stom

STOM | Lijstje met onbenullige dingen waar ik iets van vind

  • 10 maart 2023
  • 7 Reacties
Categorieën: Persoonlijk

Meestal blijf ik op Vaker Vrolijk vooral ver weg van klagen. Maar af en toe lucht het best op om eens flink te benadrukken wat je STOM vindt én om te beseffen hoe erg je eigenlijk boft als dát jouw first world problems zijn. Daarom maar weer eens een lijstje op de blog! Met dit keer een paar onbenullige (en soms minder onbenullige) dingen die ik STOM vind. Van patronen waar de feminist in mij niet blij van wordt tot vuilniszakstruggles.

  • Dat mijn haar vaak op zijn geweldigst zit als ik naar bed ga. Hallo, doe maar copy paste naar morgenochtend graag! 
  • De honderden oordelen over moeders die wel werken/niet werken/te veel werken/te weinig werken. Of je nu stopt met werken nadat je kinderen hebt gebaard (“Zo zonde van je carrière!”), fulltime blijft werken (“Goh, mis je dan niet heel veel van de opvoeding?”) of parttime gaat werken (“Nou, daar gaat je carrière”), opmerkingen zijn er voor mijn gevoel altijd. Laat vrouwen lekker zelf die keuze maken.
  • Dat er in komkommertijd niet veel meer dan slechte herhalingen van herhalingen te zien zijn, terwijl er in het tv-hoogseizoen juist meer op tv komt dan wij (Bart en ik) kunnen bijbenen.
  • Dat mijn laptop de combinatie van een Zoom-call en aantekeningen maken in Word niet aankan en het dan standaard op een haperen zet. Maar daar wordt iets aan gedaan: ergens komende week ga ik eindelijk een nieuwe laptop kopen.
  • Dat ik regelmatig samenwerkingsverzoeken krijg die ongeveer op het volgende neerkomen: “Wil je onze nieuwe brand ambassador worden? Het idee is dat je drie keer per maand onze lingerie/sieraden/horloges/sportkleding/wat dan ook laat zien in ruil voor 10% korting op onze producten.” Ehm, dus ik moet zelf voor een flink bedrag producten kopen om ze vervolgens ook nog verplicht te promoten? Leuk maar bedankt!
  • De ‘verlies 6 kilo in 6 weken’-koppen in tijdschriften. Het is eigenlijk bizar dat media bijna altijd wel een reden vinden waarom je kilo’s zou moeten verliezen en dat ook promoten als je zelf nog niet op afvalideeën was gekomen. Ik zou soms willen dat de maatschappij iets minder denkt in ‘afvallen is goed, aankomen is slecht’ en meer focust op gezond leven in het algemeen. Crashdiëten heeft niets met gezond leven te maken, en afvallen is niet voor iedereen gezond.
  • Dat ik zeker een half jaar lang YouTube-advertenties te zien kreeg voor een tutorial om pulled pork op de barbecue te bereiden, terwijl ik al 17 jaar vegetariër ben en geen flauw idee heb hoe ik ooit in hun zorgvuldig getargete doelgroep kan voelen.
  • De hoeveelheid plastic verpakking om vega-burgers. Kan de verpakking niet ietsje kleiner voor twee bescheiden burgertjes?
  • Planten die zo groot groeien dat ze niet meer passen op de plek in huis waarvoor ze in mijn ogen voorbestemd waren. Dát hadden we niet afgesproken!
  • Laatste restjes in pindakaaspotten, die vaak zo hard zijn dat je een droge hap pindakaas in je mond hebt. 
  • De kapjes/korstjes/uiteinden of hoe je het ook noemt bij brood. In elk geval: het uiterste sneetje brood met de harde buitenkant. Ik voer die standaard aan de eendjes. Brood moet voor mij zacht zijn.
  • Dat ik wél bloedstollend spannende thrillerfilms en politieseries wil kijken, maar dat mijn nachtrust daar niet zo lekker op gaat als ik zou willen.
  • Om 12 uur naar bed gaan en terwijl je de slaap uit je ogen wrijft en moe maar voldaan in bed wilt stappen ontdekken dat je nog het bed moet opmaken. Story of my life.
  • Dekbedden in hotels zonder instopstrook. Kan. Ik. Niet. Aan.
  • Muggen. Vooral als ze voor het slapengaan naast je hoofd zoemen, alsof ze je lekker willen inwrijven dat je morgen met een joekel van een jeukende bult wakker wordt. 

Inimini-theekopjes bij congressen of in vergaderzalen die je in twee slokken leeg hebt gedronken, terwijl je denkt eens goed je dorst te stillen. Niet my cup of tea, aangezien ik thuis gewend ben uit mokken van 350 ml thee te drinken. 

