Voor als jij (net als ik) het liefst “de wereld zou redden”

Al als kind wilde ik het liefst de wereld beter maken. Helaas bleek al snel dat er geen pleister bestaat die alle wonden heelt. “Wereldverbeteraar” is geen beroep waar je zomaar even op kunt solliciteren. Ook met een superman-cape kom je geen stap verder met die ambitie. Al een tijdje worstelde ik met een voor mij belangrijke vraag. Wat kan ik bijdragen nu er van alles speelt in de wereld – en in mijn wereld? En doet wat ik doe er eigenlijk wel toe?

Machteloos toekijken

Soms voelt het bijna “te simpel” om – nu er zoveel gaande is – op mijn blog te praten over nieuwe planten en handige blogtools. Waarom ik dat toch blijf doen? Daarover schreef ik al eerder dit artikel. Ik geloof dat we allemaal wel wat positieve afleiding kunnen gebruiken. Ik wel in ieder geval.

Ik sta nog steeds vierkant achter mijn woorden in dat artikel. Toch knaagt het soms aan me. Er is een pandemie gaande, in Amerika zijn vreselijke dingen gebeurd en ondertussen is een dierbare in gevecht tegen een rotziekte. Wat kan het dan machteloos voelen om toe te kijken hoe andere mensen strijden, terwijl ik voor mijn gevoel aan de grond genageld sta. Ik kan geen ziektes oplossen (kon ik dat maar!), ik kan niet in de zorg bijspringen (tenminste, daar zullen mensen niet beter door worden) en ik kan door corona zelfs niet altijd een arm om mensen heen slaan. Wat is het dan lastig om letterlijk vanaf een afstandje toe te kijken!

Elk steentje is er één

Er is sowieso zo veel wat ik zou willen doen voor de wereld. Soms zie ik mensen om me heen hard worstelen met zichzelf. Dan zou ik dolgraag willen helpen. Ook wil ik me heel graag inzetten voor dierenasiels. En bloed doneren. Inspirerende podcasts maken. Een sociale onderneming beginnen. Goede doelen gratis helpen aan mooie teksten. Kortom, op allerlei manieren écht iets betekenen.

Dat allemaal tegelijk doen is een tikkeltje ambitieus voor iemand die het nog altijd met maar 24 uur in een dag moet zien te redden (waarvan ik het liefst een paar uur slapend doorbreng). Maar ik begin wel te beseffen dat ik écht iets kan doen. En dat wat ik doe – hoe klein ook – echt van waarde kan zijn. Net als alles wat jij kunt doen en misschien zelfs al doet.

Jouw bijdrage doet ertoe

Het gaat er niet om dat je dag in dag uit voor anderen rent. Sterker nog, als je alles doet voor anderen en jezelf daarbij vergeet, maak je je dierbaren daar op termijn zeker niet blij mee. Het gaat erom DAT je iets doet wat binnen jouw mogelijkheden ligt. Misschien voelt wat je doet superklein, maar weet dat elke stap die jij zet van waarde is. Soms is het al genoeg om er te zijn. Om te luisteren, niets te zeggen en gewoon te laten weten dat je er voor iemand bent.

Dat geldt ook voor mij, realiseerde ik me plotseling. Ik kan niet een ziekte verhelpen, maar ik kan wel iemand een digitaal hart onder de riem steken. Ik kan corona niet in mijn uppie uitroeien, maar ik kan wel hard mijn best doen om het virus niet verder te verspreiden. En ik kan niet iedereen helpen die ergens mee worstelt, maar ik kan wel mijn verhalen delen om hopelijk ook maar één persoon te inspireren.

Wat ik met mijn blog wil betekenen?

Overigens ben ik de afgelopen tijd gaan nadenken over wat ik via mijn blog kan en wil betekenen. Nee hoor, ik heb nou niet bepaald een miljoenenachterban en uitstekende influencerskills. Wel zie ik mijn blog als een platform om positiviteit uit te dragen en wil ik meer artikelen met een boodschap gaan delen over dingen die ik zelf heb geleerd. Ik wil niets liever dan anderen laten zien dat er hoop is. Altijd. En vooral dat je – als het even niet lekker gaat – er hoe dan ook sterker uitkomt. Een boodschap die ik jaren geleden – in die situatie – ook goed had kunnen gebruiken.

Nee, met die paar schrijfsels zal ik de wereld niet veranderen. Maar wie weet draag ik er wel voor ook maar één persoon iets mee bij. Net als met dat ene lieve berichtje, mijn registratie als stamceldonor, het feit dat ik al 13 jaar geen vlees eet en andere kleine dingen die ik probeer te doen.

Begin bij jezelf

Zo kwam ik tot een besef. Lekker cliché, maar wel waar: een betere wereld begint écht bij jezelf. Jij hebt meer in je dan je denkt om iets te betekenen. Dat kan zijn door je verhaal te delen, door anderen te coachen, door duurzamer te leven, door je in te zetten voor een goed doel of zelfs al gewoonweg door er te zijn voor mensen om je heen.

Doe wat jij kunt. Verlies jezelf daarbij niet uit het oog. En weet dat elk steentje er één is. Ook dat van jou.

Welk steentje hoop jij bij te dragen aan de wereld?

Volg:
Deel:

26 Reacties

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:02

      Wat een prachtige doelen heb je met jouw blog! <3

  1. 9 juni 2020 / 08:10

    Elk steentje is er één. Daar ben ik het hélemaal mee eens. En ik denk dat jouw blog zeker voor velen (in ieder geval voor mij) een steentje is. Een beetje positiviteit elke morgen op mijn beeldscherm. Ik vind het heerlijk.
    Wel herkenbaar trouwens, dat het je soms aan kan vliegen dat je iets zou willen doen, maar wat dan? Misschien is het maar goed dat we niet allemaal dezelfde steentjes zijn om bij te dragen. Het zou een saai bouwwerk worden.. Nu is ieder steentje uniek en ieder steentje waardevol.
    Naomi blogde over…Boekenpraat: Door jou ben ik mij (Hinke van Abbema)

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:05

      Wat mooi gezegd! Inderdaad, het zou maar wat saai zijn als we allemaal precies hetzelfde zouden bijdragen. Dat is nu juist het mooie aan dat we allemaal ons eigen ding voor de wereld doen.
      Dank je wel voor je onwijs lieve woorden over mijn blog trouwens! <3

  2. 9 juni 2020 / 08:49

    Zal ik echt eens iets positiefs zeggen? Heel lang zijn er van dit soort golfjes geweest om de wereld beter te maken. Die golfjes op zich hadden geen effect. Maar nu lijkt het wel dat er wel effect was, want ik zie nu voor het eerst overal verandering die er eerst niet was. We zijn ook een tijdje, net als een golf, terug ge-ebt met minder vooruitgang, waarbij rechten die verworven waren op de achtergrond kwamen. Maar nu… het wordt echt beter en anders. Dus welk steentje je ook bijdraagt, de wereld wordt beter.
    Wat ik bijdraag: we hebben geen auto. Echt, ik snap niet waar dat voor nodig is. Rij dan iig elektrisch.
    Daenelia blogde over…Drawn into Animal Crossing: New Horizons

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:09

      Daar kan ik me wel in vinden inderdaad! Ik denk dat er door corona weleens blijvend iets zou kunnen veranderen, zeker op het gebied van milieu (minder vliegen, minder files en uitlaatgassen, etc.) Ook Black Lives Matter heeft volgens mij nu al aardig wat impact gehad en mensen meer bewust gemaakt. Hopelijk met blijvend effect!

  3. 9 juni 2020 / 09:56

    Hele mooie inzichten Romy. Het is ook ontzettend lastig dat wij als mensen niet altijd allemaal een hele grote impact kunnen hebben, maar zoals je mooi zegt: elk steentje is er één en misschien kan zo’n heel klein steentje een grote impact op een ander hebben. Het feit dat je je er al druk om maakt en dat je iets wilt doen, betekent dal dat je ermee bezig bent en geeft aan hoe belangrijk je het vind. Zelf probeer ik mijn steentje bij te dragen door zo min mogelijk dierlijke producten te consumeren, bepaalde petities te tekenen, door mensen te helpen met hun onderzoeken en door af en toe eens een donatie te maken. Het zijn maar kleine dingen, maar toch kan dat al een hele hoop impact hebben.
    Heel veel sterkte trouwens met het nieuws over die dierbare die ziek is. Wat ontzettend naar!
    Meaghan blogde over…Papers die ik op de universiteit heb geschreven

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:14

      Dank je wel voor je lieve berichtje! Inderdaad, we dragen allemaal het steentje bij dat we kunnen en willen bijdragen en alleen al dat is een mooie stap.
      Wat een mooie dingen doe jij ook voor de wereld trouwens! Jij levert ook op meerdere manieren een supermooie en waardevolle bijdrage! Wat lief trouwens dat je anderen helpt met hun onderzoek! :)

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:14

      Thanks! Daar zit wat in inderdaad :) Omdat ik al zo lang vegetariër ben, vergeet ik weleens dat dat ook al een stap op zich is.

