10 kleine dingen waarmee ik de laatste tijd lief was voor mezelf

8 nov 2021 | Persoonlijk, Zelfliefde | 16 reacties

Heb jij ook zo’n meedogenloos stemmetje in je hoofd dat soms bruut van zich laat horen? “Hup, stel je niet aan. Doorgaan!” of “Nou kom op, pas je gewoon aan!”. Of – misschien wel de ergste – “Wat zouden anderen daar wel niet van vinden?”. Ik ben gaan ontdekken dat er maar één manier is om dat meedogenloze stemmetje de mond te snoeren: er zo vaak mogelijk tegenin gaan. Ik ben daar de laatste weken lekker eigenwijs mee aan de slag gegaan. Met deze 10 situaties uit mijn leven wil ik je inspireren om ook vaker lekker wél te doen wat die genadeloze criticus je uit je hoofd wil praten.

Mijn lief-voor-mezelf-lijstje

  • Niet direct na een afspraak weer aan de bak. Als ik terugkom van bijvoorbeeld een fysio-afspraak is mijn eerste neiging om meteen weer de draad van werk op te pakken. Maar ik merk dat ik soms even moet bijkomen van zo’n buiten-de-deur-afspraak. De laatste tijd neem ik daar vaker een moment voor. Soms ga ik dan met Bart wandelen, ik duik even een winkel in om wat rond te neuzen of pak zelf een kop thee of zet wat gedachten voor mezelf op een rijtje. Werken kan tien minuten later ook nog en vaak is zo’n pauze net wat ik nodig heb.
  • Meer uitgebalanceerde weekenden. Ik weet van mezelf dat mijn favoriete manieren om het weekend door te brengen zich vooral binnenshuis afspelen. Ik mag graag teksten tikken voor mijn blog, iets lekkers koken of bakken, foto’s maken of wat anders creatiefs doen. Het liefst heb ik minimaal een halve weekenddag de tijd heb om dat soort creatieve dingen op te pakken. De laatste tijd lukt dat heel aardig in het weekend. Als ik bijvoorbeeld op zaterdag een paar dingen buiten de deur heb gedaan, zeg ik gerust ‘nee’ als iemand vraagt of ik zondag kan afspreken. Even tijd voor me, myself and mijn creatieve hobby’s (en voor Bart natuurlijk).
  • Warme chocomelk. Ik was bijna vergeten hoe lekker dit is! Meestal bestel ik uit automatisme muntthee als ik ergens iets ga drinken. Toen ik laatst na een afspraak in het uitgestorven HEMA-restaurant werkte (prima werkplek om een uur te overbruggen!), deed ik mezelf een chocolademelk cadeau. Een keer iets extra bijzonders, omdat ik er à la minute heel veel zin in had. Eigenlijk iets heel kleins, maar het voelt dan echt als een cadeautje aan mezelf.
  • Er soms even “niet uitzien”. Ik doe – wederom uit gewoonte – bijna elke dag make-up op en maak altijd werk van mijn outfit. Dat doe ik met plezier; ik word er blij van als ik moeite aan mezelf besteed. En toegegeven: met een make-uproutine bestaande uit alleen concealer en mascara is het niet bijzonder veel werk. Toch las ik sinds een paar maanden regelmatig een make-uploze dag in. Dan heb ik gewoon zin om even niets op mijn hoofd te smeren. Ik weet dat Bart me er ook prima uit vind zien zonder make-up (uiteraard lig ik ‘s nachts ook niet met een dichtgeplamuurd hoofd naast hem!) en heb er ook geen moeite mee om met mijn blotebillengezicht de winkel in te lopen. Zo’n make-upvrije dag klinkt misschien niet heel bijzonder, maar voelt toch superfijn. Een bevestiging aan mezelf dat ik oké ben zoals ik ben en dat ik me voor niemand anders dan mezelf hoef op te doffen.
  • Soms niet meegaan naar groepsdingen. De laatste weken kreeg ik een paar keer uitnodigingen voor uitjes met grotere groepen. Eerder voelde ik me in die situaties haast verplicht om daar “Ja, leuk!” op te zeggen, ook als ik “Nee, niet leuk!” dacht. Nu luister ik meer naar mijn gevoel. Ik wacht vaak een halve dag of een dag en laat dan wat weten, waarbij het antwoord ook gerust “nee” kan zijn. Bijvoorbeeld omdat ik er even geen behoefte aan heb, omdat het uitje me niet zo aanspreekt of omdat ik me er vanwege corona niet comfortabel bij voel. De volgende uitdaging is om ook het “sorry” na die “Nee, ik ben er niet bij” weg te laten. Gewoon nee is ook goed.

Gun je jezelf geen pauze van je werk? Niet die mok thee in een restaurant? Of niet het antwoord ‘nee’ op een verzoek waar je niet op zit te wachten? Weet dat er maar één manier is om van dat niet-gunnen af te komen: het soms lekker wél doen.

liever voor mezelf
  • Mijn truicadeau aan mezelf. Ik heb niet heel vaak dat ik een kledingstuk onmogelijk uit mijn hoofd krijg en er maar naar blijf staren. Dus ik weet ook: als dat wel zo is, dan moet ik daar iets mee. Maar ja, ik had geen trui nodig. Ik had net een grote uitgave gedaan. Hij is niet goedkoop. Maar aan de andere kant, deze trui was duurzaam én kleurrijk én warm én ik had nog niet zoiets in de kast liggen. Ik besloot het eens te gaan omdenken. Hoe kan ik geld bij elkaar krijgen om de trui te kopen en er zo dus nog bewuster een cadeau voor mezelf van maken. Plots schrok ik op: ik had nog een cadeaubon liggen voor een winkel waar ik niet vaak kom. Wat nu als ik die zou inwisselen voor geld? Via Wissel.nl (#nospon) wisselde ik ‘m in voor iets minder dan het bedrag van de cadeaubon. Een dag later stond het geld op mijn rekening en kocht ik er de trui van. Het voelde door die extra moeite echt als een pakketje van mij voor mij.
  • Mensen toelaten als ik verdrietig ben. Ik dacht altijd dat ik een open boek was, maar gek genoeg heb ik wel de neiging om me terug te trekken als ik verdrietig ben. Mede door Bart ben ik die niet zo helpende gewoonte aan het afleren. Ik merk dat het enorm oplucht om er niet alleen mee te dealen als je je een keer rot voelt. Bovendien schijnt het zo te zijn dat je het moeiteloos van mijn niet-pokerface kunt aflezen als ik ergens mee zit. Dan maar beter open kaart spelen.
  • Bananenbrood maken. Lunchen doe ik al jarenlang met brood, brood en nog eens brood. Van mijn ontbijt maak ik graag werk, maar mijn lunch bestaat vrij standaard uit dezelfde meergranenboterhammen met ook nog eens bijna altijd hetzelfde beleg (pindakaas- en hummusliefhebber hiero!). Daar probeer ik de laatste tijd verandering in te brengen door regelmatig de keuken in te duiken voor iets specialers. Bananenbrood is mijn nieuwe ontdekking. Zoiets lekkers voor mezelf maken en daar dan dagenlang van kunnen eten, is net een traktatie. Echt, voor je eigen eten wat langer in de keuken staan is een van mijn favoriete manieren om lief te zijn voor mezelf.
  • Niet te fanatiek de sportschool in. Laatst volgde ik een lesje HITT, wat op z’n zachtst gezegd geen hit bleek voor mij. Ik merkte dat ik enorm over mijn grenzen ging door bijvoorbeeld 8x 20 seconden aan een rekstok te hangen (nooit geweten dat mijn armen dat konden!) en door met een gewicht van 20 kilo bepaalde oefeningen voor het eerst te doen (de instructeur kwam gelukkig aangesneld met 5 kilo toen hij mijn verbeten blik zag na een paar tevergeefse pogingen zag). Daarna besluiten dat het bij die ene keer bleef, was ook een vorm van lief zijn voor mezelf. Doe mij maar liever pilates, yoga, hardlopen en eventueel zelf met apparaten trainen op mijn niveau en tempo. Soms is zeggen dat iets niet lukt of het een tandje lager opstarten veel gezonder en beter dan te fanatiek sporten en daarbij meer doen dan goed voor je is.
  • Zeggen dat ik trots ben. Toen ik laatst met iemand sprak over een paar dingen waar ik tegen aanliep en hoe ik daarmee om was gegaan, besefte ik pas al pratende dat ik het eigenlijk heel goed had aangepakt. Voordat ik het wist floepte er iets uit mijn mond dat ik niet heel vaak zeg: “Jeetje, misschien mag ik daar wel trots op zijn!”.

