
    (En als jouw gozer een oranje zitzak heeft, dan lijkt hij meer op jou dan je denkt ;) )
    Daenelia blogde over…Wat we gaan doen in 2021

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 10:48

      Wat moet het fijn zijn geweest om niet meer de grens over te hoeven om elkaar te zien! Lijkt me heerlijk dat jullie nu wel samen in één huis (en in één land) kunnen wonen.
      ‘He has my back’ vat het voor mij inderdaad ook samen. Dat je gewoon weet dat je op elkaar kunt rekenen – op goede en minder goede momenten, da’s misschien wel het belangrijkst.

  5. 23 februari 2021 / 11:13

    Heerlijk artikel, laat de samenwoonspam maar beginnen hoor! Ik weet nog goed toen ik bij andre ging wonen! Ik liet daarvoor mijn eerste piepkleine appartementje en een baan achter en ik heb er nooit een seconde spijt van gehad. Het was wel echt een mannenhuis, maar gelukkig is andre nooit zo moeilijk en heb ik daar en ander (understatement) aan veranderd toen ik er kwam. Ons roze (!) huis heeft toen zelfs nog in de Yes gestaan. Ah, memories! Ik vind samenwonen heerlijk en natuurlijk heb je af en toe een struggle (maar ik doe het zo!) en dat hoort er gewoon bij.
    bychristiana blogde over…Een kast slim indelen, zó doe je dat in 4 stappen

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 10:44

      Haha, heerlijk dat je een vrouwelijke draai aan Andrés huis kon geven! Ik denk om eerlijk te zijn dat bijna elk mannenhuis dat wel een beetje vrouwelijke gezelligheid kan gebruiken ;)

  6. 23 februari 2021 / 11:14

    Bij mij was de volgorde net ietsje anders, maar het scheelt niet veel. Ik was al op zoek naar een huis voor ik O. leerde kennen, en toen ik dit huis vond, waren we net aan het daten. We hebben wel samen door de IKEA gelopen dus, maar ik had wel de beslissende stem omdat ik eerst eventjes alleen wilde intrekken. Maar al heeeeel gauw wilde ik niet meer dat hij wegging nadat ik de sleutel eenmaal had, haha.

    Enne: ben wel benieuwd waar de oranje Fatboy terecht is gekomen? Heb hem nog niet op je foto’s gespot…
    Audrey blogde over…“Gewoon een nestje van een particulier”: over grijze gebieden in de hondenfok

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 10:43

      Wat toevallig dat je net tijdens het daten je droomhuis vond! En natuurlijk gezellig dat jullie daardoor samen konden IKEA-shoppen. Meteen een goede kans om al aan het begin van de relatie die relatietest aan te gaan :P Ik snap heel goed dat je daarna liever samen wilde zijn. Ik vond het zelf ook wel een magisch moment toen ik Bart na een tijdje de sleutel van mijn huis gaf.

      De oranje Fatboy ligt trouwens onder Barts bureau. Een beetje verstopt dus! ;)

  7. 23 februari 2021 / 12:12

    Ach wat super leuk dit zeg! Het doet me ook enorm denken aan toen mijn man bij mij introk. Dat gebeurde volgens mij ook na ongeveer 1,5 jaar samen te zijn. Geniet van het samen zijn en deze hele mooie ontwikkeling in jullie relatie <3
    Simone blogde over…Even tijd voor een update! | Persoonlijk

  8. 23 februari 2021 / 12:33

    Zo’n fijn artikel! Volgens mij ben jij helemaal in de wolken over je nieuwe eigen Samenwoon-project ;) Heerlijk om te lezen en ik kreeg er spontaan de glimlach van op mijn gezicht. Het doet mij zelf ook een beetje verlangen naar een eigen stekje, maar dat is nog niet zo aan de orde.. komt ooit wel, hoop ik ;) Geniet van jullie samen zijn!
    Evelyne – Gouden Momenten blogde over…Expeditie 2021 #5 – Ik wil een opleiding volgen

  9. 23 februari 2021 / 12:41

    Wat heerlijk dat jullie zo langzamerhand gaan samenwonen! Geniet er lekker van <3 Ik woon al 3 jaar samen en het bevalt nog steeds prima. En ach, rondslingerende sokken en dat soort dingen neem je dan maar voor lief ;)
    Lianne blogde over…Chicklit of feelgood?