  • Reclames tijdens de ‘Deep Focus Music’-video’s die ik kijk om gefocust te werken. Niet zo goed voor de focus, zeg maar, als je opeens kneiterhard een BN’er tegen je hoort schreeuwen dat je zijn cursus moet volgen om slapend een miljoen te verdienen met bitcoins. 
  • Al die keren dat ik vergeet mijn geluid uit te zetten als ik door Instagram blader en me kapot schrik door Reels-muziekjes. Ook sorry voor al die keren dat je daar in bed van wakker schrok, Bart!
  • Dat ik het aan de ene kant prima vind dat ik introvert ben, maar aan de andere kant soms nog steeds baal als ik moe ergens vandaan kom in plaats van te stuiteren van de energie. “Het was toch leuk?!”.
  • Dat ik meer lunchtentjes ken in Amsterdam waar ik ooit naartoe wil gaan dan dat ik tijd heb voor Amsterdamse lunches. 
  • Dat ik nog steeds regelmatig thuiskom met vuilniszakken die óf veel te groot óf veel te klein zijn voor onze prullenbak, omdat ik geen flauw idee heb hoeveel liter er nu eigenlijk in zo’n bak gaat. 
  • De quote van de bakker bij ons op de hoek die ze elk voorjaar op een poster laten afdrukken: “Doe mij er een aardbei”. Ik houd van woordgrappen, maar deze vind ik te suf om mijn mondhoek ook maar een beetje voor op te trekken. 
  • Automatische bandjes bij keuzemenu’s die al “Deze code is niet juist” roepen terwijl je nog de cijfers aan het intikken bent. Meer mensen die dan de neiging krijgen om hard terug te schreeuwen “Ik ben al bezig!”?
  • Schoenen kopen. Ik zie 200 paar schoenen die ik leuk vind, maar over het algemeen past geen enkel paar om mijn moeilijke voeten en word ik standaard doorverwezen naar de afdeling met veel minder leuke ergonomische schoenen. (Iemand tips voor plekken waar je wél leuke (op maat gemaakte?) schoenen voor moeilijke voeten kunt vinden?)
  • Dat mijn verantwoordelijkheidsgevoel soms 1000x groter is dan zou moeten en (vooral) dan goed zou zijn voor mijn stressniveau.
  • Vogels die op je auto poepen terwijl je net zo trots bent dat je 5 dagen geleden voor het eerst sinds maanden weer door de wasstraat bent geweest.
  • Dat ik dit lijstje maak met totaal onbenullige dingen die totaal niet in verhouding staan met alles wat wél prachtig is in mijn leven. Maar ik heb geleerd: klagen mag soms. Met een knipoog al helemaal. Want laten we wel wezen: het leven is absoluut zo slecht nog niet als jouw first world problems bestaan uit de Reels-muziekje die in je oren tetteren of te kleine theekopjes. Ik tel mijn zegeningen. 

Wat vind jij STOM?

BLIJF OP DE HOOGTE

Laat je e-mailadres hieronder achter. Dan stuur ik je een mailtje zodra ik een nieuw bericht heb geplaatst.

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Irene 10 maart 2023 op 6:45 am - Beantwoord

    Ik vind vooral één reclame heel irritant op YouTube. Dat gaat over een man die dan in de camera schreeuwt dat je jezelf niet hardop mag voorlezen. Ben benieuwd of meer mensen die irritante reclame krijgen . Ik denk dan altijd dat maak ik zelf wel uit 😂

    • Romy 10 maart 2023 op 7:10 am - Beantwoord

      Haha, wat een maffe reclame inderdaad! Ik ken hem niet, maar kan me helemaal voorstellen dat die in je irritatiezone zit 😉 Niets mis met hardop voorlezen!

    • Anne 10 maart 2023 op 9:57 pm - Beantwoord

      Jaaaa Irene! Daar moest ik ook meteen aan denken. Ik krijg die man ook aaaaaltijd.

  2. Naomi 10 maart 2023 op 7:59 am - Beantwoord

    Heerlijk, zo’n klaaglijstje! Trouwens grappig van dat uiteinde van het brood. Ik verheug me daar dus heel erg op. Pure hagelslag erop en smullen maar:).

  3. Liesbeth 10 maart 2023 op 10:14 am - Beantwoord

    Goedemorgen Romy, Sinds augustus heb ik jouw website gevonden. Ik lees jou berichten elke ochtend. Een fijn moment om de dag mee te starten! Ik wil jou laten weten hoe fantastisch ik het vind. Elke keer haal ik er wel wat uit. Ik ben al even thuis met een burn-out en jouw teksten (en die van Sochicken) helpen mij enorm. Je laat mij lachen, ontroeren en meegenieten van jouw wandelpad in ’t leven. Je bent bijna 2 decennia jonger dan ik en ik vind het ongelooflijk knap hoe jong je nog bent, dit al kan bereiken! Ik lees, kijk, ervaar en leer. Dankjewel!