  4. 9 juni 2020 / 10:19

    Met mijn blog wil ik ook andere mensen mee berijken, maar helaas komen ze niet altijd. Ik wil vooral dat iedereen zijn ding doet en vooral de natuur in je eigen tuin is een grotere deel ook belangrijk.
    Heidi blogde over…Mijn Franse Bulddog.

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:15

      Wat een prachtig doel heb jij ook met je blog!

  5. 9 juni 2020 / 11:19

    Alle kleine beetjes helpen, daar sluit ik me enorm bijaan! Ik probeer via mijn blog onderwerpen als duurzaamheid toegankelijk te maken. En ik draag zelf zoveel mogelijk steentjes bij dus ben ik continu bezig met iets duurzamer gaan leven (en bespaar ik na 3 jaar al heel veel afval) en ben ik mezelf nu aan het inlezen in racisme en feminisme :)
    Anouk blogde over…8 items die ik heb vervangen om duurzamer te leven

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 23:06

      Wat een mooie stappen zet jij! Ik wil mezelf ook meer gaan inlezen in racisme en feminisme. Inzicht is al een belangrijke stap naar verandering volgens mij :)

  6. johanna
    9 juni 2020 / 11:19

    Ik sluit me helemaal bij @naomi aan. Hopelijk blijf je nog lang met je blog vrolijkheid verspreiden. Ik zelf probeer iedereen te respecteren en eerlijk te zijn. Bij grote wereldse problemen is vaak moeilijk om echt iets bijtedragen. Ten eerste omdat er veel verborgen belangen zijn, waar wij geen invloed op hebben, en ten tweede omdat veel problemen vele kanten hebben. Wat voor de ene groep een oplossing is, is voor de andere groep een nadeel of beperking. Daarom probeer ik zelf zo goed mogelijk te leven, zonder anderen mijn wil of idiologie op te leggen.

    PS: (begin 3e alinea) aetihel = artikel? (8e alinea) kanen = kan en (sorry dat ik je dat zeg, maar mij valt zoiets op, alhoewel ik zelf überhaupt niet meer foutloos nederlands schrijf, wat mij ook ergert).

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 23:05

      Dank je voor de tip van de twee tikfoutjes! Wat suf! Heb ze natuurlijk meteen even aangepast :) Ben blij dat je het zegt!
      Heel waardevol trouwens wat je zegt over iets bijdragen. Inderdaad, bij de allergrootste problemen is het niet makkelijk om echt iets groots te doen en doe je het ook haast nooit voor iedereen goed. Door mensen geen meningen op te leggen, kom je al een heel eind.

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:21

      Dank je wel! Wat mooi om dat te horen en wat lief dat je dat zegt!

  7. 9 juni 2020 / 13:38

    Heel mooi geschreven! En herkenbaar hoor, mensen die komen met van die wereldverbeterende initiatieven voor dieren en ouderen. Al dat leed en die narigheid in de wereld en ook nu in Amerika. Kom ik aan met mijn romantische feelgoodverhaaltjes. Maar dat is denk ik juist mijn kracht, precies wat jij ook zegt. Ik wil iemands wereld door middel van mijn verhalen een stukje vrolijker maken. Als ik iemand een glimlach op haar gezicht kan bezorgen, ben ik al goed bezig! Inderdaad, alle kleine beetjes helpen en een betere wereld begint bij jezelf! Door lekker wat positiefs de wereld in te gooien. Want dat kan iedereen nu gebruiken.
    Lianne blogde over…‘Wie zit er op mij te wachten?’ 6 tips om die gedachte weg te blazen

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:20

      Je hebt helemaal gelijk! De wereld zit te springen om een beetje vrolijkheid en het is alleen al zo waardevol om mensen nu wat positiviteit te bieden. Dat doe je met jouw feelgoodverhalen als geen ander. We kunnen niet allemaal de grootste problemen in de wereld oplossen, maar we kunnen wel op onze manier een positief steentje bijdragen :)

  8. 9 juni 2020 / 15:20

    Heel erg mooi om te lezen! Ik denk ook juist dat kleine dingen zoveel kunnen doen en jouw posts vallen voor mij eigenlijk ook wel onder best wel grote dingen. Volgens mij bereik je heel veel mensen die door jouw posts meer vrolijkheid kunnen vinden. :)
    Zelf ben ik wel veel bezig met het klimaat en met dierenrechten en dit is soms erg deprimerend. Ik ben nu bezig om wat meer in de politiek te doen en heb me aangesloten bij een jongerenpartij! Dat is al iets, maar af en toe blijft dat machteloze gevoel wel de hele tijd de kop op steken..
    Lotte blogde over…Boek vs. film #1: De koning van Katoren

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 22:17

      Wat lief dat je dat zegt! Dank je wel! Ik hoop ook dat ik met mijn artikelen misschien wat bij lezers kan bereiken of mensen in ieder geval kan inspireren. Dat zou al zoiets waardevols zijn :)
      Wat goed trouwens dat je je zo inzet voor het klimaat en dierenrechten! Superbelangrijk in deze tijd! Ik kan me voorstellen dat het weleens machteloos voelt omdat je in je eentje niet alles kunt redden, maar zeker met de stappen die jij zet kun je wel meer bereiken dan je denkt.

  9. 9 juni 2020 / 22:04

    Mooi artikel! Soms voel ik me ook zo machteloos.. De wereld proberen te redden lukt niet alleen, iedereen moet meewerken! (ik kan me te lang druk maken over wat er nu allemaal gaande is, laat staan over het druk maken over de groeiende afvalberg en dieren die nog steeds dood geknuppeld worden.. Zucht)
    Ik hoop dat de kleine dingetjes echt uit zullen maken en dat anderen hier een voorbeeld aan nemen. We moeten het echt met z’n alle doen!
    Dinja blogde over…Inpaktips voor de vakantie

    • Romy
      Auteur
      25 juni 2020 / 23:10

      Lastig is dat hè?! Ik herken het heel erg wat je zegt. Soms denk ik ook “Ik kan wel de trein in plaats van het vliegtuig pakken, maar wat heeft dat voor zin als sommige influencers (buiten corona om) 30x per jaar vliegen…” Maar uiteindelijk is elk steentje dat je bijdraagt er toch één. Je kunt nooit het gedrag van anderen veranderen, maar wel dat van jezelf. En dat is al stap 1!

  10. 14 juni 2020 / 18:42

    Ik denk dat je nooit de waarde van kleine dingen mag onderschatten. Dat is net zoals met kleine gelukjes. Als je ze uiteindelijk verzamelt in bijvoorbeeld een lijstje op je blog ontdek je eigenlijk wel dat er veel dingen zijn om dankbaar voor te zijn. Met mensen helpen werkt dat net zo. Je kan op je eentje inderdaad de wereld niet redden. Maar ik heb wel een ding geleerd de afgelopen tijd. Je hoeft de wereld niet te redden om een lichtpuntje voor iemand te zijn. Vaak is een simpel gebaar al zoveel waard.

    Ik kan niet anders dan denken aan een paar jaar geleden, in 2017 was dat. Het was paasvakantie en ik zat slecht in mijn vel. Al de hele vakantie en mijn zusje begon dat op te merken maar ik kropte het op. Uiteindelijk hebben we toen een babbel gehad en daarna zijn we gaan slapen. Alleen al die babbel was fijn, maar het gaat verder. De volgende dag was ze naar de stad, ik dacht dat ze iets nodig had. Ze is thuisgekomen met een schriftje met een quote op, een plastic paasei met snoep er in en mijn favoriete snoepjes denk ik, ik zou de foto in mijn archief eens moeten opzoeken op Instagram. Ik vroeg waar dat ineens vandaan kwam en ze zei dat ze gewoon iets wilde doen zodat ik me beter zou voelen. En het maakte niet uit als ze gewoon met een zakje snoep was aangekomen of weetikveel wat. Gewoon haar gebaar deed me zoveel goed en ik voelde me oprecht beter. Het zijn nog steeds de simpele dingen in het leven. En zoals ik daarnet al zei; je hoeft de wereld niet te redden om een lichtpuntje voor iemand te zijn.

    • Romy
      Auteur
      28 juni 2020 / 19:36

      Jeetje, wat een onwijs lief gebaar is dat van je zusje! Ik kan me voorstellen hoe ontzettend mooi dat juist op dat moment was. Dat schriftje zal altijd een speciaal schriftje voor je zijn, vermoed ik zo :)
      Het zijn juist dat soort kleine lichtpuntjes die ertoe doen, al helemaal als je even een lastig moment hebt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge