Jezelf veroordelen? Stop! (en wel om deze 5 redenen)

Heb jij weleens last van een vervelend stemmetje in je hoofd? Misschien omdat je een foutje hebt gemaakt of omdat je je ellenlang to do list niet af hebt gekregen. In het verleden heb ik ook regelmatig mezelf veroordeeld. Of ik nu een blooper beging, een niet zo handige opmerking maakte of mezelf betrapte op een flinke spelfout, ik vond dat ik het niet goed deed of baalde van mezelf. Nog steeds kan ik wel over zoiets inzitten, maar gelukkig ben ik over het algemeen iets milder voor mezelf. En dat gun ik jou ook! Tijd voor stap 1: overtuiging! Dit zijn 5 redenen waarom jezelf veroordelen écht nergens voor nodig is.

stoppen met jezelf veroordelen redenen

1. Maak niet van een mug een olifant

Laat ik beginnen met de belangrijkste vraag bij stoppen met jezelf veroordelen. Want als je jezelf veroordeelt, waar gaat het dan eigenlijk om? Is het iets groots of maak je eigenlijk van een mug een olifant? Wanneer ik streng was voor mezelf, ging het vaak om de kleinste dingen. Ik zeg bijvoorbeeld weleens iets onhandigs door de zenuwen wat ik achteraf anders had willen verwoorden. Soms kon één uitspraak me een hele dag bezighouden. Of nou ja, tot het moment waarop ik me bedacht “Waar gaat het nu eigenlijk over?”. Degene met wie ik sprak, was die zin vast allang weer vergeten. Waarom dan blijven malen over iets wat zo klein is?

2. Je gedachten houden je voor de gek

Jezelf veroordelen kan te maken hebben met wat je denkt dat een ander van je vindt. Zou hij je stom, raar of suf vinden? Nou, zoals ik eerder schreef, is denken voor anderen eigenlijk totaal zinloos. Je kunt namelijk niet de gedachten van anderen invullen. Want hoe erg vindt iemand anders een klein foutje? Of hoe erg is het als je een keer een dag een off-day hebt en het rustig aan doet? Misschien is iemand anders daar wel niet eens mee bezig. Of wie weet zou een ander het precies hetzelfde hebben aangepakt. Je gedachten kunnen je flink voor de gek houden. Alleen jij kunt ze een halt toeroepen en besluiten te kijken naar wat jij eigenlijk vindt.

3. Vergelijk jezelf niet met anderen

Jezelf veroordelen kan ook gebaseerd zijn op een vergelijking van jezelf met anderen. Maar jezelf vergelijken is eigenlijk nergens op gebaseerd. Ken je de quote Don’t compare your chapter 1 to someone else’s chapter 20? Zo is het maar net! Het heeft geen zin om te denken dat jij het minder goed doet als je je vergelijkt met iemand die al veel langer bezig is met iets. Misschien maak je een keer een foutje dat iemand anders niet maakt, maar dat betekent niet dat jij het verkeerd doet. Probeer naar jouw situatie te kijken. Jij doet het goed genoeg en anders liggen jouw talenten misschien ergens anders. Ook helemaal oké!

4. Het levert je niets op

Als je jezelf veroordeelt, kun je jezelf ook afvragen wat het je oplevert om dat te doen. Lost het op waar je mee worstelt? Zorgt het ervoor dat je beter in je vel zit? Of dat je voortaan wél alles perfect zult doen? Waarschijnlijk niet. Je voelt je misschien minder zeker van jezelf of durft je minder open op te stellen naar anderen toe. Je wordt er ook ongetwijfeld geen leuker mens van als je jezelf veroordeelt. Met liever zijn voor jezelf kom je vaak veel verder. Het zal je meer zelfvertrouwen geven en dat straal je ook meer uit naar andere mensen toe. Bovendien is een beetje zelfliefde hard nodig. Je moet het immers nog je hele leven met jezelf zien te redden.

5. Jij bent oké

En de allerbelangrijkste reden om te stoppen met jezelf veroordelen? Je bent oké zoals je bent. Ja, inclusief je imperfecties, bloopers en grappige eigenaardigheden. Misschien veroordeel je jezelf om een foutje, een onhandige uitspraak, bepaalde prestaties of jouw gebrek aan voorliefde voor gezonde voeding en sporten. Hoe dan ook, er is geen enkele reden goed genoeg om jezelf de grond in te boren. Je bent uniek, bijzonder en precies goed genoeg. Nu is het alleen nog aan jou om dat zelf te geloven.

Hoe zit het met jou? Durf jij mild voor jezelf te zijn?

Volg:
Deel:

13 Reacties

  1. 16 december 2017 / 12:20

    Mild zijn voor mezelf is echt nog een les die ik kan leren. Maar het is zoals je zeg, blijven piekeren over wat anderen denken levert inderdaad niets op.
    Lies blogde over…5 jaar

  2. 16 december 2017 / 13:08

    Ik kan het wel, maar het mag nog ietsje meer zijn!
    Zeker om ‘mama’ gebied heb ik toch nog wel ooit een schuldgevoel, al is dat niet nodig.
    Ik doe mijn best en meer kan niet! Dus moet ik op dat vlak meer leren mild te zijn.
    Kreanimo blogde over…Knutsels van hout voor Kerst: inspiratie!

    • Romy
      Auteur
      17 december 2017 / 09:08

      Precies! Meer dan je best doen, kun je niet doen. Je kunt niet altijd alles perfect doen, maar het kan soms nog best lastig zijn om dat voor jezelf te accepteren.

  3. 17 december 2017 / 13:41

    Ik moet mild zijn, maar kan het niet. Ik blijf mij slecht voelen om bepaalde dingen. Ik moet er aan werken, maar het lukt mij niet elke dag. Een goed gesprek doet soms wonderen, maar zoals vandaag lukt het mij niet. Ik werd nl enkele keren serieus over het hoofd gezien door bepaalde mensen (zonder in detail te treden) en nu zou ik tegen mezelf moeten zeggen: ‘Evelyne, laat die mensen toch naar de maan lopen’, maar ik blijf er mee in mijn hoofd zitten. Wat heb ik die mensen ooit misdaan? denk ik dan..
    Evelyne blogde over…Mijn 365daysofphotography-project | week#50

    • Romy
      Auteur
      18 december 2017 / 00:34

      Wat naar om te horen dat je regelmatig zo streng voor jezelf bent! Ik kan me voorstellen dat dat niet iets is wat je in één keer loslaat. Bij mij is het ook een langdurend proces geweest en is het dat nog steeds. Wat mij heel erg heeft geholpen, is de gedachte dat je vaak streng bent voor jezelf op de momenten dat je eigenlijk al wordt gestraft door iets of iemand anders. Jij bent bijvoorbeeld door anderen over het hoofd gezien, wat al heel naar voor je is. Door jezelf daar vervolgens ook de schuld voor te geven, straf je jezelf eigenlijk dubbel en dat is niet nodig. Dat is een gedachte die mij heeft geholpen om op zulke momenten wat milder te zijn. Juist als je al iets vervelends meemaakt, is het zo belangrijk dat je daarbij mild naar jezelf kijkt en jezelf helpt in plaats van verder de grond in praat. Dat is niet iets wat je van de nee op de andere dag kunt doen. Maar probeer stapjes te zetten en af en toe tegen je strenge stem in te gaan als die echt onnodig is. Dat kun je echt!

  4. 17 december 2017 / 16:26

    Ik ben best streng voor mezelf, bijvoorbeeld op werkvlak. Denk ook niet dat dat slecht is, want zo bereik je ook wel wat. Maar als het eens even misgaat of tegenzit, kan ik ook wel makkelijk de knop omdraaien en inzien dat ik het moet loslaten. Vind ik wel een goede balans :)
    Sam – singlereadytomingleblog blogde over…Vijf kerstcadeaus die je beter niet koopt

    • Romy
      Auteur
      18 december 2017 / 00:38

      Dat klinkt inderdaad een perfecte balans! Een beetje kritisch zijn naar jezelf is zeker niet verkeerd. Als het maar niet té ver gaat en je ook regelmatig mild voor jezelf kunt zijn ;)