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 01:20

      Haha, precies! Liever een lieve vriend met slingerende sokken dan een minder leuke vriend die keurig netjes is ;)
      Mooi om te horen dat jullie ook al 3 jaar met veel plezier samenwonen. Wat gaat dat snel trouwens! Ik kan me nog goed herinneren dat jullie net het huis hadden gekocht samen :)

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 01:19

      Ja, koken voor twee personen vind ik zelf ook makkelijker! Als ik alleen voor mezelf kook, maak ik toch ook vaak twee porties (om er eentje in te vriezen) :)

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 01:18

      Wat lief! Ik vond dat ook zo’n mooie symbolische vraag :) Ik begreep pas later van vriendinnen dat dat helemaal niet zo gebruikelijk meer is tegenwoordig.

  10. 24 februari 2021 / 00:37

    Leuk dat jullie gaan samenwonen! :-D Gefeliciteerd! Ik heb twee keer samengewoond. Als het een goede relatie is, kan dat erg fijn zijn. Zolang je ook maar je eigen plekje hebt in huis :-)

  11. 24 februari 2021 / 17:21

    Wat super leuk! Wij zijn gaan samenwonen toen we nog maar net een jaar samen waren en het was echt de beste keuze ooit. Het is zo fijn dat je niet meer heen en weer hoeft te reizen naar elkaars huis, je hebt meer tijd voor elkaar (en jezelf).

  12. 25 februari 2021 / 11:39

    Zo leuk om te lezen! En super leuk dat het steeds meer naar echt samenwonen toe gaat. Ruim 7 jaar geleden trok ik bij John in en het was wel echt een mannenhuis. Maar zo leuk dat we er samen ons huis van hebben gemaakt (met meer een vrouwelijke touch uiteraard ;-)) met de hulp van PAX-kasten en andere fijne IKEA meubels. Het fijne van samenwonen is dat je altijd iemand hebt om letterlijk en figuurlijk bij thuis te komen.
    Giovanna Jansen blogde over…Beroepen voor schrijvers

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 00:41

      Hihi, leuk dat je ook een vrouwelijke touch aan het huis hebt kunnen toevoegen! Ik denk stiekem dat elk mannenhuis eigenlijk wel een vrouwelijke touch-up kan gebruiken :)

  13. 25 februari 2021 / 22:18

    Enige deelneming. Idd verdriet en herrineringen gaan nooit weg.

    Wat zijn frietsokken ?

    Beetje bij beetje word het wel jullie thuis.

    Mmm even denken bijna 11 jaar tesamen, getrouwd en een peuter en baby, huisdieren in huis.
    Het leukste aan huis vind ik. Als er iets kapot is dat je het kan vermaken. Bij iets huren moet je wachten op de huisbaas en geloof je dat kan lang duren
    2saram blogde over…Schoenen

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 00:37

      Wat mooi dat jullie al 11 jaar samenwonen – inmiddels ook met twee kindjes en huisdieren erbij.
      Frietsokken zijn Happy Socks met frietjes erop gedrukt – aangezien mijn vriend gek is op friet :)

  14. 26 februari 2021 / 14:30

    super hoor, ik heb ruim 13 jaar samen gewoond met mijn ex toen het uitging was ik verdoofd, ik woonde alleen met mijn 3 katten in een eensgezinswoning en eigenlijk niemand verder om me heen behalve mijn ouders. Ik heb dit ruim een jaar volgehouden toen kwam mijn huidige partner op mijn pad, een hele andere relatie, andere normen en waarden en na een jaar relatie besloten samen te gaan wonen omdat hij een mooi appartement toegewezen kreeg. Ik moest verhuizen, dus na 32 jaar weg uit mijn vertrouwde omgeving en op naar het westland, dat was even slikken, andere mentaliteit, andere baan, andere mensen om mij heen een ander huis en toch voel ik mij hier meer thuis dan ik me in die 13 jaar heb gevoeld… Ik zou het voor geen goud willen ruilen of terug draaien! Samen is leuker dan alleen is mijn mening en als je met de juiste bent voel je dat direct en geef je eigenlijk niks echt op

    • Romy
      Auteur
      28 februari 2021 / 00:34

      Wat mooi zeg dat je je helemaal thuis voelt, ondanks dat het zo’n totaal andere situatie en omgeving zijn! Een heel goed teken natuurlijk! Je hebt helemaal gelijk: samenwonen met iemand bij wie je echt jezelf kunt zijn, betekent dat je eigenlijk ook niet echt iets op hoeft te geven.

  15. 28 februari 2021 / 22:03

    Zo leuk dat jullie gaan samenwonen! Ik heb ‘altijd’ samen gewoond en nooit op mezelf alleen. We hebben samen ons koophuis gekocht en later dit huis. Leuk juist om te merken dat jullie van JOU huis echt een JULLIE huis gaan maken. Dat is denk ik sowieso belangrijk. Het leukste aan samenwonen? Het echte thuis gevoel & thuis komen <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge