30 3

19 dingen waar ik bewondering voor heb (omdat ik ze zelf niet kan)

  • 4 juli 2023
  • 4 Reacties
Categorieën: Persoonlijk

Bijna elke dag heb ik wel een keer bewondering voor mensen. Uiteraard regelmatig om grootse en meeslepende dingen. Maar soms ook om iets heel kleins waarvan ik me écht afvraag hoe mensen dat kunnen. Zo heb ik diepe bewondering voor iedereen die IKEA-handleidingen na één keer lezen snapt, voor mensen die zuurkool weg krijgen zonder een vies gezicht te trekken en voor iedereen die geduldig op niet-meewerkende pc’s kan wachten zonder neigingen om ze uit het raam te gooien. Dit zijn nog 19 dingen waar ik diep respect voor heb (omdat ik er zelf niets van bak).

  1. Dat mensen elke mogelijke plant levend kunnen houden zonder ooit met de handen in het haar te googelen op termen als ‘parapluplant oogt dood’ of ‘bladeren worden geel’. Planten verzorgen lukt me inmiddels wel, maar niet zonder de hulp van Google de Plantendokter.
  2. Filmmarathons van tien uur kijken zonder in slaap te vallen. Ik ben al trots als ik één film van 2,5 uur heb afgekeken zonder de slaap uit mijn ogen te moeten wrijven.
  3. Dat het sommige mensen lukt om in drie dagen te verhuizen met een pasgeboren baby, twee peuters, een hond en een hele bups spullen, terwijl ik het al een heel geregel vind om zonder kinderen, zonder hond en zonder een enorme berg spullen een verbouwing en verhuizing te regelen (waar we ook nog eens veel meer dan drie dagen tijd voor hebben!).
  4. In het vliegtuig slapen. Ik heb werkelijk alle beter-slapen-tips geprobeerd, maar zelfs met valeriaan en een liter kamillethee zwemmend door mijn lijf, een oogmasker op en oordopjes in lukt het me niet om ook maar een kwartiertje in te dutten.
  5. Als een blok in slaap vallen bij de eerste aanraking van je kussen. Bart heeft die gave altijd al gehad. Ik kan er alleen maar jaloers op zijn. Mijn hoofd heeft altijd iets meer tijd nodig om de slaap te kunnen vatten.
  6. Mensen die lange navigatie-instructies onthouden. Tegen mij moet je niet zeggen “Eerst ga je driehonderd meter rechtdoor. Daarna sla je linksaf. Dan kom je bij een rotonde en ga je naar links en daarna ga je de tweede naar rechts.” Ten eerste: hoeveel is driehonderd meter? Ten tweede: wat was die tweede instructie ook alweer? Ik kan namen en compleet random feitjes prima onthouden. Maar mijn kortetermijngeheugen voor routes is bijzonder slecht. Lang leve Google Maps!
  7. Kiwi-met-schil-eters. Ik heb het laatst voor het eerst geprobeerd. Met enige weerzin – dat wel. Maar ja, er lag een schijfje kiwi met schil op mijn pancake en ik wilde niet kieskeurig doen door vanwege het kleine stukje schil de kiwi te laten liggen. Dus deed ik alsof ik mijn kiwi dagelijks zo eet en stak het stukje kiwi met schil in mijn mond. Maar nee, ik snap er na die poging nog veel minder van: hoe krijg je zo’n schil weg?
  8. Meetinghoppers op het werk. Ik vind het oprecht knap als mensen voor hun werk zeven uur lang in langdradige vergaderingen kunnen zitten en dan ook nog ’s avonds serieus vrolijk aan de eettafel kunnen meekletsen. Toen ik in loondienst werkte, kon ik me na drie uur vergaderingen achter elkaar al voelen alsof ik er een complete werkdag op had zitten.
  9. De e-mailnotificaties op je telefoon uitzetten. Ik weet hoe goed het is voor je concentratie en hoeveel rust het kan geven. Toch zou ik het niet kunnen. Ik ben gewoon altijd zo nieuwsgierig naar nieuwe mailtjes dat ik die het liefst direct zie binnenkomen. Bijna alle andere notificaties heb ik trouwens wél uitstaan.
  10. Volleybal. Op de middelbare school kreeg ik acuut de neiging om me ziek te melden als deze sport op het gymrooster stond. Ik bak er geen (volley)bal van. Het enige dat deze sport me oplevert, zijn blauwe plekken op mijn polsen en een hoop frustratie omdat er geen bal de juiste kant op gaat. Ik vraag me af hoe mensen deze sport kunnen beoefenen zonder bont en blauw terug te komen.
  11. Lipstick die perfect op je lippen blijft zitten. Ik weet niet of het aan mijn lipsticks ligt, aan mijn tanden of aan mijn mondbouw, maar bij mij eindigt lipstick uiteindelijk altijd op mijn tanden. Of ik mijn lippen nu inkleur met goedkope lipstick van Kruidvat of een lipstick met grote beloftes en een net zo grote prijs opdoe, het blijft gewoon niet zitten zoals het hoort. Ik vraag me altijd af hoe anderen dat wel voor elkaar krijgen.
