onhandig

15 dingen waarin ik onhandig ben (en die je misschien herkent)

  • 14 april 2023
  • 10 Reacties
Categorieën: Persoonlijk

Het is niet voor niets dat ik bijna geen witte kleding in de kast heb hangen. Eén klunzige actie en ik loop er alweer bij met een tomaten-, chocolade- of andersoortige vlek op mijn blouse. Het is een wonder dat ik mijn hele servies nog heb staan en geen grote verzekeringsclaims heb hoeven doen, want onhandigheid is mijn tweede naam. Van spullen die in duizend stukjes op de grond vielen tot slechte navigeeracties en ontdekkingen die ik als spuit elf wel heel laat deed – dit zijn 15 dingen waarmee ik totaal niet handig ben.

  1. Mijn telefoon heeft al minimaal 587 valacties overleefd. Soms kijken mensen naast me geschrokken op als mijn telefoon op de grond valt. “Oh jee, doet hij het nog?”. Mijn reactie is dan meestal “Oh ja hoor, dit is de 500e keer.” Ik heb mijn telefoon dan ook uitgerust met een flink beschermingsmechanisme. Een telefoonhoesje is het eerste wat ik koop als ik een nieuwe telefoon in huis haal en ik neem er direct de beste screenprotector bij. Zonder die twee zou het een duur grapje worden, want het ding kukelt bij mij zeker eens per week op de vloer.
  2. Ik kan de derde keer nog fout rijden. Zo heb je een afslag bij ons in de buurt waar, in de bocht, een bord staat met “Aalsmeer/Hoofddorp 500 meter”. Oftewel: díe afslag moet je niet hebben naar Aalsmeer, maar de volgende wel. Toch heb ik drie keer die afslag genomen om vervolgens op de snelweg richting Haarlem en Alkmaar uit te komen. Na de derde omrijd-actie is het me gelukkig niet meer overkomen. Ik moet als navigatiekluns met een gebrek aan ruimtelijk inzicht gewoon een paar keer de mist in gaan voordat ik weet hoe het zit.
  3. Pas op voor valgevaar! Mijn onhandigheid zit ‘m ook vaak in spullen laten vallen. Het valt me mee dat ik van onze servieskast pas twee borden en twee kopjes heb laten sneuvelen in de vier jaar dat ik hier woon. Van een aantal spullen heb ik wel geheel per ongeluk de valbestendigheid op professionele wijze getest (lees: dingen laten vallen die daar gelukkig tegen bleken te kunnen). Maar het valt me mee! Overigens ben ik wel blij dat ik een goede aansprakelijkheidsverzekering heb. Als ik dan een keer iets omstoot of spullen van anderen laat vallen (dat vind ik veel erger dan als ik iets van mezelf sloop!), hoef ik niet zelf diep in de buidel te tasten. Met onder andere de aansprakelijkheidsverzekering van Allianz Direct ben je daar goed voor verzekerd.
  4. Ik heb een abonnement op de huisarts met huis-tuin-en-keuken-ongelukjes. In mijn dossier staan trots makende (kuch!) bezoekredenen als een brandwond doordat ik een hete steelpan met beide handen had vastgepakt, een snijwond doordat ik een zak doperwten met een mes probeerde open te maken, en een gehechte snijwond in mijn vinger omdat het lipje van een blik tomatenblokjes akelig scherp bleek te zijn. Bart grapt al dat ik snijhandschoenen moet kopen voor als ik in de keuken werk, maar ik geef mezelf nog één kans om te bewijzen dat ik het er ook zonder die hulpmiddelen wondvrij van af kan brengen.
  5. Ik heb een talent voor niet-praktische outfits uitkiezen. Zo ligt er ergens in een ravijn in Oostenrijk een sleehak van mij, omdat ik als tiener dacht dat dat prima schoeisel was om mee in een kabelbaan de berg op te gaan en vervolgens een bergwandeling te maken. Niet dus! Daarnaast ben ik – ik weet niet hoe vaak – in een veel te koude outfit op plekken verschenen omdat ik de weersomstandigheden iets te rooskleurig had ingeschat. En pas sinds kort heb ik een jas met capuchon voor regenachtige dagen, waardoor ik eindelijk niet meer als een verzopen kat (want: paraplu vergeten!) op plekken aankom.
  6. Ik heb vaak blauwe plekken die uit het niets verschijnen. Dan vraag ik me de volgende dag af tegen welk keukenkastje of deurtje ik nu weer ben aangelopen. Dat weet ik dan niet eens meer.
  7. Ik kamp met een gebrek aan apparaatkennis en weiger uit pure eigenwijsheid om gebruiksaanwijzingen te lezen zodat ik wél weet hoe het apparaat werkt. Zo dacht ik een jaar lang dat mijn stofzuiger geen uitknop had en dat je gewoon de stekker uit het stopcontact moest trekken, totdat Bart een knoppeninspectie deed en na tien seconden die knop wist aan te wijzen. Ook bij andere apparaten ontdek ik soms pas jaren later dat er bepaalde functies op zitten waarvan ik al een paar keer had gedacht “Die mis ik!”.