Waar ben jij trots op bij jezelf?

liever-voor-mezelf
Door Romy

Tikgrage theeleut. Nooit uitgekletst. Ik inspireer je graag om vaker vrolijk in het leven te staan. Dat doe ik door goudeerlijke en persoonlijke teksten te schrijven en liefdevolle tips te delen. Mét een vleugje humor.

Ik ben benieuwd wat jij vindt…

16 Reacties

  1. Darina

    Mooi artikel. Ik ben trots dat ik steeds meer mijn grenzen aangeef en assertiever ben geworden. Het geeft me een goed en blij gevoel.

    Antwoord
  2. Audrey

    Mooi lijstje weer! Uitgebalanceerde weekends zijn voor mij ook heel belangrijk, net als mijn eigen keuzes maken in wat ik fijn vind.

    Trouwens, nog even een opmerking: de suggestie-artikelen nemen nu nogal veel ruimte in voordat je bij de reactiemogelijkheid komt? Ik denk dat het een foutje is, want ze verschillen nu ook in maat.

    Antwoord
    • Romy

      Ah thanks voor het laten weten! Er was vanochtend helaas iets mis met mijn site, maar ik geloof dat het nu weer gefixt is :)

      Antwoord
  3. Meaghan

    Wat goed dat je zo lief voor jezelf bent geweest de laatste tijd! Fijne punten ook allemaal waar je gewoon uit kleine dingen het geluk en de rust kunt halen. Ik heb recent ook iets gedaan wat ik heel spannend vond. Ik had echt behoefte aan me-time en een vrije dag na hard werken en in mijn huis klussen. Toen heb ik alle werkafspraken in mijn agenda verplaatst of afgezegd, zodat ik lekker een vrije dag had. Normaal heb ik daar onwijs veel moeite mee, omdat ik al mijn afspraken wil nakomen en mensen niet wil teleurstellen. Gelukkig was niemand kwaad of teleurgesteld. Sterker nog, heel veel collega’s verplaatsen of cancelen wel eens een afspraak, dus waarom zou ik dat dan ook niet eens heel af en toe mogen doen? :-)

    Antwoord
    • Romy

      Wat goed zeg! En je hebt groot gelijk: veel mensen doen zulke dingen zonder blikken of blozen, dus jij hebt ook alle reden om jezelf zo’n spontane dag vrij te gunnen :) You go girl!

      Antwoord
  4. Daenelia

    Die trui: echt een goede beslissing. Je ziet er nog blijer uit op de foto’s.
    Ik heb net een enorme beslissing genomen én doorgezet. Ik stap nu best wel heel erg uit mijn comfort zone of veiligheid, maar ik voel zo dat dit de juiste beslissing is. Ik ben er trots op, want het is een beslissing 100% voor mezelf. Ook voor mij een moeilijke hoor. Maar ik denk dat het ook een beslissing is van ‘lief voor mezelf’ zijn.

    Antwoord
    • Romy

      Dat klinkt fantastisch! Wat ontzettend goed! Nu ben ik stiekem wel heel nieuwsgierig naar je beslissing :)

      Antwoord
  5. Naomi

    Stuk voor stuk mooie lessen, of eigenlijk cadeaus aan jezelf. Dat van afspraken met groepen vind ik heel knap. Voor mij een les om soms even te wachten met een antwoord, want dan zou ik daarmee ook meer bij mijn eigen gevoel kunnen blijven.