  12. Altijd in een weerbestendige outfit verschijnen. Ik heb er een talent voor om in te koude of juist te warme kleding en met volstrekt onhandige schoenen op een plek te verschijnen. Dat is vast ook de reden dat ik onderweg naar onze vakantiebestemming standaard tien outfits (voor een week) in mijn koffer prop, in de hoop dat het juiste erbij zit. Kortom: diep respect voor mensen die zelfs voor een ongeplande hoosbui nog een opvouwbare regenjas uit hun tas weten te halen.
  13. Met één backpack twee weken op reis gaan. Voor een weekend weg heb ik al moeite om alles in één handbagagekoffer gepropt te krijgen en dat is dan nog maar voor drie dagen. Vorig jaar gingen wij een week op vakantie naar Duitsland en was de hele auto tot de nok toe gevuld met bagage. Ik vind het dan ook bewonderenswaardig als ik hoor dat mensen twee weken uit een backpack kunnen leven. Die mensen moeten mij eens een inpakles geven!
  14. Kunstig inpakken. Van mezelf ben ik best creatief, maar mijn inpakkunsten zijn niet om over naar huis te schrijven. Meestal bedenk ik vijf minuten voor vertrek naar een verjaardag dat ik een cadeautje nog moet inpakken. Je begrijpt dat er dan niet de meest indrukwekkende inpakcreaties uit mijn handen komen. Cadeautasjes zijn al jarenlang mijn grote (tijdbespaar)vriend. Want eerlijk: zelfs als ik wél een kwartier de tijd zou hebben om een mooi inpakkunstwerk te maken, zou er nog niets indrukwekkends uit mijn handen komen.
  15. Mensen die bellend door het leven lijken te gaan. Van die mensen die van het ene in het andere telefoontje rollen. Die in de supermarkt vrolijk doorbellen. En die het heerlijk vinden om tijdens een autorit (handsfree) te telefoneren. Een oud-collega van mij had als motto “Mij niet bellen!”. En eerlijk, ook mij maak je niet blij met het ene na het andere telefoontje. Als ik in de auto zit na een sociale afspraak, vind ik het heerlijk om met een podcast op de omgeving in me op te nemen. Mij (tijdelijk) niet bellen!
  16. Vierdaagse-lopers. Mijn broer loopt over een paar weken de Nijmeegse Vierdaagse. Mijn enige bijdrage aan deze bucketlistwaardige prestatie is langs de zijlijn hem hard toejuichen tijdens de laatste kilometers. Ik heb respect voor mensen die zo’n lange afstand weten te wandelen én de discipline hebben om daar wekenlang elk weekend voor te oefenen. Go Ivan!
  17. Go-with-the-flow-reizigers. Ik ben gewoon niet zo’n vakantiemens. Heb me overigens lang geschaamd om dat toe te geven! Maar voor mij is een weekje naar een Europese bestemming zat vakantie voor een heel jaar. En als ik ga, dan is die reis tamelijk goed uitgestippeld. Ik maak complete paklijsten, we hebben de reisroutes en overnachtingsplekken helder en maken vaak zelfs al plannen voor restaurants die ons leuk lijken. Ik zou soms willen dat ik een go-with-the-flow-reiziger kon zijn die zich een week van tevoren laat verrassen door de last-minute bestemming die het dit keer wordt. Maar helaas, daarvoor is mijn controlfreakgehalte te groot.
  18. Met-mega-messen-snijders. Bart heeft mij ten strengste verboden om ooit grotere messen te kopen dan ons huidige (best beschaafde) grootste mes. Ik snap hem wel, nadat ik iets te vaak onhandige keukenongelukjes heb gehad. Sindsdien bewonder ik mensen die uiterst professioneel én relaxed met dat soort mega-messen hakken zonder ooit een bezoekje aan de huisartsenpost te hoeven brengen.
  19. Pindakaasroerders. Bart is mijn pindakaasroerder en daar ben ik heel dankbaar voor. Ik krijg standaard een gigantisch lamme arm van nieuwe potten pindakaas doorroeren als er een laagje olie op een hoop kurkdroge pindakaas drijft. Zeker als een pot al een tijdje staat, is dat roeren een fitnessoefening op zich. Gelukkig heb ik een man met meer spierballen dan ik die deze taak dapper op zich neemt. Thanks schat! Daar eet ik nog een broodje pindakaas op.

Waar heb jij bewondering voor omdat je er zelf geen ster in bent?

BLIJF OP DE HOOGTE

Laat je e-mailadres hieronder achter. Dan stuur ik je een mailtje zodra ik een nieuw bericht heb geplaatst.

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Daenelia 4 juli 2023 op 9:36 am - Beantwoord

    Gelukkig zijn we allemaal ergens anders goed in! (maar er staan ook dingen op je lijst waarvan ik denk dat je dat over een paar jaar al veel makkelijker ook zelf kan – blijf pindakaas roeren! Want is goed voor je grijpkracht en ‘practice makes perfect’!) Ik ben zelf natuurlijk overal goed in *kuch*. Maar ik heb absoluut bewondering voor mensen die goed kunnen navigeren. Ik heb wel een goed algemeen richtingsgevoel maar als ik met kaart + instructies op stap, verdwaal ik altijd. Altijd. Ik kan beter geen kaart en instructies meenemen, want dan heb ik 50% meer kans op tijd op mijn bestemming aan te komen.

  2. Irene 6 juli 2023 op 6:54 pm - Beantwoord

    Haha, kiwischileters, dat snap ik ook niet. Ik heb het ook ooit eens geprobeerd in een gelijkaardige situatie en nee. Geen succes. En navigatie instructies onthouden is ook niet mijn sterkte. Ik heb al geen richtingsgevoel, kan absoluut geen afstanden inschatten en al zeker niet onthouden wat er na de eerste instructie kwam.

  3. Ellen 7 juli 2023 op 10:03 am - Beantwoord

    Heel veel herkenbaars! Ik wist zelfs niet eens dat de schil van een kiwi eetbaar is. Als we op weekend of op vakantie gaan, hebben we voor ons tweetjes ook standaard meer bagage mee dan een gezin met 3 kinderen. Je wil op reis toch ook niet zonder geschikte kledij voor het weer dat blijkt te zijn komen te zitten, of zonder boeken, omdat er eentje uit is en het andere tegenvalt? Dus neem ik standaard een hele tas boeken en tijdschriften mee. Een voordeel van vaker met de auto op vakantie te gaan is dat dat gewoon kan. Vorig jaar gingen we 2 weken met de slaaptrein en moest al mijn bagage dus in 1 grote koffer + een kleine rugzak passen. Ik heb gezweet, zowel om die selectie te maken, als om in de stations te slepen met mijn koffer. En ik heb speciaal voor die reis een e-reader gekocht, die ik daarna amper meer heb aangeraakt want ik lees veel liever op papier.

  4. bychristiana 9 juli 2023 op 7:43 pm - Beantwoord

    Leuk artikel! Ik heb een inpaktip (punt 14) waar je misschien iets aan hebt; de kunst van netjes inpakken is: niet te veel papier! Wil je iets inpakken, dan knip je dus van tevoren zoveel mogelijk weg aan de zijkanten van hetgeen je wilt inpakken. Juist al het papier dat te veel is, maakt het lastiger inpakken en omdat het papier in de weg zit, krijg je lelijke bobbels;-)

Recente blogs

Meer rust in je hoofd? Dit zijn 4 tips die je helpen!

10 mei 2017|Persoonlijke groei|

De afgelopen maanden bestonden mijn dagen vooral uit doorgaan en keihard doordraven. Werken, solliciteren, bloggen en al die ballen vooral heel goed in de lucht houden. Maar sinds mijn goede nieuws dat ik een baan heb, krijg ik eindelijk een soort rust. Ik heb twee weken vrij en wat voelt dat raar. Op mijn eerste vrije middag overviel me een vreemd gevoel: "Wauw, nu heb ik zóveel tijd!". Ik kan inmiddels zeggen dat het zo fijn voelt om nu eens echt rust in mijn hoofd te krijgen. Dat gevoel gun ik jou ook. Maar rust in je hoofd, hoe krijg je dat voor elkaar? Dit zijn 4 tips die mij helpen.

Favorieten | Boterhamgrappen & gouden vondsten

7 juni 2020|Lifestyle|

Mijn laatste artikel met favorieten kan ik me haast niet meer herinneren. Daar moest maar eens verandering in komen! Ik heb er namelijk ook in coronatijd heel wat nieuwe favorieten bij gekregen. Met onder andere een Instagram-account waar ik dagelijks om moet lachen, een onweerstaanbare vleesvervanger en een douchegel die ik niet had willen missen. Ik zet ze hieronder allemaal in de welverdiende spotlights.

Inkiekje #105 | Pittig pittigheidsgehalte, pakketjesparade & PAX-projecten

26 februari 2024|Persoonlijk|

Soms start je de dagen iets pittiger dan je van plan was. En dan in de letterlijke zin van het woord 'pittig'. Gelukkig gebeurde er ook een hoop leuks naast die pittig gepeperde verrassing op de vroege morgen. Zo maken steeds meer lege peertjes plaats voor echte lampen, stortte Bart zich op Project PAX, besloot ik mezelf na veel volle weekenden een uitpufdag te gunnen, proefde ik de beste dadels ooit, veranderde onze wijk plotsklaps in een roze bloemenfeest en kregen we eindelijk een vrij essentieel onderdeel voor ons huis binnen. Kortom: tijd voor weer een Inkiekje in mijn twee weken!