  8. “Doet het niet” komt vaak iets te snel uit mijn mond. Als ik Bart er dan even naar laat kijken, blijkt vaak al snel dat het meer aan mijn eigen onhandigheid ligt dan aan het apparaat. Zo monteerde ik altijd mijn telefoonhouder verkeerd in de auto, waardoor het hele systeem na drie bochten en vijf minuten rijden alweer op de grond lag. Niet handig als op gevoel navigeren niet je grootste talent is! Toen ontdekte ik uiteraard, wederom met wat hulp van buitenaf, dat de bevestiging iets anders werkte, waardoor Google Maps me gelukkig inmiddels wel weer goed de weg kan wijzen.
onhandig 2
  1. Ik word bang van krappe winkels. Je weet wel: van die boetiekjes waar je bijna je kont niet kunt keren zonder ergens een kast vol dure spullen aan te tikken. Ik probeer me dan maar extra voorzichtig door de winkel te manoeuvreren, omdat ik al helemaal voor me zie hoe alle kristallen beeldjes of dure bordjes door mijn onhandigheid op de grond liggen.
  2. Nagellak en ik zijn geen goede match. Ik vind gekleurde nagels hartstikke leuk en heb een flinke collectie nagellak staan (zeker voor iemand die al in geen jaren nagellak heeft gedragen). Toch laat ik mijn nagels meestal maar au naturel, omdat ik weet dat ik niet zo handig ben met natte nagels. Naast onhandig ben ik ook ongeduldig, waardoor ik vaak al na tien minuten een buts in het verse laklaagje heb zitten. En als de nagellak dan wel de natheidsfase overleeft, dan ontstaat de eerste schade vaak al een paar minuten later. Nagellak heeft er bij mij nog nooit langer dan één dag piekfijn op gezeten.
  3. “Oh, dat was een stoeprand!” Ik verbaas me er soms over dat ik pas één keer in mijn leven iets gebroken heb gehad (mijn schouder doordat ik struikelde over het randje van een mat bij gym…). Ik heb namelijk al heel wat stoeprandjes, afstapjes en kuilen gemist. Ik ben er inmiddels wel achter dat lopen op platte schoenen mijn leven iets gemakkelijker maakt. Als ik dan een keer heb gemist dat de stoep eindigt, dan kom ik er met alleen een kleine verzwikking van af.
  4. Mijn boodschappen liggen soms op de grond. Ik krijg altijd een fijn “independent woman”-gevoel van twee zware tassen met weekboodschappen in mijn eentje uit de auto slepen en vier trappen op sjouwen. Helaas is dat gevoel soms van korte duur als er weer eens een tas omvalt wanneer ik mijn huissleutel aan het zoeken ben of als er een paar pakken rijstwafels uit de tas rollen. Meestal breng ik het er niet zo vlekkeloos van af als ik in mijn hoofd heb.
  5. Lipstick eindigt altijd op mijn tanden. Hoe doen mensen dat? Misschien koop ik de verkeerde lipstick. Misschien ben ik gewoon onhandig. Hoe dan ook, lipstick blijft meestal niet keurig netjes op mijn lippen zitten. Geef me 30 minuten en er zitten alweer rode vlekjes op mijn tanden. Gelukkig is Bart inmiddels geïnstrueerd dat hij me altijd even een subtiele hint geeft (“Psst, schat, check je tanden!”) als het weer zover is.
  6. Mijn telefoontoetsenbord en ik zijn geen goede vrienden. Op mijn laptop kan ik in rap tempo alles typen wat ik wil typen. Het typtempo zit er goed in als tekstschrijver die hele dagen op haar toetsenbord zit te rammen. Maar op dat minuscule telefoontoetsenbord verander ik in één brok pure letteronhandigheid. Het is dat ik Autocorrect heb aanstaan; anders zouden mijn berichtjes totaal onleesbaar zijn. Ik tik er regelmatig naast en doe met mijn één-vinger-tiksysteem wel heel lang over een mini-bericht. Gelukkig hebben veel apps ook een webversie, waardoor ik veel berichtjes tegenwoordig lekker op de computer schrijf.
  7. Ik loop regelmatig met labels aan mijn kleding de deur uit. Dat je opeens iets voelt kriebelen bij je kont en dan ontdekt dat het prijskaartje nog aan je broek hangt. Dat overkomt mij regelmatig. Gelukkig ziet meestal niemand het, maar ik ontdek regelmatig ’s avonds dat ik de hele dag met een kaartje in mijn blouse heb rondgelopen of dat de prijsstickers nog onder mijn schoenzolen zitten.