    Antwoord
  6. Johanna

    Allemaal goede lessen. Trots ben ik op veel, maar zo speciaal kan ik niet echt iets noemen. Is ook niet erg. Gelukkig zijn is het motto. En die trui is werkelijk leuk.

    Antwoord
  7. Amy

    Hee Romy, ik ben al even niet meer op je site geweest op mijn pc, maar wat ziet er mooi uit! En goed dat je ervoor kiest om voor jezelf te kiezen. Uiteindelijk is jouw (mentale en fysieke) gezondheid het allerbelangrijkste!

    Antwoord
    • Romy

      Wat tof om te horen, dank je :) Ik ben zelf ook onwijs blij met het resultaat.

      Antwoord
  8. Evelyne - Gouden Momenten

    Nu ik terug studeer moet ik af en toe mezelf op de rem duwen om niet van ‘s morgens tot ‘s avonds met mijn neus in de boeken te zitten. Geloof het of niet, maar ik zet nu een keukenwekker bij mij om mezelf er aan te herinneren dat ik even naar buiten moet of gewoon iets anders moet doen. Je wil niet geloven hoeveel deugd dat kwartiertje, halfuurtje of uurtje (naargelang het vak en de moeilijkheidsgraad) mij doet ;)

    Antwoord
    • Romy

      Haha, wel een goed teken dat je zo gefocust bent op de studiestof dat je haast vergeet om te gaan lopen :) Dan is een kookwekker een slim idee als reminder inderdaad.

      Antwoord
  9. Nikita

    Iets wat ik stilletjes aan aan het leren ben, is hulp vragen als het moeilijk gaat. Geen illusies, ik ben nog steeds een vrij grote doorbijter die het koppig alleen wil oplossen. Al denk ik dat koppig niet het juiste woord is in mijn geval. Door mijn ziekte kan ik niet altijd meer wat ik wiL. Soms kosten dingen me veel moeite, veel energie of eindigt het in pijn. Vroeger kon ik gaan werken, thuiskomen, de boodschappen uitladen en beginnen koken. Nu is dat niet altijd mogelijk. Het is niet zo dat ik ineens mijn hele leven moet omgooien, want ik ben van goeie wil om er iets van te maken. Ik wil dingen soms zo vaak alleen oplossen, alleen doorgaan. Terwijl ik wel de persoon ben die springt en vliegt voor iedereen en ervoor zorgt dat iedereen gelukkig is of zich geholpen voelt. Een vriendin van mij zei ooit dat ik de liefde die ik altijd aan anderen geef net zo goed zelf mag ontvangen. Maar ik denk dat dit niet alleen met lief zijn voor mezelf te maken heeft, maar ook met rouwen en dingen verwerken. Het is wat als je in je twintigersjaren al chronische klachten hebt. Maar ik merk wel dat het me steeds vaker lukt om te zeggen dat ik trots ben ik wie ik ben of wat ik doe. Vroeger moesten er bergen verzet worden voor ik dat kon zeggen. Terwijl ik nu op de kleine dingen trots ben. Ondanks alles, als ik vergelijk met jaren geleden hoe dat stemmetje in mijn hoofd vroeger was en hoe het nu is, is er een heel groot verschil. Ik ben op veel gebieden liever voor mezelf, al is er ook nog werk aan. Maar ook dat is oke. Niemand is perfect, ik ook niet. En dat moet ook niet.

    Antwoord
    • Romy

      Wat een mooie, rake woorden, Nikita! Het klinkt alsof je stapje voor stapje wel steeds wat liever voor jezelf leert te zijn, ook door terecht trots te zijn. Ik snap dat je nu op een lastig punt bent en dat het enorm frustrerend is soms om door je lichaam tegengehouden te worden. Het kost tijd en energie om daaraan te wennen en om te accepteren dat je soms aan de rem die je lichaam aangeeft mag toegeven. Maar wat mag je al trots zijn op waar je nu staat in dit proces! <3

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente blogs