  4. Daenelia 10 maart 2023 op 11:44 am - Beantwoord

    Ah! Misschien ben ik dan wel een eendje geweest in een vorig leven. Ik ben juist gek op kapjes (en ja: dat is echt de enige juiste benaming. Ik weiger iets anders te zeggen). Als ik een warm brood koop en ze laten de zak open bij de winkel … dan eet ik het kapje al op voor we thuis zijn. Zo lekker knapperig 🙂 Yum! (.. eh, waar? Waar voer jij de eendjes? En weet iemand waar ik een eendenkostuum kan kopen?? 😉 )
    Maar als ik dan ook even mag klagen: Fietsers die keihard rijden op een VOETpad, waar ik met mijn chihuahua loop én waar kinderen lopen en spelen. En dan zo verwaand zijn niet even af te stappen, of sorry te zeggen als ik daardoor bijna in de hondenpoep van een andere hond moet staan. Oh ja! Mensen met andere honden, die weigeren de poep op te ruimen! Neem een zakje mee! Kan mij het schelen dat jouw hond 4x de output heeft van mijn hondje. Ruim het op. Doe ik ook.
    … Ja. Dat lucht op 🙂

  5. Nikita 11 maart 2023 op 5:53 pm - Beantwoord

    Een keer goed klagen is gezond. Ook op een blog die vol gelukjes en positiviteit staat. Ik ben gekomen van jaren waarin ik niet durfde te klagen en al het positieve altijd benadrukte. Terwijl dat niet gezond is. Ik merk dat ik nu wel eens denk van ‘oh Nikita, het leven ziet er een pak beter uit nu dan vroeger’. En dat ik dan van mezelf niet mag klagen. Dan denk ik vaak aan mijn jongere zelf en wenste ik dat ik haar kracht weer had. Maar de jongere versie van mij duwde al het negatieve weg en voelde niks. Dat is ook niet gezond. Dus een lijstje zoals dit hierboven moet (met een knipoog uiteraard) kunnen. En mijn grootste irritatie de laatste tijd; mensen die op het fietspad lopen. Of mensen die tussen twee auto’s waar ik ze niet kan zien over het fietspad gaan om over te steken terwijl er 500 meter verderop een zebrapad is. Meestal doen ze dat zo’n vijf centimeter voor mij als ik op mijn step rijd. En ik let ook wel op natuurlijk en ik let op mijn snelheid. Maar als jij vijf centimeter voor mijn wielen oversteekt, dan kan ik bijna niet remmen. Meestal krijg ik dan ook naar mijn kop dat ik niet zo snel moet rijden als ik dan een keer geïrriteerd kijk. En op de tweede plek: mensen die op een zondag aan de kassa komen zeuren dat ze te lang moeten wachten omdat het druk is. Je weet dat als je naar de enige winkel komt die op zondag een hele dag open is, je een beetje geduld moet hebben. Mijn collega’s en ik hebben nu eenmaal maar twee handen en we doen ons best. Maar eigenlijk weegt dat weinig op tegen al het positieve in mijn dagen. Ik heb soms van die dagen dat ik me aan alles irriteer, maar ik denk dat dat ook normaal is als je hoofd bezig is met zware dingen te verwerken en eigenlijk een nieuw leven aan het opbouwen is. Dan is de emmer nu eenmaal sneller vol.

Recente blogs

Recept tagliatelle met roomsaus & champignons (vegan!)

24 mei 2023|Recepten|

Veel mensen zijn gek op pasta met tomatensaus. Ikzelf heb vooral een enorm zwak voor pasta met roomsaus. Hoe meer room, hoe beter! Laatst wilde ik wat spullen uit de koelkast opmaken en ontstond zo compleet onverwachts de lekkerste tagliatelle met roomsaus die ik zelf heb gemaakt. Deze saus is niet een klein beetje romig. Nee, hij is één en al romig. Wat hem extra lekker maakt, is de grote hoeveelheid paddenstoelen en de toevoeging van artisjok. Bereid je voor op een volromige pasta met veel groenten die je in maar 20 minuten kunt bereiden. De pasta is trouwens 100% vegan en je kunt het gerecht ook glutenvrij maken.

Vintage vondsten | Lila jasje, lievelingstrui & la-la-rokjes

23 februari 2024|Outfits, Groen doen|

Ondanks dat ik weinig in de kringloopwinkel te vinden was, heb ik zowaar 7 nieuwe vintage vondsten aan mijn kledingkast toegevoegd. Niet eens allemaal door mij zelf gescoord! Mijn schoonzus was zo lief om twee mooie items voor me uit een kledingruil-tas te vissen en een paar andere items vond ik bij een tweedehands webshop. Ik voel me dan ook een ware mazzelkont dat ik nu o.a. een fleurige bloemetjesjurk en een jasje in een voor mij totaal nieuwe kleur rijker ben. En dan heb ik het nog niet eens gehad over een roze jurk die absoluut mijn naam riep terwijl ik langs de kringlooprekken liep. Dit zijn mijn vintage ontdekkingen van de laatste tijd.

Op de valreep? | Deze dingen wil ik nog doen in 2018!

21 november 2018|Persoonlijk|

Kun je het je voorstellen dat we over iets meer dan een maand alweer met een oliebol en een glas champagne (of iets anders) op de start van het nieuwe jaar staan te proosten? Ik kan nog even niet aan dat idee wennen. Toch duurt het echt niet lang meer totdat het nummer "Happy new year" van Abba weer uit de speakers schalt. Maar voordat het zover is, heb ik heel wat plannen die ik nog wil realiseren voordat het vuurwerk, de oliebollen en de nieuwjaarsconferences zich weer aandienen. In dit artikel zet ik mijn plannen op een rij.