Ach ja, ieder heeft zijn imperfecties. Ik kan vaak wel lachen om mijn onhandigheid, heb nog eens een leuk verhaal te vertellen als ik weer eens een afslag heb gemist en ik heb me erbij neergelegd dat de huisarts me vast ziet als die persoon die niet zo handig is met keukenmessen en tomatenblikjes. Hoe meer fouten je maakt, hoe meer je leert. Ja toch?!

Waarin ben jij onhandig?

1 3

BLIJF OP DE HOOGTE

Laat je e-mailadres hieronder achter. Dan stuur ik je een mailtje zodra ik een nieuw bericht heb geplaatst.

blogger romy vakervrolijk

Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

  1. Daenelia 14 april 2023 op 9:58 am - Beantwoord

    Oh, krappe winkels!! Zo stootte ik ooit een mega champagnefles om… Die gelukkig niet brak.
    En nagellak droogt te langzaam.

  2. Audrey 14 april 2023 op 10:15 am - Beantwoord

    Behoorlijk herkenbaar, vooral die spontane blauwe plekken! Ik struikel ook heel vaak zonder echt te vallen.

  3. Ina 14 april 2023 op 3:33 pm - Beantwoord

    Ja haha, die krappe winkels 😱 vooral met een kind blijf ik dan maar buiten 🙈. Gisteren nog lopen klooien met een volle boodschappentas+ winkelmandje in een iets te krap opgezette Hema, viel me nog mee dat ik niets heb omgegooid 😅. En voor nagellak heb ik ook het geduld niet, vooral als de katten er dan aan snuffelen, voor je het weet loopt er ineens een kat rond met rood/roze/blauw op z’n neusje 😂.

    • Romy 16 april 2023 op 9:52 pm - Beantwoord

      Oh ja, met een kind erbij lijkt het me nog spannender om zo’n krappe winkel in te lopen. Ik vind het soms met een log winkelmandje al een uitdaging om door gangpaden te gaan. Laat staan met een kinderwagen of buggy 😉
      Haha, heerlijk trouwens die beschrijving van de kat met de nagellak op de neus. Ik zie het al helemaal voor me. Wel een lekker vrolijk gezicht!

  4. Irene 14 april 2023 op 8:05 pm - Beantwoord

    Die blauwe plekken zijn hier ook herkenbaar. Ik bots echt constant tegen dingen aan blijkbaar. En in krappe winkels ga ik zelfs niet binnen. Heb zelfs ooit in onze Hema eens een vaasje op de grond laten vallen omdat die gang helemaal vol met aanvulkarren stond en ik erdoor moest. En net zoals Audrey struikel ik ook vaak zonder te vallen.
    Ik denk ook altijd dat ik wel zonder mandje boodschappen kan doen omdat ik maar 1 of 2 dingen nodig heb en uiteindelijk sta ik aan de zelfscan te klunzen met mijn armen vol spul :’)

    • Romy 16 april 2023 op 9:50 pm - Beantwoord

      Haha, dat van de boodschappen overkomt mij ook altijd. Of dan vergeet ik een tasje mee te nemen en loop ik naar huis met een enorme stapel boodschappen die ik bijna niet kan tillen. Gelukkig is de supermarkt niet ver weg 😉
      Te kleine winkels mijden zou ik misschien ook eens moeten doen. Ik loop daar altijd extra zenuwachtig rond…

  5. Sandy 14 april 2023 op 8:41 pm - Beantwoord

    Heerlijk herkenbaar, vooral de niet weerbestendige kleding en de blauwe plekken.

  6. Naomi 15 april 2023 op 9:15 am - Beantwoord

    Heerlijke blog dit! En op een aantal fronten zeker herkenbaar. Vooral als het aankomt op navigeren. Ik heb twee jaar lang wekelijks naar mijn opleiding gereden met navigatie. Ik kon het gewoon uit mijn hoofd niet vinden…Nee, ook niet na honderd keer. En blauwe plekken? Toen ik in het onderwijs werkte, wist ik precies de hoogte van de tafeltjes van de kinderen als ik thuis was. Kon ik zien aan m’n blauwe plekken;).

    • Romy 16 april 2023 op 9:47 pm - Beantwoord

      Haha, dat klinkt als iets wat mij ook zou kunnen overkomen. Ik dacht laatst dat ik de weg naar de IJ-hallen na tien keer wel zou weten, maar reed alsnog per ongeluk naar Zaandam 😉
      Heerlijk verhaal ook van die blauwe plekken! Die tafeltjes lijken mij ook echt iets waar je steeds tegenaan loopt, juist omdat ze zo laag zijn.

  7. Maaike 16 april 2023 op 11:43 pm - Beantwoord

    Heel herkenbaar, vooral met nagellak ook en navigaties 😀

Recente blogs

*Be You* | Boodschap aan mezelf (op een armband)

29 maart 2018|Persoonlijk, Lifestyle|

Inspirerende quotes. Je kunt ze op je pols laten tatoeëren, als sticker op de muur plakken of er een Pinterest-afbeelding van maken. Óf je laat een inspirerende quote in een sieraad graveren. Dat laatste deed ik! Na lang nadenken koos ik voor een armband met daarin twee mooie woorden gegraveerd: “Be you”. Vijf letters die voor mij alle mooie inzichten samenvatten die ik heb opgedaan of nog hoop op te doen. Maar waarom juist deze twee woorden? Ik vertel je er meer over in dit artikel. En ik laat je meteen mijn mooie gegraveerde armband uit de webshop Kus Terug zien!

Thuiskantoor inrichten | 21 items voor een sfeervolle werkkamer

7 november 2023|Interieur|

Eén van mijn favoriete onderdelen van ons verhuisavontuur is dat ik straks een heuse werkkamer heb. Geen plek aan de eettafel met 23 kabels meer, maar een apart thuiskantoor met een eigen deur. Wat een luxe! De muren zijn alvast van een terra cotta en roze kleur voorzien, waardoor ik me zelfs zonder vloer en meubels al helemaal thuis voel op mijn nieuwe schrijfstek. Maar nóg leuker vind ik het om te fantaseren over mijn thuiskantoor inrichten. Wegdromen bij hoe het er straks met meubels, vazen, Nijntje-etuis, vogelposters en meer van dat uitziet. Ik neem je graag mee in mijn thuiskantoor-moodboard met 21 items in romantische stijl die op mijn kantoor-wishlist staan.

Waarom ik dankbaar ben voor lastige ervaringen?

13 september 2019|Persoonlijke groei|

Iedereen maakt in zijn leven wel dingen mee die niet per se leuk zijn. Misschien krijg je te maken met teleurstellingen. Of je wordt door iemand gekwetst. Of je maakt om een andere reden een periode door waarin je het nogal voor je kiezen krijgt. Net als ieder ander, heb ook ik lastige ervaringen meegemaakt. Op het moment zelf voelde ik me dan boos en verslagen. Maar achteraf gezien heb ik juist aan lastige dingen die ik heb meegemaakt veel te danken. Dit zijn 5 redenen waarom ik moeilijke ervaringen uit het verleden - gek genoeg - ook dankbaar ben.