  5. 17 december 2017 / 22:04

    Hele goede argumenten, maar als ik iets moeilijk vind, dan is dit het wel! Het is een moeilijk te doorbreken patroon voor mij. Voor anderen kan ik prima mild zijn, dan ben ik lang niet zo streng, maar voor mezelf? Gek is dat toch. Het is een ding om met je verstand te weten dat je jezelf niet zo moet geloven, maar het vraagt elke dag oefenen in mildheid en loslaten om het te gaan geloven en voelen. Dat lukt mij nog lang niet altijd. Maar goed, het besef is de eerste stap, zeggen ze toch altijd?
    Laetitia blogde over…Steeds leuker: schrap de ellende en ontdek de korte route naar een leuker leven {boekrecensie}

    • Romy
      Auteur
      18 december 2017 / 00:59

      Leren om mild te zijn voor jezelf is zeker niet iets wat je van de ene op de andere dag doet. Bij mij is het ook iets waar ik al jaren aan werk en nog steeds mee aan het werk ben. Door bepaalde ervaringen of door dingen die mensen me hebben gezegd, heb ik wel geleerd om minder streng naar mezelf te kijken, maar er zijn nog steeds verbeterpunten. Dat je bezig bent met oefenen, is inderdaad al een hele mooie eerste stap. Het zal vast niet in één keer allemaal goed gaan, maar langzaamaan kom je er wel :)

  6. 18 december 2017 / 12:30

    Ik had je blogpost al gelezen maar gewoon nog geen tijd gehad om een degelijke reactie te geven. Maar weet je, ik heb vandaag twee examens gehad. Beide mondeling. En dit artikel is vandaag bij mij op toepassing. Mijn eerste examen was Frans en we moesten 5 dialoogjes kennen en eentje zouden we moeten uitvoeren of kunnen. Samen met een andere klasgenoot. En ik was gewoon twee woordjes vergeten en een paar keer vergeten dat ik in de u-vorm moest spreken. Maar buiten dat? Ging het allemaal prima. Dat besef ik nu, een tweetal uur later. Mijn leerkracht merkte het ook want ze zei dat ik en mijn klasgenoot het schitterend hadden gedaan en ze echt tevreden was, en ze vroeg of ik niet tevreden was. Ik zei toen dat ik wat minder perfectionistisch moet zijn als ik een keer iets niet weet op een examen. Dat had ik vorige week vrijdag ook al. Het is oke om niet alles te weten op een examen, het is zelfs oke om een compleet examen te verpesten. We zijn allemaal mensen en dat hoort erbij. Mijn examen erna ging wel heel goed. Ik had mijn examen afgelegd en mijn leerkracht zei vol lof dat ik een foutloos examen heb afgelegd. Dus ik moet me over twee vakken al zeker geen zorgen maken (en over die andere ook niet hoor trouwens, komt wel goed). Ik moet mezelf soms gewoon wat minder hard aanpakken en dat weet ik al heel lang. Maar het blijft af en toe lastig. Soms komt mijn zusje naar me toe met dit soort struggles of problemen. En dan vertel ik haar dat het oke is om fouten te maken of iets niet te weten. Dan ben ik zo lief voor haar en vertel ik dat ze daardoor geen examen zal verpesten, dat dat wel goedkomt. Maar het is flink lastig om dat bij mezelf te doen. En waarom? Geen idee …

    Maar mezelf compleet de grond in boren? Nooit meer, want niemand verdient die zelfhaat. Gewoon niemand. Gelukkig besef ik dat inmiddels maar al te goed!
    Nikita blogde over…Ondanks alles …

    • Romy
      Auteur
      18 december 2017 / 23:53

      Wat ontzettend mooi om te horen dat jij ook hebt geleerd om foutjes te vergeven en om milder voor jezelf te zijn. Het is zo waardevol als je niet te streng bent voor jezelf. En zoiets als een klein foutje op een mondeling is inderdaad zo erg nog niet. Mooi dat je dat besef na het examen ook kreeg! Je mag trots zijn op jezelf en op hoe je beide examens toch maar mooi goed hebt weten te maken! :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge